Tibetan
ས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་ལ་སློབ་དགོས་ཚུལ། ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ལམ་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྦྱོར་དང་། །བྲལ་བས་སྒྲིབ་པ་ཟད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣལ་འབྱོར། །རྟག་ཏུ་ཐབས་བཅས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་དང་བྲལ་བའི་ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཐབས་དང་བཅས་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཟུང་འབྲེལ་ལ་སློབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་། །ཤེས་རབ་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཀྱང་། །གང་ཕྱིར་འཆིང་བ་ཡིན་གསུངས་པས། །དེ་བས་གཉིས་ཀ་སྤང་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀ་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་གང ་གི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་མདོ་ལས་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ནི་འཆིང་བའོ། །ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ནི་འཆིང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་བས་ན་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ལམ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་རབ་གང་དང་ཐབས་གང་ཞེས། །ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཐབས་རྣམས་དང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི། །ཡང་དག་དབྱེ་བ་གསལ་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསལ་བར་བྱ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་ཐབས་རྣམས་དང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདྲེས་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཡང་དག་པ་སྟེ་ལེགས་པར་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་མ་འདྲེས་པར་རོ། །དགོས་པ་གང་ན་ཤེས་རབ་ནི་གང་ཡིན་དང་ཐབས་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་དག་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུམ། ཐབས་ངོས་བཟུང་བ། དེ་གོམས་པའི་དགོས་པ། ཤེས་རབ་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྤངས་བའི། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་སོགས། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་སུ་བཤད། །ཅེས་སོ། །ཐབས་ཞེས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ཡོད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤངས་པ་སྟེ་ལོགས་སུ་བཀར་ནས་དེ་ལས་གཞན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་ལ་སོགས་ལྷག་མ་ལྔ་དང་དཀར་ཆོས་གཞན་དག་ཀྱང་ནི་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐབས་གོམས་དབང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་རྣམས་སྒོམ་པ། །དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ། །བདག་མེད་གཅིག་པུར་བསྒོམས་པས་མིན། །ཞེས་སོ། །ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་ལ་སློབ་དགོས་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་ལས་འབྲས་བསམ་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་རྣམས་གོམས་པ་བརྟན་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས། བྱང་སེམས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གཞི་གང་ཞིག་མཚན་འཛིན་གྱི་དམིགས་གཏད་བཤིག་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པར་བྱས་པ་དེས་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། བདག་མེད་ཀྱི་དོན་གཅིག་པུ་བསྒོམ་པ་ལྟ་བུ། ཐབས་ཤེས་ཡ་བྲལ་གྱིས་ས་དང་པོ་ཙམ་ཡང་ཐོབ་ནུས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་བའི། །རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་ནི། །ཤེས་རབ་ཅེས་ནི་ཡོངས་སུ་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། མིག་སོགས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང་། མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ངེས་རྒྱུ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་རྟོགས་པར་གྱུར་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ནི། འདིར་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤེས་རབ་ཅེས་ནི་ཡོངས་སུ་བཤད་དེ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ་ཇི་ལྟར་སློབ་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་བསྟེན་པ། ལྷག་མཐོང་སྒོམ་ཚུལ། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་དང་། ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འབྲས་བུ་ལ་དཔྱོད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་དང་། རྒྱུ་ལ་དཔྱོད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་དང་། ངོ་བོ་ལ་དཔྱོད་པ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དང་པོ་ན། ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་ཏེ། །མེད་པ་ནམ་མཁའི་པདྨོ་བཞིན། །ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་དག་ལས་འབྱུང་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་བ
Chinese
学习方便与智慧结合之必要性。讲述结合的真实道路。第一：若离般若波罗蜜多之行，则无法断尽障碍。因此，为了断除一切烦恼和所知障，应恒常修持具有方便的般若波罗蜜多瑜伽。如是说。应依止寂止修习胜观，因为仅凭寂止，即与证悟真如之智慧波罗蜜多的结合，即瑜伽分离，无法断尽障碍。因此，为了断除一切烦恼障和所知障，应恒常以布施、持戒等方便修习证悟空性的智慧波罗蜜多。第二，学习结合的理由是：若离方便之智慧，以及离智慧之方便，皆为束缚。因此，二者皆不可舍弃。如是说。为了成办佛陀之事业，方便与智慧二者皆不可舍弃。理由为何？因为世尊于《无垢称经》中说：离方便之智慧是束缚，离智慧之方便是束缚。因此，不可舍弃。第三，结合的道路有二：略说和广说。第一：为了消除对何为智慧、何为方便的疑惑，应明确区分方便与智慧的真实差别。如是说。应明确区分。何处方便与智慧的体性看似混淆，应真实、良好地区分，不使其混淆。必要性为何？为了消除对何为智慧、何为方便的不了解、邪见和疑惑。第二，广说有三：确定方便，修习方便的必要性，确定智慧。第一：舍弃般若波罗蜜多，布施波罗蜜多等，诸佛已宣说为方便。如是说。何为方便？即舍弃般若波罗蜜多，即从彼分离，以菩提心摄持的
English
The necessity of learning the union of skillful means and wisdom. Explaining the actual path of union. First: If separated from the practice of Prajñāpāramitā, obscurations will not be exhausted. Therefore, in order to abandon all afflictive and cognitive obscurations, one should always meditate on the yoga of Prajñāpāramitā, endowed with skillful means. Thus it is said. One should cultivate insight based on calm abiding, because mere calm abiding, separated from the union of the Prajñāpāramitā of realizing suchness, that is, yoga, will not exhaust obscurations. Therefore, in order to abandon all afflictive and cognitive obscurations, one should always cultivate the Prajñāpāramitā of realizing emptiness, together with skillful means such as generosity and discipline. Second, the reason for learning the union is: Wisdom without skillful means, and skillful means without wisdom, are both said to be bonds. Therefore, neither should be abandoned. Thus it is said. In order to accomplish the deeds of the Buddhas, neither skillful means nor wisdom should be abandoned. Why? Because the Bhagavan said in the Vimalakīrti Nirdeśa Sūtra: Wisdom without skillful means is a bond, and skillful means without wisdom is a bond. Therefore, they should not be abandoned. Third, the path of union has two aspects: brief explanation and extensive explanation. First: In order to dispel doubts about what is wisdom and what is skillful means, one should clearly distinguish the true differences between skillful means and wisdom. Thus it is said. One should clearly distinguish. Wherever the nature of skillful means and wisdom seems to be mixed, one should truly and well distinguish them, without mixing them. What is the necessity? In order to dispel misunderstanding, wrong views, and doubts about what is wisdom and what is skillful means. Second, the extensive explanation has three parts: identifying skillful means, the necessity of familiarizing oneself with them, and identifying wisdom. First: Abandoning Prajñāpāramitā, the perfections of generosity, etc., have been taught by the Victorious Ones as skillful means. Thus it is said. What is skillful means? It is abandoning Prajñāpāramitā, that is, separating from it, and being embraced by the mind of enlightenment.
Chinese
布施波罗蜜多，以及持戒、忍辱等其余五度和其余善法，都是诸佛为了方便而宣说的。第二是：通过串习方便的力量，自己对任何智慧进行禅修，他就能迅速获得菩提，而不是仅仅禅修无我。如是说。需要学习方便与智慧相结合，通过串习稳固不常、业果思维和布施等方便，菩萨自己对任何摧毁名相执着的智慧进行如理禅修，就能迅速获得圆满菩提，而不是像仅仅禅修无我之义。因为方便与智慧分离，连初地都无法获得。第三是确定智慧：蕴、界和处，证悟无生之，自性空性之觉识，是为智慧之圆满宣说。如是说。其中智慧的对境是色等五蕴，眼等十八界，以及眼处等十二处所摄的一切法。在这些之上需要确定的是自性无生。证悟到此，知晓自性空性的智慧，在此方便与智慧二者之中，被称为智慧，因为这是所有智慧学修中的主要部分。第二，关于如何修学胜观，分为两部分：广说和总结。第一部分分为三：依止胜观之眷属，胜观的禅修方式，以及禅修的果。第一部分分为二：依靠理证生起思所成慧，以及依靠教证生起闻所成慧。第一部分分为三：以果抉择有无生灭，以因抉择金刚屑，以及以自性抉择离一多之理。第一，有者生非理，无者如虚空莲花。过失二者皆有，故二者皆不生。如是说。实事师们说，事物并非自性而生。
English
Generosity, and the remaining five perfections such as discipline and patience, and other virtuous dharmas, are all taught by the Buddhas as skillful means. Second: Through the power of familiarizing with skillful means, one meditates on any wisdom, thereby quickly attaining enlightenment, not just meditating on selflessness alone. Thus it is said. One needs to learn the combination of skillful means and wisdom. Through the power of familiarizing and stabilizing skillful means such as impermanence, thinking about karma and its results, and generosity, the Bodhisattva himself meditates on any wisdom that destroys the object of conceptual grasping, thereby quickly attaining perfect enlightenment, not just meditating on the meaning of selflessness alone. Because with skillful means and wisdom separated, even the first ground cannot be attained. Third is identifying wisdom: aggregates, elements, and sources, realizing the unborn, the knowledge of emptiness of self-nature, is fully explained as wisdom. Thus it is said. The object of wisdom is all dharmas included in the five aggregates such as form, the eighteen elements such as the eye, and the twelve sources such as the eye source. What needs to be ascertained on top of these is that they are unborn by nature. The wisdom that knows the emptiness of self-nature upon realizing this, here, among the two, skillful means and wisdom, is called wisdom, because it is the main part of all wisdom training. Second, how to train in higher vision is divided into two parts: detailed explanation and conclusion. The first part has three sections: relying on the assembly of higher vision, the way to meditate on higher vision, and the result of meditation. The first part has two sections: generating wisdom arising from thought based on reasoning, and generating wisdom arising from hearing based on scripture. The first part has three sections: analyzing the result with existence or non-existence, arising or ceasing; analyzing the cause with diamond slivers; and analyzing the essence with the reasoning of being free from one or many. First, existence is not reasonable to arise, non-existence is like a lotus in the sky. Since both have faults, neither arises from both. Thus it is said. The proponents of reality say that things do not arise by their own nature.