Tibetan
་པ་དགག །རིགས་པ་དེ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ལ་སྦྱར་བ། རྩོད་འཆད་ཀྱི་ལན་གདབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། ཁོ་ན་རེ། མངོན་པ་ལས་གཟུགས་མི་འབྱུང་བ་བཞི་དང་། འབྱུང་གྱུར་གྱི་གཟུགས་སུ་གསུངས་པས། རྒྱུ་འབྲས་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ། དོན་གཞན་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དགག ། ཡོད་མེད་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དགག །འདྲ་མི་འདྲ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམ་བཅའ་བ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ཞེས་བྱ་བས་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སོ། མིག་དབང་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་སོགས་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་ནི་མ་གཏོགས་པར་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་མིག་སོགས་འབྱུང་གྱུར་གྱི་གཟུགས་ནི་དམིགས་པས་མི་འགྱུར་ལ། དེར་མ་ཟད་འབྲས་བུ་འབྱུང་གྱུར་གྱི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པར་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་འབྱུང་གྱུར་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་བཞི་ཡང་མི་སྣང་སྟེ། འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་གྱུར་གཉིས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་ནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ན་གཟུགས་ནི་རྒྱུ་མེད་པར། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དོན་གང་ཡང་། །རྒྱུ་མེད་པ་ནི་གང་ནའང་མེད། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ནི་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། །འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། །འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་འབྲས་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ལ་ནི་མ་གཏོགས་པར་ཏེ་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་འབྲས་གཟུགས་མིག་སོགས་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་འབྲས་གཟུགས་དེ་དག་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལ་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དོན་དངོས་པོ་གང་ཡང་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་གང་ནའང་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ནི་མ་གཏོགས་པར་ཏེ་དེར་བལྟོས་མེད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞིག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ནི་དེ་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུའི་གཟུགས་འབྱུང་བ་བཞི་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྒྱུ་ནི་མེད་དེ། རྒྱུར་རྣམ་པར་འཇོག་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་བལྟོས་མེད་དུ་ཡོད་དགོས་པའི་རིགས་པ་སྟེ་སྔར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་དྲན་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ཡོད་ན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ནི། །རྒྱུ་ཡང་འ
Chinese
遮破。将此理应用于其余蕴。这是辩论问答的方式。首先，对方说：在《俱舍论》中说，色之不生四种，以及所生之色。因此，因果诸法有自性。如果这样说，对此遮破有三种：于意义相异遮破因果。于有无遮破因果。于同异遮破因果。第一种又分二：立宗与显示能立。第一是：若离于色之因，色则不成为所缘。若离于名为色者，色之因亦不显现。如是说。眼根等果色之因，即四大种，若离于彼等，即自性各异的眼等所生之色，则不成为所缘。不仅如此，若离于名为果所生之色者，即自性各异的所生之色的因，四大种亦不显现。因为四大种与所生之色，二者互相观待而成立。第二是：若离于色之因，若有色，则色成无因。则成过失，任何事物，皆无无因者。若离于色，而有色之因者，则成为无果之因，无果之因是不存在的。如是说。如果自性存在，则果色之因，若不依赖四大种，即自性相异的果色眼等则会存在。这样一来，这些果色就会变成无因而生，这是不被允许的。因为任何事物都不可能无因而生。如果果色不依赖于色之因，而色之因自性存在，那也是不合理的。因为作为因的四大种会变成无果之因。无果之因是不存在的，因为没有能成立其为因的事物。如同虚空中的花朵一样。如果自性成立，则必须不依赖而存在，这是理所当然的。需要记住之前所说的自性的意义。第二是：即使有色，色之
English
Refutation. Apply this reasoning to the remaining aggregates. This is the way to debate and answer. First, the opponent says: In the Abhidharma, it is said that the four elements do not arise from form, and the form that arises. Therefore, cause and effect phenomena have self-nature. If you say so, there are three refutations to this: Refuting cause and effect in different meanings. Refuting cause and effect in existence and non-existence. Refuting cause and effect in similarity and dissimilarity. The first is divided into two: the proposition and the demonstration of the proof. The first is: If it is not the cause of form, form will not become the object. If it is not called form, the cause of form will not appear. It is said. The cause of the fruit form, such as the eye faculty, is the four great elements. If it is separated from them, that is, the form of the eye, etc., which are different in nature, will not become the object. Moreover, if it is separated from the form called the fruit that arises, that is, the cause of the form that arises, which is different in nature, the four great elements will not appear. Because the four great elements and the form that arises are established in dependence on each other. The second is: If it is not the cause of form, if there is form, then form becomes without cause. Then it becomes a fault, and there is no cause for anything. If there is a cause of form without form, then it becomes a cause without fruit, and a cause without fruit does not exist. It is said. If self-nature exists, then the cause of the fruit form, if it does not depend on the four great elements, that is, the fruit form eye, etc., which are different in nature, will exist. In this way, these fruit forms will become causeless, which is not allowed. Because nothing can arise without cause. If the fruit form does not depend on the cause of form, and the cause of form exists in its own nature, then it is unreasonable. Because the four great elements that are the cause will become causes without fruit. A cause without fruit does not exist, because there is nothing that can establish it as a cause. Like a flower in the sky. If self-nature is established, then it must exist independently, which is a matter of course. It is necessary to remember the meaning of self-nature mentioned earlier. The second is: Even if there is form, the form of
Tibetan
ཐད་པར་མི་འགྱུར་ཉིད། །གཟུགས་མེད་ན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ནི། །རྒྱུ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཉིད། །རྒྱུ་མེད་པ་ཡི་གཟུགས་དག་ནི། །འཐད་པར་མི་རུང་རུང་མིན་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་གཟུགགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག །འགལ་ཡང་རྣམ་པར་བརྟག་མི་བྱ། ཞེས་སོ། །རྒྱུ་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུ་འབྱུང་གྱུར་ཡོད་མེད་གང་གི་རྒྱུར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། གལ་ཏེ་འབྲས་གཟུགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ཡང་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ལ་ཅི་ཡང་མི་ནུས་པས་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་། འབྲས་གཟུགས་མེད་ན་ཡང་རྒྱུས་དགོས་པ་མེད་པས་འབྲས་གཟུགས་ཀྱི་ནི་རྒྱུ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་གཟུགས་མེད་ནའང་འབྲས་གཟུགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཡི་འབྲས་བུའི་གཟུགས་དག་ནི་འཐད་པར་མི་རུང་ཞིང་རུང་བ་མིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ཉིད་རིགས་པས་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འགལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་མི་བྱ་ཞིང་བྱར་མི་འོས་སོ། །གསུམ་པ་རྒྱུ་དང་འདྲ་མི་འདྲ་ལ་འབྲས་བུ་དགག་པ་ནི། འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ་ཞེས། །བྱ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་མི་འདྲ་ཞེས། །བྱ་བའང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་། འབྲས་བུའི་གཟུགས་མིན་སོགས་ནི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་བཞི་ནི་སྲ་གཤེར་དྲོད་གཡོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། འབྱུང་འགྱུར་དབང་པོ་སོགས་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འདྲ་ན་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་འདྲ་དགོས་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུའི་གཟུགས་མིག་སོགས་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་རིགས་མི་འདྲ་བར་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའང་འཐད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རིགས་གཏན་མི་འདྲ་བར་བསྐྱེད་ན་གཟུགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་བསྐྱེད་པ་མི་འཐད་པས། མི་འདྲ་བ་ཐམས་ཅན་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རིགས་པ་དེ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་དང་། །སེམས་དང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །རྣམ་པ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །གཟུགས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རིམ་པར་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་སེམས་དང་མཚན་མཚོན་དང་རྒྱུ་འབྲས་དང་ཆ་དང་ཆ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་
Chinese
本性不转变。 即使无色，对于色之， 因也不应理，本性不转变。 无因之色等， 不应理，非应理。 因此，对于色之相， 即使相违，也不应分别。如是说。 因，生起之诸法，对于果生起之有无，任何之因，自性不成立。如果果色自性存在，因对于果不能做任何事，因此色之因也不应理。如果果色不存在，因也没有必要，因此果色之因也不应理。即使因色不存在，果色自性存在，这样想也是极不合理的。因为无因之果之色等，是不应理，非应理的。无因而生是极其低劣的。因此，瑜伽士以理智对于色之相，有碍无碍等相违，也不应分别自性存在，不应作。第三，对于因和非因，遮破果。 果与因相同， 说此不应理。 果与因不相同， 说此也不应理。如是说。 此外，果之非色等，与因生起之诸法，自性相同，说此是不应理的。四大是坚、湿、暖、动的相，所生之根等不是这样。周遍，自性相同，则一切分都必须相同。果之色，眼等法，与自因生起之诸法，种类不相同而生，说此也不应理。如果种类完全不同而生，则生起色之种类不应理。因为一切不相同也会生起。第二，将此理用于其余蕴。 受与想、行与， 心与一切事物也， 所有诸相， 与色依次相同。如是说。 受、想、行、心与名相、因果、分与有分等
English
The very nature does not change. Even if formless, for the form, The cause is also unreasonable, the very nature does not change. Those forms without cause, Are unreasonable, not unreasonable. Therefore, for the aspect of form, Even if contradictory, one should not discriminate. Thus it is said. The causes, the arising phenomena, are not established by their own nature as the cause of whatever arises, whether existent or nonexistent. If the effect-form exists by its own nature, the cause cannot do anything to the effect, therefore the cause of form is also unreasonable. If the effect-form does not exist, the cause is unnecessary, therefore the cause of the effect-form is also unreasonable. Even if the cause-form does not exist, the effect-form exists by its own nature, thinking so is extremely unreasonable. Because the effect-forms without cause are unreasonable and not unreasonable. Birth without cause is extremely inferior. Therefore, the yogi, with reason, for the aspect of form, whether obstructed or unobstructed, even if contradictory, should not discriminate that it exists by its own nature, and should not do so. Third, refuting the effect in terms of similarity and dissimilarity with the cause. Saying the effect is the same as the cause, Is not reasonable. Saying the effect is different from the cause, Is also not reasonable. Thus it is said. Furthermore, the non-form of the effect, etc., saying that it is the same in nature as the cause-arising phenomena, is not reasonable. The four elements are of the nature of solidity, moisture, warmth, and motion, while the arising senses, etc., are not like that. It pervades, if the nature is the same, then all parts must be the same. The form of the effect, the eye, etc., as the subject, saying that it arises differently in kind from its own cause-arising phenomena, is also not reasonable. If it arises completely differently in kind, then it is unreasonable to generate the kind of form. Because everything dissimilar will also arise. Second, applying this reasoning to the remaining aggregates. Feeling and perception, formation and, Mind and all things too, All the aspects, Are successively the same as form. Thus it is said. Feeling, perception, formation, mind, name and sign, cause and effect, part and whole, etc.