Chinese
也不应理。 何者无自性， 如何成如来？ 如是说。如果认为，佛陀是依赖于他者的事物，如影像般存在，那么这不应理，因为这并非是自身或以自己的体性而存在。如果如影像般，以自己的自性不存在，那么如何能成为以自性存在的如来呢？这是不合理的。第三是： 若无有自性， 他物如何有？ 如是说。如果佛陀不是以本体而存在的自性，那么相对于它，蕴等如何能成为他者的事物而存在呢？因为佛陀和其蕴等是互相依赖而成立的。第四是： 自性与他物， 除此如来为何？ 如是说。如前所说，如果自物和他物不是以本体成立，那么除了自性和他物之外，以自性成立的如来又是什么呢？是没有的。 第二是： 若不依于蕴， 如来有少许， 今则成依彼， 依彼而成彼。 不依于诸蕴， 如来亦无有， 何者不依有， 彼如何能取？ 非为已取者， 如何能为取？ 无有能取者， 如来亦非有。 如是说。多闻者，如你所愿，如果存在与蕴不同的、不可言说的如来。如果不依赖于蕴，在蕴之前存在着少许如来，那么现在就变成了依赖于那些蕴，依赖于蕴之后，就依赖于成为它的摄取者，但这并不合理。因为不依赖于蕴，即在蕴之前，根本不存在如来。因为这是依赖于五蕴而假立的。普遍来说，如果某个佛陀不依赖于蕴，在蕴之前就存在，那么如来如何能以自性来摄取蕴呢？这也是不合理的。如果如来在蕴之前不存在，那么以自性来
English
It is also unreasonable. Whoever has no self-nature, How can they become a Tathagata? So it is said. If it is thought that the Buddha exists like an image, relying on other things, then this is unreasonable, because it is not self or existing by its own nature. If, like an image, it does not exist by its own self-nature, then how can it become a Tathagata existing by its own nature? This is unreasonable. The third is: If there is no self-nature, How can other things exist? So it is said. If the Buddha is not a self-nature existing in essence, then relative to it, how can the aggregates and others exist as the nature of other things? Because the Buddha and its aggregates and others are established in mutual dependence. The fourth is: Self-nature and other things, Besides this, what is the Tathagata? So it is said. As said before, if self-things and other things are not established in essence, then besides self-nature and other things, what is the Tathagata established by self-nature? It does not exist. The second is: If not relying on the aggregates, If there is a little Tathagata, Now it becomes dependent on them, Dependent on them, it becomes them. Not relying on the aggregates, There is no Tathagata, Whoever does not rely on existence, How can they take? Not having taken, How can one take? Without a taker, There is no Tathagata. So it is said. O learned one, as you wish, if there exists a Tathagata who is different from and inexpressible from the aggregates. If not relying on the aggregates, there exists a little Tathagata before the aggregates, then now it becomes dependent on those aggregates, and after relying on the aggregates, it relies on becoming its taker, but this is unreasonable. Because not relying on the aggregates, that is, before the aggregates, there is no Tathagata at all. Because it is falsely established relying on the five aggregates. Generally speaking, if a certain Buddha does not rely on the aggregates and exists before the aggregates, then how can the Tathagata take the aggregates by its own nature? This is also unreasonable. If the Tathagata does not exist before the aggregates, then by its own nature to
Tibetan
བར་བླངས་པ་མིན་པར་ཕུང་པོ་རྣམས་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་གྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ཡི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཕུང་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཉེ་བར་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པ་ལྔས་ནི་བཙལ་བྱས་ན། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དུ། །མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ། །ཉེ་བར་ལེན་པས་ཇི་ལྟར་གདགས། །ཞེས་སོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བརྟག་པ་རྣམ་པ་ལྔས་ནི་དཔྱད་ཅིང་བཙལ་བར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་གང་ཞིག་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོས་ཇི་ལྟར་གདགས་པར་ནུས་ཏེ། བཏགས་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་ཞིག་ཉེ་བར་བླངས་པ་དེ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ལས་ཡོད་མིན། །བདག་གི་དངོས་ལ་གང་མེད་པ། །དེ་གཞན་དངོས་པོས་ཡོད་རེ་སྐན། །ཞེས་སོ། དཔྱད་པ་ལྔས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པར་མ་ཟད་ཀྱི། གང་ཞིག་ཉེ་བར་བླངས་པ་གཟུགས་ཚོར་སོགས་ལྔ་པོ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་ལས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་སྔར་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། གཞན་ལ་མ་བརྟེན་པར་བདག་གི་དངོས་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་མེད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་རེ་སྐན་ཏེ་ཡོད་མི་སྲིད་དེ། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་དང་གཞན་ལ་བལྟོས་པ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཉེར་བླང་ཉེར་ལེན་པོ། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན། །སྟོང་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྟོང་པ། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་འདོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བླང་པར་བྱ་བ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། ཉེ་བར་བླང་བྱ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འདོགས་པར་འགྱུར་མི་རུང་ངོ་། །གཞུང་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགལ་བ་འབད་པས་བསྒྲུབས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། །སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང་
Chinese
如果不是取，那么诸蕴如何自然地成为它的近取呢？因为自己以前没有自然地近取者。没有自然近取的如来，也没有任何自然成立的，因为如来没有自然地近取诸蕴。第三是：以五种方式寻觅时，如果如来不是蕴的此一或他异，那么如何以近取来安立呢？如是说。如果以如上所说的五种理智来分析寻觅，那么，如果佛不是蕴的此一或他异，自性不存在的如来，如何能以自然存在的近取蕴来安立呢？因为以五种方式寻觅安立的意义是找不到的。第二是：如果近取了，那么它不是自性有。如果我体性中没有，那么它怎么能以他体性而有呢？如是说。五种分析不仅显示了如来不是自性成立的，而且，如果近取了，受想行识等五者也不是自性有的，因为它们是缘起，并且以前已经遮破了。如果认为近取依赖于因缘的事物而自性有，那么，不依赖于他者，在我体性中自性不存在的，怎么能依赖于其他因缘的事物而自性有呢？不可能的，因为自性成立和依赖于他者是相违的。第三是：这样，所取和能取，以一切方式都是空性的。以空性，如来是空性的，怎么能安立为存在呢？如是说。这样，所取和能取二者，以自性成立故，以一切方式都是空性的。以所取自性空性故，如来以自性空性，又怎么能安立为自性存在呢？是不行的。依靠这些论典，努力成立了安立和自性成立是相违的。第二是，也不说空性，也不说非空性
English
If not taken, how do the aggregates naturally become its approximation? Because there was no natural approximation before. The Thus-Gone One who does not have natural approximation, there is nothing established by nature, because the Thus-Gone One did not naturally take the aggregates. The third is: If you search with five aspects, how can the Thus-Gone One, who is neither the same nor different from the aggregates, be established by approximation? So it is said. If you analyze and search with the five kinds of intelligence mentioned above, then how can the Thus-Gone One, who is not the same or different from the aggregates, and whose nature does not exist, be established by the naturally existing approximate aggregates? Because the meaning of the establishment cannot be found by searching in five ways. The second is: If something is approximated, then it is not existent by nature. If something does not exist in my entity, how can it exist by another entity? So it is said. The five analyses not only show that the Thus-Gone One is not established by nature, but also, if something is approximated, the five, such as form, feeling, etc., are also not existent by nature, because they are interdependent and have been refuted before. If it is thought that approximation depends on the objects of cause and condition and exists by nature, then, without relying on others, what does not exist by nature in my entity, how can it depend on the objects of other causes and conditions and exist by nature? It is impossible, because being established by one's own nature and depending on others are contradictory. The third is: Thus, what is to be taken and the taker are empty in all ways. Because of emptiness, the Thus-Gone One is empty, how can it be established as existent? So it is said. Thus, both what is to be taken and the taker are empty in all ways because they are established by nature. Because what is to be taken is empty by nature, how can the Thus-Gone One, who is empty by nature, be established as existent by nature? It is not possible. Relying on these treatises, it has been diligently established that establishment and being established by nature are contradictory. The second is, one does not say emptiness, nor does one say non-emptiness.
Tibetan
། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །མཐའ་དང་མཐའ་མེད་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཡོད་ཅེས། །འཛིན་པ་སྡུག་པོས་བཟུང་གྱུར་པ། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །མེད་ཅེས་རྣམ་རྟོག་རྟོག་པར་བྱེད། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་དེ་ལ། །སངས་རྒྱས་མྱ ་ངན་འདས་ནས་ནི། །ཡོད་དོ་ཞེའམ་མེད་དོ་ཞེས། བསམས་པའང་འཐད་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། ཁོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་བཤད་ནས་དེ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པས་ཁྱེད་དང་བརྩད་པས་ཆོག་གོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འཆད་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་ག་ལ་འདེབས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོང་ངོ་སྟེ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ཁོ་བོ་ཅག་མི་བརྗོད་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང་དེ་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པར་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ནའང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་མི་མངའ་བ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་བཞིར་ལྟ་བ་ཡང་སངས་རྒྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང་མཐའ་མེད་པ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་ལ་སོགས་པ་བཞིར་བཟུང་བའི་དོན་ཡང་ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། རྒོལ་བ་གང་གིས་མཐའ་དེ་ལྟར་བདེན་གྱི་གཏི་མུག་གོ་ཞེས་འདོད་ཅིང་འཛིན་པ་སྡུག་པོས་བཟུང་བར་གྱུར་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེའམ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྟོག་པར་བྱེད་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་པ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ནི་དེ་ཡོད་དོ་ཞེའམ་མེད་དོ་ཞེའམ། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམ་པས་བཟུང་བ་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་རྣམས་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གང་དག་སངས་རྒྱས་སྤྲོས་འདས་ཤིང་། །ཟད་པ་མེད་པ་སྤོས་བྱེད་པ། །སྤྲོས་པས་ཉམས་པ་དེ་ཀུན་གྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་མི་འགྱུར། ཞེས་སོ། །གང་དག་བློ་ཞ
Chinese
不应作二与非二，应为施设之义而说。常与无常等四者，寂静中何曾有？有边与无边等四者，寂静中何曾有？谁以如来有，以重执著而执持，彼于寂灭及，无有作分别。于自性空性者，佛陀寂灭后，谓为有或无，思择亦不应理。如是说。若问：您说如来自性空，是诽谤彼，可以与您诤论吗？答：我等如实宣说如来之实情，何曾诽谤如来？我等也不说如来是空，即无有，也不应说自性不空，也不应说彼二者及非二者，也不应说本体有，然而应随顺所化之意乐，于名言之自在而为施设之义而说故。如来不具足空性等四者一样，以世间常与无常等二者及非二者四种见解而观，也是佛陀本体存在的寂静中何曾有，即无有。同样，世间有边与具足无边及具足不具足等四种执著之义，寂静中何曾有？任何论敌认为彼边是真实的愚痴，以重执著而执持者，即于佛陀寂灭后，如来存在或不存在，存在与不存在二者及非二者以分别而分别。如我等所说，如来自性空性者，佛陀寂灭后，思择彼为存在或不存在，或二者及非二者，如是执持是不应理的，因为如是见解是恶见之故。三者是：何者诸佛已寂灭，无尽戏论而行者，一切为戏论所坏者，不能见彼如来。如是说。何者慧
English
One should not make it two or not two, but should speak for the sake of designation. The four, such as permanent and impermanent, where are they in this peace? The four, such as finite and infinite, where are they in this peace? Whoever holds that the Thus-Gone One exists, clinging with strong attachment, they will speculate about nirvana and non-existence. For that which is empty by nature, after the Buddha's nirvana, it is not reasonable to think whether it exists or does not exist. Thus it is said. If you ask: You say that the Thus-Gone One is empty by nature, is that slandering him, so can we argue with you? We explain the true state of the Thus-Gone One as it is. How could we slander the Thus-Gone One? We do not say that the Thus-Gone One is empty, that is, non-existent, nor should we say that it is not empty by nature, nor should we say that it is both or neither, nor should we say that it exists by its very nature. However, in accordance with the thoughts of those to be tamed, one should speak for the sake of designation, making it subject to terminology. Just as the Thus-Gone One does not possess the four, such as emptiness, likewise, viewing the world as the four, both and neither, such as permanent and impermanent, where is it in this peace where the Buddha's essence exists, that is, it does not exist. Similarly, where is it in this peace, the meaning of holding the world as having an end and having no end, and having and not having? Whatever opponent thinks that that end is the delusion of truth, and is held with strong attachment, that is, after the Buddha's nirvana, whether the Thus-Gone One exists or does not exist, both existence and non-existence and neither, they speculate with discrimination. As we say, for the Thus-Gone One who is empty by nature, after the Buddha's nirvana, it is not reasonable to hold by thinking whether he exists or does not exist, or both or neither, because such views are evil views. The third is: Whoever has passed beyond the Buddhas' elaborations, and engages in endless proliferation, all those who are ruined by proliferation will not see that Thus-Gone One. Thus it is said. Whoever's wisdom