Tibetan
དང་རྒྱུན་ལ་དཔྱད་པའི་རིམ་པ་ལྟར་མི་འཁོར་བའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་མི་རྟག་པའི་སེམས་ཅན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་འཁོར་བ་པོར་འཇོག་པ་ལ་སྔར་གྱི་རིགས་པས་མི་གནོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གང་ཟག་འཁོར་ཞེ་ན། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ལ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔས་བཅོལ་ན། །མེད་ན་གང་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་ནས་ཉེར་ལེན་པར། །འཁོར་ན་སྲིད་པ་མེད་པར་འགྱུར། །སྲིད་མེད་ཉེ་བར་ལེན་མེད་ན། །དེ་གང་ཅི་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་མང་པོས་བཀུར་བ་རྣམས་ན་རེ། རྟག་མི་རྟག་གི་དཔྱད་པས་མི་གནོད་དེ། གང་ཟག་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་རྟག་མི་རྟག་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པས་དེ་འདྲ་བའི་གང་ཟག་འཁོར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་བདག་དེ་ནི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་རྣམས་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་བ་ན་རྙེད་པ་མེད་ན་གང་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འཁོར་བར་ཕྱིར། གཞན་ཡང་མིའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནས་ལྷའི་ཉེ་བར་ལེན་པར་འཁོར་བ་ན་མིའི་སྲིད་པ་བཏང་ངམ་མ་བཏང་། དང་པོ་ལྟར་ན། ལྷ་མིའི་སྲིད་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྲིད་པ་མེད་པར་ལྷར་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འགྱུར་དགོས་ན་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་བར་སྲིད་པ་ག །ཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་སྲིད་པ་གཞན་མེད་ཅིང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཡང་མེད་ན་བདག་ཏུ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་གང་ཟག་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། མེད་ན་ཅི་ཞིག་ཏུ་འཁོར་བར་གྱུར་ཏེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། གང་དུ་འཁོར་བ་དེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ནའང་མི་རིགས་ཏེ། མི་དང་ལྷའི་བདག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདུ་བྱེད་མྱ་ངན་འདས་པ་ནི། །ཅི་ལྟར་བུར་ནའང་མི་འཐད་དོ། །སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདའ་བ་ཡང་། །ཅི་ལྟར་བུར་ཡང་འཐད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། །འདུ་བྱེད་ཕུང་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ནི་ཇི་ལྟར་བུར་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཕུང་པོ་དང་གང་ཟག་གང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་ཕུང་པོ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི
Chinese
并且因为不像探究常与无常那样周遍，按照自宗，依于蕴的相续而假立的无常有情，安立为名言中的轮回者，以前的理证不能损害。第二是：如果人轮回，那么在蕴、处、界上，如果以五种方式寻找它，如果没有，什么会轮回呢？从近取到近取处，如果轮回，则没有有。没有有，没有近取，那么它是什么而轮回呢？是这样说的。如果许多受尊敬的人说，常与无常的探究不能损害，因为人不能说与蕴是自性相同或相异，是常或无常，所以这样的人会轮回吗？这也是不合理的，如果以自性成立的我，在蕴、处、界上，以一与异等五种方式寻找时，如果没有找到，那么什么会轮回呢？因为不轮回。此外，从人的近取到天的近取处轮回时，人的有舍弃了还是没有舍弃？如果像第一种情况那样，在天人的两种有之间，没有五蕴具足的有，就必须取天上的生，这不合理，因为二者之间有一个中有的缘故。如果二者之间没有其他的有，也没有近取的蕴，因为没有可以假立为我的因，所以那个人是什么呢？因为没有。如果没有，会轮回成什么呢？因此不合理，因为所轮回的地方也没有。如果像第二种情况那样，也不合理，因为人和天的我和二为一的缘故。第二是：行灭尽，无论如何也不合理。有情灭尽也是，无论如何也不可能合理。是这样说的。如果人灭尽是自性有的，那么行蕴灭尽是自性有的，无论如何也不合理，因为蕴和人都不是自性有的缘故。有情与蕴是实体各异，并且是不可说为相同或相异的人，灭尽是自性有的，无论如何也不可能合理，因为与蕴是实体各异，并且是不可说为相同或相异的
English
And because it does not pervade like investigating permanence and impermanence, according to our own system, the impermanent sentient being imputed based on the continuum of aggregates is established as the one who transmigrates in name only, and the previous reasoning does not harm this. Secondly: If a person transmigrates, then on the aggregates, sense bases, and elements, if one searches for it in five ways, if there is none, what will transmigrate? From appropriation to appropriation, if one transmigrates, then there is no existence. If there is no existence, no appropriation, then what is it that transmigrates? So it is said. If many revered ones say that the investigation of permanence and impermanence cannot harm, because one cannot say that a person is the same as or different from the aggregates, is permanent or impermanent, so will such a person transmigrate? This is also unreasonable, if the self-established self, on the aggregates, sense bases, and elements, when searching in five ways such as one and different, if it is not found, then what will transmigrate? Because it does not transmigrate. Furthermore, when transmigrating from the appropriation of a human to the appropriation of a god, is the existence of the human abandoned or not? If like the first case, between the two existences of gods and humans, without an existence endowed with the five aggregates, one must take birth as a god, this is unreasonable, because there is an intermediate existence between the two. If there is no other existence between the two, and there is no aggregate of appropriation, because there is no cause to impute as self, then what is that person? Because there is none. If there is none, what will one transmigrate into? Therefore it is unreasonable, because the place of transmigration is also not there. If like the second case, it is also unreasonable, because the self of the human and the god become one. Secondly: The cessation of formations, in no way is it reasonable. The cessation of sentient beings is also, in no way can it be reasonable. So it is said. If the cessation of a person is self-existent, then the cessation of the aggregate of formations is self-existent, in no way is it reasonable, because neither the aggregates nor the person are self-existent. The sentient being is substantially different from the aggregates, and the person who cannot be said to be the same or different, the cessation is self-existent, in no way can it be reasonable, because it is substantially different from the aggregates, and cannot be said to be the same or different.
Tibetan
་གང་ཟག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདིར་འཁོར་མཁན་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ངེས་ན་འཁོར་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་ནུས་ཤིང་། དེ་ངེས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་མཁན་དང་ཐོབ་བྱའི་ཐར་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ངེས་ནུས་པར་འགྱུར་བས་ཐོག་མར་གང་ཟག་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བཅིངས་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཐུན་མོང་དུ་དགག་པ་དང་། སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་འཇིག་ཆོས་ཅན་འདུས་བྱས་རྣམས། །མི་འཆིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་མང་། །མི་འཆིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ནི་མི་འཆིང་བ་སྟེ་འཆིང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དེ། རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོ་ལ་འཆིང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ལོ་ཟླ་ཞག་གསུམ་དང་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་རེ་རེ་ནས་འཆིང་བར་མི་ནུས་ཤིང་རྒྱུན་ཡང་འཆིང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ནི་སྔར་ལྟར་དང་། སྔ་མ་འདུ་བྱེད་ལ་བཅིངས་ཐར་མི་འཐད་པའི་བཤད་པའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འཆིང་ཤིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྟག་ན་འཆིང་གྲོལ་མི་འཐད་ཅིང་། །མི་རྟག་ནའང་དེ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་སྐྱེས་ནས་འཇིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཆིང་གྲོལ་མི་ནུས་ལ། རྒྱུན་ཡང་དེ་ལྟར་མི་འཆིང་མི་གྲོལ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། །བཅིངས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དང་ཐར་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་འཆིང་ན། །ཉེ་བར་ལེན་བཅས་འཆིང་མི་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་མེད་མི་འཆིང་སྟེ། །གནས་སྐབས་གང་ཞིག་འཆིང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བཅིང་བྱའི་སྔ་རོལ་ན། །འཆིང་བ་ཡོད་ན་འཆིང་ལ་རག །དེ་ཡང་མེད་དེ་ལྷག་མ་ནི། །སོང་དང་མ་སོང་བགོམ་པས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་སོགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་འཆིང་བ་ཡོད་པས་བཅིངས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཆགས་སོགས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་འཆིང་བྱེད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དེ། ཡོད་ན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས་ཆགས་སོགས་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འཆིང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། འཆིང་ན་དེ་ལ་སླར་ཡང་འཆིང་བྱེད་དོན་གཞན་དགོས་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ནི་མི་འཆིང་
Chinese
由于补特伽罗不存在的缘故，如果确定了在此轮回者自性不存在，就能确定轮回自性不存在。如果确定了轮回自性不存在，就能确定获得解脱者和所要获得的解脱也自性不存在，因此首先要努力证悟补特伽罗自性不存在。第二，分二：共同破斥束缚解脱自性成立，以及分别破斥。第一：具有生灭法性的有为法，不会束缚也不会解脱，如前者一样，众多有情，不会束缚也不会解脱。如是说。具有生和灭法性的有为法，不会束缚，即束缚本体不存在，因为刹那和相续各自束缚本体不存在的缘故。理由是，年、月、日三者和早晨、下午等等的刹那，每一个都不能束缚，而且相续也不能束缚的缘故。那些本体不会解脱，理由如前。如前者对有为法不应有束缚解脱的次第一样，有情也本体不会束缚也不会解脱的缘故。理由是，如果是常则不应有束缚解脱，如果不是常，也不应有束缚解脱的缘故。后者理由是，每一个刹那生起后灭亡的刹那，本体不能束缚解脱，而且相续也不能如此不束缚不解脱的缘故。第二，分二：破斥束缚自性存在和解脱自性存在。第一：如果贪著是束缚，则有贪著不束缚，没有贪著不束缚，哪种情况会束缚？如果于所缚之前，束缚存在则依赖于缚，那也不存在，剩余的以已逝和未逝衡量而显示。如是说。如果因为贪著等取是束缚，因此束缚自性存在，那么贪著等取蕴聚作为束缚者本体不存在，如果存在则不超出二者，因此对于具有贪著等取，则自性不会束缚，如果束缚，则对于它再次需要束缚者其他意义，那也不应理的缘故。没有贪著则不束缚
English
Since there is no person, if it is determined that the one who wanders here does not exist by nature, then it can be determined that samsara does not exist by nature. If that is determined, then it can be determined that the one who attains liberation and the liberation to be attained also do not exist by nature, so first one should strive to realize that the person does not exist by nature. Second, there are two: jointly refuting that bondage and liberation are established by nature, and separately refuting them. The first is: Those conditioned things that have the nature of arising and ceasing, will not be bound or liberated, like the former, many sentient beings, will not be bound or liberated. Thus it is said. For those conditioned things that have the nature of arising and ceasing, there is no binding, that is, binding does not exist in itself, because binding does not exist in itself for each moment and continuum. The reason is that each of the moments of years, months, days, and morning, afternoon, etc., cannot bind, and the continuum also cannot bind. Those will not be liberated by nature, the reason is the same as before. Just as in the former, it is not appropriate to have bondage and liberation for conditioned things, sentient beings also do not bind or liberate by nature. The reason is that if it is permanent, there should be no bondage and liberation, and if it is not permanent, there should also be no bondage and liberation. The reason for the latter is that each moment that arises and ceases cannot bind or liberate by nature, and the continuum also does not bind or liberate in this way. Second, there are two: refuting that bondage exists by nature and that liberation exists by nature. The first is: If attachment is binding, then with attachment there is no binding, without attachment there is no binding, in which case will there be binding? If before the bound, binding exists, then it depends on binding, that also does not exist, the rest is shown by measuring the past and the unpassed. Thus it is said. If taking attachment etc. is binding, therefore bondage exists by nature, then the aggregates of taking attachment etc. do not exist in themselves as binders, if they exist, then they do not go beyond the two, therefore for those who have attachment etc., nature will not bind, if it binds, then for it there is again a need for another meaning of the binder, that is also not reasonable. Without attachment there is no binding