Tibetan
་ཚོམ་མེད་དེ། ལས་མ་བྱས་ན་སྣམ་བུ་སོགས་ཀྱང་མ་བྱས་པར་འབྱུང་དགོས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་བསོད་ནམས་བྱེད་པ་དང་འདི་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་པའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའང་འཐད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་གཉིས་མ་བྱས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་གྱུར་པ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་སྨིན་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ནི། །གང་ཕྱིར་ལ་གནས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ལས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་སྨིན་སྨིན་ཟིན་པར་གྱུར་པས་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་སྨིན་ཐུག་མེད་དུ་འབྱིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་སྨིན་ཕྱུང་མ་ཕྱུང་བའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུའང་ལས་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མི་ཉམས་པར་གནས་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །ལས་ཉོན་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་འདི་ཉོན་མོངས་བདག་ཉིད་ལ། །ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཡང་དག་མིན། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཡང་དག་མིན། །ལས་ནི་ཡང་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་འདི་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གི་དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ནི་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ལས་དང་ཉོན་མོངས་འདི་དག་ནི། །ལུས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྐྱེན་དུ་བསྟན། །གལ་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ། །དེ་སྟོང་ལུས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །རྒྱལ་བས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ལུས་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་བསྟན་ལ། གལ་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་འཐད་པར་གྲུབ་ན་དེའི་ཚེ་ལས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ལུས་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བརྗོད་པ་ལྷག་མ་ཅི་ལྟར་རམ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ལོགས་སུ་བརྗོད་དུ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། མ་རིག་བསྒྲིབས་པའི་སྐྱེ་བོ་གང་། །སྲེད་ལྡན་དེ་ནི་ཟ་བ་པོ། །དེ་ཡང་བྱེད་ལས་གཞན་མིན་ཞིང་། །དེ་ཉིད་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ན་ལས་འདི་ནི། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། །རྐྱེན་མིན་ལས་བྱུང་
Chinese
因为没有停顿，如果不造作，也必须像未造作氆氇等一样。因此，区分“这是行善，这是作恶”也是合理的。因为这两者没有造作也会产生。第二是：那已成熟，又再再成熟。如果自性存在，为何安住于彼？如是说。业，法相，即使成熟了，也会再再无间断地产生异熟。因为自性存在。周遍存在，如果业自性存在，那么无论异熟产生与否，业都必须安住于自身体性而不减损。第二有三：破斥业自性存在的论证，破斥业和烦恼二者自性存在的论证，破斥业自性存在的其他论证。第一是：此业烦恼性，彼等烦恼非真实。如果烦恼非真实，业如何是真实？如是说。有漏的业，是从烦恼的自性中产生的。而那些烦恼，法相，不是真实存在的，因为是从分别念的力量中产生的。如果那些烦恼不是真实存在的，那么从它产生的业，法相，如何是真实的呢？因为你的因没有真实成立。第二是：业与烦恼此等，已示为诸身之因。如果业与烦恼，彼空，于身如何说？如是说。胜者已将业和烦恼显示为诸身的因。如果业和烦恼已经如理成立为空性，那么那些业的果，身体，法相，对你说没有自性，还有什么可说的呢？因为不需要另外说明。第三是：无明遮蔽之士夫，具贪彼乃能食者。彼亦非异于作业，彼即彼亦非彼。何以故，此业非从缘生，非从非缘生
English
Because there is no cessation, if there is no fabrication, it must be like unmade woolen cloth, etc. Therefore, the distinction of "this is doing good, this is doing evil" is also reasonable. Because these two will arise even without fabrication. The second is: That which has matured, again and again matures. If self-nature exists, why does it abide in that? Thus it is said. Karma, the subject, even if it has matured, will again and again produce uninterrupted ripening. Because self-nature exists. The pervasion exists, if karma exists by self-nature, then whether the ripening has arisen or not, that karma must abide in its own essence without diminishing. The second has three: refuting the proof of karma existing by self-nature, refuting the proof of both karma and afflictions existing by self-nature, and refuting other proofs of karma existing by self-nature. The first is: This karma is of the nature of affliction, those afflictions are not real. If afflictions are not real, how is karma real? Thus it is said. Contaminated karma arises from the nature of affliction. And those afflictions, the subject, are not truly existent, because they arise from the power of conceptual thought. If those afflictions are not truly existent, then the karma arising from it, the subject, how is it real? Because your cause is not truly established. The second is: Karma and afflictions, these, have been shown as the cause of bodies. If karma and afflictions, those empty, how is it said of the body? Thus it is said. The Victorious One has shown karma and afflictions as the cause of bodies. If karma and afflictions have been established as empty in nature, then the result of those karmas, the body, the subject, what more is there to say to you that it has no self-nature? Because there is no need to explain separately. The third is: The person obscured by ignorance, the one with desire is the eater. That is also not different from the action, that is it, that is also not that. Why is it that this karma does not arise from conditions, does not arise from non-conditions.
Tibetan
ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད། །གལ་ཏེ་ལས་དང་བྱེད་མེད་ན། །ལས་སྐྱེས་འབྲས་བུ་ག་ལ་ཡོད། །ཅི་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡོད་མིན་ན། །ཟ་བ་པོ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། ཁོ་ན་རེ། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ། མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པའི་སྐྱེ་བོ་གང་སྲེད་པའི་འཆིང་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཟ་བ་པོ་དང་། དེ་ཡང་རྒྱུའི་བྱེད་པ་པོ་ལས་གཞན་མིན་ཞིང་། ཟ་བ་པོ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའིི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ན་ལས་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་བྱུང་བ་མིན་པར་ཐལ། རྐྱེན་བཞི་ལས་བྱུང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། །རྐྱེན་མིན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་འདྲ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་ལ། །ཅི་སྟེ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཟ་བ་པོ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ཡོད་མཉམ་དང་མེད་ན་མེད་མཉམ་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅི་ལྟར་སྟོན་པས་སྤྲུལ་པ་ནི། །རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཞིང་། །སྤྲུལ་པ་དེ་ཡང་སྤྲུལ་པ་ན། །སླར་ཡང་གཞན་ནི་སྤྲུལ་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བྱེད་པོ་དེ་ལས་གང་། །བྱས་པའང་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན། །དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་གཞན་ཞིག །སྤྲུལ་པ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་ལུས་རྣམས་དང་། །བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་དག །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ལས་འབྲས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་སྟོན་པས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན་སྟོན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་པ་དེ་ཡང་སྤྲུལ་པ་ན། སྤྲུལ་པ་དེས་ཀྱང་སླར་སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པ་ལྟར། སྤྲུལ་པ་དེ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་པོ་དེས་ལས་གང་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱས་པ་དེའང་དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པར་མཛད་པ
Chinese
不存在。因此，作者也不存在。如果业和作者不存在，那么由业所生的果又在哪里存在呢？如果果不存在，那么受用者又在哪里存在呢？ 有人会说：业的果报的受用者是自然存在的，被无明遮蔽的众生，凡是具有贪爱的束缚的，就是业的果报的受用者。而且，受用者并非与因的作者不同，受用者本身也不是业的作者，因为无法说成是相同或不同。如果这样说，那么，这个业，就其法性而言，不可能是从因缘中自然产生的，因为已经说过，从四种因缘产生的不是自然存在的。也不可能不是从因缘中产生的，因为不存在那样的事物。因此，业的作者也不是自然存在的。如果业和作者不是自然存在的，那么从业所生的果又怎么可能在本质上成立呢？它是不存在的。如果业的果在本质上不存在，那么它的受用者又怎么可能在本质上成立呢？因为如果因果二者在本质上存在，则一同存在，如果不存在，则一同不存在，二者是相同的。 第三，如何示现化身： 以神通圆满而化现， 化身也是化现时， 再次如化现其他者。 同样作者从彼所作， 所作亦如化现之相。 譬如化身化现他化身， 如是行持之理相同。 烦恼业与身等诸， 作者与果诸一切， 如乾闼婆城市一般， 如阳焰梦幻相同也。 如果业果不是自然存在的，那么导师所说的一切业果的分类都将变成诽谤。但这是没有问题的。例如，导师以神通圆满化现化身，化身也是化现时，化身也再次化现其他化身一样。这两个化身虽然在本质上是空性的，但在名言上做与被做是合理的。同样，业的作者如化现之相一样，在本质上是空性的。作者所做的任何一点业，也如化身化现其他化身一样。
English
It does not exist. Therefore, the doer also does not exist. If karma and the doer do not exist, then where does the fruit born from karma exist? If the fruit does not exist, then where does the enjoyer exist? Someone might say: The enjoyer of the fruit of karma exists naturally. Beings obscured by ignorance, those who possess the bonds of craving, are the enjoyers of the fruit of karma. Moreover, the enjoyer is not different from the doer of the cause, and the enjoyer itself is not the doer of the karma, because it cannot be said to be the same or different. If so, then this karma, in terms of its nature, cannot be naturally produced from conditions, because it has already been said that what arises from four conditions is not naturally existent. It is also impossible for it not to arise from conditions, because such a thing does not exist. Therefore, the doer of karma is also not naturally existent. If karma and the doer are not naturally existent, then how could the fruit born from karma be established in essence? It does not exist. If the fruit of karma does not exist in essence, then how could its enjoyer be established in essence? Because if both cause and effect exist in essence, they exist together, and if they do not exist, they do not exist together; the two are the same. Third, how the Teacher manifests emanation: By the perfection of miraculous power he emanates, The emanation also when emanating, Again, like emanating another. Likewise, the doer from that which is done, What is done is also like the aspect of emanation. For example, an emanation emanates another emanation, In the same way, the principle of acting is the same. Afflictions, karma, and bodies, The doer and the fruits, Like a city of gandharvas, Like mirages and dreams. If karma and its fruit are not naturally existent, then all the classifications of karma and its fruit spoken by the Teacher would become slander. But there is no fault in that. For example, the Teacher emanates an emanation by the perfection of miraculous power, and when that emanation also emanates, that emanation again emanates another emanation. Although these two emanations are empty in essence, it is reasonable to do and be done in conventional terms. Likewise, the doer of karma is empty in essence, like the aspect of an emanation. Whatever little karma that doer does is like an emanation emanating another emanation.