Tibetan
ད་པའི་འགྲོ་བ་དང་། །འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བོར་འགྱུར། །གང་དག་དངོས་པོ་གཅིག་པ་དང་། དངོས་པོ་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ནི། །གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡོད་མིན་ན། །དེ་གཉིས་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཅེས་སོ། །སྐྱེས་བུ་གོམ་པ་འདོར་བ ་ཡོད་པས་འགྲོ་བ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་གོམ་པ་འདོར་བའི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དེ་དང་འདོར་མཁན་གྱི་འགྲོ་བ་པོ་སྐྱེས་པ་གཉིས་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱར་མི་རུང་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་ནི་འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་པ་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་སུ་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱང་ཐ་དད་མེད་པའི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དང་འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟགས་ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཡང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་པའི་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་མ་གྲུབ་བརྟགས་ན་དེའི་ཚེ། འགྲོ་བ་པོ་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པའི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་བཟུང་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀས་བཟློག་པ་འཕེན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་གང་དག་དངོས་པོ་སྟེ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དང་། དངོས་པོ་སྟེ་རང་བཞིན་གཞན་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དེ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་པ་དགག་པ་དང་། ཡོད་པར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགྲོ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བོར་མངོན། །འགྲོ་བ་དེ་ནི་དེ་འགྲོ་མིན། །གང་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སྔ་རོལ་མེད། །གང་ཞིག་གང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བར་འཇོག་པས་ཁྱེད་རང་ལ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ངེད་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པས་སྐྱོན་མེད་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བ་པོར་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་པོར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་གྲོང་ངམ་གྲོང་ཁྱེ
Chinese
过去的行进，变成无行进的行者。如果事物成为一体，或者成为异体，如果不是成立的，那二者如何成立？如是说。如果有人说，因为人有放下脚步的行进，所以行者自性存在。此不合理，因为人放下脚步的行进之行为，与放下者行者之人，二者既不能说是自性一体，也不能说是行进与行者二者自性相异。如果第一个理由不成立，那么作者和所作之事也会变成无差别的同一体，因为你们已经承认行进的行为和行者自性为一。如果后面的理由不成立，那也不合理。再者，如果考察行进的行为和行者是否本质上是不同的，那么，就会变成可以抓住不依赖于行者的行进之行为，以及不依赖于行进之行为的行者，但实际上并非如此执着。前后两者都互相推翻。因此，作者和行为，如果事物（自性）是一体的，或者事物（自性）是异体的，如果存在成立的情况，那么二者自性如何成立呢？这不合理，因为理性会否定这种存在。第二部分分为两点：否定没有第二个行为，以及否定认为有第二个行为的观点。第一点是：以何行显行者，彼行非彼行。何以前行之先无，何者将行于何处？如是说。如果你们认为仅仅以一个行进的行为来安立行者，所以你们自己也有同样的过失，那么，我们认为行者和行进的行为在名言上是存在的，所以没有过失，但如果认为自性成立就有过失。就像这样，以哪个行进的行为来明显地显示行者，那个行进的行为，并非是自性成立的行者所行进的，因为，因为某人去村庄或者城市
English
The past going, becomes a goer without going. If things become one, or become different, if they are not established, how are the two established? Thus it is said. If someone says that because a person has the going of putting down steps, therefore the goer exists by nature. This is unreasonable, because the act of going of a person putting down steps, and the person who puts down, the goer, the two, cannot be said to be of the same nature, nor can it be said that the going and the goer are of different natures. If the first reason is not established, then the agent and the action will also become the same without difference, because you have admitted that the act of going and the goer are one in nature. If the latter reason is not established, that is also unreasonable. Furthermore, if one examines whether the act of going and the goer are essentially different, then it will become possible to grasp the act of going that does not depend on the goer, and the goer that does not depend on the act of going, but in reality, one does not grasp in that way. The former and latter both refute each other. Therefore, the agent and the action, if things (nature) are one, or things (nature) are different, if there is a case where they are established, then how are the two natures established? This is unreasonable, because reason will negate such existence. The second part is divided into two points: negating that there is no second action, and negating the view that there is a second action. The first point is: By what going is the goer manifested? That going is not that going. Why is there no prior going? Where will one go? Thus it is said. If you think that just by establishing one act of going, you are establishing the goer, so you yourselves have the same fault, then, we think that the goer and the act of going exist in name, so there is no fault, but if you think that it is established by nature, there is a fault. Just like this, by which act of going does one clearly manifest the goer, that act of going is not the going of the goer who is established by nature, because, because someone goes to a village or a city
Tibetan
ར་གང་དུ་འགྲོ་བར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། འགྲོ་བའི་སྔ་རོལ་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལ་མ་བལྟོས་པར་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། འགྲོ་བ་པོ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལ་བལྟོས་ནས་འཇོག་གི །འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པར་སྔར་ནས་འགྲོ་བ་པོར་འཇོག་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་པོར་འགྱུར་བས་སྡོད་པ་པོ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་པོ་དེའི་སྔར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་ཞིག་ཀྱང་མེད་དེ། འགྲོ་བ་པོ་མེད་པར་དེ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་སྔར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བོར་མངོན། །དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་འགྲོ་མིན། །གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་གཅིག་པུ་ལ། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཅེ་སྟེ་འགྲོ་བར་འཇོག་པའི་བྱ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་དུས་མཉམ་པ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བར་འཇོག་པོ་ཞེ་ན། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བ་པོ་ལ་མངོན་པར་གསལ་པར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་དུས་མཉམ་པ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་དེ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ནི་འཐད་པ་མིན་ཏེ། གང ་གི་ཕྱིར་ན་འགྲོ་བ་པོ་གཅིག་པུ་ཞིག་ལ་འགྲོ་བ་པོ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་མི་འཐད་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་དུ་འཇུག་བསྡུ་པ་ལ་གཉིས། རྣམ་གྲངས་གསུམ་གྱི་འཇུག་བསྡུ་བ་དང་། དེས་གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འགྲོ་བོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ནི། །འགྲོ་རྣམ་གསུམ་དུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །མ་ཡིན་པར་ནི་གྱུར་དེ་ཡང་། །འགྲོ་རྣམ་གསུམ་དུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །ཡིན་དང་མ་ཡིན་གྱུར་པ་ཡང་། །འགྲོ་རྣམ་གསུམ་དུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །འགྲོ་བ་པོ་མིན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མི་འགྲོ་སྟེ། སོང་མ་སོང་བགོམ་བཞིན་པའི་འགྲོ་བའི་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པར་ནི་གྱུར་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མི་འགྲོ་སྟེ་ལམ་དེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་པ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀར་གྱུར་པ་ཡང་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མི་འགྲོ་སྟེ། དེ་རྣམ་པ་གསུམ་གང་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་འགྲོ་དང་འགྲོ་བོ་དང་། །བགྲོད་པར་བྱ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དེ་ལྟར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་དང་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གཞི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟགས་ཤིང་
Chinese
正如看到某物正在移动一样，因为在移动之前，没有不依赖于移动行为的移动者。原因在于，移动者依赖于移动的行为而存在。如果移动者不依赖于移动的行为而预先存在，那么他将永远是移动者，因此会导致没有静止者。因此，在唯一的移动行为之前，也不存在第二个移动行为，因为在没有移动者的情况下，该移动行为不可能预先存在。第二点是：通过哪个移动显现出移动者？与此不同的那个不是移动。因为对于唯一的移动者来说，有两种移动是不合理的。正如所说。如果有人问，通过与被设定为移动的行为不同的第二个同时发生的行为来设定移动者，那么通过哪个移动行为使移动者显现的行为不同于第二个同时发生的行为来设定移动者是不合理的。因为对于唯一的移动者来说，拥有与移动者本体相同或不同的两种行为是不合理的，这已经解释过了。第二，共同的包含和排除分为两部分：三种类型的包含和排除，以及由此成立的意义。第一部分是：已成为移动者，不会以三种方式移动。已成为非移动者，也不会以三种方式移动。已成为是和非是，也不会以三种方式移动。正如所说。已成为非移动者，其自性不会移动，因为其自性不会以已走、未走、正在走的这三种方式移动。已成为非移动者，其自性也不会移动，因为其自性不会以这三种方式移动。已成为是和非是两者，其自性也不会移动，因为其不会以这三种方式中的任何一种移动。第二部分是：因此，移动、移动者和所移动之物都不存在。正如所说。所知之法，正如这样，移动的行为、移动者和所移动的基础都不是自性存在的，因为经过
English
Just as one sees something moving, there is no mover prior to the act of moving without depending on the act of moving. The reason is that the mover exists in dependence on the act of moving. If the mover were to exist beforehand without depending on the act of moving, then he would always be a mover, which would lead to there being no non-mover. Therefore, prior to that single act of moving, there is also no second act of moving, because without a mover, that act of moving could not have existed beforehand. The second point is: By which moving is the mover made manifest? That which is other than that is not moving. Because for a single mover, two movings are not reasonable. As it is said. If someone asks, if the mover is established by a second simultaneous act that is different from the act of establishing moving, then it is not reasonable to establish the mover by a second simultaneous act that is different from the act by which the act of moving makes the mover manifest. Because it has already been explained that it is not reasonable for a single mover to have two acts that are the same or different from the mover's own nature. Second, the common inclusion and exclusion are divided into two parts: the inclusion and exclusion of three types, and the meaning established by them. The first part is: That which has become a mover does not move in three ways. That which has become a non-mover also does not move in three ways. That which has become both is and is not also does not move in three ways. As it is said. That which has become a non-mover does not move by its own nature, because its own nature does not move in the three ways of having gone, not having gone, and going. That which has become a non-mover also does not move by its own nature, because its own nature does not move in those three ways. That which has become both is and is not also does not move by its own nature, because it does not move in any of those three ways. The second part is: Therefore, moving, the mover, and that which is to be moved do not exist. As it is said. Knowable phenomena, as such, the act of moving, the mover, and the basis of what is to be moved are not self-existent, because after