Tibetan
་ན་ནི་ཕྱི་མའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྔ་མའི་སེམས་ལས་ཕྱི་མའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དང་རྒྱུན་དེ་ལས་མཐའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། སེམས་པའི་ལས་ནི་འབྲས་བུའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་མི་འཇིག་པར་གནས་པའི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་རྟག་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དཀར་པོའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ། །ཆོས་སྒྲུབ་པ་ཡི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདི་གཞན་དུ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྔ་པོ། །ཞེས་སོ། ལུས་ཀྱི་ལས་གསུམ་དང་ངག་གི་བཞི་དང་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་སྟེ་དཀར་པོའི་ལས་ཀྱི་ལ མ་བཅུ་པོ་བཤད་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་འདི་དང་ཚེ་གཞན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ངེས་ལེགས་ཀྱང་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལས་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡེ་པ་གཞན་གྱི་ལན་གདབ་པ་དང་། རང་གི་ལན་གདབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བརྟག་པ་དེར་འགྱུར་ན། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་མང་པོ་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བས་ན་བརྟག་པ་དེ། །འདི་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་འབྱུང་བའི་དཔེས་ལས་ལ་རྟག་ཆད་སྤོང་བའི་བརྟག་པ་དེར་ཏེ་དེ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ན་ནི་མི་འཐད་དེ། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དང་གྲངས་མང་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ས་ལུའི་ས་བོན་སོགས་ལས་རང་གི་རིགས་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་སྐྱེ་ཞིང་མི་མཐུན་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ། །ལས་རྣམས་ལས་ཀྱང་རང་རང་དང་རིགས་མཐུན་ཁོ་ན་སྐྱེ་ཞིང་རིགས་མི་མཐུན་པ་མི་སྐྱེ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་ལྷ་གང ་ཡིན་ལྷ་དང་མི་གང་ཡིན་མི་ཁོ་ནར་སྐྱེ་ཞིང་། འགྲོ་བ་གཞན་དུ་མི་སྐྱེ་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་བརྟག་པ་དེ་ཙམ་ནི་ལས་ལ་བརྟག་ཆད་སྤོང་བའི་ལན་གྱི་སྐབས་འདིར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། །མདོར་བསྟན་པ། རྒྱས་པར་བཤད་པ། དོན་བསྡུས་ཏེ་རྟག་ཆད་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་རང་རྒྱལ་དང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པའི། །བརྟག་པ་གང་ཞིག་འདིར་འཐད་པ། །དེ་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། །དཔང་རྒྱ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཆུད། །མི་ཟ་ལས་ནི་བུ་ལོན་བཞིན། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་རང་རྒྱལ་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པའི་བརྟག་པ་གང་ཞིག་ལན་གྱི་སྐབས་འདིར་འཐད་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་གང་ཞེ་ན། ལས་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཞིག་ཀྱང་འབྲས་བུ་མེད་པ་མིན་པས་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བུ་ཡོད་གྱི་དཔང་རྒྱ་དང་འདྲ་བའི་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེ་ལ། ལས་ནི་བུ་ལོན་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དབྱེ་བ་དང་རང་བཞིན། སྤང་བྱ་གང་ཡིན། སྐྱེ་འགག་བྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནི་ཁམས་ལས་རྣམ་པ་བཞི། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ལུང་མ་བསྟན། །ཞེས་སོ། །བྱེ་སྨྲ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། ཁམས་གསུམ་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། དགེ་མི་དགེ་གང་རུང་མིན་གྱི་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་བས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྒོམ་པས་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡིས། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྤོང་བས་སྤངས་པ་དང་། །ལས་འཕོ་བ་ཡིས་འཇིག་འགྱུར་ན། དེ་ལ་ལས་འཇིག་ལ་སོགས་པའི། །སྐྱོན་རྣམས་སུ་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྤོང་བས་སྤངས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་པས་སྤོང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀྱང་ནི་ཁམས་ལས་འདས་པར་གཏོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྤོང་བ་བསྡུའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡིས་ཕྱིས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་གཉེན་པོས་འཇིག་ཀྱང་ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུན་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སོ་སྐྱེའི་ལས་མཐོང་སྤང་སྤོང་བས་སྤངས་པ་དང་ལས་འཕོ་བ་སྟེ་འཇིག་པ་ཡིས་དེ་དག་གི་ཆུད་མི་ཟ་བ་འཇིག་པར་འགྱུར་ན་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ཚེ་ན་ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་ཤིང་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ལ་སོགས་པས་ནི་གཞན་སྡུད་དོ། །ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་མཐོང་ལམ་གྱིས་སྤོང་ན་ནི་མི་འཐད་དེ། འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་ཡང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ལས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སུ་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྐྱེ་ཚུལ་དང་། འགག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཁམས་མཚུངས་ལས་ནི་ཆ་མཚུངས་དང་། ཆ་མི་མཚུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དེ་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ། །གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །མཐོང་བའི་ཆོས་
Chinese
那么，后来的心识之流也不会产生了。因为从先前的意识中，会产生后来的意识流，并且从那个意识流中，会产生令人满意的最终结果。心识的业是果的前导，因此，业的相续不是断灭的，也不是不灭而存在的常法，而是既非恒常也非断灭。第二是：十种善业之道，是修法的方便。此世他世之善果，乃是五种妙欲之功德。身体的三种业、语言的四种业和意念的三种业，这十种善业之道，具有这样的性质：它们是成就增上生和决定胜之法的方便，因为它们是这些的因。因此，在今生和来世，可以享受五种妙欲的功德，并且也是成就决定胜的因。那么，如果认为这些业是自性存在的，第二部分分为两点：驳斥其他宗派的观点和阐述自己的观点。第一点是：如果那样分析，就会产生许多巨大的过失。因此，那种分析是不合理的。如果以种子和幼苗产生的例子来分析业，以避免常断二边，那是不合理的。因为会产生与所见和未见相违背的许多巨大过失。理由是：就像稻种等只能产生与其同类的果实，而不会产生不同类的果实一样，业也只能产生与其自身同类的果实，而不会产生不同类的果实。这样就会产生过失，例如，凡是天神就只会生为天神，凡是人类就只会生为人类，而不会生到其他道等。因此，别人所说的分析，在避免业的常断二边的论证中是不合理的。第二部分分为三点：简要说明、详细解释和总结要点以避免常断二边。第一点是：诸佛和独觉以及声闻所说的分析，哪一种在这里是合理的，就应当详细说明。要像证据一样理解它，不食之业如负债。诸佛
English
Then, the subsequent stream of consciousness would not arise either. Because from the previous consciousness, the subsequent stream of consciousness arises, and from that stream of consciousness, satisfactory ultimate results arise. The karma of consciousness precedes the result, therefore, the continuum of karma is neither cut off nor permanently existing, but is neither constant nor annihilated. The second is: The ten paths of virtuous actions are the means of practicing Dharma. The fruits of Dharma in this life and other lives are the merits of the five desirable qualities. The three actions of the body, the four of speech, and the three of mind, these ten paths of virtuous actions, have the nature that they are the means of accomplishing the Dharma of higher realms and definite goodness, because they are the cause of these. Therefore, in this life and the next, one can enjoy the merits of the five desirable qualities, and it is also the cause of accomplishing definite goodness. So, if one thinks that these actions exist by their own nature, the second part is divided into two points: refuting the views of other schools and elaborating one's own view. The first point is: If that kind of analysis is made, many great faults will arise. Therefore, that kind of analysis is unreasonable. If the example of the arising of seeds and sprouts is used to analyze karma, in order to avoid the extremes of permanence and annihilation, that is unreasonable. Because many great faults that contradict what is seen and unseen will arise. The reason is: Just as rice seeds, etc., can only produce fruits of their own kind and will not produce fruits of different kinds, karma can only produce fruits of its own kind and will not produce fruits of different kinds. This would lead to faults, such as, whoever is a god will only be born as a god, and whoever is a human will only be born as a human, and will not be born into other realms, etc. Therefore, the analysis spoken by others is unreasonable in the argument to avoid the extremes of permanence and annihilation of karma. The second part is divided into three points: brief explanation, detailed explanation, and summarizing the main points to avoid the extremes of permanence and annihilation. The first point is: Which analysis spoken by the Buddhas and Pratyekabuddhas and Shravakas is reasonable here, should be explained in detail. It should be understood like evidence, unconsumed karma is like debt. Buddhas
Chinese
那些佛、独觉和声闻所说的一切考察中，在此解答之际，最合理的应当宣说。那是什么呢？造业的第二刹那即使坏灭，也不会没有果报，因此在作者的相续中，会产生一种类似于有子的抵押品一样的“业之不失坏”之法。业应当被理解为像债务一样。第二（部分）有三：分类和自性，所断为何，生灭的方式。第一是： “那是界中的四种相， 它的自性是无记。” 有些分别说者说：不失坏法，是法，有四种界之差别，因为有三界和无漏的差别而有四种。它有自性的差别，因为它是非善非恶的无记。第二是： “不是见所断， 而是修所断。 因此，通过不失坏， 会产生业的果报。 如果通过舍弃而舍弃， 并通过业的转移而坏灭， 那么，对于它，业坏灭等 过失都将成为必然。” 不失坏法，是法，不是通过见道的舍弃所舍弃的，而是通过修道所舍弃的。然而，也包括属于超出界限的业的不失坏的舍弃。因此，通过业的不失坏，之后会产生业的果报，即使业被对治力所摧毁，不失坏的相续也会持续。如果凡夫的业被见所断的舍弃所舍弃，并且通过业的转移即坏灭，那么这些的不失坏也会坏灭，那是不合理的。因为，在那时，所造的业会白费并坏灭。等等包括了其他。如果通过见道舍弃不失坏，那是不合理的，因为圣者的相续中不会产生任何业的果报，因此会陷入未造业而相遇以及已造业而白费的过失中。第三有二：生起的方式和坏灭的方式。第一是： “同界之业是同分， 以及一切不同分。 那在连接相续之时， 唯一生起。 见法
English
Among all the investigations spoken by the Buddhas, Pratyekabuddhas, and Shravakas, the most reasonable one should be declared in this context of answering. What is that? In the second moment after an action is done, even if it is destroyed, it is not without result. Therefore, in the continuum of the doer, a phenomenon called "non-loss of action" arises, which is like a pledge for having a child. Action should be understood as being like a debt. The second (part) has three: classification and nature, what is to be abandoned, and the way of arising and ceasing. The first is: "That is the four aspects from the realms, Its nature is indeterminate." Some Vaibhashikas say: The non-loss is a phenomenon, there are four kinds of realm distinctions, because there are distinctions of the three realms and the unconditioned. It has a distinction of nature, because it is neither virtuous nor non-virtuous, but indeterminate. The second is: "It is not abandoned by seeing, But is abandoned by cultivation. Therefore, through non-loss, The result of action will arise. If it is abandoned by abandoning, And destroyed by the transfer of action, Then, for it, the faults Of action being destroyed, etc., will be inevitable." The non-loss is a phenomenon, it is not to be abandoned by the abandonment of the path of seeing, but is to be abandoned by the path of cultivation. However, it also includes the abandonment of the non-loss of action that belongs to being beyond the realms. Therefore, through the non-loss of action, the result of action will arise later, even if the action is destroyed by the opponent force, the continuum of non-loss will continue. If the action of ordinary beings is abandoned by the abandonment of what is to be abandoned by seeing, and through the transfer of action, that is, destruction, then the non-loss of these will also be destroyed, which is unreasonable. Because, at that time, the action done will be wasted and destroyed. Etc. includes others. If the non-loss is abandoned by the path of seeing, it is unreasonable, because no result of action will arise in the continuum of the noble ones, therefore it will fall into the faults of encountering what has not been done and wasting what has been done. The third has two: the way of arising and the way of ceasing. The first is: "Action of the same realm is the same part, And all different parts. That at the time of connecting the continuum, Only one arises." Seeing the Dharma