Tibetan
་པས་སྤྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་གྲོགས་ཆོས་མཐུན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེར་གཉིས་ཡོད་དེ། ས་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཉེར་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན་ལ། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་སྔར་བཞིན་ཡིན་ལ། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྨོན་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། འཇུག་སྡོམ་མ་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་རྣམས་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇུག་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། འཇུག་སྡོམ་ཐོབ་ཅིང་སྤྱོད་པ་ཉམས་ལེན་གྱི་བྱ་བས་དངོས་སུ་ཟིན་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་རྣམས་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇུག་སྡོམ་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ན་འཇུག་སེམས་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་སྨོན་སེམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་སུ་མ་ཟིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྤྱོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཇུག་སྡོམ་དང་འཇུག་སེམས་གཉིས་འགལ་ཡང། འཇུག་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་འཇུག་སྡོམ་བཟུང་བ་ལ་རགས་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་ལ་རགས་ལས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འཇུག་སྡོམ་དང་བྱང་སྡོམ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཅིང་། དེ་གཉིས་ཀའང་སེམས་བསྐྱེད་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་པའི་ལྡོག་ཆ་ཐོབ་པ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། འཇུག་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སྨོན་སེམས་སྔོན་དུ་འགྲོ་མི་དགོས་ཏེ། འཇུག་སྡོམ་བཟུང་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དུས་མཉམ་པ་ཞིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་སྤྱོད་འཇུག་ ལས། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། ཞ།ེས་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་ཀྱི་གོ་རིམ་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དེ་ནི་གཙོ་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར། འཇུག་སྡོམ་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་མི་དགོས་ཏེ། ལམ་མ་ཞུགས་ན་འཇུག་སྡོམ་ཐོབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ན་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་སྦྱོང་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་མན་ངག་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་པ་དང་། བདག་གཞན་མཉམ་བརྗེའི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་མར་ཤེས་པ། དྲིན་དྲན་པ། དྲིན་གཟོ་བ། ཡིད་འོང་
Chinese
因为有以行持来实践的发心等四种。从典范、道友、法友的角度来说，有二十二种，因为有如地一般的发心等二十二种。第三，各个分类的意义是：世俗发心和以前一样。但胜义发心有差别，因为大乘圣者的相续中，现量证悟空性的意之识，就是胜义发心。愿菩提心有差别，因为没有获得行仪戒的发心，就是愿菩提心。行菩提心有差别，因为获得行仪戒，并且需要依靠以行持修习之事业真实摄持的发心，就是行菩提心。如果获得行仪戒的发心，不一定就是行菩提心，因为圣者菩萨的相续中有愿菩提心。原因在于，因为他们的相续中有未被现量证悟空性的智慧真实摄持的发心和行持。虽然行仪戒和行菩提心二者相违，但转变为行菩提心依赖于受持行仪戒，因为依赖于受持菩萨戒。这是周遍的，因为行仪戒和菩萨戒二者意义相同，并且二者都是从发心后承诺学习菩萨行，而安立获得这种反体的缘故。生起行菩提心不一定需要愿菩提心在前导，因为有受持行仪戒和发心同时的情况。即使如此，《入行论》中说：“如欲行与正行别，当知如是二种别，如是智者次第知。”这与所说的愿行菩提心的次第不相违，因为这是就主要方面而言的。仅仅受持行仪戒不一定获得行菩提心，因为没有入道也有获得行仪戒的情况。原因在于，因为那时有承诺学习行持。第四，修习的方式有两种，即通过因果七支教授来修习，以及通过自他交换的方式来修习。第一种是存在的，即视一切有情为母亲，忆念他们的恩德，报答他们的恩德，
English
Because there are four types of bodhicitta, such as those practiced through conduct. From the perspective of examples, companions, and dharma friends, there are twenty-two, because there are twenty-two types of bodhicitta like the earth. Third, regarding the meaning of each division: conventional bodhicitta remains the same as before. However, ultimate bodhicitta has a distinction, because the mind consciousnesses that directly realize emptiness in the continuum of great vehicle noble beings are that. Aspirational bodhicitta has a distinction, because bodhicittas that have not obtained the engaging vows are that. Engaging bodhicitta has a distinction, because bodhicittas that have obtained the engaging vows and need to rely on being genuinely grasped by the activity of practicing conduct are that. If it is a bodhicitta that has obtained the engaging vows, it is not necessarily engaging bodhicitta, because noble bodhisattvas have aspirational bodhicitta in their continuum. The reason is that because their continuum has bodhicitta and conduct that are not genuinely grasped by the wisdom that directly realizes emptiness. Although engaging vows and engaging bodhicitta are contradictory, transforming into engaging bodhicitta depends on taking the engaging vows, because it depends on taking the bodhisattva vows. This is pervasive, because engaging vows and bodhisattva vows have the same meaning, and both establish obtaining the reverse aspect of vowing to learn the conduct of a bodhisattva after generating bodhicitta. Generating engaging bodhicitta does not necessarily require aspirational bodhicitta to precede it, because there are cases where taking the engaging vows and generating bodhicitta occur simultaneously. Even so, it does not contradict what is said in the "Entering the Bodhisattva's Way of Life": "As the distinction between wanting to go and going is known, likewise, the wise should know the distinction between these two in order." This is because it refers to the main aspect. Merely taking the engaging vows does not necessarily mean obtaining engaging bodhicitta, because there are cases of obtaining the engaging vows without having entered the path. The reason is that because there is a commitment to learn conduct at that time. Fourth, there are two ways to train: training through the seven-part cause-and-effect instruction and training through the exchange of self and others. The first exists, which is recognizing all sentient beings as mothers, remembering their kindness, repaying their kindness,
Tibetan
གི་བྱམས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ། ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་རྣམས་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ཏེ་རྒྱུ་དྲུག་དང་། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་བདུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བདག་གཞན་མཉམ་བརྗེའི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་ཚུལ་ཡོད་དེ། བདག་གི་བདེ་དགེ་ཐམས་ཅད་གཞན་ལ་གཏོང་བའི་བྱམས་པ་དང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སྟེང་དུ་ལེན་པའི་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་གཉིས་དང་། སྔ་མའི་རྒྱུ་དྲུག་ནི་གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྦྱོང་བའི་ནང་དུ་འདུས་ཤིང་། བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེས་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་དུས་མཉམ་སྟེ། རྒྱུ་དྲུག་པོ་ལ་རིམ་གྱི་མྱོང་བ་འཐོན་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་དེའི་ཤུགས་དྲག་གིས་ཐོབ་འདོད་དང་དོན་གཉེར་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་མྱོང་བ་ན མ་འཐོན་པ་ན་འབྲས་བུ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞུང་འདིའི་རྩ་འགྲེལ་རྣམས་ལས་གཞན་དོན་དོན་གཉེར་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་བཤད་པའ་ིདོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་དང་། འཇུག་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། རྒྱས་པ་ནི་ལམ་རིམ་ཆེན་པོ་སོགས་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལེན་པའི་ཆོ་ག་བསྡུས་པ་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། རྒྱས་པ་ནི་བྱང་ས་རྩ་འགྲེལ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྡུས་པ་ལེན་ཚུལ་ཡོད་དེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བདག་སྐྱབས་མཆི། ཞེས་སོགས་དང་། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་བདེ་གཤེགས་ཀྱིས། ཞེས་སོགས་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ལེན་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར། ཆོ་ག་ཙམ་དུ་མ་ཟད་གཞན་ཡང་ཤེས་དགོས་ཏེ། དེ་ཡུལ་གང་ལས་ལེན་པ། གང་ཟག་གང་གིས་ལེན་པ། ཀུན་སློང་ཇི་ལྟ་བུས་ལེན་པ་དམིགས་གསལ་དང་བསླབ་བྱ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱང་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དབྱེ་བ་ཞར་ལ་བརྗོད་ནས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། གདམས་ངག་ལ་ལ། ཉན་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག །ཉན་པའི་ཡུལ། ཉན་པའི་རྒྱུ། ཉན་བྱའི་གདམས་ངག་གི་ཁྱད་པར་དང་བཞི། དང་པོ་ཡོད་དེ། བློ་གཟུ་བོར་གནས་ཤིང་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་དང་། ལེགས་བཤད་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཞིག་གིས་ཉན་པའི་ཕྱིར། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། གཟུར་གནས་བློ་ལྡན་དོན་གཉེར་བ
Chinese
慈爱，大悲，纯洁的意乐等，是前者产生后者的因果，即六因，以及果菩提心，共有七个。第二，有通过自他交换的方式进行修习的方法，即通过将自己的所有安乐和善行给予他人，以及将他人的所有痛苦都取到自己身上的慈爱和大悲这两种方式进行修习。后面的慈爱和大悲，以及前面的六因，都包含在为他利而努力的修心中。生起不造作的为菩提而努力的心，与生起菩提心是同时的。当对这六个因生起次第的体验，并通过见到佛陀的功德而因其强烈的力量生起想要获得和不造作地努力的体验时，就安立为生起了大乘菩提心。因为这部论的根本和注释中，有将为他利而努力的心视为生起菩提心的因，以及将为菩提而努力的心视为生起菩提心的助伴的意义。第五，仪轨的差别有两种，即发愿菩提心的仪轨和行菩提心的仪轨。第一种是有的，广的仪轨如《菩提道次第广论》等中所说。有简略的受持仪轨，如《佛说大乘庄严宝王经》等。第二种是有的，广的仪轨如《菩萨地持论》根本和注释中所说。有简略的受持方式，如“皈依三宝”等，以及“如昔诸善逝”等方式也可以受持。不仅是仪轨，还有其他需要了解的，即从何处受持，由何人受持，以何种动机受持，以及明确的目标和应学之处等也需要了解。༈ 在“分别顺便说”等章节中，有些窍诀有四种：听法的所依补特伽罗，听法的对境，听法的因，以及所听的窍诀的差别。第一种是有的，因为由心公正且具足智慧，并追求善说意义的人听法。《四百论》中说：公正具慧求义者
English
Love, great compassion, pure intention, etc., are the cause and effect of the former giving rise to the latter, namely the six causes, and the result, the mind of enlightenment, making seven in total. Secondly, there is a method of training through the exchange of self and others, namely, training through the two aspects of love, which is giving all one's own happiness and virtue to others, and compassion, which is taking all the suffering of others upon oneself. The latter two, love and compassion, and the former six causes, are included within the mind training of striving for the benefit of others. The arising of an unfabricated mind striving for enlightenment and the arising of the mind of enlightenment are simultaneous. When a gradual experience arises from these six causes, and through seeing the qualities of the Buddha, a strong desire to attain and an unfabricated experience of striving arises, then it is established that the Mahayana mind of enlightenment has arisen. This is because in the root text and commentaries of this treatise, there is the meaning of explaining the mind of striving for the benefit of others as the cause of the arising of the mind of enlightenment, and the mind of striving for enlightenment as the companion of the arising of the mind of enlightenment. Fifthly, there are two kinds of differences in rituals, namely the ritual for generating the aspiration mind of enlightenment and the ritual for generating the engaging mind of enlightenment. The first exists, and the extensive ritual is as it appears in the Great Treatise on the Stages of the Path, etc. There is a condensed ritual for taking vows, such as the Sutra of the King of Glorious Adornment, etc. The second exists, and the extensive ritual is as explained in the root text and commentary of the Bodhisattva Grounds. There is a way to take the condensed version, such as "I take refuge in the Three Jewels," etc., and it is also permissible to take it through methods such as "As the previous Sugatas," etc. Not only the ritual, but also other things need to be known, namely, from where to take it, by whom to take it, with what motivation to take it, and what the specific goals and what should be learned, etc., also need to be known. ༈ In the sections such as "Speaking of the distinctions incidentally," some pith instructions have four aspects: the individual who is the basis for listening, the object of listening, the cause of listening, and the differences in the pith instructions to be listened to. The first exists, because it is listened to by someone who is impartial in mind, possesses intelligence, and seeks the meaning of good explanations. The Four Hundred Verses says: Impartial, intelligent, seeker of meaning