Tibetan
་ལྡོག་ཆ་ནས་བཅུ་དྲུག་དང་། དམར་པོ་འབབ་པའི་བདེ་བའི་ལྡོག་ཆ་ནས་བཅུ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནི། སྤྱི་བོ་ནས་མགྲིན་པའི་བར་ཆ་མཉམ་བཞིར་ཕྱེ་བའི་གནས་བཞིར་རིམ་པ་བཞིན་བྱང་སེམས་སླེབས་པ་ན་དགའ་བའི་དགའ་བ། དགའ་བའི་མཆོག་དགའ། དགའ་བའི་ཁྱད་དགའ། དགའ་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བ་མྱོང་བར་འཇོག་ལ། དེས་མཚོན་ནས་གཞན་གསུམ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་གནས་བཞི་པོ་རེ་རེར་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་དམར་ཆ་འབབ་པའི་ལྡོག་པས་འཇོག་གོ །དགའ་བཞི་འདྲེན་པའི་ཚེ་བདེ་བ་ཆེ་ཆུང་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་ནི། དེའི་སྐབས་སུ་བྱང་སེམས་འབབ་ལྡོག་ཆེ་ཆུང་གིས་བདེ་བ་ཡང་ཆེ་ཆུང་དུ་འགྱུར་ཞིང་། སྤྱིར་བྱང་སེམས་ཕྱིར་མ་འཕོས་པ་ལ་ནི་བདེ་བ་ཆེ་ཞིང་། ཕྱིར་འཕོས་ན་བདེ་བ་ཆུང་བར་དེ་ཉིད་རབ་གསལ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས། བདེ་སྟོང་སྦྱོར་ཚུལ་དང་། སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་རྒྱུའི་བདེ་བ་ལ་སྤྱི་དོན་གྱི་བདེ་བ་རླུང་དབུ་མར་མ་ཞུགས་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བདེ་བ་དང་། བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་གཉིས་ལས་འདིར་ཕྱི་མའོ། །སྟོང་པ་ལ་ཕྲ་རགས་མང་ཡང་ཐལ་འགྱུར་བའི་འདོད་པ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཕྲ་མོ་དེ་ཉིད་འདིར་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་རྒྱུའི་སྟོང་པ་ཡིན་པས། སྟོང་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། སྟོང་ཚུལ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ནས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། བླ་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྡུད་རིམ་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོང་པར་སྦྱངས་ནས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དེ་ཉིད། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་ལས་ལྷག་པའི་ཐབས་མཁས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། བདེ་སྟོང་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་དེས་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་འདིར་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་དང་། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློ་གཉིས་གྲུབ་སྡེ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་འདིར་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དོན་གྱི་འོད་གསལ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་སོང་བའི་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བ་ཡོད་ལ། དེའི་གོང་དུ་ནི་སྟོང་ཉིད་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཙ
Chinese
从反向的角度来说，分为十六份；从红色降临的乐的反向角度来说，分为十二份。第一种情况是：从头顶到喉咙之间平均分为四处，菩提心依次到达这四个位置时，会体验到喜的喜、胜喜、离喜、俱生喜。通过这个例子，也应该了解其他三种情况。分为十二种情况的方法是，将这四个位置的每一个都分为三份，通过红色降临的反向来确定。据说在引导四喜时，会产生大小不同的乐。这是因为，在这种情况下，菩提心降临和反转的大小会使乐也变得大小不同。一般来说，菩提心没有向外移动时，乐大；向外移动时，乐小，正如《极明》中所说的那样。第四个方面有两个：乐空双运的方式和所断之物的断除方式。第一个方面，关于乐空双运的乐，分为两种：一般意义上的乐，即气没有进入中脉时的与手印结合的乐；以及通过修习的力量，气进入中脉，经历入、住、融三次过程后产生的俱生乐。这里指的是后者。关于空性，虽然有粗细多种，但按照应成派的观点，自性成立的空性的空性，即微细的空性，是这里乐空双运的空性。因此，虽然空性没有差别，但据说空性的方式比特征乘更为殊胜。这是因为，在无上瑜伽的场合，通过收摄次第的方式修习空性，从而修习空性本身，正如所说，这比波罗蜜多乘修习空性的方式更为善巧。乐空双运的方式是：意识生起为俱生乐的自性，通过很好地证悟境空性，使境和有境无二无别地结合，这就是这里乐空双运的方式。俱生乐和证悟空性的智慧二者，将二者结合为本体无别的聚合，这也是这里乐空双运的意义。而且，在意义光明的时候，境和有境二者如水入水般融为一体，存在这样的乐空双运。在那之前，只是以总义的方式证悟空性
English
From the reverse aspect, it is divided into sixteen parts; from the reverse aspect of the bliss of the red descent, it is divided into twelve parts. The first case is: dividing evenly into four places from the crown of the head to the throat, when Bodhicitta successively arrives at these four places, one experiences the joy of joy, supreme joy, extraordinary joy, and innate joy. Through this example, the other three should also be understood. The method of dividing into twelve is to divide each of these four places into three parts, determined by the reverse of the red descent. It is said that when guiding the four joys, different sizes of bliss arise. This is because, in this case, the size of the Bodhicitta's descent and reversal will also make the bliss become different sizes. Generally, when Bodhicitta does not move outward, the bliss is great; when it moves outward, the bliss is small, as stated in the "Extremely Clear." The fourth aspect has two parts: the method of uniting bliss and emptiness, and the method of abandoning what is to be abandoned. The first aspect, regarding the bliss that unites bliss and emptiness, is divided into two types: the bliss in the general sense, which is the bliss of union with the mudra when the prana has not entered the central channel; and the innate bliss that arises through the power of meditation, when the prana enters the central channel and experiences the three processes of entry, abiding, and dissolution. Here, it refers to the latter. Regarding emptiness, although there are many coarse and subtle types, according to the view of the Prasangikas, the emptiness of emptiness that is established by its own nature, that is, the subtle emptiness, is the emptiness that unites bliss and emptiness here. Therefore, although there is no difference in emptiness, it is said that the way of emptiness is more excellent than the characteristic vehicle. This is because, in the context of Anuttarayoga, practicing emptiness through the method of the gathering stage, thereby meditating on emptiness itself, as it is said, this is explained as more skillful than the way of meditating on emptiness in the Paramita vehicle. The method of uniting bliss and emptiness is: the consciousness arises as the nature of innate bliss, and through well realizing the emptiness of objects, the object and the subject are united inseparably, which is the method of uniting bliss and emptiness here. The two, innate bliss and the wisdom that realizes emptiness, uniting the two into an aggregate whose essence is inseparable, this is also the meaning of uniting bliss and emptiness here. Moreover, at the time of the meaning-light, the two, object and subject, become one taste like water poured into water, and there is such a union of bliss and emptiness. Before that, it is only realizing emptiness in the manner of a general meaning.