Tibetan
ས་ཕུང་གསུམ་སེལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ལུས་ཅན་ཡིན་པར་ངེས་ནས། དེ་མིན་པ་ཁེགས། དེ་མ་ཡིན་པར་ངེས་ན། དེ་ཡིན་པ་ཁེགས་པ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་ན་མེད་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནས། དེ་དག་ནི་ཕུང་པོ་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། ལུས་ཅན་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ལྟ་བུའོ། ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་རྣམ་བཞག་ལ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དང་གཉིས། དང་པོ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་གང་གིས་རྙེད་པའི་ཚད་མ་ཁྱོད་ལ་ལྟོད་ནས་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་སུ་སོང་བ། ཁྱོད་དོན་དང་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་དང་། ཁྱོད་གང་གིས་རྙེད་པའི་ཚད་མ་ཁྱོད་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མར་སོང་བ་དེ། ཁྱོད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུགས་འདིར་ཆོས་དེ་ལ་མཐར་ཐུག་པའི་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས། དེ་ལ་མཐར་ཐུགས་གི་དོན་རྟོགས་པའི་རིགས་ཤེས་ཚད་མར་སོང་བས་མ་ཁྱབ་སྟེ། མྱུ་གུ་དོན་དམ་པར་གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་བར་རྟོགས་པའི་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་དེས། མྱུ་གུའི་མཐར་ཐུགས་གི་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ་མྱུ་གུ་དོན་དམ་པར་གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་བ་དེ་དེའི་རྙེད་དོན་གང་ཞིག །དེ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། དེ་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དོན་དམ་པ་ལ། སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་དུ་མ་ཡོད་དེ། ཡུལ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་དངོས་དང་རྗེེས་མཐུན་གཉིས་ཡོད་དེ། མྱུ་གུ་བདེན་སྟོང་ལྟ་བུ་དང་པོ་དང་། བདེན་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ཡང་དངོས་དང་རྗེས་མཐུན་གཉིས་ཡོད་དེ། མྱུ་གུ་བདེན་སྟོང་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བུ་དང་པོ་དང་། མྱུ་གུ་བདེན་སྟོང་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ལྟ་བུ་གཉིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། དེ་ལ་དོན་དོན་དམ་པ། ཐོབ་པ་དོན་དམ་པ། སྒྲུབ་པ་དོན་དམ་པ་གསུམ་དང་། རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་པ། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་པ་ཡོད་ཀྱང་དངོས་བཏགས་ཅི་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་ནི་སྟོང་ཉིད་དང་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་ཡང་ཡང་ལོག་གཉིས་ཡོད་ཅིང་དེ་གཉིས་ཀྱི་
Chinese
为了遣除三种堆聚。例如，确定为有情之后，遮遣非有情。确定为非有情之后，遮遣有情一样。如《中观光明论》所说：如果没有任何完全断除和分别，那么不存在，这就是相互依存的自性。从那里开始，这些是用来遣除其他堆聚的，例如有情和非有情等的差别。因为这样说的缘故。第三，分开各自的体相，分为各自的自性，以及差别的特点两种。第一，存在，你用什么获得的量，依赖于你而最终成为辨析的理智。你就是意义和真实的自性或体性。你用什么获得的量，依赖于你而成为辨析名言的量，你就是世俗谛的自性或体性。因为在这个宗派里，仅仅因为法是最终的辨析者，并不遍及于它成为证悟最终意义的理智量，因为证悟苗芽在胜义中不从他生起的理智比量，证悟了苗芽的最终意义的缘故。如果这样推论，苗芽在胜义中不从他生起，那是它的什么所证之义？因为它不是最终的意义。如果推论后者，因为它不是空性。第二，在胜义中，从言语表达的角度来分有很多种，因为有境胜义谛和有境胜义谛两种。第一种有真实的和随顺的两种，例如苗芽是真实空性是第一种，真实空性如幻是第二种。第二种也有真实的和随顺的两种，例如现量证悟苗芽是真实空性的智慧是第一种，以比量证悟苗芽是真实空性是第二种。此外，对于它，有意义胜义，获得胜义，成办胜义三种，以及有名相的胜义，无名相的胜义这样的说法，也是就实立和假立的方面而说的，因为真实胜义谛和空性意义相同。世俗谛也有正和倒两种，这两种的
English
For the sake of eliminating the three heaps. For example, after determining something as sentient, it negates non-sentient. After determining something as non-sentient, it negates sentient, just like that. As stated in the Madhyamaka Aloka: If there is no complete cutting off or separation, then it does not exist, that is the nature of mutual dependence. From there, these are used to eliminate other heaps, such as the distinctions between sentient and non-sentient, etc. Because it is said that way. Third, separating the individual characteristics, there are two divisions: the individual essence, and the distinction of differences. First, it exists, the valid cognition you gain, relying on you, ultimately becomes the reasoning consciousness that analyzes. You are the nature or essence of meaning and truth. The valid cognition you gain, relying on you, becomes the valid cognition that analyzes conventional terms, you are the nature or essence of conventional truth. Because in this system, merely because the dharma is the ultimate analyzer, it is not pervasive that it becomes the reasoning consciousness valid cognition that realizes the ultimate meaning, because the reasoning inference that realizes that the sprout does not arise from others in the ultimate sense, realizes the ultimate meaning of the sprout. If it is inferred that way, the sprout does not arise from others in the ultimate sense, what is its object of realization? Because it is not the ultimate meaning. If the latter is inferred, because it is not emptiness. Second, in the ultimate sense, there are many kinds of divisions from the perspective of verbal expression, because there are two types: object ultimate truth and subject ultimate truth. The first has two types: real and concordant, for example, the sprout is truly empty is the first, and true emptiness is like illusion is the second. The second also has two types: real and concordant, for example, the wisdom that directly realizes the sprout is truly empty is the first, and the inference that realizes the sprout is truly empty is the second. Furthermore, for it, there are three: meaning ultimate, attainment ultimate, accomplishment ultimate, and the terms: nominal ultimate, non-nominal ultimate, are also made in terms of what is real and what is imputed, because the real ultimate truth and emptiness have the same meaning. Conventional truth also has two types: correct and incorrect, and these two