Tibetan
་མི་འཐད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བར་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན། མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་རྒྱུའི་དུས་ན་ཡོད་པའམ། མེད་པ་འམ། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའམ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་གང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བར་བརྟག་གྲང་། དང་པོ་ལྟར་ན། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རྒྱུའི་དུས་སུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ན་གྲུབ་ཟིན་པས་གྲུབ་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོས་པ་ཡོད་ན་སླར་ཡང་ཐུག་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིིས་པ་ལྟར་ན། རྒྱུའི་དུས་སུ་མེད་པའང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ལ་རྒྱུས་ཅི་ཡང་བྱར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ནམ་མཁའི་པདྨོ་ནི་སུས་ཀྱང་བསྐྱེད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་། བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱའི་རྒྱུ་ཡིས་ཀྱང་། །དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒྱུར་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། འོན་ཀྱང་ནམ་མཁའི་པདྨོ་དང་ནམ་མཁའ་ན་ཡོད་པའི་པདྨོ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཚུལ་ཕྱེད་དགོས་སོ། །སྤྱིར་རང་གི་རྒྱུའི་དུས་སུ་མེད་ཀྱང་བསྐྱེད་ནུས་པ་དངོས་པོ་ཀུན་ཀྱི་སྐྱེ་ཚུལ་ཡིན་ཡང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་བཞིན་དུ་རྒྱུའི་དུས་སུ་མེད་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཏེ་ཞིབ་ཆ་མང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་རྒྱུ་དུས་སུ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དག་ལས་ཀྱང་བྱུང་བ་མིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལྟར་ན་ཡང་མི་འཐད་དེ། །རྒྱུ་དུས་སུ་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །སྔར་ལྟར་ཡོད་མེད་སོགས་བཞི་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ཡོད་པ་ཡོད་ཕྱིར་སྐྱེ་མ་ཡིན། །མེད་པ་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་མ་ཡིན། །ཆོས་མི་མཐུན་ཕྱིར་གཉིས་ཆོས་མིན། །སྐྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་གནས་འགག་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་རིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། །དངོས་པོ་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མིན། །རྒྱུ་མེད་ལས་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །འདི་ནི་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། །བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་སྟེ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྐྱེ་ན་རྒྱུ་དུས་སུ་ཡོད་པའི་སྐྱེ་ཚུལ་དུ་སོང་བས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཆོས་ཅན། སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་ཐལ། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། སླར་ཡང་ཐུག་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གྲུབ་ཟིན་ཀྱང་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དགོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་རྩ་འཇུག་གི་རིགས་པ་མང་ངོ་། །དེ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྐྱེ་ན་ས་རྡོ་ཤིང་སོགས་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་གཅིག་དུ་བྲལ་ཀྱི་རིགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡང་ཡིན་ཏེ། བདག་སྐྱེ་འགོག་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་དང་། གཞན་སྐྱེ་འགོག་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་ཀྱི་རིགས་པའི་གནོད་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། བདག་གཞན་རེ་རེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མེད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་ན་བྱ་རོག་ལའང་རྨ་བྱའི་མདོངས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། འབྲས་བུ་ལོ་ཐོག་འབྱུང་བའི་ཆེད་དུ་རྒྱུ་སྒྲུབ་མི་དགོས་པར་ཐལ་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་དེ། རྒྱུ་མཚན་རིགས་པ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག །གཅིག་དང་དུ་མས་རྣམ་དཔྱད་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དམིགས་སུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་དབུ་མ་རྒྱན་ལས། བདག་དང་གཞན་པའི་དངོས་འདི་དག །ཡང་དག་ཏུ་ནི་གཅིག་པ་དང་། །དུ་མའི་དངོས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་པའོ། །རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡང་ན། །ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དག་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མེད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཆོས་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཅིག་ཏུ་མེད་དེ། ཆ་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་དུ་མར་མེད་དེ། དེར་གྲུབ་པའི་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྒྲུབ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ན་དེ་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོད་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། གཅིག་དང་དུ་མ་མ་གཏོགས་པར། །རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མི་རུང་འདི་གཉིས་ནི། ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་
Chinese
不合理。如果说因为自性生是显而易见的，那么，像苗芽这样的东西，在因位时是存在、不存在、两者皆是、还是两者皆非呢？先考察哪一种是自性生。如果是第一种情况，苗芽，作为有法，在因位时存在，生是不合理的。因为如果存在，就已经成立了，成立之后再次生就没有必要了。如果需要，就会变成无止境地生。如果是第二种情况，在因位时不存在，自性生也是不合理的。因为对于不存在的事物，因不能做任何事情。就像虚空中的莲花，谁也无法创造一样。正如所说：“即使有成百上千的因，也不能改变不存在的事物。”然而，需要区分虚空中的莲花和存在于虚空中的莲花的区别。一般来说，即使在自己的因位时不存在，也能产生，这是所有事物的生起方式。但是，如果自性已经成立，但在因位时不存在，那么就会变成完全不存在，因此因无法产生它，细节很多。如果是第三种情况，也不是从因位时存在和不存在两者中产生的。因为那样会陷入之前所说的道理所损害的两种过失。如果是第四种情况，也不合理。因为不可能存在因位时既存在又不存在的事物。因此，苗芽，作为有法，不是自性生的。因为如前所述，从存在、不存在等四种情况来看，都不是自性生的。正如《七十空性论》中所说：“有者因有故不生，无者因无故不生，二者体性相违故非二者，无生故无住灭。”这是其中的道理。第二是：“事物不从自身生，也不从他者和两者生，也不是无因生，因此，没有自性生。”这就是《中观根本慧论》中的“非自非从他”等的道理。内外的事物，作为有法，不从自身即我而生。如果生，就会变成因位时存在的生起方式，导致生变得没有意义。
English
It is unreasonable. If it is said that self-origination is manifestly evident, then, like a sprout, is it existent, non-existent, both existent and non-existent, or neither of the two at the time of its cause? Let us first examine which one is self-origination. If it is the first case, the sprout, as the subject, existing at the time of its cause, it is unreasonable to say it is produced. Because if it exists, it is already established, and once established, there is no need for it to be produced again. If there is a need, it will become endlessly produced. If it is the second case, being non-existent at the time of its cause, it is also unreasonable to say it is self-origination. Because the cause cannot do anything to something that does not exist. It is like a lotus in the sky, which no one can create. As it is said, "Even with hundreds of thousands of causes, one cannot transform something that does not exist." However, one needs to distinguish between a lotus in the sky and a lotus that exists in the sky. Generally, even if it does not exist at the time of its own cause, it can still be produced, which is the way all things arise. However, if self-nature is already established, but it does not exist at the time of its cause, then it will become completely non-existent, therefore the cause cannot produce it, and there are many details. If it is the third case, it is also not produced from both existence and non-existence at the time of its cause. Because in that case, it would fall into the two faults of being harmed by the reasoning mentioned earlier. If it is the fourth case, it is also unreasonable. Because it is impossible for something to exist that is both existent and non-existent at the time of its cause. Therefore, the sprout, as the subject, is not self-originated. Because, as mentioned before, from the four cases of existence, non-existence, etc., it is not self-originated. As it is said in the "Seventy Stanzas on Emptiness", "That which exists does not arise because it exists; that which does not exist does not arise because it does not exist; the two are not two because their natures are contradictory; because there is no arising, there is no abiding or ceasing." This is the reasoning. The second is: "Things do not arise from themselves, nor from others, nor from both, nor from no cause; therefore, there is no self-origination." This is the reasoning from the "Root Wisdom Treatise", such as "Not from self, not from other." External and internal things, as the subject, do not arise from themselves, that is, from the self. If they did arise, it would become a mode of arising that exists at the time of the cause, causing the arising to become meaningless.
Chinese
若，如是，彼法，再次投生则成无意义，因已成立为自之体性故。若不遍，则再次变成无止境地投生，因虽已成立，然仍需再次投生之故，以此为例，根本与后得之理甚多。彼法，从因，本体上不由他生，若生，则土石树木等一切无关联之因，皆应生一切果故。此亦为一异离之理之精要，因遮止自生，而显示以自性为一，遮止他生，而显示以自性为异之理之过失故。从二者亦不生，因自他一一已遮止生故。不由无因亦不生，若生，则乌鸦亦应生孔雀之翎毛，且为成果实五谷之故，不需成立因等故。如是，诸事物，法，本体上无有生之自性，因缘之理，以前已显示之故。三者为，又，一切诸法，以一与多分析时，本体实无所指。如是说，此乃中观庄严论中，自与他之此等事物，真实为一，及离多之事物故，无自性，如影像。所说之理。理之类别又，内外之法之事物一切，法，本体上实无所指，因以本体为一与多任何一者，以理分析皆不可得故。譬如，如影像显现般不存在。宗法为，非为以自性成立之一，因具有分故。彼法，非如是成立之多，因于彼成立之一不存在故。周遍成立为，若以自性成立，则必须如是一与多任何一者成立故，若有，则必须为一与多任何一者故，中观庄严论中，除了一与多之外，具有其他形态之事物不可能，此二者，互相舍弃而存在故。如是说
English
If so, that dharma, rebirth would be meaningless, because it has already been established as its own nature. If not pervasive, then it would become endless rebirth, because even though it has been established, it still needs to be reborn. As an example, there are many reasons for the root and subsequent. That dharma, from the cause, does not arise from others in its own essence, because if it arises, then all unrelated causes such as soil, stones, and trees should produce all the results. This is also the essence of the reasoning of being separate from one and many, because it prevents self-generation and shows that the nature is one, and prevents other-generation and shows the fault of the reasoning that the nature is different. It does not arise from both, because the self and others have been prevented from arising one by one. It is not born without cause, because if it is born, then even crows should grow peacock feathers, and for the sake of producing fruits and grains, it is not necessary to establish causes. Thus, all things, dharmas, do not have the nature of being born in their own essence, the reason is that it has been shown before. The third is: Furthermore, all dharmas, when analyzed by one and many, the essence is not specified. It is said that this is in the Ornament of the Middle Way: These things of self and other are truly one, and because they are separate from the things of many, they are without nature, like images. The reason for saying. The types of reasoning are also: All things of inner and outer dharmas, dharmas, are not specified in their own essence, because it is impossible to find one or many in their own essence by reasoning. For example, it is as if the image does not exist as it appears. The aspect of dharma is: it is not one that is established by nature, because it has parts. That dharma, it is not many that are established in this way, because there is no one established there. The pervasiveness is established as: if it is established by nature, then it must be established as one or many in this way, if it exists, then it must be one or many, in the Ornament of the Middle Way: Apart from one and many, things with other forms are impossible, these two, because they exist by abandoning each other. It is said