Chinese
的法。基、道、次第这三者，没有真实存在是所要成立的正量。同样，真实成立是所要遮破的法。基、道、次第这三者，成立为真实存在是所要遮破的，因为这个缘故。第二分为二：立宗和成立理。第一是，基、道、次第，是所立宗，没有真实，因为没有成立为真实成立的单一和真实成立的众多中的任何一个。第二分为二：成立周遍和成立同品遍。第一分为二：成立与真实单离，和成立与真实多离。第一是，这三者，是所立宗，没有成立为真实成立的单一，因为具有部分。例如瓶子。立宗成立，因为任何存在的事物，都不可能在无分的事物上存在。后者中，如果这样认为，有为法中也没有，无为法中也没有。前者中，如果这样认为，例如补特伽罗，具有各自的上、下、肢体的部分。例如瓶子，具有颈、底等部分。例如时间和意识，具有刹那先后部分。后者中，如果这样认为，例如空性，具有空性所依的法，和他者证悟与未证悟的部分。例如虚空，具有有碍与触碰的关联与不关联，以及孔隙大小的遍与不遍，以及方向存在与不存在的部分。例如灭谛，具有自性获得与未获得，以及所破粗大与分离与不分离的部分。第二，这三者，是所立宗，没有成立为真实成立的众多，因为没有真实成立的单一。周遍，因为没有单一，就不能成立众多。如果这样认为，因为众多依赖于积累单一而安立。第二，在成立根本周遍时，如果没有真实成立的单一和它的众多中的任何一个，那么就不是真实成立的，因为如果真实成立，就必须成立为其中的任何一个。如果这样认为，如果存在，就必须存在于单一和众多中的任何一个。如果这样认为，因为这两者是互相相违的实体相违。如果这样认为，对于存在的事物，如果遮除了是单一，就必须完全遮除是众多。然而，如果存在，就存在于单一和众多中的任何一个的周遍，如果通过确定的量成立为真实，那么没有成立为真实成立的单一和众多中的任何一个，就不是周遍的妄说。
English
The Dharma of 。 The three of base, path, and order, the absence of true existence is the valid proof to be established. Similarly, true establishment is the Dharma to be refuted. The three of base, path, and order, being established as truly existent is what is to be refuted, because of this reason. The second has two parts: stating the sign and establishing the reason. The first is: base, path, and order, the subject, is not true, because it is not established as either the single of true establishment or any of the many of true establishment. The second has two parts: establishing the property of the subject and establishing the pervasion. The first has two parts: establishing separation from the single of truth and establishing separation from the many of truth. The first is: these three, the subject, are not the single of true establishment, because they have parts. For example, a vase. The sign is established, because whatever exists, it is impossible to exist in something without parts. In the latter, if it is thought, it is not in the conditioned, and it is not in the unconditioned. In the former, if it is thought, for example, a person, has the parts of its own upper, lower, and limbs. For example, a vase, has the parts of neck, bottom, etc. For example, time and consciousness, have the parts of past and future moments. In the latter, if it is thought, for example, emptiness, has the Dharma that is the basis of emptiness, and the parts of others' realization and non-realization. For example, space, has the parts of being obstructed and the connection and non-connection of touch, and the pervasion and non-pervasion of large and small holes, and the existence and non-existence of direction. For example, the cessation of truth, has the parts of naturally obtained and not obtained, and the separation and non-separation of the object to be refuted, coarse and subtle. Second, these three, the subject, are not established as the many of true establishment, because there is no single of true establishment. Pervasion, because if there is no single, the many cannot be established. If it is thought, because the many depend on the accumulation of the single to be established. Second, in establishing the root pervasion, if there is neither the single of true establishment nor any of its many, then it is not truly established, because if it is truly established, it must be established as any of them. If it is thought, if it exists, it must exist in either the single or the many. If it is thought, because these two are mutually exclusive and contradictory entities. If it is thought, for what exists, if the single is completely excluded, then the many must be completely excluded. However, if it exists, it exists in either the single or the many, if the pervasion is established as true by a definitive valid cognition, then not being established as either the single or the many of true establishment is a false claim that is not pervasive.
Tibetan
འདོགས་བཅད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་ཚད་མས། སྒྲ་བྱས་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པས་མ་ཁྱབ་སྙམ་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་འདྲ་བའི་ཕྱི་རྒོལ་དེ་ལ་ད་དུང་དེ་སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་མྱུ་གུ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་ཡང་དག་དེས། མཐུན་དཔེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་བརྟེན་ནས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བདེན་མེད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་ངེས་ཀྱང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་བདེན་མེད་ཚད་མས་མ་ངེས་ཏེ། རྒོལ་བ་དེས་ཕྱོགས་ཆོས་རྟེན་འབྲེལ་ཚད་མས་ངེས་ཤིང་། ཁྱབ་འབྲེལ་ཚད་མས་ངེས་ནས། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཚད་མས་ངེས་ཟིན་ན་ཕྱིར་རྒོལ་ཡང་དག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། མདོ་སེམས་ལྟ་བུ་ཞིག་མྱུ་གུ་བདེན་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བྱས་ནས་ནམ་དེས་མྱུ་གུ་བདེན་མེད་དུ་ངེས་པ་ན་མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པར་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ནི། གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱོར། མཐུན་དཔེ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་བདེན་མེད་དུ་ཚད་མས་ངེས་པ་ལ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཚད་མས་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་ཀྱང་། ཆོས་གཅིག་བདེན་མེད་དུ་ཚད་མས་ངེས་ན་དེའི་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་གཞན་བདེན་མེད་དུ་ངེས་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷས། །གཅིག་གི་ལྟ་བོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་བོ་དང་། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། ཞེས་དང་། གང་གིས་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་དངོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གོང་གི་རྩོད་གཞིར་བཟུང་བའི་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་ཞེས་པ་དེ་གང་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། ཁ་ཅིག་དེ་མཁྱེན་གསུམ་ཙམ་ལ་བྱེད་པ་ནི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེད་མཆེད་རྣམས་དང་། ལམ་ནི་གཉེན་པོའི་ལམ་སྤྱི་དང་། རྣམ་པ་ནི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལྟ་བུ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིིར། གསུམ་པ་ལྟ་བ་སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་ཡོད་དེ། དང་པོ་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་གཞུང་ལ་ཐོས་པས་ཞུགས་ནས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད། དེ་ནས་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱིི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད། དེ་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་ལྷག་དང་འབྲེལ་བའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་
Chinese
这并非是断除，因为通过确定“凡是所作皆为无常”的量，能断除“声音是所作，但声音并非无常”的虚假设定。原因在于，对于这样的反驳者，仍然需要断除其在声音上执着常有的虚假设定。原因在于，他必须生起证悟声音无常的现量。由于以缘起的理由成立苗芽无自性正当其时，因此正确的反驳是：虽然依靠相似的例子，以量确定了缘起遍及无自性，但所要成立的法，即无自性，并未以量确定。因为反驳者以量确定了宗法缘起，并以量确定了周遍关系，因此不会生起确定所要成立之法的比量。原因在于，如果他已经以量确定了所要成立的法，那么就不能成为正确的反驳。例如，如果像经部宗和唯识宗那样，为了成立苗芽无自性而进行反驳，那么当他确定苗芽无自性时，就不能再被安立为经部宗或唯识宗了。这个道理，也适用于一异分离等其他情况。虽然相似的例子等以量确定为无自性，但并非所要成立的法都遍及以量确定，然而，如果以量确定了一个法无自性，就能依靠它的作用，确定其他法也无自性。如圣天菩萨所说：“一之见为何，即是众之见，一之空性为何，即是众之空。”以及“谁见一事物之真如，彼亦见一切事物之真如。”因此，如果有人问，上述争论所依据的“基道果三”是指什么？有些人认为是指三智，这是不对的。因为“基”指的是蕴、界、处等，“道”指的是一般的对治道，“果”指的是十六无常等。第三，生起见解的方式是有次第的：首先，通过听闻通达空性的论典，生起闻所生慧；然后，依靠一异分离等的理由，生起思所生慧；然后，依靠这些，生起与止观相关的修所生慧。
English
This is not a severance, because the valid cognition that establishes "whatever is made is impermanent" severs the false imputation that "sound is made, but sound is not impermanent." The reason is that such an opponent still needs to sever the false imputation of permanence on that sound. The reason is that he must generate a valid inference that realizes sound is impermanent. Since it is appropriate to establish the lack of inherent existence of a sprout with the reason of dependent origination, the correct refutation is: although relying on similar examples, the valid cognition determines that dependent origination pervades lack of inherent existence, the dharma to be established, namely lack of inherent existence, is not determined by valid cognition. Because that opponent validly determines the property of the subject, dependent origination, and validly determines the pervasion, therefore the inference that determines the dharma to be established does not arise. The reason is that if he has already determined the dharma to be established by valid cognition, then it cannot be a correct refutation. For example, if one refutes in order to establish that a sprout lacks inherent existence, like a Sautrantika or Cittamatrin, then when he determines that the sprout lacks inherent existence, he can no longer be established as a Sautrantika or Cittamatrin. This principle also applies to other cases such as one and many. Although similar examples are validly determined to be without inherent existence, it is not the case that the dharma to be established is pervaded by valid determination, however, if one dharma is validly determined to be without inherent existence, then relying on its function, one can determine that other dharmas are also without inherent existence. As Aryadeva said: "Whatever is the view of one, is the view of all, whatever is the emptiness of one, is the emptiness of all." And "Whoever sees the suchness of one thing, he also sees the suchness of all things." Therefore, if someone asks, what are the "three bases, paths, and results" on which the above argument is based? Some people think that it refers to the three knowledges, but this is not correct. Because "base" refers to the aggregates, elements, and sources, "path" refers to the general antidote path, and "result" refers to the sixteen aspects of impermanence, etc. Third, there is a sequence in the way of generating views: first, by listening to the treatises that explain emptiness, one generates the wisdom of hearing; then, relying on the reasons of one and many, one generates the wisdom of thinking; then, relying on these, one generates the wisdom of meditation that is related to shamatha and vipassana.