Tibetan
། གལ་ཏེ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་ལས། །ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བྱེད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་རྣམས། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ཁྱད་ལྟའོ། །འབྲས་བུ་དང་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་དང་བྱ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང་། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད། ཅེས་སོ། །སྐྱོན་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་ལས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་བྱེད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་ལྡོག་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པར་ཁྱོད་ལྟ་བ་སྟེ་འདོད་དགོས་སོ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་སྒྲུབ་པ་ཡང་མི་འཐད་པས་བུམ་སོགས་འབྲས་བུ་དང་ནི་རྒྱུ་ཉིད་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བུམ་པ་སོགས་མེད་ན་ནི་དེ་བྱེད་པ་པོ་རྫ་མཁན་སོགས་དང་དེ་བྱེད་པ་འཁོར་ལོ་སོགས་དང་དེ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་མེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་ཡང་མེད་པས་འབྲས་བུ་ཀུན་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་དོ། །མདོར་ན་སྐྱེ་འགག་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་འགྱུར་དུ་མི་རུང་བས་སྔར་བཀོད་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཉིད་ལ་འགྱུར་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་འང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་དེ། ཁོ་བོ་ཅག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་པས་སྟོང་པའི་དོན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། །བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བཞག་སྟེ། གདགས་གཞི་ཆ་ཤས་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར། །རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་དབུ་མ་དང་དེའི་ལམ་སྟེ་དབུ་མ་པས་བགྲོད་པའི་ཤུལ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཞིག་རྟོགས་ན་སྐྱོན་ཟད་ཅིང་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པའི་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་འང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྟེན་འབྱུང་ཡ ང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་ལ་ཐུན་མོང་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས
Chinese
如果诸法由自性而有，那么就应认为诸法无因无缘而存在。果和因，作者和作用，生和灭，也会损害果。如是说。那些过失是什么呢？如果你们认为诸法由自性而有，即由自性而存在，那么，既然自性不可逆转，就应认为诸法不依赖因和缘而存在。如果由自性而有，那么建立因缘也不合理，因此瓶等果和因都将变成无有。如果瓶等不存在，那么它们的作者，如陶匠等，以及它们的作用，如轮等，以及它们的作用也将不存在。由于这些不存在，生和灭也不存在，因此也会损害一切果。总之，如果生灭等由自性而有，就不可改变，因此先前所列的过失都将归于你们自己，而不会归于我们。第二是：凡是缘起，即是空性。它是依赖而安立的，那即是中观之道。因为没有不是缘起的法，所以也没有不是空性的法。如是说。我们这一方的一切建立都是合理的，因为我们认为凡是缘起，就是自性所生的空性之义。自性空性的法，是法性。依赖于安立，即依赖于安立的基础、部分等而安立。缘起没有自性，因此它是法性。是远离二边的中观及其道路，即中观行者所行之路。因为如果证悟了它，就能消除过失，增长功德，是究竟的目标。因为没有不是缘起的法，所以缘起也是由自性成立的空性，因此也没有不是自性空性的法。缘起的意义有共同的和不共同的两种。
English
If things are seen as existing from their own nature, then it should be considered that things exist without cause or condition. Fruits and causes, agents and actions, birth and destruction, will also harm the fruit. So it is said. What are those faults? If you consider things to exist from their own nature, that is, by their own nature, then, since nature is irreversible, you must consider that things do not depend on causes and conditions. If it exists by its own nature, then establishing cause and condition is also unreasonable, so the fruit such as a vase and the cause itself will become non-existent. If vases and the like do not exist, then their makers, such as potters, and their actions, such as wheels, and the actions they perform will also not exist. Since these do not exist, birth and death also do not exist, so all fruits are also harmed. In short, if arising and ceasing etc. exist by their own nature, they cannot be changed, so all the faults listed above will fall on you. It will not change for us. The second is: Whatever is dependently originated is said to be emptiness. It is established by dependence, and that is the Middle Way. Because there is no dharma that is not dependently originated, there is no dharma that is not empty. So it is said. All the establishments on our side are reasonable, because we think that whatever is dependently originated is the meaning of emptiness born of its own nature. The dharma that is empty by its own nature is the dharma nature. Relying on establishment, that is, relying on the basis of establishment, parts, etc. to establish. Dependent origination has no self-nature, so it is dharma-nature. It is the Middle Way that is far from the two extremes and its path, that is, the path traveled by the Middle Way practitioners. Because if one realizes it, one can eliminate faults and increase merits, which is the ultimate goal. Because there is no dharma that is not dependently originated, dependent origination is also emptiness established by its own nature, so there is no dharma that is not empty by its own nature. The meaning of dependent origination has two kinds: common and uncommon.
Tibetan
་ཡོད་ལ། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བ་མཐོང་བའི་ཚེ་མྱུ་གུ་སོགས་དང་དེ་དག་དེའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་དེ་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པར་ངེས་པར་བྱ་ལ། བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱེད་པ་གོམས་པས་ཕྱིས་མྱུ་གུ་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་དྲན་པའི་མོད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་དྲུག །བདེན་བཞི་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་འབྲས་མི་རུང་པར་ཐལ་བ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་མི་རུང་པར་ཐལ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་མི་རུང་བར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། །གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་ལས་ན་ཡོད་ཡིན་ན། །ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ལ། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡོངས་གནས་ཕྱིར། །འགོག་པ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །ལམ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ནི། །བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམས་བྱས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང་། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ལམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི། །གང་ཞིག་འཐོབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འདི་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་མི་སྟོང་ན་ནི་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་མི་རྟག་ཅིང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཟག་བཅས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་
Chinese
并且，当看到任何事物，如苗芽等，从其自身的因缘产生时，必须确信苗芽等事物，以及它们的因缘，以及从因缘产生苗芽等一切，都是依仗而安立的。仅仅依仗而安立，就能确定其自性本空。如果习惯这样做，以后每当看到、听到或想到苗芽等从因缘产生时，就能立刻确定其自性本空。第三部分有六点：四圣谛不成立的过失；三宝不成立的过失；作者与业果不成立的过失；世俗谛不成立的过失；胜义谛不成立的过失。第一点是：如果这一切不空，就不会有产生和毁灭。那么，对你来说，四圣谛就不成立了。如果不是缘起，怎么会有痛苦呢？所说的无常和痛苦，不是自性本有。如果是自性本有，又怎么会不断产生呢？因此，对于空性造成损害的人来说，集谛是不存在的。痛苦是自性本有的，所以灭谛是不存在的。因为自性是普遍存在的，所以灭谛会造成损害。如果道有自性，那么修行就不合理了。如果通过修行，你的道不是自性本有的，那么当痛苦和集谛不存在时，道又想要获得什么来灭除痛苦呢？如果这一切事物不是空性的，因为它们是自性存在的，那么就不会有生起，也不会有毁灭。那时，对你这个主张事物实有的人来说，四圣谛就不成立了。因为如果自性存在，就不可能是依仗而产生的。如果不是依仗缘起，那么也不会是无常的，就像虚空中的花朵一样。因此，怎么会有痛苦的真谛存在呢？因为痛苦的真谛是无常且变化的。世尊所说的有漏的无常是痛苦的真谛，那是因为它是自性存在的。
English
And, when seeing any object, such as a sprout, arising from its own causes and conditions, one must be certain that the sprout and so on, as well as their causes and conditions, and the arising of the sprout from those causes, are all established dependently. Merely by being established dependently, one can infer that they are empty of inherent existence. If one becomes accustomed to doing so, later, whenever one sees, hears, or thinks of sprouts and so on arising from causes and conditions, one will immediately be certain that they are empty of inherent existence. The third part has six points: the fault of the four noble truths not being established; the fault of the Three Jewels not being established; the fault of the agent and karmic results not being possible; the fault of conventional truths not being possible; the fault of ultimate truths not being possible. The first point is: If all of this is not empty, there will be no arising and no ceasing. Then, for you, the four noble truths will not be established. If it is not dependent arising, how can there be suffering? What is said to be impermanent and suffering is not inherently existent. If it were inherently existent, how could it constantly arise? Therefore, for one who harms emptiness, there is no origin. Suffering is inherently existent, so there is no cessation. Because inherent existence is all-pervasive, cessation is harmful. If the path has inherent existence, then cultivation is not reasonable. If, through cultivation, your path is not inherently existent, then when suffering and origin do not exist, what does the path want to attain to eliminate suffering? If all these things are not empty, because they are inherently existent, then there will be no arising and no destruction. At that time, for you who assert the reality of things, the four noble truths will not be established. Because if inherent existence exists, it cannot be dependently arisen. If it is not dependent arising, then it will not be impermanent, like a flower in the sky. Therefore, how can there be the truth of suffering? Because the truth of suffering is impermanent and changing. The impermanence of contaminated things, which the Bhagavan said is the truth of suffering, is because it is inherently existent.