Tibetan
་པ་དང་ཕན་ཡོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པར་ཆུད་པ། སྡོམ་པའི་རྟེན་བྱེད་པ། ངན་འགྲོའི་སྒོ་གཅོད་པ། སྲུང་བའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་དང་། ལྷ་མི་གཞན་གྱིས་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པ། ཚོགས་ཆེན་པོ་གསོག་པ། སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ། དཀོན་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡོད་པའི་ཕྱིིིིར། །༈ ཤའི་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྤྱན་ལྔ་བཤད་པ་ལ། རྟེན་དང་ངོ་བོ་དང་བྱེད་ལས་དང་ས་མཚམས་དང་དགོས་པ་བཤད་པ་ལྔ། དང་པོ་ལ། ལུས་རྟེན་དང་སེམས་རྟེ ན་གཉིས། དང་པོ་ཡོད་དེ། སྤྱན་དང་པོ་གཉིས་སོ་སྐྱེའི་རྟེན་ལ་ཡོད་ཅིང་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་རྟེན་འཕགས་པ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སེམས་རྟེན་ཡོད་དེ། དང་པོར་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བ རྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྤྱན་ལྔ་པོ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། རང་གི་གཞལ་བྱར་གྱུར་པའི་དཔག་ཚད་བརྒྱའི་གཟུགས་ཕྲ་རགས་དུ་མ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་སྤྱན་དུ་བཞག་པའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དེ་ཤའི་སྤྱན་དང་། རང་གི་གཞལ་བྱར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་འཆི་འཕོ་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ཕྲ་རགས་དུ་མ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་སྤྱན་དུ་བཞག་པའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དེ་ལྷའི་སྤྱན་དང་། རང་གི་གཞལ་བྱར་གྱུར་པའི་བདག་མེད་ཕྲ་རགས་གསུམ་པོ་གང་རུང་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱན་དུ་བཞག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་དང་། རང་གི་གཞལ་བྱར་གྱུར་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་རིམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱན་དུ་བཞག་པའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་དང་། བདེན་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱན་དུ་བཞག་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་ངོ་བོའམ་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། ཤའི་སྤྱན་གྱིས་གདུལ་བྱ་སོགས་གང་ན་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས། ལྷའི་སྤྱན་གྱིས་གདུལ་བྱ་ཡུལ་གང་ནས་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཤེས། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་དེ་གྲོལ་བྱེད་གྱི་ལམ་ཤེས། ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གདུལ་བྱའི་དབང་པོའི་རིམ་པ་ཤེས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གདུལ་བྱའི་ཁམས་དང་བསམ་པ་དང་དོན་བྱེད་ཚུལ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ས་མཚམས་ཡོད་དེ། ཤའི་སྤྱན་ཚོགས་ལམ་ནས་དང་། ལྷའི་སྤྱན་སྦྱོར་ལམ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་མཐོང་ལ
Chinese
具有成为佛教徒、作为戒律的基础、切断恶趣之门、成为保护之最胜的必要，以及值得天人等其他众生礼拜、积累广大资粮、清净业障、能够获得佛果等利益的缘故。 在“肉眼和由异熟所生的天眼”等情况下，解释五眼时，有五个解释：所依、体性、作用、界限和必要。第一，有身体所依和心识所依两种。第一种有，因为前两个眼存在于凡夫的所依上，而后三个眼的所依必定是圣者。第二种心识所依有，因为最初依赖于禅定的正行而产生。第二，有安立五眼各自体性的方式，即：肉眼，是通过如实现量见到自己所量的一百踰缮那的粗细色相，从而安立为眼的差别；天眼，是通过如实现量见到有情死亡和转生的有情的粗细色相，从而安立为眼的差别；慧眼，是通过如实现量证悟自己所量的粗细三种无我中的任何一种，从而安立为眼的差别；法眼，是通过如实现量证悟圣者补特伽罗的根器利钝次第，从而安立为眼的差别；佛眼，是通过如实现量证悟以二谛所摄的一切法，从而安立为眼的，是佛眼的体性或安立方式。第三，有作用，即：肉眼如实了知所化等在何处；天眼了知所化从何处生于何处；慧眼了知其解脱之道；法眼了知所化之根器次第；佛眼如实了知所化之界、意乐和行事方式。第四，有界限，即：肉眼从资粮道开始，天眼从加行道开始，慧眼从见道
English
There are differences in advantages and benefits, such as becoming a Buddhist, serving as the basis for vows, cutting off the gates of evil destinies, being the best of protectors, being worthy of worship by gods and other beings, accumulating great collections, purifying obscurations, and being able to attain the state of Buddhahood. Therefore. In the case of "the flesh eye and the divine eye arising from maturation," etc., when explaining the five eyes, there are five explanations: basis, essence, function, boundary, and necessity. First, there are two types of bases: the physical basis and the mental basis. The first exists because the first two eyes exist on the basis of ordinary beings, while the basis of the latter three is definitely only for noble ones. The second, the mental basis, exists because it initially arises based on the actual practice of meditative concentration. Second, there is a way to establish the essence of each of the five eyes: The flesh eye is the distinction established as an eye through directly seeing the various subtle and coarse forms of a hundred yojanas, which are its objects of measurement. The divine eye is the distinction established as an eye through directly seeing the subtle and coarse forms of sentient beings who undergo death and rebirth, which are its objects of measurement. The wisdom eye is the distinction established as an eye through directly realizing any of the three subtle and coarse forms of selflessness, which are its objects of measurement. The Dharma eye is the distinction established as an eye through directly realizing the order of sharpness and dullness of the faculties of noble individuals, which are its objects of measurement. The Buddha eye is the essence or means of establishing the Buddha eye, as it is established as an eye through directly realizing all phenomena included in the two truths. Third, there is a function: the flesh eye knows exactly where the beings to be tamed are; the divine eye knows where the beings to be tamed are born from and where they are born to; the wisdom eye knows the path to liberation; the Dharma eye knows the order of the faculties of the beings to be tamed; the Buddha eye directly knows the realms, thoughts, and ways of acting of the beings to be tamed. Fourth, there is a boundary: the flesh eye is from the path of accumulation, the divine eye is from the path of preparation, and the wisdom eye is from the path of seeing.
Tibetan
མ་མཉམ་བཞག་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་མཐོང་ལམ་རྗེས་ཐོབ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་རྗེ་མཐུན་པ་ས་བརྒྱད་པ་དང་དངོས་གནས་པ་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་སྤྱན་ལྔ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྒྲུབ་པ་ལ་རང་དབང་དུ་འཇུག་ནུས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །༈ རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མངོན་ཤེས་དྲུག་གི་རྣམ་གཞག་ལ། རྟེན་དང་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དང་ས་མཚམས་དང་དགོས་པ་བཞི། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། ལུས་རྟེན་དང་སེམས་རྟེན་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལུས་རྟེན་ཡོད་དེ། ཕྱི་རོལ་པ་ནས་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྟེན་ཀྱི་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་རྟེན་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མངོན་ཤེས་ལ་དབྱེ་ན་དྲུག་ཡོད་ཅིང་དྲུག་པོ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ཡོད་དེ། སྤྲུལ་སྒྱུར་སྣ་ཚོགས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་ཤེས་སུ་བཞག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང་། གཟུགས་ཕྲ་རགས་མཐོང་བ་དང་། སྒྲ་ཕྲ་རགས་ཐོས་པ་དང་། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་ཤེས་སུ་བཞག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་ནི། རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་དང་། ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་དང། ལྷའི་རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་དང་། གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་དང་། སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་གྱི་མངོན་ཤེས་དང་། ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་ཤེས་སུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཁྱད་པར་ལ་ལྷའི་སྤྱན་དང་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ཤའི་སྤྱན་དང་ལྷའི་སྤྱན་ལ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱབ་ཅིང་། སྤྱན་གཞན་གསུམ་དང་མངོན་ཤེས་དྲུག་ཀ་ལ་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་དབང་ཤེས་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྫུ་འཕྲུལ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྤྲུལ་བསྒྱུར་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཡིན་ལ། དེ་དག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་དེ་ལ་སྐྱེས་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སོགས་བཞི་ཡོད་དེ། མཛོད་ལས། རྫུ་འཕྲུལ་གསང་སྔགས་སྨན་དག་དང་། ། ལས་ལས་སྐྱེ་དང་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ས་འཚམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། མངོན་ཤེས་དང་པོ་ལྔ་ཕྱིར་རོལ་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི ་སའི་བར་དུ་ཡོད་ཅིང་། ཟག་ཟད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁོ་ནའི་རྟེན་ལ་ཡོད་ཅིང་གཞན་ལ་མེ
Chinese
因为非等持和法眼见道后得，以及佛眼与如来一致，在第八地和真实成佛时获得。第五，在相续中生起五眼是有必要的，因为有能够自主进入修持的必要。༈ 在神通和天耳等情况下，关于六神通的分类，有四点：所依、体性、差别、界限和必要。第一点有两个，因为有身体所依和心所依。有身体所依，因为从外道到佛陀圣者的所依都有。有心所依，因为依赖于禅定的正行而生起。第二，如果区分神通，有六种，且六种各自有其体性：通过现量证悟各种化现和转变的方式而安立为神通，从而进行区分；以及见到微细和粗大的色法；听到微细和粗大的声音；了解他人的心；忆念前世的住处；以及通过现量证悟漏尽的差别而安立为神通，从而进行区分。这些分别是：神通的现量、天眼的现量、天耳的现量、他心智的现量、宿命通的现量和漏尽通的现量。第三，在差别上，天眼和天眼的现量有差别，因为肉眼和天眼被根识所遍及，而其他三种眼和所有六神通都被意识所遍及，因此没有根识。神通和神通的现量有差别，因为示现各种化现和转变是神通，而现量证悟这些的意识是神通的现量。一般来说，神通有四种获得方式，如生得等。如《俱舍论》所说：“神通、密咒、药物和，业生以及种类四。”第四，有地界上的差别，因为前五个神通存在于从外道到佛地的范围，而漏尽通只存在于阿罗汉的所依上，其他则没有。
English
Because non-meditative equipoise and the Dharma eye are obtained after the path of seeing, and the Buddha eye is consistent with the Tathagata, it is obtained in the eighth bhumi and when actually becoming a Buddha. Fifth, it is necessary to generate the five eyes in the continuum, because there is a need to be able to independently engage in practice. ༈ In the case of miracles and divine ears, etc., regarding the classification of the six superknowledges, there are four points: basis, essence, distinction, boundary, and necessity. The first point has two, because there are the physical basis and the mental basis. There is a physical basis, because it exists from the basis of non-Buddhists to the basis of the Buddha's noble ones. There is a mental basis, because it arises dependent on the actual practice of meditation. Second, if superknowledges are divided, there are six, and each of the six has its own essence: by manifestly realizing various transformations and changes, it is established as superknowledge, thereby distinguishing it; and seeing subtle and coarse forms; hearing subtle and coarse sounds; knowing the minds of others; remembering previous abodes; and by manifestly realizing the distinction of the exhaustion of defilements, it is established as superknowledge, thereby distinguishing it. These are, respectively: the superknowledge of miracles, the superknowledge of the divine eye, the superknowledge of the divine ear, the superknowledge of knowing the minds of others, the superknowledge of remembering previous abodes, and the superknowledge of the exhaustion of defilements. Third, in terms of distinction, there is a distinction between the divine eye and the superknowledge of the divine eye, because the flesh eye and the divine eye are pervaded by sense consciousness, while the other three eyes and all six superknowledges are pervaded by mind consciousness, so there is no sense consciousness. There is a distinction between miracles and the superknowledge of miracles, because showing various transformations and changes is a miracle, while the mind consciousness that manifestly realizes these is the superknowledge of miracles. In general, there are four ways to obtain miracles, such as being born with them. As stated in the Treasury [Abhidharmakosha]: "Miracles, secret mantras, medicines, and, born from karma, and four kinds." Fourth, there is a distinction in terms of boundary, because the first five superknowledges exist from the range of non-Buddhists to the Buddha's bhumi, while the superknowledge of the exhaustion of defilements exists only on the basis of the Arhat, and not on others.