Tibetan
ལ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། །དེ་ལེན་ན་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་རུང་ངོ་། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེར་སྐྱེ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། རང་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལས་ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བས་ཀུན་འབྱུང་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འགག་པས་འགོག་པར་འཇོག་དགོས་ན་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་འགོག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ནི་དུས་ཀུན་དུ་དོན་དུ་གནས་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་ན་ནི་དེ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དགོས་པ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་འདོད་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གསར་དུ་བསྒོམས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། ལམ་གྱིས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་ཞིག་འཐོབ་པར་འདོད་པའི་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམ་པ་ནི་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོངས་ཤེས་འགྱུར། །རང་བཞིན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི། །སྤང་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་། །བསྒོམ་དང་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་། །ཡོངས་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །འཐོབ་པ་མིན་པ་གང་ཡིན་དེ། །ཇི་ལྟར་འཐོབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ཡིན་ན། དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་དེ་ནི་མེའི་ཚ་བ་ལྟར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཏེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་གཞན་འགྱུར་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི་ལྟར་ན་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བ་དང་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ནི་ཕྱིས་སྤོང་བ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྔར་ཡོངས་ཤེས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་མི་རུང་བ་དེས་དགག་སྟེ་གཞན་ལའང་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་སྔར་མེད་ན་ཕྱིས་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུ་བཞི་ཡོད་པར་སྔར་ཐོབ་པ་མིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིས་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡི་སྟེ་དེ་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། །འབྲས་བུ་མེད་ན་འབྲས་གནས་མེད། །ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་བརྒྱད། །དེ་དག་མེད་ན་དགེ་འདུན་མེད། །འཕགས་པའི་བདེན་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡོད་མིན་ན། །སངས་རྒྱས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ལ། །མ་བརྟེན་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ལ། །མ་བརྟེན་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་མིན་པ་གང་ཡིན་དེས། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར། །བཙལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འབྲས་བུ་བཞི་དང་དེ་དག་ཐོབ་པ་མེད་ན་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་དེེར་ཞུགས་པ་བཞི་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་དང་གང་ཟག་ཡ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་མེད་ན་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་འགྱུར་ལ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཇི་ལྟར་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་རིགས་སོ། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་མ་བརྟེན་པར་རང་དབང་དུ་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་བལྟོས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་པའི་སར་སངས་རྒྱས་མིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པ་དེེས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་བཙལ་བ་སྟེ་བརྩོན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་ལ་ནམ་ཡང་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ
Chinese
不能承认存在于自性中。如果承认，因为不是存在于事物中，所以不可能是痛苦。如果痛苦不是从自性中产生，那么在那里产生是不可能的。从自因集起中，什么会完全产生是不合理的。因此，集起不是对痛苦自性空性造成损害而存在的，因为痛苦的产生被认为是集起。如果认为痛苦是自性存在的，那么灭谛是不存在的，因为如果痛苦的止息必须被认为是灭谛，那么如果痛苦是自性成立的，那么止息是不可能的，因为自性本身没有逆转，如果自性存在，那么必须永远存在。因此，这对灭谛造成了损害。如果道谛是自性成立的，那么即使不修习也会存在，因此修习是不合理的，因为没有必要。如果认为道谛是应该修习的，那么你的道谛不是自性存在的，因为必须重新修习。如果自性存在，那么在什么时候痛苦的蕴集生起，以及痛苦的止息不存在呢？因为没有通过道来舍弃集起，从而获得痛苦止息的真谛，所以修道是不合理的。第二，如果不是自性完全了知，那么它怎么会变成完全了知呢？难道不是自性存在的吗？同样，你的舍弃和显现，以及修习和四种果，也像完全了知一样是不可能的。如果自性完全执着的果，不是自性获得的，那么它怎么会变成获得呢？如是说。如果痛苦不是完全了知的，而是以自性存在的，那么它怎么会变成完全了知呢？如果自性成立，那么它不是像火的热性一样存在的吗？是的，因为如果自性成立，那么其他的变化是相违的。同样，按照你的观点，集
English
It is not permissible to admit that it exists in its own nature. If it is admitted, it cannot be suffering because it does not exist in things. If suffering does not exist from its own nature, then it is impossible to arise there. From the self-cause origin, it is unreasonable for anything to arise completely. Therefore, the origin does not exist to harm the emptiness of suffering's own nature, because the arising of suffering is considered the origin. If one believes that suffering exists by its own nature, then the truth of cessation does not exist, because if the cessation of suffering must be considered cessation, then if suffering is established by its own nature, then cessation is impossible, because there is no reversal in its own nature, and if it exists by its own nature, then it must always exist in reality. Therefore, this harms the truth of cessation. If the truth of the path is established by its own nature, then it will exist even without cultivation, therefore cultivation is not reasonable because there is no need. If it is thought that the truth of the path should be cultivated, then your truth of the path does not exist by its own nature, because it must be newly cultivated. If it exists by its own nature, then at what time does the aggregate of suffering arise, and the cessation of suffering does not exist? Because there is no cessation to be attained by abandoning the origin through the path, thereby attaining the truth of the cessation of suffering, therefore cultivating the path is unreasonable. Secondly, if it is not completely known by its own nature, then how will it become completely known? Is it not existing by its own nature? Similarly, your abandonment and manifestation, and the four fruits of cultivation, are also impossible like complete knowledge. If the fruit of completely grasping its own nature is not attained by its own nature, then how will it become attainment? Thus it is said. If suffering is not completely known, but exists by its own nature, then how will it become completely known? If it is established by its own nature, then is it not existing like the heat of fire? Yes, because if it is established by its own nature, then other changes are contradictory. Similarly, according to your view, the collection
Chinese
因此，放弃和证得、以及修习道也不行。因为先前自性存在的东西，后来放弃和证得、以及修习是不合理的。因为自性没有改变。如同先前所说的通达一样，以不行来遮破，对其他也是如此。同样，预流等四果，如果先前没有，后来也不会有。如果四果存在，以先前不是获得的自性而存在的，那后来怎么会变成获得呢？因为是完全执持自性，因为那没有改变。第三是：如果无果则无果位，入流等也不存在。如果士夫八辈，那些不存在则僧伽不存在。因为没有圣谛，所以正法也不存在。如果法和僧伽不存在，那佛陀怎么会存在呢？你的佛陀证悟，也会变成不依赖。你的证悟也会变成不依赖佛陀。你的自性，凡不是佛陀的，为了证悟而行持菩提行，即使寻求也无法证得菩提。如是说。如果没有四果和获得它们，那安住于果位和入流四众也不存在。如果士夫双四和人八辈那些不存在，则僧伽宝不存在。因为没有圣谛，所以殊胜之法也不存在。如果法和僧伽不存在，那佛陀怎么会存在呢？不合理啊。按照你的观点，如果佛陀自性存在，那证悟，也就是遍知智慧，也会变成不依赖。同样，你的证悟智慧也会变成不依赖佛陀而自主存在，因为自性成立是不允许依赖的。按照你的观点，在佛陀的地位上，凡是以非佛陀的自性而存在的补特伽罗，为了获得证悟而寻求菩萨行，即使精进也无法获得证悟，因为那样的自性永远不会改变。第四
English
Therefore, abandoning and realizing, as well as practicing the path, are also not possible. Because what exists by nature before, it is unreasonable to abandon and realize, as well as practice later. Because there is no change in nature. Just as the previously explained thorough knowledge, it is refuted by impossibility, and it is the same for others. Similarly, the four fruits such as stream-enterer, if they do not exist before, they will not exist later. If the four fruits exist, what exists by its own nature that was not obtained before, how will it become obtained later? Because it is completely holding onto nature, because there is no change in that. The third is: If there is no fruit, there is no fruit position, and stream-enterers etc. do not exist either. If there are eight types of persons, if those do not exist, then the Sangha does not exist. Because there are no noble truths, the Dharma also does not exist. If the Dharma and Sangha do not exist, then how can the Buddha exist? Your Buddha's enlightenment will also become independent. Your enlightenment will also become independent of the Buddha. According to your nature, whoever is not a Buddha, in order to attain enlightenment, practices the bodhisattva conduct, even if he seeks, he will not be able to attain enlightenment. Thus it is said. If there are no four fruits and obtaining them, then abiding in the fruit position and the four who have entered the stream also do not exist. If those four pairs of persons and eight types of individuals do not exist, then the Sangha Jewel does not exist. Because there are no noble truths, the excellent Dharma also does not exist. If the Dharma and Sangha do not exist, then how can the Buddha exist? It is unreasonable. According to your view, if the Buddha exists by nature, then enlightenment, that is, omniscient wisdom, will also become independent. Similarly, your enlightenment wisdom will also become independent of the Buddha and exist autonomously, because it is not permissible to rely on what is established by nature. According to your view, in the position of the Buddha, whoever is a person who exists by the nature of non-Buddha, in order to obtain enlightenment, seeks the bodhisattva conduct, even if he strives, he will not be able to obtain enlightenment, because such a nature will never change. The fourth