Tibetan
ར་ཤེས་པ་ཞུགས་ནས་རྒྱལ་བར་གྱུར་པ་ན་དེའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་མིང་བཞི་ནི་གཟུགས་མིན་པའི་ཚོར་བ་སོགས་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་མིང་བཞི་དང་མེར་མེར་པོ་སོགས་གཟུགས་ནི་ཆགས་པར་གྱུར་ན་མིག་རྣ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་མིང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་རེག་པ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རེག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བདག་རྐྱེན་མིག་དང་དམིགས་རྐྱེན་གཟུགས་དང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དྲན་བྱེད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་དྲན་བྱེད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་བཞིའི་མིང་དང་རྐྱེན་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་མིག་དང་གཟུགས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རེག་པའི་སྐྱེ་ཚུལ་ལམ་མཚན་ཉིད་དེ། །རྣ་བ་སོགས་གཞན་ལྔ་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པོ་འདུས་པའི་ཚེ་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་བར་མ་གསུམ་གཅོད་དོ། །དེ་ནས་རེག་པ་དེ་ལས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་སོགས་བཅད་པ་དང་མཐུན་པར་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། །མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བས་ནི་ཚོར་བ་གཞན་ལྔ་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་འཕངས་ན་མིང་གཟུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་རེག་པ་དང་ཚོར་བ་དང་འབྲས་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སོ། །གང་གིས་འཕངས་ན་མ་རིག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་འཕངས་ན་རྣམ་ཤེས་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྒོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། །ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱི་སྲེད་པར་འགྱུར། །སྲེད་པར་གྱུར་ན་ཉེ་བར་ལེན། །རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཉེར་ལེན་འགྱུར། །ཉེར་ལེན་ཡོད་ན་ལེན་པ་པོའི། །སྲིད་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་མེད་ན། །གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་སྲིད་མི་འགྱུར། །སྲིད་པ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ། །སྲིད་པ་ལས་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །རྒ་ཤི་དང་ནི་མྱ་ངན་དང་། །སྨྲེ་སྔགས་འདོན་བཅས་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ཡིད་མི་བདེ་དང་འཁྲུགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་སྐྱེན་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་ནི། །འབའ་ཞིག་པོ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱི་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། སྲེད་པ་ཅན་དེ་ཚོར་བའི་དོན་དུ་སྲེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྲེད་ཚུལ་ནི་བདེ་བ་ལ་མི་འབྲལ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྲལ་འདོད་དང་བཏང་སྙོམས་ལ་མི་ཉམས་པའི་ཆེད་དུ་སྲེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྲེད་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་ལས་འདོད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཞུགས་དག་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་སྲེད་ལྡན་དེས་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་ལ་བཞི་པོ་དེ་ཡོད་ན་ལེན་པ་པོའི་གང་ཟག་དེའི་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚོར་བ་ལ་སྲེད་པ་བདག་གིར་མ་བྱས་ན་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པར་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། །གང་ཟག་དེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཡང་སྲིད་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྲེད་པ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་མིང་གིས་བཏགས་པའོ། །ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་སོང་བའི་སྲིད་པའི་ལས་དེ་ནི་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ནས་ཕུང་པོ་སྨིན་པའི་རྒ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཤི་བ་དང་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ལ་མྱ་ངན་དང་ངག་གིས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་ལ་གནོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་ལུས་སེམས་འཁྲུགས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བ་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཕུང་པོ་ནི་བདེ་བ་དང་མ་འདྲེས་པར་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་འགྲུབ་ན་སྐྱེ་རྒའོ། །གང་གིས་ན་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱིས་ལེན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་རྣམ་ཤེས་ལ་བསྒོས་པའི་ལས་གྱི་བག་ཆགས་ནུས་མཐུ་ཅན་ཅན་དུ་གྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བའི་རྩ་བ་འདུ་བྱེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་རྣམས་འདུ་མི་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་མི་མཁས་བྱེད་པ་ཡིན། །མཁས་མིན་དེ་ཉིད་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །འདུ་བྱེད་རྣམ་ཀུན་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མ་རིག་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི། །ཤེས་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སོ། །དེ་དང་དེ་ནི་འགགས་གྱུར་པས། །དེ་དང་དེ་ནི་མངོན་མི་འབྱུང་། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་པོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་དགག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བར་རྣམ་ཤེས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་སྟེ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་འདུ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་མཁས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལས་དེ་འདུ་མི་བྱེད་པས་མི་འཁོར་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་མི་མཁས་པ་ནི་འཁོར་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན
Chinese
当识入住并成为胎儿时，由其因缘产生的名四蕴便会形成。此处名四是指非色蕴的受等四者。如此，当名四和软暖等色蕴形成时，眼耳等六处便会从名色之因缘而生。之后，依靠六处，触便会如实产生。何为触呢？以自主因眼和所缘因色，以及紧随因忆念作意为基础，唯有眼识才会产生。如此，依靠以忆念为代表的紧随因，以及受等四蕴之名，和最初二因之色，眼识便会产生，眼、色和识三者聚合，便是触的生起方式或定义。耳等其他五者也应如此理解。三者聚合之时，便会区分对境为悦意、不悦意或中庸。之后，从触中，与悦意、不悦意等区分相符，便会普遍产生乐受、苦受、舍受三种感受。依靠眼之聚合而产生的触之因缘，其他五种感受也应如此理解。如此，何者抛出，即是名色、六处、触、受和果时的识。由何抛出，即是由依赖无明的行。如何抛出，即是以业之习气熏染识的方式。第二，感受的因缘是贪爱。产生贪爱则会执取。四种相会变成执取。若有执取，则取者的有便会普遍产生。若无执取，便会解脱，有便不会产生。此有亦是五蕴。从有中便会产生生。老死和悲伤，以及哭号哀叹和痛苦，不悦和烦乱等，这些都会从生中涌现。如此，这唯一的痛苦之蕴便会产生。如是说。之后，由感受之因缘，贪爱便会产生。有贪爱者，便会为感受之故而贪爱。
English
When consciousness enters and becomes an embryo, the four aggregates of name, which are caused by it, will be formed. Here, the four names refer to the four non-form aggregates such as feeling. Thus, when the four names and the form aggregates such as softness and warmth are formed, the six sense bases, such as the eyes and ears, will arise from the cause of name and form. Then, relying on the six sense bases, contact will truly arise. What is contact? Based on the self-cause eye and the object-cause form, and the immediately preceding cause of mindfulness and attention, only eye consciousness will arise. Thus, relying on the immediately preceding cause represented by mindfulness, and the name of the four aggregates such as feeling, and the form of the first two causes, eye consciousness will arise, and the combination of the eye, form, and consciousness is the way contact arises or its definition. The other five, such as the ears, should also be understood in this way. When the three are combined, the object is distinguished as pleasant, unpleasant, or neutral. Then, from contact, in accordance with the distinction of pleasant, unpleasant, etc., the three feelings of pleasure, pain, and equanimity will universally arise. Relying on the cause of contact that arises from the combination of the eye, the other five feelings should also be understood in this way. Thus, what is thrown is name and form, the six sense bases, contact, feeling, and the consciousness of the time of fruition. What throws it is action based on ignorance. How is it thrown? It is in the way that consciousness is perfumed with the habitual tendencies of karma. Secondly, the cause of feeling is craving. When craving arises, there will be grasping. The four aspects will become grasping. If there is grasping, then the existence of the grasper will universally arise. If there is no grasping, there will be liberation, and existence will not arise. This existence is also the five aggregates. From existence, birth will arise. Old age and death, and sorrow, and lamentation with wailing, and suffering, displeasure, and turmoil, all of these will arise from birth. Thus, this sole aggregate of suffering will arise. Thus it is said. Then, from the cause of feeling, craving will arise. One who has craving will crave for the sake of feeling.
Chinese
欲是为了不离安乐，为了想离痛苦，为了不失舍而贪恋。这样贪恋之后，由此而来的欲望、见解和戒禁取等执着于我的四种行相，有欲者会执着。如果有了这四种执着，那么执着者的那个人的执着之因会导致轮回中不断产生。如果以证悟无我的智慧之力，不对受生起贪恋执为我所，从而现证智慧，没有执着，那么，那个人就会解脱，不会再有轮回。要知道，贪欲也是五蕴的自性，这是以果之名称安立于因上。业的能量变得强大，这种有力的业会导致后世的出生。之后，五蕴成熟的衰老和坏灭的死亡，以及由此而来的内心的忧伤和口中的哀号，以及身体五根受损的痛苦，以及内心的不适和身心烦乱等，这些都是从出生中产生的。这样，痛苦之蕴就不会与安乐相混杂，只会产生纯粹的痛苦。其中，什么成就了呢？是生老。通过什么呢？通过具有贪欲之缘的执取。怎么样呢？通过行之业熏染于识上的业习气变得具有能量的方式。第二是：轮回的根本是行，因此智者不造作，因此愚者才造作，因为见不到智者之故。如果无明止息，那么一切行都不会产生。无明止息是因为以智慧修习之故。那个和那个止息了，那个和那个就不会显现。纯粹的痛苦之蕴，那个要像那样如实遮止。如是说。这样，在轮回中，识相续连接等根本，也就是因的主要因素是行。因此，圣者的智者们，因为证悟了真如之义，所以不造作这些业，因此不会轮回。而没有见到真如的愚者则会轮回，成为造作之业的作者。
English
Desire is for the sake of not being separated from happiness, for the desire to be separated from suffering, and for not losing equanimity. When one becomes attached in this way, the four aspects of clinging, such as desire, views, and adherence to precepts, are taken as self. If these four clingings are present, then the cause of clinging for that person will cause existence to arise continuously in samsara. If, by the power of wisdom that realizes selflessness, one does not take craving for feeling as one's own, and thus manifests wisdom and there is no clinging, then that person will be liberated and there will be no more rebirth. It should be understood that desire is also the nature of the five aggregates, which is named after the result of the cause. The karma of existence, in which the power of karma has become powerful, will cause future births to occur. Then, old age, in which the aggregates mature, and death, in which they perish, and from that, mental anguish and verbal lamentations, and the suffering of harm to the five physical faculties, and mental discomfort and physical and mental disturbances, all arise from birth. In this way, the aggregate of suffering will not be mixed with happiness, but only pure suffering will arise. What is accomplished in that? It is birth and aging. By what? By clinging with the condition of desire. How? By the way in which the karma of action is imbued with the karmic imprints on consciousness, which have become powerful. The second is: The root of samsara is action, therefore the wise do not act, therefore the foolish act, because they do not see the wise. If ignorance ceases, then all actions will not arise. Ignorance ceases because it is cultivated with wisdom. When that and that cease, that and that will not appear. The pure aggregate of suffering, that should be truly stopped in that way. Thus it is said. Thus, in samsara, the root of consciousness connecting the continuum, etc., that is, the main factor of the cause, is action. Therefore, the wise ones, the noble ones, because they have realized the meaning of suchness, do not create these actions, and therefore do not revolve in samsara. But the foolish who have not seen suchness revolve in samsara, becoming the creators of action.