Tibetan
ཤད་པའི་སྐྱོན་དེ་རྣམས་འཇུག་ཀྱང་། བཏགས་དོན་མ་བཙལ་བར་འཇོག་པའི་ལུགས་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་དགོས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་བ་མ་གཏོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་བཏགས་དོན་བཙལ་ནས་རྙེད་པར་བཟུང་སྟེ་འཇོག་པ་ལ་རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་དེ་ལྟར་འཇུག་གོ །ལུགས་འདིར་རིག་ཤེས་ཀྱིས་མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པའི་མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་འཐད་པར་འཇོག་པས། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་མི་གནོད་དོ། །འོ་ན། མྱུ་གུ་སོགས་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་ལྡན་ན་དེ་དག་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དུ་འཇོག་གམ་མི་འཇོག་ཅེ་ན། མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་རང་གི་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དུ་མི་འཇོག་ཀྱང་། སྤྱིར་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དུ་འཇོག་དགོས་ཏེ། མྱུ་གུ་སོགས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་ཀྱང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། རང་དུས་སུ་གནས་ཤིང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པའི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས་འཇིག་པ་ཡང་མིན་ནོ། །འགག་བཞིན་པ་དང་འཇིག་བཞིན་པ་ཡིན་པས་འཇིག་པ་ཡིན་ཡང་འགགས་པ་དང་འཇིག་ཟིན་པ་མིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ལུགས་འདིར་ཞིག་པ་ཡོད་ཅིང་དེ་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་འདོད་དེ་ཞིབ་པར་རྗེའི་ཊཱིཀྐ་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་བཤད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་ནི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་ཡང་། སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་ཡིན་ན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་འཇུག་བསྡུས་ཏེ་དགག་པ་ནི། སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པ་དག །མ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་མེད། །ཅེས་སོ། །འདུས་བྱས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དམ་མཚོན་བྱེད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་སའི་མཚན་ཉིད་སྲ་བ་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱད་བཞི་འདུས་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ལྡོག་ཕྱོགས་འདུས་མ་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་སོགས་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འགྲུབ་སྟེ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། ཁྱད་གཞི་འདུས་བྱས་མེད་པའི་ཁྱད་ཆོས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཇིག་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་བཀག་པ་ནི། སྟོན་པས་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་བར་ཐལ། སྟོན་པའི་ལུང་དེས་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་དང་སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་ཇི་བཞིན་དུ། འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་པར་གསུངས་ཀྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་བྱེད་པར་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་སོགས་ནི་སྣང་བ་ལྟར་མེད་ཀྱང་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལྟར་འདུས་བྱས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བདུན་པའི་རྣམ་བཤད་དོ།། །། གསུམ་པ་རྒྱུ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ལུང་དང་སྦྱར་བ། མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། ཐ་སྙད་དུ་བརྟེན་ནས་འཇོག་ཚུལ། རིགས་པ་དེ་གཞན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོན་པས་ལས་དགེ་སྡིག་བྱེད་པ་པོའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་བསྟན་པས། ལས་དང་དེ་བྱེད་པ་པོ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། འདི་དགག་པ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་མཐུན་དང་ཕྱོགས་མི་མཐུན་གྱི་བྱ་བྱེད་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་དགག་པའི་དང་པོ་ལ་གཉིས། མུ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་དང་། མུ་གསུམ་པའི་བྱ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམ་བཅའ་བ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེད་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དེ། །ལས་སུ་གྱུར་པ་མི་བྱེད་དོ། །བྱེད་པོ་མ་ཡིན་གྱུར་པ་ཡང་། །ལས་སུ་མ་གྱུར་མི་བྱེད་དོ། ཞེས་སོ། །བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དེས་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ལས་སུ་གྱུར་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བྱེད་དེ། འོག་གི་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡང་ལས་སུ་མ་གྱུར་བའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དམ་བཅའ་དང་པོའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་། གཉིས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་ལས་ཡོད་པར་ཐལ་བས་དགག །ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི
Chinese
即使存在这些破斥的过失，也必须明白，这与不寻求假立之义而安立的宗规是不同的。除了应成派之外，其他宗派都寻求生灭等假立之义，认为找到后才安立，因此会受到上述理证的妨害。而此宗规只是在尚未用智慧检验观察的情况下，仅凭名称假立，就合理地安立生灭等，因此不会受到如上所说的理证的妨害。那么，如果苗芽等具有生、住、灭三者，那么它们是否被安立为生、住、灭三者呢？像苗芽这样的事物，虽然不被安立为自身的生、住、灭三者，但总的来说必须安立为生、住、灭三者。因为苗芽等一切事物虽然产生，但会转变为其他，所以是生；在自身的时间存在，并且不会停留在第二个刹那，是不常，所以也是灭。正在坏灭和正在毁灭，所以是灭，但不是已经坏灭和已经毁灭。然而，此宗规认为有坏灭，并且那是实有。自续派以下不承认坏灭是实有，详细情况可从宗喀巴大师的释论和《入中论》的论述中了解。一切事物的生、住、灭三者是无表色，但如果是生、住、灭三者，则不一定是无表色，如前所述。第二，总结性地破斥：生和住和灭，不成故无为。如是说。虽然有为法总的体相或所诠释的自性不成立，但如果分别说者认为地的体相坚硬等自性存在，那是不合理的。因为四种差别有为法自性不存在。因为生和住和灭等自性不成立。第二是：有为若全无，无为如何成。如是说。如果认为有为法的反面无为法自性存在，那么，有为法如前所说，自性完全不成立，那么无为法虚空等如何能以自性存在而成立呢？不成立，因为作为有为法不存在的特点，无为法不能成立。第三，如梦一般幻
English
Even if those faults of refutation apply, it is necessary to understand the difference that it does not apply to the system of establishing without seeking the meaning of imputation. Except for the Prasangikas, others seek the meaning of imputation such as arising and ceasing, and hold that they establish it after finding it, so they are subject to such logical harm. In this system, merely establishing a name without examining or investigating with intelligence, arising and ceasing, etc., are reasonably established. Therefore, it is not harmed by the reasoning mentioned above. So, if sprouts, etc., have three: arising, abiding, and ceasing, are they established as those three: arising, abiding, and ceasing, or not? Like sprouts, although they are not established as their own three: arising, abiding, and ceasing, in general, it is necessary to establish them as three: arising, abiding, and ceasing. Because all things like sprouts arise, but there is change into something else, so it is arising; it abides in its own time and does not stay for a second moment, it is impermanent, so it is also ceasing. It is in the process of decaying and in the process of destroying, so it is ceasing, but it is not already decayed and already destroyed. However, this system holds that there is decay, and that it is a real entity. The Svatantrikas and below do not accept decay as a real entity, the details of which can be learned from Je Rinpoche's commentary and the explanation of the Madhyamakavatara. The three: arising, abiding, and ceasing of all things are non-associated compositional factors, but if it is the three: arising, abiding, and ceasing, then it does not necessarily have to be a non-associated compositional factor, as mentioned before. Second, refuting by summarizing: "Arising and abiding and ceasing, since they are not established, there is no conditioned." So it is said. Although the general characteristic or the signified nature of the conditioned is not established, if the Vaibhashikas think that the nature of earth, such as hardness, exists by its own nature, then it is unreasonable. Because the four distinctions, the conditioned, do not exist by their own nature. Because arising and abiding and ceasing, etc., are not established by their own nature. The second is: "Since the conditioned is completely unestablished, how can the unconditioned be established?" So it is said. If it is thought that the opposite of the conditioned, the unconditioned, exists by its own nature, then, since the conditioned, as mentioned before, is completely unestablished by its own nature, how can the unconditioned, space, etc., be established as existing by its own nature? It is not established, because the characteristic of the unconditioned, which is the characteristic of the absence of the conditioned, cannot be established. Third, like a dream, illu-
Chinese
如幻术。 如乾闼婆城。 如是生，如是住。 如是说为坏灭。 如是。 如果你遮止了生等自性存在， 佛陀也显现了有为法的生。 如果有人说，这与佛陀所说相违， 那是不相违的。 因为佛陀的教证如同梦境，如同幻术，如同乾闼婆城等生灭一样。 有为法也如是生， 如是住， 如是坏灭。 但并没有说本体自性生灭。 就像梦境等虽然如显现般不存在，却能起作用一样，有为法虽然自性不存在，却能在名言中显示作用。 第二个例子是《三摩地王经》等。 第三个例子是《观察生住灭》第七品的释论。 第三，遮止因果和作者存在，分三： 解释论著的宗义， 结合圣言量， 标明名称。 第一，分三： 遮止业和作者自性成立， 如何依仗名言安立， 将此理推广到其他方面。 第一： 佛陀显示了有造作善恶业的补特伽罗存在， 如果认为业和作者有自性， 为了遮止这一点，分二： 遮止同品和异品的能作所作以自性成立，第一，分二： 第一二句的能作所作， 遮止第三句的能作所作。 第一，分二： 立宗， 阐述理由。 第一： 成为作者的那个， 不作成为业的。 未成为作者的， 也不作未成为业的。 如是。 从具有作用的角度成为作者的那个，不会以本体自性去作从具有作用的角度成为业的那个，因为会被下面的理证所妨害。 未成为作者的，也不会去作未成为业的那个作用，因为会被理证所妨害。 第二，分二： 第一立宗的理由， 第二立宗的理由。 第一，分二： 以成立有谁也不作的业来遮止。 什么也不作的
English
Like a mirage. Like a city of gandharvas. Thus it arises, thus it abides. Thus it is said to perish. Thus it is. If you refute that arising and so forth exist by their own nature, then the Buddha also manifests the arising of conditioned phenomena. If someone says that this contradicts what the Buddha said, then it is not contradictory. Because the Buddha's teachings are like dreams, like illusions, like the arising and ceasing of cities of gandharvas, and so on. Conditioned phenomena also arise in the same way, abide in the same way, and perish in the same way. But it is not said that their essence arises and ceases by its own nature. Just as dreams and so on, although they do not exist as they appear, can still perform actions, so too, although conditioned phenomena do not exist by their own nature, they can still manifest actions in name. The second example is the Samadhiraja Sutra and so on. The third example is the commentary on the seventh chapter of the Treatise on Examining Arising, Abiding, and Ceasing. Third, refuting the existence of cause, effect, and agent, divided into three: Explaining the tenets of the treatise, Combining with scriptural authority, Indicating the name. First, divided into three: Refuting that action and agent are established by their own nature, How to establish them relying on names, Extending this reasoning to other aspects. First: The Buddha showed that there are individuals who create good and bad actions. If one thinks that action and agent have their own nature, in order to refute this, divided into two: Refuting that the doer and the deed of the same and different classes are established by their own nature, first, divided into two: The doer and the deed of the first two clauses, Refuting the doer and the deed of the third clause. First, divided into two: Stating the proposition, Explaining the reason. First: That which has become the agent, Does not do that which has become the action. That which has not become the agent, Does not do that which has not become the action. Thus it is. That which has become the agent from the perspective of having a function, will not by its own nature do that which has become the action from the perspective of having a function, because it will be obstructed by the reasoning below. That which has not become the agent will also not do that action which has not become the action, because it will be obstructed by reasoning. Second, divided into two: The reason for the first proposition, The reason for the second proposition. First, divided into two: Refuting by establishing that there is action that no one does. That which does nothing