Tibetan
་ཕྱིར། ལྡེམ་པོར་དགོངས་པའི་མདོ་ལ་དུ་མ་ཡོད་དེ། ཞུགས་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་སོགས་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་དུ་ཁ་དྲངས་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའི་མདོ་ལྟ་བུ་ཞུགས་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་བདེན་པར་ཡོད་མེད་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་མདོ་ལྟ་བུ་མཚན་ཉིད་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་ལ་བརྙས་པ་སོགས་ཀྱིི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་འགའ་ཞིག་ལྟ་བུ་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ། རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཚིག་ངན་པ་བཞིན་གསུངས་ཀྱང་དོན་རབ་ཏུ་བཟང་པོ་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ནས་སྟོན་པའི་ཕ་དང་མ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ལྟ་བུ་བསྒྱུར་བ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །༈ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྩོད་སྤོང་ལ། དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྩོད་པ་ད ང་། ལན་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རིགས་ལ་གནས་པར་ཐལ། རྟོགས་པ་ཡི་ནི་ཆོག་དྲུག་དང་། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་བཅུ་གསུམ་བདེན་པས་སྟོང་པ་དེ་རིགས་སུ་བསྟན་པ་གང་ཞིག །སེམས་བདེན་པས་སྟོང་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱིིར་གནས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། གནས་སྐབས་རིགས་གསུམ་དང་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བདེན་སྟོང་དེའི་ངོ་བོ་ལ་རིགས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་རིགས་གསུམ་དང་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སློབ་པའི་སྒྲུབ་པ་གསུམ་པོ་དེས་སེམས་བདེན་སྟོང་ལ་དམིགས་ནས་རྟོགས་པ་གོང་ནས་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྟེན་པ་སྒྲུབ་པ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། བུམ་པ་གཅིག་ཁོ་ནའི་ནང་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཀ་ར་དང་སྦྲང་རྩི་དང་འོ་མ་སོགས་བླུག་པ་ན་བཅུད་མི་འདྲ་བའི་དབང་གིས་དེ་དང་དེའི་བུམ་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཁ་ཅིག །རྒྱན་རྩ་བའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་ཐལ་འགྱུར་དུ་གནས་པར་ཐལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་འཕགས་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་མྱོང་གིས་ཁྱབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེས་འཕགས་པ་ཡིན་ན། རང་གི་སེམས་བདེན་སྟོང་རྟོགས་མྱོང་གིས་ཁྱབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། འདི་དག་
Chinese
因此，有许多需要委婉理解的经典。因为有四种需要委婉理解的情况，例如进入（佛法）需要委婉理解。例如，为了引导一些声闻部派进入大乘而宣说的经典，属于进入（佛法）需要委婉理解。例如，区分三种自性的真实与虚假的经典，属于对自性需要委婉理解。例如，为了对治诽谤佛和法等而宣说的一些经典，属于对治需要委婉理解。例如，虽然说的是像广为人知的恶语，但实际上是将极其美好的意义转换后进行阐述的，如“父亲和母亲是……”之类的经典，属于对转换需要委婉理解。 因此，“法界无差别故”等章节中，包含辩论和驳斥。分为正文和引申义两部分。第一部分又分为辩论和回答两部分。首先，一些人认为：一切众生都应安住于大乘道的阶段的种姓中，因为“证悟之六支”等所成立的十三种真实空性被显示为种姓。因为心真实空性普遍存在于一切众生之中。此外，三种阶段种姓和三种种姓持有者的区分是不合理的，因为众生之心的真实空性的自性没有不同种类的差别。其次，回答是：即使没有那样的差别，三种种姓和三种种姓持有者的区分也没有不合理之处，因为这三种乘的修学，通过观照心真实空性，证悟逐渐增长，从而使那样的差别是合理的。并且，依靠三种不同的所依修学之区分，也可以这样安立。例如，就像在一个瓶子里依次倒入糖、蜂蜜和牛奶等，由于滋味不同，而对那个瓶子有不同的称谓一样。其次，一些人认为：《现观庄严论》根本颂的究竟观点安住于应成派中，因为“法界无差别故”等根本颂和注释表明圣者被证悟空性所遍及。因此，如果他是圣者，那么他的自心也应被真实空性的证悟所遍及。因此，这些
English
Therefore, there are many sutras that need to be understood with indirectness. Because there are four types of indirect understanding, such as entering (the Dharma) needing indirect understanding. For example, sutras spoken to guide some Śrāvakayāna schools into the Mahāyāna, belong to entering (the Dharma) needing indirect understanding. For example, sutras that distinguish the truth and falsehood of the three natures, belong to needing indirect understanding of the natures. For example, some sutras spoken to counteract slandering the Buddha and the Dharma, belong to needing indirect understanding of the antidote. For example, although speaking like well-known bad words, in reality, it transforms and explains an extremely good meaning, such as sutras like "Father and mother are...", belong to needing indirect understanding of the transformation. Therefore, in sections like "Because the Dharmadhātu is without difference," there are debates and refutations. Divided into two parts: the main point and the implied meaning. The first part is further divided into debate and answer. First, some argue: all sentient beings should abide in the lineage of the stage of the Mahāyāna path, because the thirteen truths of emptiness established by "the six limbs of realization," etc., are shown as the lineage. Because the mind's truth of emptiness is universally present in all sentient beings. Furthermore, the distinction between the three stages of lineage and the three lineage holders is unreasonable, because the nature of the sentient beings' mind's truth of emptiness has no difference in different kinds. Second, the answer is: even without such a difference, there is no fault in the distinction between the three lineages and the three lineage holders, because the learning of the three vehicles, through contemplating the mind's truth of emptiness, the realization gradually increases, thus making such a difference reasonable. And, relying on the distinction of the three different supports of practice, it can also be established in this way. For example, just as when sugar, honey, and milk, etc., are poured into the same jar in sequence, due to the different flavors, that jar has different names. Second, some argue: the ultimate view of the root verses of the Ornament for Clear Realization abides in the Prāsaṅgika school, because the root verses and commentaries such as "Because the Dharmadhātu is without difference" show that noble ones are pervaded by the experience of realizing emptiness. Therefore, if he is a noble one, then his own mind should also be pervaded by the realization of the truth of emptiness. Therefore, these
Tibetan
གིས་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་དེས། རང་ཉིད་བདེ་སྟོང་ལ་དམིགས་ནས་རྟོགས་པ་གོང་ནས་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། གཞུང་འདི་དག་གིས་ཐེག་དམན་འཕགས་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཡོད་པའི་ཚུལ་གྱི། དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་སྐབས་གསུམ་པའི་དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དེ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་ཐེག་དམན་དུ་རིགས་ངེས་པ་ཁ་ཅིག་ལ་དགོངས་པའི་དྲང་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ། ༈ དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་བཤད་པ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། སོ་སོའི་དོན་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་གཞི་དེ། དེའི་ངོ་བོའམ་འཇོག་བྱེད་ཡིིན་པའི་ཕྱིར། གཞི་གྲུབ་ན་དེའི་དམིགས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། གཞི་གྲུབ་ན། རྟོགས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དབྱེ་ན་དུ་མ་ཡོད་དེ། འདིར་དགེ་སོགས་བཅུ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། རང་འབྲས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་འོང་འབྱིན་རུང་དུ་ལུང་དུ་བསྟན་པའི་བླང་བྱ་དེ་དགེ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞི་ཡོད་དེ། དོན་དམ་པའི་དགེ་བ་སོགས་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐར་པ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་པའི་དགེ་བ། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱི་བསམ་པ་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བ། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ལྟ་བུ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དགེ་བ། བསམ་པ་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བྱེད་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ལྟ་བུ་ཀུན་སློང་གི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་འབྲས་རྣམ་སྨིན་ཡིད་མི་འོང་འབྱིན་རུང་དུ་ལུང་དུ་བསྟན་པའི་དོར་བྱ་དེ་མི་དགེ་བའི་ངོ་བོ་དང་། དེ་ལ་ཡང་སྔར་བཞིན་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་པའི་མི་དགེ་བ། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་མེད་ཀྱི་བསམ་པ་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མི་དགེ་བ། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་རྣམས་མཚུངས་ལྡན་གྱི་མི་དགེ་བ། དེ་ཀུན་ནས་སློང་བྱེད་རྣམས་ཀུན་སློང་གི་མི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་འབྲས་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་དུ་མི་རུང་བའི་ཆོས། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་བཞི་ཡོད་དེ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན། བཟོ་དང་སྤྱོད་ལམ་གྱི་ལས་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལུང་མ་བསྟན། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་དང་ཀུན་ནས་སློང་བྱེད་རྣམས་ནི་མཚུངས་ལྡན་དང་ཀུན་སློང
Chinese
如果有人问，这十三个大乘修法，对于自己缘于乐空而使证悟越来越增上是否有必要呢？没有过失。因为这些论典讲述了小乘圣者现量证悟空性的方式，但并没有遍及于现量证悟空性。虽然如此，与第三品中“那是从有相的缘门”等所说并不相违，因为那是就最初就确定为小乘种性的一些人而言的密意，是需要诠释的。 接下来，在“所缘一切法”等章节中，讲述了修法的所缘，分为体性、分类和各自的意义三个方面。首先，体性是存在的，因为大乘修法中断除增益的基础，就是它的体性或安立之处。如果基础成立，就遍及于它的所缘，因为如果基础成立，就遍及于证悟。其次，如果分类，则有很多种，因为这里有善等十一种。第三，对于各自的意义，被预言为能够产生令人满意的自果异熟果的应取之法，是善的体性。从言语表达的角度来说，它有四种，即胜义善等四种。例如，解脱是胜义善，具有惭愧之心的想法是自性善，与之相应的心理活动是相应善，发起这些想法的心和心理活动是发起善。被预言为能够产生令人不满意的自果异熟果的应舍之法，是不善的体性。对此也应如前一样进行分类，例如，轮回是胜义不善，没有惭愧之心的想法是自性不善，与之相应的那些是相应不善，发起它们的那些是发起不善。自果异熟果无法产生的法，是无记的体性。对此也有四种，例如，虚空是胜义无记，工巧和行为的业是自性无记，与之相应的以及发起它们的那些是相应和发起
English
If someone asks, are these thirteen Mahayana practices necessary for oneself to focus on bliss and emptiness and make realization increasingly progressive? There is no fault. Because these treatises explain the way in which Hinayana noble ones directly realize emptiness, but it does not pervade the direct realization of emptiness. Even so, it is not contradictory to what is said in the third chapter, such as "That is from the door of focusing on characteristics," because that is the intended meaning for some who are determined to be of the Hinayana lineage from the very beginning, and it needs to be interpreted. Next, in the section on "all objects of focus," the object of focus of the practice is explained, divided into three aspects: nature, classification, and the meaning of each. First, nature exists, because the basis for cutting off superimpositions in Mahayana practice is its nature or the place of establishment. If the basis is established, it pervades its object of focus, because if the basis is established, it pervades realization. Second, if classified, there are many kinds, because here there are eleven, such as virtue. Third, regarding the meaning of each, the objects to be adopted that are predicted to produce a satisfactory self-result ripening fruit are the nature of virtue. From the perspective of verbal expression, there are four types: ultimate virtue, etc. For example, liberation is ultimate virtue, the thought of having shame is self-nature virtue, the mental activities that correspond to it are corresponding virtue, and the mind and mental activities that initiate these thoughts are initiating virtue. The objects to be abandoned that are predicted to produce an unsatisfactory self-result ripening fruit are the nature of non-virtue. This should also be classified as before. For example, samsara is ultimate non-virtue, the thought of having no shame is self-nature non-virtue, those that correspond to it are corresponding non-virtue, and those that initiate them are initiating non-virtue. A phenomenon that cannot produce a self-result ripening fruit is the nature of the unspecified. There are also four types of this. For example, space is ultimate unspecified, the karma of crafts and behavior is self-nature unspecified, and those that correspond to it and initiate them are corresponding and initiating
Tibetan
་གི་ལུང་མ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །༈ སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང་། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ཡོད་དེ། གང་གི་ཆེད་དུ་བྱང་སེམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོབ་བྱ་དེ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། དེ་འདྲ་བའི་ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་དེ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མཐར་ཐུག་གི་ངོ་བོ་དང་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་དབྱེ་ན་དུ་མ་ཡོད་དེ། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མཐར་ཐུག་ལ་འདིར་གསུམ་ཡོད་དེ། སེམས་ཆེན་པོ། སྤོང་བ་ཆེན་པོ། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མཚན་གཞི་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་དང་། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། །༈ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་གཞག་ལ། སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་དང་། སོ་སོའི་རང་བཞིན་གཉིས་དང་པོ་ལ་ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ས་མཚམས། སྒྲ་དོན་བཤད་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་པའི་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་དེ། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སྟོན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་མཚན་གཞིའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། མཁྱེན་པ་ཡུལ་དང་། སྦྱོར་བ་བྱེ་བྲག་གི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཀྱང་སྟོན་ཚུལ་གྱིི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་དང་པོ་གསུམ་དུ་མཁྱེན་གསུམ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པས་མཁྱེན་པ་ཡུལ་གྱི་སྒྲུབ་པ་དང་། སྦྱོོར་བཞིའི་སྐབས་སུ་ཕྱིན་དྲུག་ཉམས་ལེན་གྱི་ངོས་ནས་གཙོ་བོར་བཤད་པས་སྦྱོར་བ་བྱེ་བྲག་གི་སྒྲུབ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཚན་གཞིའི་སྒོ་ནས་བྱེ་ན་བཞི་ཡོད་དེ། གོ་སྒྲུབ། ཚོགས་སྒྲུབ། འཇུག་སྒྲུབ། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་དང་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞི་སྐབས་དང་པོ་འདིར་འཆད་ཚུལ་ཡོད་དེ། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གོ་སྒྲུབ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སྦྱིན་སོགས་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཇུག་སྒྲུབ། བརྩེ་དང་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་དྲུག །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་ཚོགས་སྒྲུབ། ཆེད་དུ་བྱ་དང་མཉམ་ཉིད་དང