Tibetan
ད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ནི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྟེ་འབྲས་བུ་འདོད་ཆགས་ཀྱང་ངོ་བོས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞིང་། མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ཡང་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཞེ་སྡང་ཀྱང་ངོ་བོས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་མི་སྡུག་བལྟོས་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་གི་བློ་ངོ་ལ་བལྟོས་ཏེ་སྡུག་མི་སྡུག་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་ཞིག་གི་ངོ་བོར་སྡུག་པ་དེ་དུས་གཞན་དང་གང་ཟག་གཞན་ཞིག་གི་ངོ་བོར་མི་སྡུག་པར་འགྱུར་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་བཟང་ངན་འབྲིང་སོགས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །དེ་དང་ལྡན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །དེའི་ཡུལ་ཡོད་མེད་བརྟགས་ནས་དགག །དེ་ལྟར་འགོག་པ་དོན་ཆེ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྟག་འཛིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །མི་རྟག་པར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །འཛིན་པ་ཙམ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་པ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། སྟོང་ལ་མི་རྟག་ཡོད་མིན་པས། །འཛིན་པའང་ཇི་ལྟར་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཕྱིར་ཅི་ལོག་ནི་བཞི་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་སྙམ་པ་དང་། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་བདེའོ་སྙམ་པ་དང་། ལུས་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་ངོ་སྙམ་པ་དང་། ཕུང་པོ་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཞིའོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇོག་ན། ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་མི་རྟག་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མིན་པས་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་རྟག་པར་འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་མིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་པོ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་ཅི་ལོག་ཏུ་྄འཇོག་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་མི་འཇོག་སྟེ། གང་གིས་གང་ཞིག་གང་དུ་འཇོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་གོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས། །འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་ལོག་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇོག་ན། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་འཛིན་པའང་ཇི་ལྟར་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཏེ་མིན་ནོ། །ཡུལ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་ཡུལ་མི་རྟག་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་དགོས་ཏེ། ཡུལ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུལ་ཅན་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། །གང་གིས་འཛིན་དང་གང་འཛིན་དང་། །འཛིན་པ་པོ་དང་གང་བཟུང་བ། །ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཛིན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཀྱང་འཛིན་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་མི་འཐད་དེ། གང་གིས་འཛིན་པ་དང་གང་འཛིན་པའི་བྱ་བ་དང་འཛིན་པ་པོ་དང་། གང་བཟུང་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ་མ་སྐྱེས་ལ་དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཙམ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། གང་ལ་ལྡན་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟེན་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལོག་པའམ་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ནི། །འཛིན་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་ཅིང་། །གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཡོད། །ཅེས་སོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་བྱེད་ལས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའམ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པའང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་དག་གང་ལ་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་ཅིང་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ། རྟེན་ཆོས་མེད་ན་བརྟེན་པ་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་ལའང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་བཞིན་ལའང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དོ། །གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྲིད་པ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད། ཅེས་སོ། གཞན་ཡང་ཕྱིན་ལོག་རྟེན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཟིན་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་དེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་པོར་འཇོག་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་སྔ་རོལ
Chinese
现在所说的这个是不合理的。如果痛苦的相不是自性存在的，那么它的原因，也就是结果贪欲，怎么会是自性存在的呢？如果不净的相也不是自性存在的，那么它的原因，也就是嗔恨，怎么会是自性存在的呢？因为没有那样转变的原因。苦和不苦是相对安立的，因为对于个人的心来说，苦和不苦不是绝对确定的。因为在一个人的角度是苦的，在其他时间和另一个人看来可能会变成不苦。同样，好、坏、中等也是如此。第二部分有四个方面：破除颠倒自性成立；破除与之相应的自性成立；通过考察其对境的有无来破除；阐述如此破除意义重大。第一部分有三个方面：破除常执颠倒自性成立；破除执著无常非颠倒自性成立；破除仅仅是执著自性成立。第一点是：如果说无常是常，如此执著是错误的，空性中无常不存在，那么执著怎么会是错误的呢？这里颠倒有四种：五蕴无常认为是常；取蕴是苦谛认为是乐；身体不净认为是净；蕴与我的特征不符认为是我的。如果说蕴无常认为是常，如此执著是颠倒，那么蕴自性空，无常不是以自己的体性存在，那时执著蕴为常，怎么会是颠倒自性成立呢？不是的。四种颠倒在名言上可以安立为颠倒，但不能安立为颠倒自性成立，因为以什么在何处安立什么，一切都是名言上的，而不是自性存在的。第二点是：如果说无常是常，如此执著是错误的，空性中无常，如此执著怎么不是错误的呢？如果说无常认为是常，如此执著是颠倒
English
Now what is being said is not reasonable. If the characteristic of suffering is not self-existent, then how could its cause, namely the result, desire, be self-existent? If the characteristic of impurity is not self-existent, then how could its cause, namely hatred, be self-existent? Because there is no cause for such transformation. Suffering and non-suffering are established relatively, because for an individual's mind, suffering and non-suffering are not absolutely certain. Because what is suffering from one person's perspective may become non-suffering at another time and for another person. Similarly, good, bad, and medium are also like that. The second part has four aspects: refuting the self-existence of perverted views; refuting the self-existence of what possesses them; refuting by examining the existence or non-existence of their objects; explaining that such refutation is of great significance. The first part has three aspects: refuting the self-existence of the perverted view of permanence; refuting the self-existence of the non-perverted view of impermanence; refuting the self-existence of mere clinging. The first point is: If it is said that impermanence is permanent, and such clinging is wrong, since impermanence does not exist in emptiness, then how can clinging be wrong? Here, there are four kinds of perversions: thinking that the five aggregates, which are impermanent, are permanent; thinking that the aggregates of appropriation, which are the truth of suffering, are happiness; thinking that the body, which is impure, is pure; and thinking that the aggregates, which are not in accordance with the characteristics of self, are self. If it is said that the aggregates are impermanent and are thought to be permanent, and such clinging is a perversion, then since the aggregates are empty of self-nature and impermanence does not exist by its own nature, how can clinging to the aggregates as permanent be self-established as a perversion? It is not. The four perversions can be nominally established as perversions, but they cannot be established as self-existent perversions, because whatever is established by what and where is all nominal and not self-existent. The second point is: If it is said that impermanence is permanent, and such clinging is wrong, then how is clinging to emptiness as impermanent not wrong? If it is said that impermanence is thought to be permanent, and such clinging is a perversion
Chinese
如果有人认为，事物自性空，因此执着于自性无常，这怎么不是颠倒呢？不是颠倒。就所知法而言，如果执着于无常的意识是自性成立的，那么所知无常也必须是自性成立的。因为所知在自性不存在的世俗基础上，不可能产生具有自性的所知者。第三是：以何执，及何所执，执者以及所执持，一切皆寂灭，是故无有执。如是说。如果有人认为，即使颠倒的执着不是自性存在，但仅仅是执着本身是自性存在的，那是不合理的。因为以何执着和所执着的行为，以及执着者和所执持的事物，一切都是自性寂灭，即不生，因此仅仅是执着也不是自性存在的。第二部分有三点：破斥具有者自性存在；破斥颠倒的所依补特伽罗自性成立；破斥颠倒本身自性产生。第一点是：于颠倒或真实中，执着亦非有，于何有颠倒，于何有非颠倒？如是说。如前所说，能作所作等自性不存在，因此在颠倒或真实中，即在非颠倒中执着也不是自性存在的。那么，在这些所依的补特伽罗中，在何者有颠倒，在何者有非颠倒，怎么会是自性存在的呢？因为如果所依的法不存在，能依也是不合理的。第二点是：于已成颠倒者，颠倒亦不生，于未成颠倒者，颠倒亦不生，于正成颠倒者，颠倒亦不生，于何有颠倒生，当以自性而观察。如是说。另外，如果颠倒在所依上自性存在，那么不外乎三种情况，因此在已经成为颠倒的情况下，颠倒自性存在是不可能的。因为没有与作为颠倒执着者的颠倒不同的颠倒，即与颠倒相关的事物。
English
If someone thinks that things are empty of inherent existence, and therefore clings to inherent impermanence, how is this not a reversal? It is not a reversal. As for the object of knowledge, if the consciousness that clings to impermanence is established by its own nature, then the object of knowledge, impermanence, must also be established by its own nature. Because it is impossible for the knower, which has its own nature, to arise on the basis of the conventional, where the object of knowledge does not exist by its own nature. The third is: By what is grasped, and what is grasped, the grasper and what is grasped, all are pacified, therefore there is no grasping. So it is said. If someone thinks that even if the clinging of reversal is not inherently existent, but merely the clinging itself is inherently existent, that is unreasonable. Because by what is grasped and the action of what is grasped, as well as the grasper and what is grasped, all are inherently pacified, that is, unborn, therefore merely grasping is also not inherently existent. The second part has three points: refuting that the possessor is inherently existent; refuting that the basis of reversal, the person, is established by its own nature; refuting that reversal itself arises by its own nature. The first point is: In reversal or truth, clinging is also not existent, in whom is there reversal, in whom is there non-reversal? So it is said. As previously stated, the agent, the action, etc., do not exist by their own nature, therefore clinging in reversal or truth, that is, in non-reversal, is also not inherently existent. Then, in these persons who are the basis, in whom is there reversal, in whom is there non-reversal, how can they be inherently existent? Because if the basis of the dharma does not exist, the dependent is also unreasonable. The second point is: In one who has become reversed, reversal does not arise, in one who has not become reversed, reversal does not arise, in one who is becoming reversed, reversal does not arise, in whom does reversal arise, one should examine with self-nature. So it is said. Furthermore, if reversal exists inherently on the basis, then it cannot be more than three situations, therefore in the case of having already become reversed, it is impossible for reversal to exist inherently. Because there is no reversal different from the reversal that is established as the clinger of reversal, that is, things related to reversal.