Tibetan
རྩོམ་པའི་སྔ་རོལ་བསྡད་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྐྱེས་བུ་གང་འགྲོ་བར་རྩོམ་པར་འགྱུར་བའི་བགོམ་པའི་ལམ་མེད་ཅིང་། དེ་སོང་བའི་ལམ་ཡང་མེད། དེའི་ཚེ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་གཉིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བར་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་ན་འགྲོ་བར་རྩོམ་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་རང་དུས་སུ་ཡོད་པར་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་ལྟར་མིན་ན། དུས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་དགོས་པར་འགྱུར་བས། འགྲོ་རྩོམ་མི་བྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་ན་མི་འཐད་དེ། ལྷས་སྦྱིན་བསྡད་པ་བཏང་ནས་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུ་མ་སོང་བའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །སོང་བ་ཅི་ཞིག་བགོམ་པ་ཅི། །མ་སོང་ཅི་ཞིག་རྣམ་པར་བརྟག །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་སོང་མ་སོང་དང་བགོམ་བཞིན་པའི་ལམ་གསུམ་ཡོད་པས། འགྲོ་བ་མེད་ན་ནི་དེ་གསུམ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དོན་དམ་དཔྱད་ཀྱི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ན། སོང་བ་ནི་ཅི་ཞིག་དང་མ་སོང་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཅེས་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་མེད་ན་འགྲོ་བའི་ལམ་གསུམ་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རེ་ཞིག་འགྲོ་བོ་མི་སྡོད་དེ། །འགྲོ་བ་པོ་མིན་སྡོད་པ་མིན། །འགྲོ་བོ་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་ལས། །གསུམ་པ་གང་ཞིག་སྡོད་པར་འགྱུར། །གང་ཚེ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ནི། །འགྲོ་བོ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ན། །རེ་ཤིག་འགྲོ་བོ་སྡོད་དོ་ཞེས། །ཅི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བསྡད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། རེ་ཤིག་འགྲོ་བ་པོ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྡོད་དེ། འོག་ཏུ་འཆད་པའི་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་སྡོད་པ་པོ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྡོད་པ་མིན་ཏེ། སྡོད་པའི་སྔ་རོལ་ནས་སྡོད་པ་པོར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྡོད་ན་འདུག་པའི་བྱ་བ་ལ་མ་བལྟོས་པར་སྡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡོད་པའི་བྱ་བ་ལ་བལྟོས་ཏེ་སྡོད་དགོས་ན་ཐ་སྙད་དུ་བསྡད་ཀྱི། རང་བཞིན་གྱིས་བསྡད་པར་མ་སོང་བའི་ཕྱིར། སྡོད་པའི་སྔ་རོལ་ནས་སྡོད
Chinese
在开始行动之前，当安住的时候，没有士夫将要行走的正在行走的道路，也没有已经行走的道路。因为那时道路的自性这二者没有产生。周遍是，如果存在自性上开始行走的事物，那么必须在开始行走之前就存在。其原因是，开始行走的道路必须安立在自身的时间存在。如果不是这样，那么必须在所有时间都开始行走，因此没有不开始行走的情况。如果这样认为，则不合理，因为必须想要舍弃拉辛的安住而进入行走的行为。在士夫没有行走的道路上，哪里会有行走的开始呢？因为在那里没有开始行走的行为。第二是：一切行皆无显现，已行何物正行何物，未行何物当分别。如是说。如果存在已行、未行和正在行走的道路这三种，如果没有行走，那么这三种是不合理的，如果这样说。这也是不合理的，当以胜义观察的理智进行观察的时候，行走的开始在一切情况下都是没有显现的，在那时，已行的是什么，未行的是什么，是没有必要进行分别的。其原因是，如果没有行走的开始，那么行走的这三种道路是不能安立的。第三是：暂且行者不住留，非行者亦非住留者，行者是行之体性，第三者何能成住留？何时行走不成立，行者亦不成合理，暂且行者能住留，云何而成合理耶？如是说。如果因为安住是自性存在的，所以行走是存在的，如果这样说。暂且的行者法相，不是自性安住的，因为会被下面要说的道理所损害。不是行者的安住者法相，不是自性安住的，因为在安住之前没有成立为安住者。周遍是，如果自性安住，那么不需要依赖安住的行为而必须安住，如果依赖安住的行为而安住，那么只是名言上的安住，而不是自性安住。在安住之前就安
English
Before starting to act, when abiding, there is no path of walking that the person will walk, nor is there a path that has already been walked. Because at that time, the nature of these two paths has not arisen. The pervasion is that if there is something that inherently starts to walk, then it must exist before starting to walk. The reason is that the path of starting to walk must be established as existing in its own time. If it is not like that, then one must start walking at all times, therefore there is no situation where one does not start walking. If one thinks like that, it is unreasonable, because one must want to abandon Lhasbyin's abiding and enter into the act of walking. Where is there a start of walking on a path where a person has not walked? Because there is no start of the act of walking there. The second is: All walking has no appearance, what has been walked, what is being walked, what has not been walked, what should be distinguished? Thus it is said. If there are these three paths of having walked, not having walked, and being walked, if there is no walking, then these three are unreasonable, if one says so. This is also unreasonable, when one examines with the intelligence of ultimate analysis, the start of walking is without appearance in all situations, at that time, what has been walked, and what has not been walked, there is no need to distinguish. The reason is that if there is no start of walking, then these three paths of walking cannot be established. The third is: For a while, the walker does not stay, the non-walker is also not a stayer, the walker is the nature of walking, how can a third become a stayer? When walking is not established, the walker is also not reasonable, for a while the walker can stay, how can it become reasonable? Thus it is said. If walking exists because abiding is inherently existent, if one says so. The characteristic of the temporary walker is not inherently abiding, because it will be harmed by the reason to be explained below. The characteristic of the non-walker who is a stayer is not inherently abiding, because one has not been established as a stayer before abiding. The pervasion is that if one abides inherently, then one must abide without relying on the act of abiding, if one relies on the act of abiding to abide, then it is only a nominal abiding, not an inherent abiding. Abiding before abiding
Tibetan
་པ་པོར་མ་གྲུབ་སྟེ། གྲུབ་ནའང་དུས་ཐམས་ཅད་དུའང་སྡོད་པ་པོར་འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བ་སོགས་མི་འཐད་དགོས་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་ལས་གཞན་གསུམ་པ་གང་ཞིག་སྡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཚེ་སྟེ་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཚིག་གི་དོན་དུ་མེད་པར་ནི་འགྲོ་བ་པོ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ན། རེ་ཤིག་འགྲོ་བ་པོ་སྡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་མི་རིགས་སོ། བཞི་པ་ནི། བགོམ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སོང་དང་མ་སོང་ལས་ཀྱང་མིན། ཞེས་སོ། །སྔར་སོང་ཟིན་དང་མ་སོང་བ་གཉིས་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་དོ། །དེ་གཉིས་ལས་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འགགས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། བགོམ་བཞིན་པ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སླར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བགོམ་བཞིན་པར་ངོ་བོས་གྲུབ་ན་དུས་ཀུན་བགོམ་བཞིན་པར་འགྱུར་བས་ལྡོག་བཞིན་པ་མི་མཐད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། གཞི་གཅིག་ལ་བལྟོས་པའི་ཕར་བགོམ་བཞིན་པ་དང་ཚུར་ལྡོག་བཞིན་པ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སོང་ཟིན་པ་དང་མ་སོང་པའི་ལམ་ལས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལྡོག་པ་མིན་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་བ་དང་ནི་འཇུག་པ་དང་། །ལྡོག་པ་ཡང་ནི་འགྲོ་བ་དང་། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་གནས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། གནས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ་དེ་དང་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པའི་འགྲོ་བ་དང་གནས་པ་ལ་འཇུག་པ་རྩོམ་པ་དང་། གནས་པ་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་ནི་འགྲོ་བ་འགོག་པའི་སུན་འབྱིན་བརྗོད་ཚུལ་སྔ་མ་དང་མཚུངས་པས་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་འགོག་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་མཚུངས་ན། རེ་ཞིག་གནས་པོ་མི་འགྲོ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་དང་། གནས་ལ་གནས་པའི་རྩོམ་མེད་དེ། །ཞེས་སོགས་བསྐྱུར་ནས་འགོག་ཚུལ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟགས་ནས་འགོག་པ་གཉིས། འགྲོ་བ་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་ནས་དགག་པ་དང་། འགྲོ་བ་པོར་འཇོག་པའི་བྱ་བ་ལ་གཉིས་པ་ཡོད་མེད་བརྟག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགྲོ་བ་དེ་དང་འགྲོ་བ་པོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱར་མི་རུང་། །འགྲོ་བ་དང་ནི་འགྲོ་བ་པོ། །གཞན་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱར་མི་རུང་། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་པོ་ཡིན་གྱུར་ན། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཉིས་ཀྱང་། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འགྲོ་དང་འགྲོ་བ་པོ། གཞན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་བརྟག་ན། །འགྲོ་པོ་མེ
Chinese
因为不是行者。即使成立，也会变成一直停留者，因此行者和行走等不合理。除了行者和非行者之外，还有哪个第三者会停留呢？因为那是不可能的。如果因为没有返回的行动作为词义，行者就不会成立，那么暂时说行者停留，怎么会合理呢？这是不合逻辑的。第四，不会从行走中返回，也不是已走和未走。如是说。对于已经走过和未走过的两者来说，没有从行走的行动中返回的说法。因为从那两者来说，行走的行动已经停止和未生起。从正在行走来说，本质上不会返回，因为如果正在行走在本质上成立，那么所有时间都会变成正在行走，因此返回是不合理的。原因在于，对于同一个基础来说，相对于向前的行走和向后的返回是矛盾的。从已经走过和未走过的道路来说，行走的行动也不是返回，因为按照顺序，行走的行动已经消失和未生起。第二是：行走和进入，以及返回也是行走。如是说。如果认为停留是自性存在的，那么停留不是自性存在的，因为对于它和它的证明所安排的行走和停留的进入的开始，以及对于停留的返回，也是行走的阻止的反驳的说法与之前相同，因此能够阻止本质上的成立。如何相同呢？暂时停留者不走，如是说等等，以及在停留处没有停留的开始，如是说等等，省略之后，阻止的方式是因为行走。第四，从行动的本质上考察而阻止有两种：从行者的一和异考察而否定，以及对于作为行者的行动考察第二者存在与否。第一是：行走和行者，也不能说是那个本身。行走和行者，也不能说是其他本身。如果行走是什么，那个就是行者，那么作者和业两者，也会变成一体。如果行走和行者，分别认为是其他，那么行者没
English
Because it is not a goer. Even if it were established, it would become a constant stayer, therefore the goer and going etc. are not reasonable. Apart from the goer and non-goer, which third one would stay? Because that is impossible. If because the action of returning is not the meaning of the word, the goer will not be established, then how can it be reasonable to say that the goer stays for a while? It is illogical. Fourth, it will not return from walking, nor is it from gone and not gone. Thus it is said. For the two, already gone and not gone, there is no term for returning from the action of going. Because from those two, the action of going has ceased and not arisen. From the one walking, it will not return by its own nature, because if the one walking is established by its nature, then all times will become walking, therefore returning is not reasonable. The reason is that, for the same basis, the forward walking and the backward returning are contradictory. From the path already gone and not gone, the action of going is not returning either, because in order, the action of going has disappeared and not arisen. The second is: going and entering, and returning is also going. Thus it is said. If it is thought that staying exists by its own nature, then staying does not exist by its own nature, because for it and the beginning of entering the going and staying arranged as its proof, and for the returning to staying, the statement of refutation of the prevention of going is the same as before, therefore it can prevent the establishment by essence. How is it the same? For a while, the stayer does not go, thus it is said etc., and there is no beginning of staying in the staying place, thus it is said etc., omitting that, the way of preventing is because of going. Fourth, there are two ways to prevent by examining the nature of the action: denying by examining the one and other of the goer, and examining whether the second exists or not for the action of being a goer. The first is: going and the goer, it cannot be said to be that itself. Going and the goer, it cannot be said to be other itself. If what is going, that is the goer, then the agent and the action, will also become one. If going and the goer, are considered to be other, then the goer does not