Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་གྲངས་ངེས་ལ་དུ་མ་ཡོད་དེ། བསླབ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ། དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་གསུམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་ཉམས་ལེན། ཐ་མ་གཉིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་ཉམས་ལེན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཉམས་ལེན་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཐ་མ་གཉིས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། ། གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། དང་པོ་གསུམ་མངོན་མཐོ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ངེས་ལེགས། བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཉིས་ཀའི་ཉམས་ལེན་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་གྲུབ་སྟེ། དང་པོ་གསུམ་གཞན་དོན་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་རང་དོན་སྒྲུབ་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཉིས་ཀའི་ཉམས་ལེན་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་གོ་རིམ་ཡོད་དེ། སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག་ཡིན་པའི་གོ་རིམ་དང་། ཕྲ་རགས་ཀྱི་གོ་རིམ་ཡང་ཡིན་པའ་ིཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང་། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་ཡོད་དེ། དང་པོར་སྦྱིན་པའི་ཉམས་ལེན་དང་། དེ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་རིམ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་འབྲས་བུ་ཡོད་དེ། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱི་བདེ། བཟོད་པས་མདངས་ལྡན་བརྩོན་པས་བརྗིད། བསམ་གཏན་གྱིས་ཞི་བློ་ཡིས་གྲོལ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་སྒྲ་དོན་ཡོད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དབུལ་བ་འདོར་བ་བྱེད་པ་དང་། །བསིལ་བ་ཐོབ་དང་ཁྲོ་བཟོད་དང་། ། མཆོག་སྦྱར་བ་དང་ཡིད་འཛིན་དང་། །དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ༈ གཉིས་པ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སྦྱིན་ལ་སོགས། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཇུག་སྒྲུབ་ལ། སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བསྒོམས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྦྱོར་བ་ལག་ལེན་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་གཙོ་བོར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སེམས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། འཇུག་སྒྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དབྱེ་ན་དགུ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པ་བརྒྱད་དང་། འབྲས་བུ་རྣམས་མཁྱེན་ལ་འཇུག་པ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སྙོམས་འཇུག་གི་རྟེན་དང་། བརྟེན་པ་སྙོམས་འཇུག་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ལུས་རྟེན་དང་། སེམས་རྟེན་གཉིས། དང་པོ་ཡོད་དེ། སྔར་སྦྱོར་ལམ་གྱི་རྟེན་བཤད་པ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་ཡོད་དེ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ལ་སྙོམས་འཇུག་འགའ་ཞིག་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ནི་འདོད་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ། དེའི་དངོས་གཞི་ནི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བརྟེན་པ་སྙོམས་འཇུག་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རྒྱས་པར་ན་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་བསྡུ་ན་བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་གི་ངོ་བོ་ཡོད་དེ། དམིགས་པ་དང་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཡན་ལག་གི་སྒོ་ནས་བཞག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་གོང་མའི་སྙོམས་འཇུག་དེ། དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དབྱེ་ན་དུ་མ་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་སྙོམས་འཇུག་སོགས་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞི་སོ་སོའི་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། རང་གི་འོག་ས་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བྱེད་དང་བྲལ་ཟིན་གང་ཡང་རུང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་རིགས་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་འོག་ས་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བྱེད་དང་བྲལ་ཟིན་གང་ཡང་རུང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་ངོ་བོ་དང་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ནང་གསེས་གྱི་དབྱེ་ན་དུ་མ་ཡོད་དེ། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཉེར་བསྡོགས་དང་དངོས་གཞི་གཉིས་རེ་དང་ཞི་ལྷག་གཉིས་རེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་དུ་དང་ལྡན་ཚུལ་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་དེ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན། གཉིས་པའི་དངོས་གཞི་དེ་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན། གསུམ་པའི་དངོས་གཞི་དེ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན། བཞི་པའི་དངོས་གཞི་དེ་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གི་ངོ་བོ་ཡོད་དེ། དམིགས
Chinese
因此，第三个是数量确定，有多种情况：从三学方面来说，从成办增上生和决定胜方面来说，从成办二利方面来说。第一种情况成立，因为前三个波罗蜜是戒律的修学，后两个是智慧的修学，精进包含在所有三学的修学中。如《经庄严论》所说：“于三学自在，胜者说六度，初三及后二，是为二种性，一亦属三者。”第二种情况成立，因为前三个是增上生，后两个是决定胜，精进包含在两者之中。第三种情况成立，因为前三个是利他，后两个是成办自利，精进包含在两者之中。第四个是有次第，因为依靠前前而生起后后，是因果的次第，而且前前比后后殊胜的次第，也是粗细的次第。如《经庄严论》所说：“依于前而生后，处于劣与胜，粗大与微细，是故说次第。”第五个是有修法，因为首先要修布施，然后依次修持戒等。第六个是有果，如《宝鬘论》所说：“布施得受用，持戒得安乐，忍辱得光彩，精进得庄严，禅定得寂静，智慧得解脱。”第七个是有词义，如《经庄严论》所说：“为舍弃贫穷，获得清凉，忍耐嗔恚，结合殊胜，心专注，为了解真实而说。”如是等等。第二，禅定无色布施等，在等等的情况下，进入修持时，有共同的分类和详细的解释两种。第一种有体性和分类两种。第一种是存在的，因为获得大乘加行道的补特伽罗相续中的证悟空性的修所生智慧所摄持的大乘
English
Therefore, the third is that the number is definite, and there are many situations: from the perspective of the three trainings, from the perspective of accomplishing higher rebirth and definite goodness, and from the perspective of accomplishing the two benefits. The first situation is established because the first three Paramitas are the practice of the training in discipline, the latter two are the practice of the training in wisdom, and diligence is included in the practice of all three trainings. As stated in the Ornament of the Sutras: "Being free in the three trainings, the Victorious One spoke of the six perfections, the first three and the latter two, are of two kinds, one also belongs to the three." The second situation is established because the first three are higher rebirth, the latter two are definite goodness, and diligence is included in both. The third situation is established because the first three are benefiting others, the latter two are accomplishing self-benefit, and diligence is included in both. The fourth is that there is an order, because the latter arises depending on the former, which is the order of cause and effect, and also the order of the former being superior to the latter, and also the order of coarse and fine. As stated in the Ornament of the Sutras: "Depending on the former, the latter arises, being in inferior and superior, coarse and subtle, therefore the order is explained." The fifth is that there is a method of practice, because first one must practice generosity, and then practice discipline and so on in order. The sixth is that there is a result, as stated in the Jewel Garland: "Generosity obtains enjoyment, discipline obtains happiness, patience obtains radiance, diligence obtains splendor, meditation obtains peace, wisdom obtains liberation." The seventh is that there is meaning of words, as stated in the Ornament of the Sutras: "To abandon poverty, to obtain coolness, to endure anger, to combine excellence, to focus the mind, it is said for understanding reality." And so on. Second, meditation, formless generosity, etc., in the case of etc., when entering practice, there are two types: common classification and detailed explanation. The first has two types: essence and classification. The first is existent, because the Mahayana
Chinese
因此，主要以实践佛法结合为主，主要修习的心之智慧，是入定之体性和作用。第二，若分则有九种，即因入大乘八种，果入一切智一种。第二，入定之所依和所依之入定二者。初者，有身体所依和心所依二者。初者有，如前所说之加行道之所依。稍有不同者，于无色之所依，新产生一些入定。第二者有，禅定之近分依欲心而生，其正行依近分而生，无色之入定依禅定而生。第二，所依之入定者，说禅定之入定和无色之入定二者。初者，广说则多，然此处若摄略，则有禅定入定之体性。以所缘和支分二者中，以支分之门安立，善加分别之上等入定，是其体性之故。彼若分则多种，即有初禅入定等四种之故。彼四者各自有安立之方式，即以自之下地欲界，以离欲或已离欲任何一种善加分别之有分之禅定入定，如是，以自之下地初禅和二禅和三禅，以贪著和离贪著和已离贪著任何一种善加分别之入定等，次第为初禅和二禅和三禅和四禅之入定之体性和作用之故。内分之差别则多种，即彼一一亦有近分和正行二者，以及止观二者之故。具有支分之方式者，初禅之正行具有五支，二禅之正行具有四支，三禅之正行具有五支，四禅之正行具有四支之故。第二，有无色之入定之体性，即所缘
English
Therefore, the wisdom of mind that is mainly practiced by combining the practice of Dharma is the nature and function of entering into samadhi. Secondly, if divided, there are nine types, namely eight types of entering the Great Vehicle as the cause, and one type of entering omniscience as the result. Secondly, there are two aspects: the basis of entering samadhi and the entering samadhi that relies on it. The former has two aspects: the physical basis and the mental basis. The former exists, as the basis of the path of application was explained earlier. There is a slight difference in that some new samadhis arise on the basis of the formless realm. The latter exists because the proximity to meditation arises depending on the desire realm, its actual practice arises depending on the proximity, and the formless samadhi arises depending on meditation. Secondly, regarding the samadhi that relies on it, there are two aspects: the explanation of the samadhi of meditation and the samadhi of the formless realm. The former, if explained in detail, is numerous, but if summarized here, it has the nature of the samadhi of meditation. Among the two, the object of focus and the limbs, the higher samadhi that is well distinguished by establishing it through the door of the limbs is its nature. If that is divided, there are many types, namely, there are four types such as the first dhyana samadhi. Those four each have a way of establishing, namely, the samadhi of the state of existence of meditation that is well distinguished by any of the detachment from desire or already detached from desire in its lower realm, the desire realm. Likewise, the samadhis that are well distinguished by any of the attachment to, detachment from, or already detached from attachment to its lower realms, the first dhyana, the second dhyana, and the third dhyana, are respectively the nature and function of the samadhi of the first dhyana, the second dhyana, the third dhyana, and the fourth dhyana. The internal divisions are numerous, namely, each of them also has two aspects: proximity and actual practice, as well as two aspects: tranquility and insight. The way of possessing limbs is that the actual practice of the first dhyana possesses five limbs, the actual practice of the second dhyana possesses four limbs, the actual practice of the third dhyana possesses five limbs, and the actual practice of the fourth dhyana possesses four limbs. Secondly, there is the nature of the formless samadhi, namely, the object of focus.