Tibetan
་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གམ་སེམས་ཅན་གང་ཡིན་བརྟགས་ན་བཏགས་དོན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར། རྟེན་འགའ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ནི་རྟེན་གང་གི་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་མེད་དུ་འབྱུང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རང་ལུས་ལྟ་བཞིན་ཉོན་མོངས་རྣམས། །ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་རྣམ་ལྔར་མེད། །རང་ལུས་ལྟ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཅན། །ཉོན་མོངས་པ་ལ་རྣམ་ལྔར་མེད། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྟེན་བདག་སྔོན་དུ་མེད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་ཞིང་སེམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེའོ་སྙམ་ན། རང་གི་ལུས་ལ་ལྟ་བའི་འཇིག་ལྟའི་ཞེན་ཡུལ་གྱི་བདག་དེ་རྣམ་པ་ལྔར་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་དཔྱད་ན་མེད་དེ། རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་འཇུག་ཚུལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ལུས་ལ་ལྟ་བའི་འཇིག་ལྟས་བཟུང་བའི་བདག་རྣམ་པ་ལྔར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་རྣམས་པ་ལྔར་མེད་དེ། སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་འོས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཕྱིན་ཅི་ལོག །རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་མིན་ན། །སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་གང་དག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་གང་དག་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གཟུགས་སྒྲ་རོ་དང་རེག་པ་དང་། །དྲི་དང་ཆོས་དང ་རྣམ་དྲུག་ནི། །གཞི་སྟེ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དང་། །གཏི་མུག་གི་ནི་ཡིན་པར་བརྟག ། གཟུགས་སྒྲ་རོ་དང་རེག་པ་དང་། དྲི་དང་ཆོས་དག་འབའ་ཞིག་སྟེ། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་། །སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་དྲུག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། གཟུགས་སུ་རུང་བས་ན་གཟུགས་དང་སྒྲོགས་ཤིང་སྟོན་པས་སྒྲ་དང་མྱང་བར་བྱ་བས་རོ་དང་བསྣོམ་པར་བྱ་བས་དྲི་དང་རེག་པར་བྱ་བས་རེག་བྱ་དང་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་འདིར་གཞི་སྟེ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། གང་གིས་དགའ་བར་བྱེད་བས་འདོད་ཆགས་དང་ཡི
Chinese
不存在已成立的，因为如果考察我或者众生是什么，则找不到假立之义。因为任何所依也并非自性有，所以任何所依的烦恼等也并非自性有，因为无有基础则不能产生。第二是：犹如观自身，烦恼诸烦恼，于能烦恼者，五相皆非有。犹如观自身，能烦恼者，于烦恼五相皆非有。如是说。如果认为，烦恼的所依我虽然先前没有，但是依靠能烦恼者的心而产生烦恼，并且心与烦恼也一同产生。如同观察自己的身体，坏聚见所执著的我的对境，如果以五种方式观察则不能找到那样，烦恼诸烦恼于能烦恼者也是以五种方式观察也不存在，因为理性的妨害介入的方式相同。如同以坏聚见所执著的我的对境以五种方式不存在那样，能烦恼者的心于烦恼也是以五种方式不存在，因为应当如先前所说的那样结合。第三是：悦意与不悦意，以及颠倒皆非自性有，依靠悦意与不悦意，以及颠倒所生的烦恼。如是说。境悦意和不悦意以及颠倒等，并非从自己的自性，也就是并非本体而有，因为是观待缘起。因此，依靠悦意和不悦意以及颠倒而产生的烦恼，有法，并非自性有，因为是依靠境而产生的。第四是：色声香味与触，以及法等六种，当知是贪嗔痴之所依。色声香味与触，以及法等仅仅是，如乾闼婆城市一般，如阳焰梦幻相同。如是说。如果认为，六境是自性有的，因此以其为对境的烦恼也是自性有的。因为可以成为形象所以是色，因为发出声音和显示所以是声，因为可以品尝所以是味，因为可以嗅闻所以是香，因为可以触摸所以是触，因为执持相所以是法，这六种在此是基础，也就是所缘。以何而喜悦，所以是贪，
English
There is no established existence, because if one examines what is "I" or sentient beings, one cannot find the meaning of imputation. Since no basis exists by its own nature, the afflictions, etc., of any basis do not exist by their own nature, because it is impossible to arise without a foundation. The second is: Like looking at one's own body, afflictions, afflictions, in the afflicted, the five aspects are all non-existent. Like looking at one's own body, the afflicted, in the affliction, the five aspects are all non-existent. So it is said. If one thinks that although the basis of affliction, "I," did not exist previously, afflictions arise in dependence on the mind of the afflicted, and mind and affliction also arise together, then, like examining one's own body, the object of clinging to the view of the perishable aggregate, if examined in five ways, cannot be found, so afflictions, afflictions, in the afflicted, also do not exist when examined in five ways, because the way in which rational harm enters is the same. Just as the object of clinging to the view of the perishable aggregate does not exist in five ways, so the mind of the afflicted also does not exist in five ways in affliction, because it should be combined as previously explained. The third is: Pleasant and unpleasant, and inverted, are not self-existent, the afflictions that arise depending on pleasant and unpleasant, and inverted. So it is said. Objects, pleasant and unpleasant, and inverted, etc., are not from their own nature, that is, not inherently existent, because they are dependent origination. Therefore, the afflictions that arise depending on pleasant and unpleasant, and inverted, phenomena, are not self-existent, because they arise depending on objects. The fourth is: Form, sound, smell, taste, and touch, and phenomena, etc., the six kinds, should be known as the basis of attachment, aversion, and ignorance. Form, sound, smell, taste, and touch, and phenomena, etc., are merely like a city of gandharvas, like a mirage, like a dream. So it is said. If one thinks that the six objects are self-existent, therefore the afflictions that focus on them are also self-existent, because it can become an image, therefore it is form, because it emits sound and shows, therefore it is sound, because it can be tasted, therefore it is taste, because it can be smelled, therefore it is smell, because it can be touched, therefore it is touch, because it holds characteristics, therefore it is phenomena, these six are the basis here, that is, the object. What causes joy, therefore it is attachment,
Tibetan
ད་ལ་སྡང་བར་བྱེད་པས་ཞེ་སྡང་དང་སེམས་གཏི་མུག་ཏུ་བྱེད་པའི་གཏི་མུག་གི་ནི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །དེ་རྣམས་ནི་ཡུལ་དེ་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པའི་གཞིར་བརྟགས་ཀྱང་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་རོ་དང་རེག་པ་དང་དྲི་དང་ཆོས་དག་འབའ་ཞིག་སྟེ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །མེད་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི་གཉིས། ཆགས་སྡང་གི་རྒྱུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་དང་། །གཏི་མུག་གི་རྒྱུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུ་དང་། །གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་དེ་དག་ལ། །སྡུག་པ་དང་ནི་མི་སྡུག་པ། །འབྱུང་བར་ཡང་ནི་ག་ལ་འགྱུར། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་པ་ཞེས། །གདགས་པར་བྱ་བ་མི་སྡུག་པ། །སྡུག་ལ་མ་བལྟོས་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ཕྱིར་སྡུག་པ་འཐད་པ་མིན། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་མི་སྡུག་པར། །གདགས་པར་བྱ་བ་སྡུག་པ་ནི། །མི་སྡུག་མ་བལྟོས་ཡང་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་མི་སྡུག་འཐད་མ་ཡིན། །སྡུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །འདོད་ཆགས་ཡོད་པ་ག་ལ་འགྱུར། །མི་སྡུག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ཞེ་སྡང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་ཅན་དྲུག་ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྟོང་པར་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་དྲུག་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུ་དང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་དེ་དག་ལ་སྡུག་པའི་མཚན་མ་དང་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འབྱུང་བར་ཡང་ནི་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། །རྟེན་ལོག་པའི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་མི་སྡུག་གཉིས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་ནས་གྲུབ་བ་ཡིན་ཏེ། མི་སྡུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་བལྟོས་ནས་སྡུག་པ་ཞེས་གདགས་པ་སྟེ་བཞག་པར་བྱ་བའི་བལྟོས་པ་མི་སྡུག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། སྡུག་པ་ལ་བལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མ་བལྟོས་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་སྡུག་པ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མི་སྡུག་པ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། །བལྟོས་ས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ན་བལྟོས་ཆོས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་སྡུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་བལྟོས་ནས་མི་སྡུག་པར་གདགས་པར་བྱ་བའི་བལྟོས་ས་སྡུག་པ་དེ་ནི་མི་སྡུག་པ་ལ་མི་བལྟོས་པར་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པས་དེའི་ཕྱིར་མི་སྡུག་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
因此，由于对彼产生嗔恨，嗔恨和使心愚昧的愚痴是根本。这些是从那六境产生的缘故。那些的境，虽然被认为是烦恼的根本，但仅仅是色、声、香、味、触、法，只是假立而已，自性上并不存在。虽然不存在，但所缘就像乾闼婆城、阳焰和梦境一样。第五是二：破除贪嗔的因自性成立，以及破除愚痴的因自性成立。第一是：如幻化之人，以及如影像般，对于那些，可爱和不可爱，产生也是如何能有？依赖于何而称为可爱，所要安立的不可爱，不依赖可爱而存在是不可能的，因此可爱不合理。依赖于何而称为不可爱，所要安立的可爱，不依赖不可爱也是不可能的，因此不可爱不合理。如果可爱不存在，贪欲如何能有？如果不可爱不存在，嗔恨如何能有？如是说。六境以颠倒之境为所缘，自性上本不存在，如幻象般空性生起之时，六境如幻化之人以及如影像般，对于那些可爱的相和不可爱的相，自性上存在也是如何能有？因为仅仅是依赖于颠倒的缘而产生的缘故。可爱和不可爱二者是互相依赖而成立的。不可爱依赖于什么，即依赖于什么而安立为可爱的，所依赖的不可爱，是有法。是依赖于可爱的，因为不依赖于它，以自己的自性存在是不可能的缘故。因此境可爱，是有法。自性上存在是不合理的，因为依赖于境不可爱的缘故。周遍，如果所依赖处自性上不存在，则所依赖法自性上存在是相违的缘故。境可爱依赖于什么，即依赖于什么而安立为不可爱的，所依赖处可爱，是不依赖于不可爱也是不可能存在的，因此不可爱也自性
English
Therefore, since anger arises from hating that, hatred and the ignorance that makes the mind dull are the root. These arise because they depend on those six objects. Those objects of those, although considered the basis of afflictions, are merely form, sound, smell, taste, touch, and phenomena, just mere designations, they do not exist by their own nature. Although they do not exist, the object of focus is like a city of gandharvas, a mirage, and a dream. The fifth is two: refuting that the cause of attachment and hatred is established by its own nature, and refuting that the cause of ignorance is established by its own nature. The first is: Like a magical person, and like an image, for those, pleasant and unpleasant, how could they possibly arise? Depending on what is called pleasant, the unpleasant to be established, it is impossible to exist without depending on the pleasant, therefore the pleasant is not reasonable. Depending on what is called unpleasant, the pleasant to be established, it is impossible to exist without depending on the unpleasant, therefore the unpleasant is not reasonable. If the pleasant does not exist, how could desire exist? If the unpleasant does not exist, how could hatred exist? Thus it is said. The six objects, with inverted objects as their objects, although they do not exist by their own nature, when emptiness arises like an illusion, the six objects are like a magical person and like an image, for those pleasant signs and unpleasant signs, how could they possibly exist by their own nature? Because they only arise from the power of depending on inversion. Pleasant and unpleasant are established in dependence on each other. What does the unpleasant depend on, that is, depending on what is established as pleasant, that which is depended on, the unpleasant, is the subject of the law. It depends on the pleasant, because without depending on it, it is impossible to exist by its own nature. Therefore, the object pleasant, is the subject of the law. It is not reasonable to exist by its own nature, because it depends on the object unpleasant. It pervades, if the place of dependence does not exist by its own nature, then it is contradictory for the dependent phenomenon to exist by its own nature. What does the object pleasant depend on, that is, depending on what is established as unpleasant, the place of dependence, the pleasant, cannot exist without depending on the unpleasant, therefore the unpleasant also its own nature