Tibetan
ལ་རྣམ་གཉིས་པོ། །ཐམས་ཅད་ལས་དང་ལས་ཀྱི་དེ། །ཐ་དད་པར་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། རྣམ་པར་སྨིན་ཀྱང་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྐྱེ་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཁམས་མཚུངས་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ལས་ནི་ཆ་སྟེ་རིགས་མཚུངས་པ་དང་། ཆ་སྟེ་རིགས་མི་མཚུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་གང་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ལས་ཐམས་ཅད་བཤིག་ནས་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ནས་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྐྱེ ་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཚེ་འདི་ལ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེ་སེམས་པ་དང་བསམ་པའི་དགེ་མི་ད གེ་ལས་དང་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ཐ་དད་པ་ནི་རེ་རེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་བྱུང་ཟིན་ཀྱང་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནི་འབྲས་བུ་འཕོ་བ་དང་། །ཤི་བར་གྱུར་ན་འགག་པར་འགྱུར། །དེ་ཡི་རྣམ་དབྱེ་ཟག་མེད་དང་། །ཟག་དང་བཅས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ཞིག་ནས་འགྲོ་བའི་སྐབས་གཉིས་ཡོད་དེ། དེ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་འཕོ་བའི་དུས་དང་། ཤི་བར་གྱུར་བའི་ཚེ་ན་འགག་པར་འགྱུར་བ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེའི་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཟག་མེད་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཆད་པ་དང་། །འཁོར་བ་དང་ནི་རྟག་པ་མིན། །ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཆོས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ལས་ནི་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་འགག་པ་བདག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཐད་པས་ཆད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཆུད་མི་ཟ་བས་བཟུང་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བ་འགྲུབ་བ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལས་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ཡང་མིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་གནས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་པའི་ཆོས་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གང་གིས་བསྟན་པ་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལས་དང་རང་བཞིན་མེད་པས་རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ། ལས་རང་བཞིིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པའི་དཔེའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་དེའི་ཕྱིར། །གང ་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཕྱིར་ཆུད་ཟར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ལས་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་ན་
Chinese
以及这两种。一切业和业的，各自不同地产生，成熟后也存在。这样说。在连接相续的时候，存在不失坏的生起方式，在界相同的情况下连接相续的时候，业是分，即种类相同，以及分，即种类不相同的一切的不失坏，那是在三界任何一处连接相续的时候，所有的业都分解，唯独一个生起。连接相续后存在不失坏的生起方式，不失坏的那是见到之法的此生中，一切有漏和无漏的两种，即心和思考的善不善业和业的不失坏，各自不同，即一个个生起，成熟后也存在。第二是：那是果位转移，死亡时则会灭尽。它的分类是无漏和有漏，应当知晓。这样说。不失坏的那消逝后有两种情况，那是入流等果位转移的时候，以及死亡的时候会灭尽两种情况。不失坏的分类有两种，即无漏和有漏的差别应当知晓。第三是：空性和断灭，轮回和常恒都不是。诸业不失坏之法，是诸佛所宣说。这样说。业在造作后立即消失，安立在无我的空性中，因此没有断灭的过失，因为不失坏执持的业的果是合理的。并且业成就五道的轮回也是因为这个原因。也不是说业是常恒的，因为认为它不会在第二刹那存在。诸业不失坏之法，这个法，有法，你由谁宣说？因为是诸佛所宣说。第二有三种，业和自性空避免常断的方式，破斥业以自性存在，自性空成立能作所作的例子。第一是：因为业没有生，因此没有自性。因为那没有生，因此不会失坏。这样说。如果业以自己的体性而生
English
And these two. All karma and of karma, arise differently, and remain even after ripening. Thus it is said. At the time of joining continuity, there is a way of arising without loss; when joining continuity in the same realm, karma is a part, that is, the same kind, and a part, that is, all the non-loss of different kinds, that is, when joining continuity in any of the three realms, all karmas are broken down, and only one arises. After joining continuity, there is a way of arising without loss; that which is not lost is in this life of seeing the Dharma, all the two kinds of contaminated and uncontaminated, that is, the non-loss of good and non-good karma and karma of mind and thought, each is different, that is, each arises, and remains even after ripening. The second is: That is the transfer of fruition, and it will be extinguished when dying. Its classification is uncontaminated and contaminated, it should be known. Thus it is said. There are two occasions when the non-loss disappears, that is, when the fruition of entering the stream, etc., is transferred, and when dying, there are two occasions when it will be extinguished. There are two kinds of non-loss, that is, the difference between uncontaminated and contaminated should be known. The third is: Emptiness and annihilation, samsara and permanence are not. The Dharma of non-loss of all karmas is taught by all Buddhas. Thus it is said. Karma disappears immediately after being created, and is established in the emptiness of no-self, so there is no fault of annihilation, because the fruit of karma held by non-loss is reasonable. And the accomplishment of the five paths of karma is also for this reason. It is not said that karma is permanent, because it is believed that it will not exist in the second moment. The Dharma of non-loss of all karmas, this Dharma, has Dharma, by whom do you teach? Because it is taught by all Buddhas. The second has three, the way of avoiding permanence and annihilation by karma and emptiness of nature, refuting that karma exists by nature, and the example of emptiness of nature establishing the agent and the object. The first is: Because karma has no birth, therefore there is no self-nature. Because that is unborn, therefore it will not be lost. Thus it is said. If karma arises by its own nature
Tibetan
ནི་རྟག་ཆད་གང་རུང་དུ་འགྱུར་ནའང་གང་གི་ཕྱིར་ལས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ལས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར། ལན་སྔ་མ་གཉིས་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་འདི་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་ལུགས་གྱི་ལན་ཡིན་ཏེ། །འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་འདི་ནུས་ཤིང་། ལ་ལར་ལས་འགགས་ཡུན་རིང་ལོན་ལས་ཀྱང་། །འབྲས་བུ་ཡང་དག་འབྱུང་བར་རིག་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཉིས། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་དང་། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྟག་ཅིང་མ་བྱས་པར་ཐལ་བ་དང་། རྣམ་སྨིན་ཐུག་མེད་དུ་འབྱིན་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། དེ་འདོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད། །རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལས་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། རྟག་ལ་བྱ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ཡོད་ན་མི་འཐད་དེ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལྟར་ན་ལས་དེ་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་པོས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པ་ལ་བྱེད་པོས་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མི་འཐད་དེ། ལས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་ལས་ནི་མ་བྱས་ན། །མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་འཇིགས་འགྱུར། །ཚངས་སྤྱོད་གནས་པ་མ་ཡིན་པའང་། །དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཅི་སྟེ་ལས་ནི་བྱེད་པ་པོས་མ་བྱས་ན་སྲོག་གཅོད་སོགས་མ་བྱས་ཀྱང་དེ་བྱས་པ་དང་འབྲེལ་བས་ལས་མ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་དང་ཕྲད་པའི་འཇིགས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ལས་ནི་མ་བྱས་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཚངས་སྤྱོད་ལ་གནས་ཀྱང་དེ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་དུའང་འགྱུར་བར་ཐལ། མི་ཚངས་སྤྱོད་མ་བྱས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ཡང་། །འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །བསོད་ནམས་དང་ནི་སྡིག་བྱེད་པའི། །རྣམ་པར་བྱེད་པའང་འཐད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞིང་རྨོས་ཤིག །སྣམ་བུ་ཐོགས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཐེ
Chinese
无论其转变为常或断，因为业是法，自性而生是不可能的，因为它是自性而无。因为业是法，不会白费，因为不是自性所生。前两个回答是共同的，而最后一个是自宗不共的回答。如《入行论》云：“何以自性彼不灭，故无阿赖耶亦能，有时业灭久远后，当知异熟仍能生。”因此之故。二者：破除自性存在之妨害，以及破除其立宗。初者有二：成为常且未造作之过，以及成为异熟无尽之过。初者有二：真实，以及对彼之欲求作妨害。初者：若业有自性，则无疑变为常。业则变为非造作，因为常者无作用。如是说。若业有自性成立，则不应理，因为无疑会变为常。如此，业是法，会变为非作者所造作，因为是常。遍及，因为常者无作者之作用。若欲求则不应理，因为没有与未造作之业相遇。二者有二：与论典相违，以及与世间名声相违。初者：若业未造作，则与未造作相遇成怖畏，安住梵行亦非有，于彼成为过失之过。如是说。若业非作者所造作，则杀生等虽未造作，然与彼造作者相关联，故成为与未造作业之果相遇之怖畏之过。因为业虽未造作，然异熟生起。安住梵行，亦成为非安住于彼之过失之过。因为人未造作非梵行而存在。二者：一切名言亦与自相违，对此无疑。造作福德与罪恶之分别亦不应理。如是说。如此，耕田吧！拿布匹吧！等等世间之一切名言亦与自相违，对此无疑。
English
Whether it transforms into permanence or annihilation, because karma is a dharma, it is impossible to arise by nature, because it is without nature. Because karma is a dharma, it will not be in vain, because it is not born of its own nature. The first two answers are common, while the last one is the uncommon answer of our own school. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "Why is it that its own nature does not perish? Therefore, even without the Alaya, it is possible. Sometimes, even after the karma has ceased for a long time, one should know that the ripening can still arise." Therefore. The two are: refuting the harm of the existence of self-nature, and refuting its establishment. The first has two: the fault of becoming permanent and uncreated, and the fault of becoming endless ripening. The first has two: reality, and harming the desire for it. The first is: If karma has self-nature, then there is no doubt that it will become permanent. Karma then becomes uncreated, because the permanent has no function. So it is said. If karma has self-nature established, then it is unreasonable, because it will undoubtedly become permanent. Thus, karma is a dharma, it will become uncreated by the agent, because it is permanent. Pervasive, because the permanent has no function of the agent. If you want it, it is unreasonable, because there is no encounter with uncreated karma. The second has two: contradicting the scriptures, and contradicting worldly fame. The first is: If karma is not created, then encountering the uncreated becomes fearful, and abiding in pure conduct is also not present, and it becomes a fault in it. So it is said. If karma is not created by the agent, then even though killing and so on are not created, they are related to the creator, so it becomes the fault of encountering the fruit of uncreated karma. Because even though karma is not created, ripening arises. Abiding in pure conduct also becomes the fault of not abiding in it. Because people exist without creating non-pure conduct. The second is: All nouns are also contradictory to themselves, there is no doubt about this. The distinction between creating merit and sin is also unreasonable. So it is said. Thus, plow the fields! Take the cloth! All the nouns of the world, such as, are also contradictory to themselves, there is no doubt about this.