Tibetan
་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་བཤད་པའི་མཁས་པ་ནི་ལས་དེའི་བྱེད་པ་པོ་མིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་སོགས་འབྱུང་ལ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་འགགས་པ་སྟེ་སྤངས་པར་གྱུར་ན་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་དེ་གང་གིས་འགོག་ཅེ་ན། མ་རིག་པ་འགགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ཉིད་ཤེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མ་རིག་པ་སོགས་རིམ་གྱིས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་འདུ་བྱེད་སོགས་ཡན་ལག་སྔ་མ་དེ་དང་དེ་ནི་འགགས་པར་གྱུར་བས་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་དེ་དང་དེ་ནི་མངོན་པར་མི་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་དེ་ནི་སླར་མི་འབྱུང་བས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་འགག་པ་སྟེ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གསུམ་པ་བརྟེན་འབྱུང་རྟོགས་པ་ལྟ་བ་ངན་པ་ལས་ལྡོག་ཚུལ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། །ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། །ལྟ་བ་ངན་པ་བཅུ་དྲུག་ངེས་བཟུང་བ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་པས་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འདས་དུས་བྱུང་ལ་བྱུང་ཞེས་དང་། །འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །མ་འོངས་དུས་གཞན་འབྱུང་འགྱུར་དང་། །མི་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་སོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཅི་འདས་པའི་དུས་ན་བདག་བྱུང་བ་དང་མ་བྱུང་བ་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ལ་སོགས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པ་དང་། །གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་སྟེ་བརྒྱད་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདས་པའི་ལུས་ལ་སྔོན་གྱི་ཞེས་བྱ་སྟེ་མཐའ་ནི་སྐྱེ་འཆི་བརྒྱུད་པའི་ཆ་སྔ་མ་དང་། དེ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་པ་ནི་དམིགས་པའི་དོན་ནོ། །བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་གཞན་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་པར་ལྟ་བ་བཞི་དང་། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང་སོགས་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མིན་པར་ལྟ་བ་བཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱིས་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་བཅུ་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་བརྙད་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལྟ་བ་དེ་དག་ལ་གནས་པ་དགག་པ་དང་། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བས་ལྟ་བ་དེ་དག་ལ་གནས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་བཞི་ཚན་དང་པོ་དགག །དེས་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་བཞི་ཚན་དང་པོ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ། སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་བཞི་ཚན་གཉིས་པ་དགག །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་བཞི་ཚན་གཉིས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདས་པའི་དུས་སུ་བྱུང་མ་བྱུང་དུ་ལྟ་བ་གཉིས་དགག་པ་དང་། མཇུག་བསྡུས་ཏེ་ལྟ་བ་གཞན་གཉིས་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདས་པའི་འབྱུང་བར་ལྟ་བ་དགག་པ་དང་། དེའི་དུས་སུ་མ་བྱུང་བར་ལྟ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དགག་པ་དངོས་དང་། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་གྱུར་ཅེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་མི་འཐད་དོ། །སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡོད། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་མ་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེར་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །གཟུགས་ཡོད་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། །འཇིག་ལྟས་བདག་ནི་སྔར་འདས་པའི་ཚེ་རབས་ཀྱི་དུས་རྣམས་སུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་འདི་ནི་དོན་མཐུན་དུ་མི་འཐད་དེ། སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་ཀྱི་དུས་སུ་གང་འབྱུང་བའི་བདག་དེ་ཉིད་ཚེ་འདིའི་བདག་འདི་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི་ཚེ་སྔོན་མའི་བདག་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ནི་ཚེ་འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བྱུང་ཡང་ཚེ་སྔ་ཕྱི་ཀུན་ལ་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་འཇུག་པའི་བདག་སྤྱི་ཙམ་པ་ཞིག་ཡོད་ཅིང་། བདག་སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་བ་རྣམས་ནི་དེའི་ཆ་ཤས་ཡིན་པས་དེ་དང་འབྲེལ་ལ། །དེའི་དབང་གིས་ཚེ་འདིའི་བདག་སོགས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡང་སྤྱི་ཙམ་པའི་བདག་གི་ཀྱང་བྱས་པར་འགྱུར་བས། ཚེ་འདིའི་བདག་གིས་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ན་བདག་སྔོན་དེ་
Chinese
因为如此。先前所说的智者不是那个业的作者，因为他们如实地亲眼见到了那个真如。如果这样，因为有无明，所以行等产生，如果没有无明，行等就不会产生，所以无明止息，即被舍弃，那么行等就不会以任何方式产生，因为因不具足。那么用什么来阻止无明呢？无明止息是因为通过了知缘起的真如，依靠修习那个真如的意义，无明等逐渐止息。然后，因为行等之前的支分止息了，所以之后的支分就不会显现。以这样的方式，瑜伽士的巨大苦蕴就不会再次产生，因此会如实地止息，即灭尽。第二是，对十二有支的观察，名为第二十六分别论的解释。第三，从了悟缘起而从恶见中返回的方式有三种：解释论典的宗义，与决定意义的教证相结合，以及标明名称。第一种分为两种：确定十六种恶见，以及通过了悟缘起而不停留在其中的方式。第一种是：‘过去时已生，说已生，世界常恒等，凡是见解彼等，皆依于前际。未来时他将生，不生世界边等，凡是见解彼等，皆依于后际。’如是说。如果在过去时，我已生或未生，以及对两者都是或两者都不是的见解，以及世界常恒等，即世界无常，以及对两者都是或两者都不是的见解，这八种见解，都是对过去的身体称为前际，际是生死相续的前一部分，依于它就是所缘的意义。我在未来时将生或不生，以及对两者都是或两者都不是的四种见解，以及世界有边等，以及对两者都是或两者都不是的四种见解，这些都是对之后将生的蕴
English
Because of that. The wise person mentioned earlier is not the doer of that action, because they have directly seen that suchness as it is. If that is the case, if there is ignorance, then formations and so on arise, and if there is no ignorance, they do not arise. Therefore, if ignorance ceases, that is, is abandoned, then formations and so on will not arise in any way, because the cause is not complete. Then what stops ignorance? The cessation of ignorance occurs because by knowing the suchness of dependent arising, relying on meditating on the meaning of that suchness, ignorance and so on gradually cease. Then, because the previous limbs such as formations have ceased, the subsequent limbs will not manifest. In this way, the great mass of suffering of the yogi will not arise again, and therefore it will truly cease, that is, be exhausted. The second is: The examination of the twelve limbs of existence, called the explanation of the twenty-sixth differentiation treatise. Third, there are three ways to turn away from wrong views by realizing dependent arising: explaining the tenets of the treatise, combining it with definitive meaning scriptures, and stating the names. The first has two parts: ascertaining the sixteen wrong views, and how one does not abide in them by realizing dependent arising. The first is: 'The past time has arisen, saying it has arisen, the world is permanent, etc., whatever views there are, they all rely on the former extreme. The future time will arise, not arise, the world's end, etc., whatever views there are, they all rely on the latter extreme.' Thus it is said. Whether in the past time, the self has arisen or not arisen, and the view that it is both or neither, and the world is permanent, etc., that is, the world is impermanent, and the view that it is both or neither, these eight views are all called the former extreme for the past body, the extreme is the former part of the cycle of birth and death, and relying on it is the meaning of the object. Whether I will arise or not arise in the future time, and the four views that are both or neither, and the world has an end, etc., and the four views that are both or neither, these are all for the aggregates that will arise later
Chinese
依赖于“无明”之边的产生，共有十六种。第二部分分为两点：一是，在名言上，通过如影像般的缘起之方式，破斥安住于那些见解；二是，在胜义上，由于一切戏论寂灭，破斥安住于那些见解。第一部分分为四点：破斥依赖于前际之边的第一组四种见解；通过破斥它，显示了依赖于后际之边的第一组四种见解也被破斥；破斥依赖于前际之边的第二组四种见解；破斥依赖于后际之边的第二组四种见解。第一点分为两部分：破斥关于过去时已生或未生的两种见解，以及总结并显示其他两种见解不合理。第一部分分为两点：破斥关于过去已生的见解，以及破斥关于过去未生的见解。第一点分为两部分：直接破斥，以及破斥的总结。第一部分是：如果说“过去时已生”，这种说法是不合理的。过去世中所产生的，并非就是现在的这个。如果认为那就是我，那么近取就会变得不同。除了近取之外，你的我还有什么？如果说除了近取之外，没有我，那么近取就是我，你的我就不是没有。近取本身不是我，因为它是生灭法。近取如何能成为近取者呢？我不是从近取之外，以其他方式成立的。如果说在近取之外，有形体存在，那么它就像有形体却不可捉摸一样。如是说。认为我是过去世的轮回中所产生的这种见解是不合理的，因为过去世中所产生的我，并非就是今世的我。自宗的观点是，虽然过去世的各个我，并没有以自性的方式在今世产生，但是对于过去和未来的一切世，存在着以共同方式安立的名言上的总的我，过去和未来的每一个我都是它的一部分，因此与它相关联。由于这个原因，今世的我所做的事情，也会变成总的我所做的事情。因此，当今世的我回忆起前世时，那个前世的
English
There are sixteen arising dependent on the edge called "ignorance." The second part has two points: first, in terms of conventional truth, refuting the adherence to those views by way of dependent origination like reflections; second, in terms of ultimate truth, refuting the adherence to those views because all elaborations are pacified. The first part has four points: refuting the first set of four views that rely on the prior extreme; by refuting that, showing that the first set of four views that rely on the posterior extreme are also refuted; refuting the second set of four views that rely on the prior extreme; refuting the second set of four views that rely on the posterior extreme. The first point has two parts: refuting the two views of whether it existed or did not exist in the past, and summarizing and showing that the other two views are unreasonable. The first part has two points: refuting the view that it existed in the past, and refuting the view that it did not exist at that time. The first point has two parts: the actual refutation, and the conclusion of the refutation. The first is: "To say 'it existed in the past,' this is not reasonable. Whatever arose in former lives, that itself is not this. If you think that itself becomes the self, then the aggregates become different. Apart from the aggregates, what self of yours exists? If you say there is no self apart from the aggregates, then if the aggregates are the self, your self is not non-existent. The aggregates themselves are not the self, because they are subject to arising and ceasing. How can the aggregates become the agent of taking? The self is not established in any other way than from the aggregates. If there is form apart from the aggregates, then it would be like having form but being intangible." Thus it is said. The view that the self existed in former lives is not reasonable, because the self that arose in former lives is not this self in this life. The self-view is that although the particular selves of former lives did not arise in this life by their own nature, there is a general self that is nominally applied to all past and future lives in a general way, and each of the past and future selves is a part of it, and therefore related to it. Because of this, what is done by the self of this life also becomes what is done by the general self. Therefore, when the self of this life remembers a previous birth, that previous