Tibetan
ན་ཡང་བལྟ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འབའ་ཞིག་ལ་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། དངོས་པོ་གང་ཡང་ཟླའོ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མི་འཐད་དེ། རིགས་པའི་གནོད་པ་འཇུག་ཚུལ་འདྲ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྟགས་འགོད་པ་དང་། སྐྱོན་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ནི་གཞན་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཞན། གཞན་མེད་པར་ཡང་གཞན་མི་འགྱུར། །གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་མི་འཐད། །ཅེས་སོ། །བུམ་པ་སྣམ་བུ་ལས་གཞན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་གཞན་དེ་ཆོས་ཅན། སྣམ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་པ་སྣམ་བུ་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་གཞན་བུམ་པ་ནི་སྣམ་བུ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཆོས་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཞན་དུ་འཇོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རྟེན་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མི་འཐད་དེ། ཁྱོད་སོགས་གཞན་དུ་འཇོག་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་པ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟེན་ནས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། །མ་ངེས་པ་སྤོང་བ་དང་། མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་ནི་གཞན་ལས་གཞན། །དེ་ཚེ་གཞན་མེད་པར་གཞན་འགྱུར། །གཞན་མེད་པར་ནི་གཞན་འགྱུར་བ། །ཡོད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་མེད། །ཅེས་སོ། །བུམ་པ་སྣམ་བུ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་གཞན་ཡིན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གཞན་བུམ་པ་ནི་གཞན་སྣམ་བུ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་གཞན་པའི་སྣམ་བུ་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པར་བུམ་པ་གཅིག་པུ་ཡང་སྣམ་བུ་ལས་གཞན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་དགོས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། བུམ་པ་སྣམ་བུ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་དེ་སྣམ་བུ་ལ་བལྟོས་པས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དེ། གཞན་སྣམ་བུ་མེད་པར་བུམ་པ་ནི་སྣམ་བུ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། བུམ་པ་སྣམ་བུ་ལ་མ་བལྟོས་ཀྱང་བུམ་པ་སྣམ་བུ་ལས་གཞན་ནམ་ཐ་དད་ཡིན་པ་དེ་སྣམ་བུ་ལ་བལྟོས་པའི་ཁྱད་པར་བྱེད་དགོས་ཤིང་། བུམ་པ་ནི་སྣམ་བུ་ལས་གཞན་དུ་འཇོག་ཀྱང་སྤྱིར་བུམ་པ་དེ་གཞན་དུ་འཇོག་མི་འཇོག་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། བུམ་པ་དེ་སྣམ་བུ་ལས་ཐ་དད་ཡིན་ཡང་ཐ་དད་ཡིན་པར་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་དང་ཀ་བ་སོགས་རེ་རེ་ནས་ནི་གཅིག་ཏུ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་བུམ་པའི་སྟེང་ན་གཞན་ནམ་ཐ་དད་དང་རང་ངམ་གཅིག་ཡིན་པ་ནི་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཉིད་གཞན་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཞན་མ་ཡིན་པའང་ཡོད་མ
Chinese
而且，不仅对于诸如观察之类的唯一事物来说，在自性上不存在他性，而且任何事物与任何事物一起在自性上存在他性也是不合理的，因为推理的损害进入的方式是相似的。第三部分分为两部分：立宗和破斥过失。第一部分是：他者依赖于他者而为他，没有他者也不会成为他者。依赖于什么而成为什么，那就不应是他者。意思是说，瓶子与布匹是他者的陈述，这个他者是有法，依赖于布匹而被安立为他者，因为没有依赖于布匹，他者瓶子也不会成为布匹的他者。依赖于什么法而被安立为他者，那个有法，不应在自性上与所依赖的那个是他者，因为你们等等所有安立为他者的，都必须依赖于一个他者才能安立。第二部分分为两部分：破斥不定和破斥不成立的过失。第一部分是：如果他者是他者的他者，那时没有他者也会成为他者。没有他者也会成为他者，不存在，因此不存在。意思是说，瓶子在名言上与布匹是他者，但在自性上不是他者，如果他者瓶子在自性上是他者布匹的他者，那么那时没有依赖于他者的布匹，仅仅瓶子也必须被说成是他者布匹的他者，因为那是不被看见的。瓶子是他者布匹的他者，那是因为依赖于布匹，所以在自性上不存在，因为没有他者布匹，瓶子成为他者布匹的他者是不存在的。自宗是：即使瓶子不依赖于布匹，瓶子是他者布匹的他者或不同，也必须做出依赖于布匹的区分，瓶子虽然被安立为他者布匹的他者，但总的来说，这个瓶子是否被安立为他者应该被考察，因为这个瓶子虽然与布匹是不同，但不能被安立为不同，因为瓶子和柱子等等每一个都必须被安立为一。然而，必须承认在瓶子上存在着他者或不同，以及自者或一。第二部分是：他性本身不存在于他者上，非他性也不存在。
English
Moreover, not only is otherness inherently nonexistent for a single thing such as observation, but it is also unreasonable for any thing to inherently possess otherness together with any other thing, because the way in which the harm of reasoning enters is similar. The third part has two sections: stating the sign and refuting faults. The first is: The other depends on the other to be other, without the other, it will not become other. What depends on what to be what, that should not be other than that. This means that the statement that the pot is other than the cloth, that other is the subject, it is established as other by depending on the cloth, because without depending on the cloth, the other pot will not become other than the cloth. Whatever dharma depends on what to be established as other, that subject, should not be inherently other than that which is depended upon, because all of you who establish otherness must depend on another other to be established. The second part has two sections: refuting the uncertain and refuting the fault of non-establishment. The first is: If the other is other than the other, then without the other it will become other. Without the other it will become other, it does not exist, therefore it does not exist. This means that the pot is other than the cloth in name, but not other in nature, if the other pot is inherently other than the other cloth, then without depending on the other cloth, the pot alone must also be said to be other than the cloth, because that is not seen. The pot is other than the cloth, that is because it depends on the cloth, so it does not exist in nature, because without the other cloth, the pot becoming other than the cloth does not exist. The self-system is: even if the pot does not depend on the cloth, the pot is other or different than the cloth, it is necessary to make the distinction of depending on the cloth, although the pot is established as other than the cloth, in general, whether this pot is established as other should be examined, because although this pot is different from the cloth, it cannot be established as different, because the pot and the pillar etc. each must be established as one. However, it must be admitted that otherness or difference, and self or one, exist on the pot. The second part is: Otherness itself does not exist on the other, nor does non-otherness exist.
Tibetan
་ཡིན། །གཞན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །གཞན་ན་དེ་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་གཞན་ཉིད་ཅེས་པའི་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་བྱེ་བྲག་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ལ་དོན་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ལ་མ་བལྟོས་པའི་གཞན་ཉིད་ཅེས་པའི་སྤྱི་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་གཞན་མ་ཡིན་པའང་གཞན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་དོན་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཉིད་ཅེས་པའི་སྤྱི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། གཞན་མ་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དང་གཞན་མི་གཅིག་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནི་དེ་དང་ཕྲད་པ་མེད། །གཞན་དང་གཞན་ཡང་ཕྲད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་འདུས་པ་ཡོད་པས་ཕྲད་པ་དང་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། །དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་གཅིག་གམ་ཐ་དད། དང་པོ་ལྟར་ན། ཆོས་གང་ཡིན་ཡང་དེ་ནི་དེ་ཉིད་དང་ཕྲད་པའི་ཐ་སྙད་མེད་དེ། ཕྲད་པ་ནི་གཞན་ཞིག་དང་ཕྲད་པ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡིན་ཡིན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་གནས་པའི་གཞན་དང་གཞན་ཡང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆུ་དང་སོ་སོར་རྒྱང་ཆད་དུ་གནས་པའི་འོ་མ་ནི་ཆུ་དང་ཕྲད་པར་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྲད་བཞིན་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་། །ཕྲད་པ་པོ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཕྲད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་ཕྲད་དམ། ཕྱོགས་གཅིག་ཕྲད་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཕྲད་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་ཅིང་འདྲེས་པར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྲད་པ་འགལ་བས། ཕྲད་བཞིན་པ་དང་ཕྲད་ཟིན་པ་དང་ཕྲད་པ་པོ་རྣམས་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ལུགས་ནི། ཐ་སྙད་དུ་མ་བུ་དང་མེ་ཤིང་དང་འོ་ཆུ་སོགས་ལ་ཕྲད་པའི་ཆ་ཡོད་པར་འདོད་ཀྱང་། ཕྲད་པའི་ཚུལ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་མི་རྙེད་པ་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་དྲངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྲད་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད་དོ།། །།གཉིས་པ་རྐྱེན་ཉེ་བར་ལེན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ལུང་དང་སྦྱར་བ། མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་གཉིས། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་མཐར་འཛིན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ད
Chinese
是。如果他性不存在，在他处彼性也不存在。这里，所谓“他性”的共相，在显明的差别他处成立，但实际上并不存在，因为不依赖于显明的“他性”的共相是不可能的。不仅如此，非他也不是他性的共相，因为他和非他二者是相违的。如果如前所说，“他性”的共相不存在，那么非一的他性本身也不可能以自性存在，因为他和非一的他性是互相观待而安立的。第二是：彼与彼无有相合，他与他亦不相遇。如果认为因为有聚集，所以相合和见等也是自性存在的，那是不合理的。如果它们是自性存在的，那么是一还是异？如果是前者，那么任何法都不存在与自身相合的说法，因为相合是指与他者相合。如果是后者，那么本质上各自安住的他者与他者也不会相遇，就像水和远离的牛奶不会被认为是与水相合一样。第二是：正相合、已相合，以及相合者，皆不存在。如果相合是自性存在的，那么是从一切分相合，还是一个方向相合而一个方向不相合？如果是前者，那么从一切分来说，一切都会变成一体并混合。如果是后者，那么自性相合是相违的，因此，正在相合、已经相合和相合者，以自性成立也是不存在的。自宗认为，在名言中，母子、火木、乳水等有相合的部分，但相合的方式，用胜义谛的理智来观察时，似乎是找不到的。第二是，如引《近事请问经》。第三是，《相合观察》名为论著第十四品的释论。第二，破斥近取因自性存在，分三：解释论著的宗义，结合圣教，标示名称。第一，二者：破斥诸事物自性存在，以及主张自性存在不会超出常见和断见的范畴。第一分二：它的立论根据。
English
It is. If otherness does not exist, then thatness does not exist in another place. Here, the generality of "otherness" is established in the distinct difference of another place, but it does not actually exist, because the generality of "otherness" that does not depend on clarity is impossible. Moreover, non-other is also not the generality of otherness, because other and non-other are contradictory. If the generality of "otherness" does not exist as previously stated, then the non-one otherness itself cannot exist by its own nature, because other and non-one otherness are mutually dependent and established. The second is: That does not meet with that, nor does other meet with other. If it is thought that because there is aggregation, meeting and seeing, etc., also exist by their own nature, then that is not reasonable. If they exist by their own nature, then are they one or different? If it is the former, then there is no term for any dharma to meet with itself, because meeting is defined as meeting with another. If it is the latter, then others who abide separately by their own nature will not meet with others, just as milk that is far away from water is not considered to meet with water. The second is: The one that is meeting, the one that has met, and the one that meets also do not exist. If meeting exists by its own nature, then does it meet from all parts, or does one direction meet and one direction not meet? If it is the former, then from all parts, everything will become one and mixed. If it is the latter, then meeting by its own nature is contradictory, therefore, the one that is meeting, the one that has met, and the one that meets, also do not exist as established by their own nature. The self-view is that in name, mother and child, fire and wood, milk and water, etc., are considered to have parts that meet, but the way of meeting seems to be undiscoverable when examined with the wisdom that investigates ultimate truth. The second is like quoting the Sutra Requested by Nearness. The third is the commentary on the fourteenth chapter of the treatise called "Examination of Meeting." Second, refuting that the closely grasping condition exists by its own nature, is divided into three: explaining the tenets of the treatise, combining with scripture, and indicating the name. First, two: refuting that all things exist by their own nature, and that asserting that they exist by their own nature does not go beyond the extremes of permanence and annihilation. The first is divided into two: its basis for proof.