Tibetan
དོན་དུ། །ཞེས་པའི་འང་ཞེས་པའི་སྒྲས་བསྟན་ཅིང་བློས་མི་སྤོང་བ་ནི། ཁ་ཅིག་གིས་རང་ལ་མི་འཐད་པ་བྱས་པ་ན་འདིའི་དོན་ནམ་ཡང་མི་བྱའོ་སྙམ་ན་སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་ནག་ཆོས་སྤོང་ཞིང་དཀར་ཆོས་བཞི་ལ་སློབ་ཚུལ་ཡང་། འདི་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུའང་དྲན་དོན་དུ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་བསྲུང་། །ཞེས་སོ། །སྨོན་སེམས་ཚོ་གས་བཟུང་བ་འདི་ལ་ནི་ཚེ་འདིར་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པ་ཙམ་ཀྱིས་མི་ཆོག་གི སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་གཞན་དུའང་སེམས་དེ་དྲན་ཅིང་མི་བརྗེད་པའི་དོན་དུ་རྒྱུ་འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བསླབ་པ་བཞི་ཚན་གཉིས་པོ་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བ་དང་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ཆོས་བཞི་ཚན་གཉིས་པོ་གང་ཡིན་ལམ་རིམ་ཆེན་མོ་སོགས་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་འཇུག་སེམས་བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། འཇུག་སྡོམ་བླང་དགོས་པར་བསྟན་པ། དེ་ཇི་ལྟར་ལེན་ཚུལ། དེའི་བསླབ་བྱ་བཤད་པའོ། དང་པོ་ནི། འཇུག་སེམས་བདག་ཉིད་སྡོམ་པ་མ་གཏོགས་པ། །ཡང་དག་སྨོན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྡོམ་པ་སྤེལ་འདོད་པས། །དེ་ཕྱིར་འབད་པས་འདི་ནི་ངེས་པར་བླངས། །ཞེས་སོ། །སྨོན་སེམས་ཆོ་གས་བཟུང་བ་དེས་ནི། འཇུག་སྡོམ་འདི་ནི་ངེས་པར་བླང་བར་བྱ་སྟེ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྡོམ་པའི་མིང་ཅན་སྨོན་སེམས་དེ་གོང་དུ་སྤེལ་བར་འདོད་པས། འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་འཇུག་སྡོམ་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་སྤེལ་བར་བྱ་ཞིང་། སྡོམ་པ་དེ་མ་གཏོགས་པར་སྨོན་སེམས་ཡང་དག་པ་གོང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཐབས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་འཇུག་སྡོམ་ཇི་ལྟར་ལེན་པ་ལ་གསུམ། ལེན་པའི་རྟེན། བླང་བའི་ཡུལ། ལེན་པའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི། །རྟག་ཏུ་སྡོམ་གཞན་ལྡན་པ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡི། །སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་སོ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ། དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས་ཏེ་དྲུག་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ་བསྣན་ནས་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རིགས་བདུན་གང་རུང་དངོས་སམ། དེ་དང་ཐུན་མོང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤོང་བ་རྟག་ཏུ་སྟེ་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་བླངས་ནས་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱི། གཞན་དུ་སྟེ་བཅས་རང་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཅི་རིགས་
Chinese
意思是，用“也”字所表示的，不以心舍弃的是：有些人对自己做了不合意的事，就想这件事以后再也不做了，这样就是舍弃了有情，不要做那样的事。第五，舍弃黑法而修学四种白法的方式是：这在其他生世也能忆念之故，如所说之学处完全守护。这样说。以发心仪轨所受持的这个，仅仅以今生不退失之因的学处是不够的，为了在来世也能忆念不忘此心，要完全守护和依止《请问持光童子经》中所说的四法二品。四法二品是什么，如《菩提道次第广论》等中所说的那样。第二，宣说入行发心的学处，分三：显示必须受持入行律仪，如何受持，宣说其学处。第一是：入行之心自性，除了律仪之外，不能使真实愿心增长。想要增长圆满菩提律仪者，因此要努力必定受持此律仪。这样说。以仪轨受持愿心之后，必须受持此入行律仪，想要增上名为圆满菩提之律仪的愿心，就要以受持入行心之自性的入行律仪之门来增上，因为除了律仪之外，没有其他能使真实愿心增上的方法。第二，如何受持入行律仪，分三：受持的所依，受持的对境，受持的仪轨。第一是：别解脱七众的，恒常具有其他律仪者，具有菩萨律仪的，有分，否则没有。这样说。近事男女，沙弥男女，比丘男女，共六种，加上比丘尼的律仪，如是宣说别解脱七众，如七众中的任何一种，或者与此共同自性的罪，恒常，即尽形寿受持，相续中具有者，才有生起菩萨入行律仪的资格，否则，即随其所应的犯戒者。
English
The meaning is that what is indicated by the word "also," and what is not abandoned by the mind, is: If some people do something that is not to their liking, they think that they will never do this thing again. This is abandoning sentient beings, and one should not do that. Fifth, the way to abandon black dharmas and study the four white dharmas is: This is so that one can remember in other lives as well, and completely protect the precepts as stated. It is said. This aspiration that is held by the ritual, it is not enough to just have precepts that are the cause of not deteriorating in this life. In order to remember and not forget that mind in future lives, one must completely protect and rely on the two sets of four precepts as stated in the Sutra Requested by Dhāraṇīdhara. What are the two sets of four dharmas? They are as they appear in the Great Treatise on the Stages of the Path, etc. Second, explaining the precepts of entering the mind of enlightenment, there are three parts: showing that one must take the vows of entering, how to take them, and explaining the precepts. The first is: The nature of entering the mind, apart from the vows, will not cause the true aspiration to increase. Those who wish to increase the vows of complete enlightenment, therefore, must make an effort to take this vow. It is said. After taking the vow with the ritual, one must take this vow of entering the practice. If one wants to increase the aspiration called the vow of complete enlightenment, one must increase it through the gate of the vow of entering the practice, which is the nature of entering the mind. Because apart from the vow, there is no other way to increase the true aspiration. Second, how to take the vow of entering the practice, there are three parts: the basis of taking, the object of taking, and the ritual of taking. The first is: Of the seven types of individual liberation, those who always have other vows, have the opportunity to have the vows of a Bodhisattva, otherwise not. It is said. Male and female lay practitioners, male and female novices, male and female monks, these are six, and adding the vows of female monks, as it is said that there are seven types of individual liberation, any of the seven types, or a sin of the same nature as this, always, that is, taking it for as long as one lives, those who have it in their continuum, have the opportunity to generate the vows of entering the practice of a Bodhisattva, otherwise, that is, those who break the vows as they should.
Tibetan
མི་སྤོང་བ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དངོས་བསྟན་ལ་འཇུག་སྡོམ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དུ་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་གང་རུང་ཞིག་དགོས་པར་བཤད་པ་ནི། རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། ངེས་པར་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སོར་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་མ་བླངས་པ་ལའང་འཇུག་སྡོམ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རིགས་བདུན་ལ་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མི་འདྲེན་པ་ནི། དེ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་མཐའ་ཅན་ཡིན་པས་རྒྱུན་ཐུང་བ་ལ་དགོངས་སོ། །རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་དུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ལས། །ཚངས་སྤྱོད་དཔལ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དགེ་སློང་སྡོམ་པ་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་སོ། །བྱང་སྡོམ་གྱི་རྟེན་ལ་སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་བདུན་དུ་དེ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ལ། ཁྱིམ་པའི་སྡོམ་པ་ལས་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་དཔལ་རབ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། རབ་བྱུང་གི་སྡོམ་པའི་ནང་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དག་མཆོག་ཏུ་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་གང་ལས་བླང་བའི་ཡུལ་ནི། །སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་དང་། བདག་ཉིད་གང་ཞིག་སྡོམ་ལ་གནས། །སྡོམ་པ་འབོགས་བཟོད་སྙིང་རྗེ་ལྡན། །བླ་མ་བཟང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཞུང་ཚིག་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དག་གི །ཞེས་པའི་འོག་ཏུ་འབྱུང་ཡང་འཆད་བདེ་བའི་ཕྱིར་སྔར་བླངས་པ་སྟེ། འོ་ན་སྡོམ་པ་བླངས་པའི་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ཡོད་དེ། དེ་ལ་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་ཆོ་གའི་སྐོར་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང་། བདག་ཉིད་གང་ཞིག་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་དང་། གཞན་ལ་སྡོམ་པ་དེ་འབོགས་བཟོད་པའི་ནུས་པའི་སྤོབས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་བྱང་སྡོམ་ལེན་ཡུལ་གྱི་བླ་མ་བཟང་པོར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཆོ་ག་ལ་གཉིས། བླ་མ་ཡོད་པ་དང་། བླ་མ་མེད་པའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དག་གི །ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ་གསུང་ཆོག་ཡིས། །ཡང་དག་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་ཡི། །བླ་མ་བཟང་ལས་སྡོམ་པ་བླངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་བླང་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་འཇུག་པའི་སྡོམ་པའོ། །གང་ལས་ན། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཕུན་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་བཟང་པོ་ལས་སོ། །ཆོ་ག་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལེན་ན། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་ནང་ཚན་དག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་གསུངས
Chinese
不舍弃则不会生起菩萨的律仪。这里直接说生起趣入律仪的所依，需要七种别解脱的任何一种，这是就所依的特殊性和主要性而言的，并非必须如此，因为没有受持别解脱律仪的也能生起趣入律仪。这里七种中没有提到近住律仪，是因为它只有一天的期限，考虑到时间短。显示所依的差别是：于别解脱七众中，如来所说，梵行之德最殊胜，许为比丘之律仪。意思是说，菩萨戒的所依是别解脱七众，如来所说，在家戒中梵行的功德，出家戒最为殊胜，出家戒中，比丘戒最为殊胜。第二，从何处受戒的处所是：精通律仪之仪轨，自身安住于律仪，堪能授予律仪具悲心，应知是为善妙之导师。此颂文虽在《菩萨地》之后出现，但为了便于讲解，故提前引用。那么，受戒的处所是怎样的呢？是有的，即需要具备精通受戒仪轨的智慧，自身安住于菩萨律仪，有能力和自信将律仪授予他人，以及具有大悲心这四种功德。因此，应当了知这样的人是菩萨戒的善妙导师。第三，如何受持的仪轨分两种：有上师的仪轨和无上师的仪轨。第一种是：于菩萨地中，戒品所说仪轨中，从具足真正功德之，善妙上师处受持。意思是说，从彼处受持。何为趣入律仪？从何处受？如前所说，从具足真正功德的上师处受持。依靠何种仪轨受持呢？依靠圣无著所著的《菩萨地》中的戒品中所说的。
English
The bodhisattva's vows do not arise without abandoning. Here, it is directly stated that any of the seven types of individual liberation is required as the basis for the arising of the entering vows. This is in terms of the specialness and importance of the basis, but it is not necessarily required, because the entering vows can arise even for those who have not taken the individual liberation vows. Here, the upavāsa vows are not mentioned among the seven types because they only last for one day, considering the short duration. Showing the difference of the basis is: Among the seven classes of individual liberation, as spoken by the Tathāgata, the glory of brahmacarya is the most excellent, it is considered to be the vows of a bhikṣu. This means that the basis of the bodhisattva vows is the seven classes of individual liberation, as spoken by the Tathāgata. Among the householder's vows, the glory of brahmacarya, the vows of a renunciate, is the most excellent, and among the vows of a renunciate, the vows of a bhikṣu are considered the most excellent. Second, the place from which to take the vows is: Skilled in the ritual of vows, one who abides in vows himself, able to bestow vows, possessing compassion, should be known as a good teacher. This verse appears after the words "in the Bodhisattvabhūmi," but it is quoted earlier for ease of explanation. So, what is the place from which to take the vows like? It is one who possesses the wisdom of being skilled in the ritual of taking vows, who himself abides in the bodhisattva vows, who has the ability and confidence to bestow the vows on others, and who has the four qualities of great compassion. Therefore, such a person should be known as a good teacher for taking the bodhisattva vows. Third, the ritual of how to take the vows is divided into two: the ritual with a teacher and the ritual without a teacher. The first is: In the Bodhisattvabhūmi, in the chapter on ethics, in the spoken ritual, take the vows from a good teacher who possesses true qualities. This means, take them from there. What is the entering vow? From where to take it? As said before, take it from a teacher who possesses true qualities. Relying on what ritual to take it? Relying on what is said in the chapter on ethics in the Bodhisattvabhūmi composed by the noble Asaṅga.