Tibetan
ན་མི་འཐད་དེ། དེ་གཉིས་ན་འོ་མ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་མ་འགྱུར་བར་ཞོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་འོ་མའི་གནས་སྐབས་བཏང་ནས་ཞོར་འགྱུར་བར་འདོད་ཅིང་འོ་མ་ཞོ ར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མི་འཐད་དེ། འོ་མ་མི་འགྱུར་ན་དེ་ལས་དོན་གཞན་གང་ཞིག་ནི་ཞོའི་དངོས་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། ལུང་འགལ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྟོང་མིན་ཅུང་ཟད་ཡོད། །སྟོང་པའང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར། །སྟོང་མིན་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པའང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། ཁྱེད་ཅག་འདོད་པ་ལྟར་གལ་ཏེ་སྟོང་མིན་ཏེ་རྟེན་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་ནི། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྟོང་པའང་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར་ནའང་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་གཉིས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་རྟེན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་གཉིས་ཀ་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འདོད་ལ། དབུ་མ་པས་དེ་གཉིས་ཀ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་འདོད་དེ་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་བས་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་བདེན་སྟོང་དེ་བདེན་པར་གྲུབ་ན་དེའི་རྟེན་བུམ་པ་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་དགོས་ཏེ། བདེན་གྲུབ་གྱི་རྟེན་བརྫུན་པས་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་ཀུན་ངེས་པར་འབྱུང་བར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བལྟ་བར་བྱར་མི་རུང་སྟེ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བདེན་འཛིན་གྱིི་ལྟ་ངན་ཀུན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ་འབྱིན་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཤིན་དུ་སྨད་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་སྟེ་གསོར་མི་རུང་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྨན་ནད་ཀྱི་རྒྱུར་སོང་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ཀྱི་མདོ་དྲངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། འདུ་བྱེད་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད་དོ།། །།གཉིས་པ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ། ཕྲད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་བདག་གིར་བྱེད་པ་དང་། བཅིངས་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ལུང་དང་སྦྱར་བ། མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྲད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་དང་། དེས་ཕྲད་བཞིན་པ་སོགས་ཁེགས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམ་བཅའ་བཞག་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བལྟ་བྱ་ལྟ་བ་ལྟ་བ་པོ། །གསུམ་པོ་དེ་དག་གཉིས་གཉིས་དང་། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་ཕན་ཚུན་དུ། །ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་དང་། །ཆགས་པར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ། །ལྷག་མ་དང་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི། །ལྷག་པའང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སོ། །ཞེས་སོ། །བལྟ་བྱ་གཟུགས་དང་ལྟ་བ་མིག་དང་ལྟ་བ་པོ་རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལས། མིག་དང་གཟུགས་སམ་མིག་དང་རྣམ་ཤེས་དང་གཟུགས་གཉིས་གཉིས་དང་། དེར་མ་ཟད་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་དུ་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པའམ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པར་བྱ་བ་ཡང་གཉིས་གཉིས་དང་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དུས་གཅིག་ཏུ་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷག་མ་ཉན་པ་དང་ཉན་པ་པོ་དང་མཉན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའང་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་དུ་སྦྱར་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་དང་གསུམ་ཆར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྲད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞན་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ཕྲད་པ་དགག་པ་དང་། གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་དཔྱད་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བ་འགོད་པ། ཚུལ་དེ་གཞན་ལའང་སྦྱར་བ། གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་དང་གཞན་དུ་ཕྲད་འགྱུར་ན། །གང་ཕྱིར་བལྟ་བ་ལ་སོགས་ལ། །གཞན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ཕན་ཚུན་གཞན་དང་གཞན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྲད་པར་འགྱུར་དགོས་ན་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་བལྟ་བྱ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དེ་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་ཕྲད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། །བལྟ་བྱ་ལ་སོགས་འབའ་ཞིག་ལ། །གཞན་ཉིད་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། །གང་ཡང་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །གཞན་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་སོ། གཞ
Chinese
那不合理，因为在那两者中，牛奶本身在本质未变的情况下转化为酸奶。如果放弃牛奶的状态而想要转化为酸奶，并且牛奶不转化为酸奶，那是不合理的。如果牛奶不转化，那么还有什么其他的法是酸奶的实体呢？这是不合理的。第二，破斥以自性成立的空性的论证，有二：正文和破除与经文相违。第一，如果稍微有非空，也会稍微有空。如果没有稍微的非空，哪里会有空呢？如是说。如你们所愿，如果稍微有非空，即作为所依的自性成立的事物，那么依赖于它的空性也会稍微有自性成立，即使如此，那也是不合理的。因为空性和无我二者被承认为共同的体性，如果作为所依的非空之物丝毫也不存在，那么它的空性又怎么会以自性存在呢？不会存在的。而且，有实宗认为法和有法二者都以自性成立，而中观宗则认为二者都以胜义的自性不存在，这就是差别。因此，如果像瓶子一样的胜义空成立为真实，那么它的所依瓶子也必须成立为真实，因为以虚假之物作为真实成立之物的所依是相违的。第二是：诸佛说空性，为令一切见解出。谁若观空性，彼不可救药。如是说。不应将空性视为真实成立，因为诸佛说空性是为了使一切执著真实的恶见产生，即为了消除它们。那些将空性视为自性存在的人，是有法，是极其应呵责之处，因为他们被认为是不可救药，即具有无法医治的见解。例如，药物变成了疾病的起因一样。第二，例如引用《宝积经》。第三，是《行品》名为第十三品的释论。第二，破斥事物以自性存在的论证，有三：相遇以自
English
That is not reasonable, because in those two, the milk itself transforms into yogurt without changing its essence. If you abandon the state of milk and want it to transform into yogurt, and the milk does not transform into yogurt, that is not reasonable. If the milk does not transform, then what other thing is the substance of yogurt? This is not reasonable. Second, refuting the proof of emptiness established by its own nature has two parts: the actual text and refuting contradictions with scripture. First: If there is a little non-emptiness, there will also be a little emptiness. If there is no little non-emptiness, how can there be emptiness? Thus it is said. As you wish, if there is a little non-emptiness, that is, a phenomenon established by its own nature, then the emptiness that depends on it will also have a little established by its own nature, but that is not reasonable. Because emptiness and selflessness are both accepted as common characteristics, if there is not even a little non-empty thing as the basis, then how can its emptiness exist by its own nature? It will not exist. Moreover, those who assert entities believe that both the subject and the predicate are established by their own nature, while the Madhyamikas believe that both are non-existent by their true nature, and that is the difference. Therefore, if the true emptiness of something like a vase is established as true, then the vase on which it depends must also be established as true, because it is contradictory for a false thing to be the basis of something that is truly established. The second is: The Buddhas said that emptiness is to make all views arise. Those who view emptiness, they are incurable. Thus it is said. Emptiness should not be regarded as truly established, because the Buddhas said that emptiness is for the sake of causing all evil views of clinging to truth to arise, that is, to eliminate them. Those who view emptiness as existing by its own nature are phenomena, and are extremely reprehensible, because they are said to be incurable, that is, to have views that cannot be cured. For example, medicine becomes the cause of disease. Second, for example, quoting the Sutra of the Source of Jewels. Third, it is the commentary on the thirteenth chapter called "Examination of Actions." Second, refuting the proof that things exist by their own nature has three parts: meeting with one's own
Chinese
驳斥具有自性，执著因缘，以及束缚解脱具有自性。第一部分有三点：解释论典，结合经文，标明名称。第一部分有两点：驳斥相遇自性成立，以及由此表明相遇等被驳斥。第一部分有两点：立宗，以及阐述论证。第一点是：能见、见、见者，这三者两两之间，以及全部也互相之间，相遇是不存在的。同样，贪欲、贪著和贪著之境，烦恼，剩余的和蕴界的剩余，也以三种方式存在。如是说。能见之境色、见者眼和见者识这三者中，眼和色，或者眼和识，以及色两者之间，不仅如此，三者全部也在同一时间互相相遇是不存在的。同样，贪欲和贪著，或者贪欲和贪著之境，也是两者之间以及三者全部也在同一时间互相不会相遇应当观察。同样，烦恼的剩余部分嗔恨和愚痴等等，以及蕴界的剩余部分听、听者和所听等等，也以三种方式结合，二者和三者都不具有自性相遇，不具有自性存在，这是立宗。第二部分有两点：驳斥他者不具有自性相遇，以及通过分析一和异来驳斥。第一部分有三点：列出论式，将此方式也应用于其他，建立理由。第一点是：如果相遇成为他者和他者，因为能见等等，那个他者是不存在的，因此不会相遇。如是说。如果相遇具有自性存在，那么互相成为他者和他者必须具有自性相遇，那是不合理的，因为能见等等那个他者不具有自性存在，因此，对于如上所说的法，相遇不会具有自性存在。第二点是：对于能见等等仅仅，不仅没有他者，而且任何与任何一起，作为他者是不合理的。如是说。
English
Refuting having self-nature, clinging to causes and conditions, and bondage and liberation having self-nature. The first part has three points: explaining the treatise, combining with scriptures, and stating the name. The first part has two points: refuting the establishment of self-nature of encounter, and thereby showing that encounter, etc., are refuted. The first part has two points: establishing the proposition, and explaining the proof. The first point is: the object to be seen, the seeing, the seer, these three, two by two, and all of them also mutually, there is no becoming of encounter. Likewise, desire, attachment, and the object of attachment, afflictions, the remainder, and the remainder of the sense fields, also exist in three ways. Thus it is said. Among the three, the object to be seen, form, the seeing, the eye, and the seer, consciousness, between the eye and form, or the eye and consciousness, and between form, not only that, but all three also at the same time mutually encountering is non-existent. Likewise, desire and attachment, or desire and the object of attachment, also between the two and all three also at the same time mutually will not encounter, it should be observed. Likewise, the remainder of afflictions, hatred and ignorance, etc., and the remainder of the sense fields, hearing, the hearer, and what is to be heard, etc., also combined in three ways, neither the two nor the three have self-nature encounter, do not have self-nature existence, this is the proposition. The second part has two points: refuting that the other does not have self-nature encounter, and refuting by analyzing one and different. The first part has three points: listing the syllogism, applying this method to others as well, establishing the reason. The first point is: if encounter becomes other and other, because of the object to be seen, etc., that other is non-existent, therefore it will not encounter. Thus it is said. If encounter has self-nature existence, then mutually becoming other and other must have self-nature encounter, that is unreasonable, because that other, the object to be seen, etc., does not have self-nature existence, therefore, for the Dharma spoken of above, encounter will not have self-nature existence. The second point is: for the object to be seen, etc., merely, not only is there no other, but also anything together with anything, as other is unreasonable. Thus it is said.