Tibetan
དེ་དང་རྣམ་མཁྱེན་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་དངོས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་བཏགས་པ་བ་དང་། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ལ། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་དངོས་བཏགས་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ན་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཡུལ་ལ་ཡུན་ཅན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། ལམ་འབྲས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་རྣམས་བརྗོད་བྱ་སྟོན་པ འི་བ རྗོད་བྱའི་མིང་བརྗོད་བྱེད་ལ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་གྲུབ་སྟེ། བྱང་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་མེད་རགས་པ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བུ་ཤེར་ཕྱིན་མིན་ལ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་གྲུབ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ན། ཕྱིན་ཟིན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་མམ་བཞི་དང་ལྡན་ཏེ། རྟེན་སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ། ངོ་བོ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ། གཞལ་བྱ་བདེན་པས་སྟོང་པ་གསུམ་དང་། ཁྱད་པར་བདེན་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་རྣམ་བཤད་ཀྱི་སྒྲས་ཟིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེར་ཕྱིན་ལ། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཁྱབ་པར་འདོད་ཅིང་། གསེར་འཕྲེང་ལས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་གསུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པས་ཁྱབ་པར་བཤད་ཀྱང་། རང་ལུགས་ནི་རྗེ་བཙུན་བསྟན་དར་བའི་བཞེད་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཕྱིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་དང་ཕྱིན་ཟིན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཕྱིན་བྱེད་དང་སྦྱར་ན་སློབ་ལམ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ཡོད་པའ་ིཕྱིན། དེར་ཐལ། རྣམ་བཤད་དགོངས་པ་རབ་གསལ་ལས། འདིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱེད་པ་ལ་སྦྱར་ན་སློབ་ལམ་ན་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིན། འོན་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཁྱབ་པ་མིན་སྟེེ། ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ནི་སྟོང་ཉིད་མ་རྟོགས་ཀྱང་རྫོགས་བྱང་དུ་བ སྔོས་པའི་བསྔོ་བ་རྣམ་དག་དང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པའི་རྣམ་བཤད་ལྟར་ན་དཔྱད་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་། རེ་ཞིག་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་གང་རུང་ལ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་དགོས་པ་གཙོ་
Chinese
因为它和一切智是同义词。第四个是直接和间接的区别：自性般若是指称的般若，论典般若也是指称的般若，道般若有直接和间接两种，如果是果般若，则必须是般若。首先，这是成立的，因为它们是般若的主要对境，因此以恒常之名指称对境。第二，这是成立的，因为道和果的般若，是将所诠之名指称于能诠。第三，这是成立的，例如北宗圣者相续中证悟粗分无我的智慧不是般若，但其相续中证悟空性的智慧是般若。第四，这是成立的，如果是果般若，则必须是已成就的般若。果般若具有三个或四个特点：所依仅存在于佛陀圣者，本体是无漏的智慧，所量是三种真性空，特别是具有如真性空如幻的四种特点。有些人依赖于解释的词语，认为般若被果般若所遍及。虽然《金鬘论》中说般若被大乘圣者现量证悟空性的智慧所遍及，但自宗如尊者丹达瓦的观点一样，因为般若可以合理地区分为能成就的般若和已成就的般若。其原因在于，如果与能成就相结合，则在学道位有般若。其原因在于，《释论·显明意旨》中说：“如果与‘度’相结合，则在学道位也有般若。”然而，智慧的度并非完全被般若所遍及，因为如果是般若，则必须是证悟空性的智慧，但智慧的度即使没有证悟空性，也可以通过回向清净的回向以及被证悟空性的智慧所摄持而成就。虽然按照《入行论释》有待考察，但暂时来说，六度中的任何一度，主要必须被证悟空性的智慧所摄持。
English
Because it is synonymous with omniscience. The fourth is the difference between direct and imputed: the nature Prajñāpāramitā is the imputed Prajñāpāramitā, and the textual Prajñāpāramitā is also the imputed Prajñāpāramitā. The path Prajñāpāramitā has both direct and imputed aspects, and if it is the result Prajñāpāramitā, then it must be Prajñāpāramitā. Firstly, this is established because they are the main objects of Prajñāpāramitā, so the object is designated by a lasting name. Secondly, this is established because the Prajñāpāramitā of the path and result is the name of the expressed being imputed to the expresser. Thirdly, this is established because, for example, the wisdom that realizes coarse selflessness in the continuum of a noble being is not Prajñāpāramitā, but the wisdom that realizes emptiness in that continuum is Prajñāpāramitā. Fourthly, this is established because if it is the result Prajñāpāramitā, then it must be the Prajñāpāramitā that has already been accomplished. The result Prajñāpāramitā has three or four characteristics: the basis exists only in the Buddhas and noble ones, the essence is uncontaminated wisdom, the object to be measured is the three emptinesses of truth, and especially it has four characteristics such as truth emptiness being like illusion. Some rely on the words of explanation and think that Prajñāpāramitā is pervaded by the result Prajñāpāramitā. Although the Golden Rosary states that Prajñāpāramitā is pervaded by the wisdom of the Mahāyāna noble ones who directly realize emptiness, our own system is like the view of Jetsun Tendharwa, because it is reasonable to distinguish Prajñāpāramitā into the Prajñāpāramitā that accomplishes and the Prajñāpāramitā that has been accomplished. The reason for this is that if it is combined with the accomplishing, then there is Prajñāpāramitā on the path of learning. The reason for this is that the Commentary Clear Meaning states, "If it is combined with 'gone beyond,' then there is also Prajñāpāramitā on the path of learning." However, the perfection of wisdom is not completely pervaded by Prajñāpāramitā, because if it is Prajñāpāramitā, then it must be the wisdom that realizes emptiness, but the perfection of wisdom, even if it does not realize emptiness, can be accomplished by the pure dedication dedicated to complete enlightenment and by being held by the wisdom that realizes emptiness. Although according to the Commentary on the Entrance there is room for investigation, for the time being, any of the six perfections must mainly be held by the wisdom that realizes emptiness.
Tibetan
ཆེ་སྟེ། དེས་མ་ཟིན་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱིན་སོགས་དང་པོ་ལྔ་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མིང་ཁྱད་པར་ཅན་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མདོ་བསྡུད་པ་ལས། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི། ། དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུང་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་ཟིན་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཅིང་འདི་ཡི་མིང་འཐོབ་བོ། །ཞེས་དང་། དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ལོང་བའི་ཚོགས་ཀུན་བདེ་བླག་ཏུ། །མིག་ལྡན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་འདོད་པ་ཡིས། །ཡུལ་དུ་འཁྲིད་པ་དེ་བཞིན་འདིར་ཡང་བློས། །མིག་ཉམས་ཡོན་ཏན་བླངས་ཏེ་རྒྱལ་ཉིད་འགྲོ །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་ར བ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ལ་བྱེད་རིགས་པའི་ཕྱིར། འདིའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱན་གྱི་ལུས་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་གྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་དངོས་པོ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་ནས་མདོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། ཅེས་པ་ནས། རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ལུས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་དོན་བདུན་ཅུའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་འཆད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། མཁྱེན་པ་གསུམ་དང་། སྦྱོར་བ་བཞི་དང་། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་དང་བརྒྱད་ཡིན་ལ། དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཚེ། ཕྱི་མའི་དོད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཞེས་འདྲེན་པའི་ཕྱིར། དོན་བདུན་ཅུ་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཆོས་བཅུ། ལམ་ཤེས་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་གཅིག །གཞི་ཤེས་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ དགུ །རྣམ་རྫོགས་སྦྱར་བ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་གཅིག །རྩེ་སྦྱོར་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བརྒྱད། མཐར་གྱིས་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་གསུམ། སྐད་ཅིག་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཞི། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མཚོན་ཚུལ་ཡོད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་བཅུས་རྣམས་མཁྱེན་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་མཚོན་ལ། གཞན་རྣམས་ངོ་བོ་དང་ཡུལ་དང་བྱེད་ལས་ཅི་རིགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཆོས་བཅུ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཉི
Chinese
这是因为，没有被它（智慧）所摄持的菩萨的布施等前五度，不能得到殊胜的“波罗蜜多”之名。如是说，《摄颂》中说：“瞎子无数兆，无有引导者，不知路何往，岂能入城郭？无慧如无目，此等五度行，无有引导者，不能证菩提。何时为智慧，善加所摄持，尔时如得目，亦得此等名。”又《入中论》中说：“犹如盲人群聚中，一具眼者所欲往，引导至彼如是此，以慧拔除眼不明，功德引导至佛地。”如是说。 “智慧波罗蜜多是”这句所直接指示的智慧度，是指论典的智慧度，这是因为它可以指广、中、略三种般若经。此处的两句偈颂，是简要地指示了庄严的体性，这是因为庄严的所诠分为八事而作简要指示的缘故。从“一切种智性，道智性”到“四相即正说”之间，是广说体性，这是因为它通过七十义门来作广说的缘故。有八事，即三种智，四种加行，以及果法身，共八。在作八种现观的名称时，为了代替后面的，而称作智慧法身。有安立七十义的方式，即一切种智所诠的法有十种，道智所诠的法有十一种，基智所诠的法有九种，一切圆满加行所诠的法有十一种，顶加行所诠的法有八种，渐次加行所诠的法有十三种，刹那加行所诠的法有四种，果法身所诠的法有四种的缘故。有表示的方式，即以一切种智所诠的十种法，从一切种智所缘的角度来表示，而其他则以本体、所缘和作用等各自相应的方式来表示的缘故。第一个成立，即通过修习发心等十法而达到究竟，从而现量证悟它的智慧就是一切种智。
English
This is because the first five perfections, such as generosity, of a Bodhisattva who is not grasped by it (wisdom), cannot obtain the special name of "Paramita." As it is said, in the Compendium of Sutras: "Countless millions of blind people, without a guide, do not know where to go, how can they enter the city? Without wisdom, like being without eyes, these five perfections, without a guide, cannot attain enlightenment. When wisdom is well grasped, then it is like gaining eyes, and these also obtain this name." Also, in the Introduction to the Middle Way: "Just as in a crowd of blind people, one with eyes leads them to where they want to go, so here too, with wisdom, removing the blindness, the qualities lead to the Buddha-ground." As it is said. The wisdom perfection that is directly indicated by the phrase "Wisdom Paramita is" refers to the wisdom perfection of the treatise, because it can refer to the extensive, intermediate, and concise Prajnaparamita Sutras. The two lines here briefly indicate the nature of the Ornament, because the subject matter of the Ornament is divided into eight topics and briefly indicated. From "all-knowingness, path-knowingness" to "the four aspects are rightly spoken" is an extensive explanation of the nature, because it explains extensively through the seventy topics. There are eight topics: the three knowledges, the four applications, and the resulting Dharmakaya, making eight in total. When making the names of the eight realizations, the wisdom Dharmakaya is called to replace the latter. There is a way to establish the seventy topics: the ten dharmas that represent all-knowingness, the eleven dharmas that represent path-knowingness, the nine dharmas that represent base-knowingness, the eleven dharmas that represent all-perfect application, the eight dharmas that represent peak application, the thirteen dharmas that represent gradual application, the four dharmas that represent momentary application, and the four dharmas that represent the resulting Dharmakaya. There is a way to represent them: the ten dharmas that represent all-knowingness represent it from the perspective of the object of all-knowingness, while the others represent it in ways that are appropriate to their nature, object, and function. The first is established, namely, the wisdom that directly realizes it through cultivating the ten dharmas such as generating the mind of enlightenment and reaching the ultimate is all-knowingness.