Tibetan
་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། ས་དགུ་མན་ཆད་ཡོན་སྦྱོང་གི་སྒོ་ནས་བཤད་ནས་ས་བཅུ་ལ་དེ་ལྟར་མི་འཆད་པ་ཅི་ཞེ་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ས་བཅུ་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པས་དགུ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་དགུ་ཡོངས་སྦྱོང་གི་སྒོ་ནས་བཤད་པས་བཅུ་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ཀྱང་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅུ་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་ཚུལ་ཡོད་དེ། འདའ་བྱ་ས་དགུ་འདས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མ་ཐོབ་གོང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བརྗོད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་དེ་ཉིད་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ས་བཅུ་པའི་འདའ་བྱའི་ས་ལ་དགུ་ཡོད་དེ། དམན་པའི་ས་བརྒྱད་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་འོག་མ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དགུ་ལ་འདའ་བྱའི་ས་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དམན་པའི་ས་བརྒྱད་པོ་དེ་ཤེས་མཐོང་གིས་བལྟས་ནས་འདའ་བའི་ལས་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་དེ་རྣམས་ནི་བསྐྱེད་ཅིང་གནས་ནས་འདའ་བའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམན་པའི་ས་བརྒྱད་ཡོད་དེ། རིགས་ཀྱི་ས། བརྒྱད་པའི་ས། མཐོང་བའི་ས། སྲབ་པའི་ས། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས། བྱས་པ་རྟོགས་པའི་ས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་རྣམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ངོ་བོ་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ་དང་པོ། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པའི་རྟོགས་པ་དེ་གཉིས་པ། རྒྱུན་ཞུགས་མཐོང་ལམ་པའི་རྟོགས་པ་གསུམ་པ། ཕྱིར་འོང་གི་རྟོགས་པ་བཞི་པ། ཕྱིར་མི་འོང་གི་རྟོགས་པ་ལྔ་པ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྟོགས་པ་དྲུག་པ། རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས། རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་པ་རྣམས་རང་རྒྱལ་གྱི་སར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ས་བཅུ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ས་བཅུ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་སྒོ་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་པ་ཞིག་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་འདི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་དང་། ། སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། ། ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིིིར། གཉིས་པ་འཕོ་འཚམས་ཡོད་དེ། ས་རང་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་ཡོངས་སྦྱོངས་ནམ་རྫོགས་པ་ནས་གཞན་དུ་འཕོས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། །༈ གསུམ་པ། མཐོང་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་ལ། ངོ་བོ་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ཡོད་དེ། མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ་དེ། དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། མཐོང་སྤང་གཉེན་པོ་དང་། སྒོམ་སྤང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ཡོད་དེ། མཐོང་སྤང་དངོས་སུ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེ། དང་པོའི་ངོ་བོ་དང་། རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྒོམ་སྤང་དངོས་སུ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེ། གཉིས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་སོ་སོའི་སྤང་བྱ་ལ་བཞི་བཞི་ཡོད་དེ། མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱའི་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །༈ བཞི་པ། ཆེད་དུ་བྱ་དང་མཉམ་ཉིད་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ཡོད་དེ། རང་འབྲས་རྣམ་མཁྱེན་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པར་འབྱིན་པ ་བྱེད་པའི་དག་སའི་ཡེ་ཤེས་དེ། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དབྱེ་ན་བརྒྱད་ཡོད་དེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་བརྒྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཆེན་པོ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་དང་། སེམས་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གསུམ། སྤོང་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གཉིས། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་དང་བཅས་པའི་བརྒྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །༈ ཡུམ་གསུམ་བརྗོད་བྱའི་སྐྱེད་ཚལ་དུ། །མཁྱེན་གསུམ་དཔག་བསམ་ལྗོན་པ་ལ། །སྦྱོར་བཞིའི་ཡལ་འདབ་རྒྱས་པའི་ རྩེར། །སྐུ་བཞིའི་འབྲས་བུའི་ཁུར་གྱིས་བརྗིད། །རྒྱལ་ཡུམ་རྒྱན་གྱི་ལུས་བཟང་པོར། །མཛེས་བྱེད་ཆོས་བཅུས་སྤྲས་པ་ནི། །གསལ་བྱེད་དང་པོའི་སྤྱི་དོན་འདིར། །སྣང་བས་བློ་གསལ་དགའ་བ་སྐྱེད། ། ཅེས་བྱའོ། །སྐབས་དང་པོའི་སྤྱི་དོན་འདི་ཡང་ཤཱཀྱའི་བཙུན་པ་བཤད་སྒྲུབ་མིང་ཅན་གྱིས་ཅོ་ནེ་དགོན་ཉིད་དུ་དད་པས་སྦྱར་བའོ།། །། མངྒ་ལཾ། ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་སྐབས་དང་པོའི་སྤྱི་དོན་སྒྲོན་མེ་རབ་གསལ།
Chinese
为了通过修行来净化。那么，为什么九地以下是从圆满修行的角度来讲述，而十地却不这样讲述呢？这是有原因的。因为讲述十地的自性，也能了解九地以下的自性。另外，为了通过讲述其他九地的圆满修行，也能了解十地的圆满修行。十地有从自性角度讲述的方式，即超越所要超越的九地，在尚未获得佛地之前，将被称为佛地的菩萨地，作为其自性来显示。十地的所要超越的地有九个，因为存在于低劣的八地和菩萨的下地之中。将这九个称为所要超越的地是有原因的，因为通过智慧观察来超越低劣的八地的事业，而菩萨的那些地则是生起并安住而超越的道路。低劣的八地有：种姓地、第八地、见地、薄地、离欲地、作业证悟地、声闻地、独觉地。本体有：声闻的加行道是第一，入流果的证悟是第二，入流见道者的证悟是第三，一来果的证悟是第四，不来果的证悟是第五，声闻阿罗汉的证悟是第六，入流果位其他者的证悟是声闻地，将独觉的证悟都安立在独觉地上。将十地的智慧称为佛地是有原因的，因为在获得十地后得位之后，获得了与佛陀相同的利他之门，因此才这样称呼。如《宝性论》中所说：菩萨之行持，后得如来等，利乐诸有情，世间成平等。第二是转移，即从各自地的本分的圆满修行何时圆满，就安立为转移到其他地。第三，在“见道和修道”等章节中，修习对治品之资粮，本体和分类有二。
English
In order to purify through practice. Well, why are the nine grounds and below explained from the perspective of complete practice, but the tenth ground is not explained in this way? There is a reason for this. Because by explaining the nature of the tenth ground, one can also understand the nature of the nine grounds and below. In addition, in order to understand the complete practice of the tenth ground by explaining the complete practice of the other nine, there is a way to explain the tenth ground from the perspective of its nature, that is, surpassing the nine grounds to be surpassed, and before attaining the Buddha ground, the bodhisattva ground called the Buddha ground is shown as its nature. There are nine grounds to be surpassed in the tenth ground, because they exist in the inferior eight grounds and the lower grounds of the bodhisattvas. There is a reason for calling these nine the grounds to be surpassed, because the activities of surpassing the inferior eight grounds are observed with wisdom, and those grounds of the bodhisattvas are the path of arising, abiding, and surpassing. There are eight inferior grounds: the ground of lineage, the eighth ground, the ground of seeing, the ground of thinness, the ground of detachment from desire, the ground of accomplishing actions, the ground of the hearers, and the ground of the solitary Buddhas. The essence is: the path of preparation of the hearers is the first, the realization of entering the stream is the second, the realization of the path of seeing of the stream-enterer is the third, the realization of the once-returner is the fourth, the realization of the non-returner is the fifth, the realization of the hearer arhat is the sixth, the realization of the other stream-enterer fruit positions is the hearer ground, and the realizations of the solitary conquerors are all established on the solitary conqueror ground. There is a reason for calling the wisdom of the tenth ground the Buddha ground, because after obtaining the subsequent attainment of the tenth ground, one obtains a door of benefiting others that is equal to the Buddha, and therefore it is called that. As it is said in the Uttaratantra: "The conduct of the Bodhisattva, the subsequent attainment is equal to the Tathagatas, benefiting all sentient beings, the world becomes equal." Second, there is transference, that is, from when the complete practice of each ground's own share is completed, it is established as being transferred to another ground. Third, in the sections such as "On the paths of seeing and meditation," in accumulating the resources of the antidotes, there are two: essence and division.
Chinese
因此，第一点是，作为断除见道和修道所断烦恼的对治，成为大乘圣者的智慧，因为那是它的自性。第二点是，如果进行区分，则有两种，即断除见道烦恼的对治和断除修道烦恼的对治的集合。这两种各有其自性，即直接摧毁见道所断烦恼的大乘见道无间道，是第一种的自性；直接摧毁属于自己部分的修道所断烦恼的大乘修道无间道，是第二种的自性。这两种各自有四种所断，即见道和修道所断的，具有所知障和能取所取之相的四种分别念。第四，在“为了…和等性”等情况下，确立出离，有自性和分类两种。第一点是，无疑能将自身的结果引导至遍知一切的清净地的智慧，是确立出离的自性和确立者。第二点是，如果进行分类，则有八种，即通过八种出离之门进行区分，有八种。这也是因为，将三种伟大合为一体，三种伟大心性的差别，两种伟大舍弃的差别，以及两种伟大证悟的成就之差别，总共有八种。因此，三世佛母是所说法的花园，三种智慧是如意宝树，四种加行的枝叶繁茂的顶端，四种法身的果实累累。胜母如饰品的庄严身，以十种美化之法来装饰，这在第一个阐明总义之处，光明照亮心智，生起喜悦。如是说。第一个章节的总义，也是由名为释迦比丘讲修者，在卓尼寺以信心撰写。吉祥！现观庄严第一章节的总义，光明灯。
English
Therefore, the first point is that the wisdom of the Mahayana Arya, which is the antidote to the afflictions to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation, is its nature. The second point is that if we distinguish, there are two, namely, the antidote to the afflictions to be abandoned by the path of seeing and the collection of antidotes to the afflictions to be abandoned by the path of meditation. These two each have their own nature, namely, the Mahayana path of seeing, the uninterrupted path that directly destroys the afflictions to be abandoned by the path of seeing, is the nature of the first; the Mahayana path of meditation, the uninterrupted path that directly destroys the afflictions to be abandoned by the path of meditation that belongs to its own part, is the nature of the second. These two each have four to be abandoned, namely, the four kinds of conceptualizations that are to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation, which have the aspect of the obscuration of knowledge and the apprehended and the apprehender. Fourth, in the case of "for the sake of... and equality," etc., establishing renunciation has two aspects: nature and classification. The first point is that the wisdom of the pure land that undoubtedly leads its own result to omniscience is the nature and establisher of establishing renunciation. The second point is that if we classify, there are eight, namely, there are eight distinctions through the eight doors of renunciation. This is also because there are eight in total, combining the three great ones into one, three distinctions of great mind, two distinctions of great abandonment, and two distinctions of great realization. Thus, the three mothers of the Buddhas are the garden of what is to be said, the three wisdoms are the wish-fulfilling tree, the top of the branches of the four practices are luxuriant, and the fruits of the four kayas are heavy. The Victorious Mother, like the beautiful body of ornaments, is adorned with the ten beautifying dharmas, which in the first clarification of the general meaning, the light illuminates the mind and generates joy. Thus it is said. This general meaning of the first chapter was also written with faith by a Shakya monk named Explainer and Practitioner at Chone Monastery. Auspiciousness! The general meaning of the first chapter of the Ornament of Clear Realization, the Lamp of Clear Light.