Tibetan
བསྙེན་བཀུར་རྒྱ་ཆེར་བྱས་པ་ལ་བུད་མེད་དབུལ་མོ་ཞིག་གིས་དགའ་བ་ཤུགས་ཆེན་བྱས་པས་བུད་མེད་དེས་རྒྱལ་པོའི་བསོད་ནམས་ལས་ཀྱང་ལྷག་ཐོབ་པའི་ལོ་རྒྱུས་འདུག་པ་ལྟར་རོ། །དགེ་བར་མ་ཟད་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་ལའང་དགའ་ཞིང་ཡི་རང་ན་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་བཤད་པས་འབད་པ་ཆུང་ངུས་ཚོགས་གསོག་པ་ལ་འདི་གལ་ཆེའོ། །རིགས་པ་དེས་དགེ་བ་བྱས་པ་མི་དགའ་བ་དང་ཆོས་སྒྲུབ་མཁན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་དག་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་མི་དགའ་བར་བྱས་ན་བསོད་ནམས་འགྲིབ་པའང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བ་བྱས་པ་ལ་ཡི་རང་ཞིང་དགའ་བར་བྱས་ན་མི་དགེ་བ་གསོག་པར་འགྱུར་ཚུལ་ཡང་སྔར་དང་འདྲའོ། །འདིར་རློམ་སེམས་བྲལ་བ་ནི་བདེན་འཛིན་མེད་པ་ལ་བྱེད་དགོས་པ་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་གསལ་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ནི་སྤྱིར་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་འདུས་བྱས་དགེ་བའི་ལས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གསོག་གསོབ་ཡ་མ་བརླ་དང་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་ན་ཕན་ཡོན་ལྷག་པར་ཆེ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། བསོད་ནམས་གསོག་དང་དེ་བཞིན་སྟོང་པ་དང་། །གསོབ་དང་ཡ་མ་བརླ་དང་སྙིང་པོ་མེད་ཤེས་པར། །དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྤྱོད་བྱེད་ན། །སྤྱོད་ཚེ་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། རྣམ་དཀར་དགེ་བ་རང་གིས་བགྱིས་པ་དང་། །རྣམ་དག་གཞན་གྱིས་བྱས་ལ་ཡི་རང་ན། །རྣམ་མང་བསོད་ནམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུངས། །རང་གི་ལུས་ངག་འབད་རྩོལ་གྱིས། །མ་བསྒྲུབས་གཞན་གྱིས་བསྐྲུན་པ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་དགའ་བ་བསྒོམས་ཙམ་ལས། ། བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་འབྱུང་འདི་མཚར། །འོན་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དཀར་ནག་གི ། ལས་རྣམས་སྒྲུབ་ལ་ཡིད་བྱེད་དབང་བཙན་ཕྱིར། །ས་བོན་སེམས་བསྐྱེད་སྟོབས་ལྡན་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི། །མྱུ་གུས་རང་འབྲས་སངས་རྒྱས་མྱུར་བསྐྲུན་འགྱུར། །གསུམ་པ་གཞུང་དོན་བཤད་པ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། འདུན་མ་ལེགས་པའི་དགའ་བ་དང་བཅས་པའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོ་རྒྱ་ཆེན་ཐོས་པ་མང་དུ་བཙལ། །ཞེས་པ་ནས། ཀུན་ཀྱང་བསྟན་པ་རྒྱས་པའི་ཆེད་དུ་བསྔོས། ཞེས་སོ། །བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་ཁོ་བོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དུས་དང་པོར་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ལ་ཐོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མང་དུ་བཙལ་ཅིང་། བར་དུ་ག
Chinese
就像一个贫穷的妇女，因为别人广作供养而生起极大的欢喜，结果那个妇女获得的福德甚至超过了国王的福德的故事一样。不仅对于善事，而且对于有功德和修行佛法的人也欢喜和随喜的话，据说福德很大，因此对于以微小的努力积累资粮来说，这个非常重要。以同样的道理，如果对做善事不高兴，以及对修行人和有功德的人嫉妒而不高兴的话，那么福德减少也成为缘起之法。同样，如果对做恶事随喜和高兴的话，也会积累恶业，道理和之前一样。这里说的不骄傲是指没有实执，这在《母经》中说得很清楚。理由是，总的来说，诸法自性本空，特别是有为的善业，要知道是自性空如幻化，是虚假的、不真实的、没有实义的，这样利益会更大。如《摄颂》中说：积累福德以及空性，虚假不实无实义，如是善逝之慧行，行时获得无量福。如是说。自己做了清净的善事，以及清净的他人做了善事而随喜，如此多种福德将会成就，这是遍知一切的圆满正等觉佛所说。自己的身语通过努力没有成办，他人所造的善事，仅仅以心中的欢喜来修习，就能生起福德的聚积，这真是太稀奇了。然而，对于如幻的黑白业，在成办时，作意非常强有力，因此，种子是发心，具有强大力量的佛子，其幼苗能迅速成就自果——佛果。第三，讲解正文意义，分为两部分：简略地说明和详细地解释。第一部分分为两点：正文和伴随着良好意乐的欢喜来忆念恩德。第一点是：最初广泛地寻求大量的闻法。到：一切都为了佛教的兴盛而回向。宗喀巴大师我出家后，最初对于包括经论在内的圣典，广泛地寻求大量的闻法，中间
English
It is like the story of a poor woman who, because of the extensive offerings made by others, generated great joy, and as a result, that woman obtained even more merit than the king. It is said that not only for virtuous deeds, but also for those who are virtuous and practice the Dharma, if one rejoices and appreciates, the merit is great. Therefore, this is very important for accumulating merit with little effort. In the same way, if one is unhappy about doing good deeds, and is jealous and unhappy about practitioners and virtuous people, then the decrease of merit also becomes a law of dependent origination. Similarly, if one rejoices and is happy about doing evil deeds, one will also accumulate evil deeds, the reasoning is the same as before. Here, not being arrogant means not having true clinging, which is clearly stated in the Mother Sutra. The reason is that, in general, all phenomena are empty of inherent existence, especially conditioned virtuous actions. One should know that they are empty of inherent existence, like illusions, false, unreal, and without real meaning. In this way, the benefits will be even greater. As it is said in the Compendium: Accumulating merit and emptiness, false and unreal without real meaning, thus the Sugata's wisdom acts, when acting, one obtains immeasurable merit. It is said. One's own pure virtuous deeds, and rejoicing in the pure virtuous deeds done by others, in this way, many kinds of merit will be accomplished, this is what the perfectly enlightened Buddha, who knows everything, said. One's own body, speech, and effort have not accomplished, the virtuous deeds created by others, merely cultivating joy in the mind, can generate a accumulation of merit, this is truly amazing. However, for the black and white karmas that are like illusions, when accomplishing them, the attention is very powerful. Therefore, the seed is bodhicitta, the powerful son of the Buddha, whose sprout can quickly accomplish its own fruit - Buddhahood. Third, explaining the meaning of the text, divided into two parts: briefly explaining and explaining in detail. The first part is divided into two points: the text and remembering the kindness with joy of good intention. The first point is: initially, extensively seeking a large amount of listening to the Dharma. To: everything is dedicated to the flourishing of Buddhism. Tsongkhapa, after I became a monk, initially extensively sought a large amount of listening to the Dharma, including scriptures and commentaries, in the middle
Tibetan
ཞུང་ལུགས་དེ་ཐམས་ཅད་གདམས་པར་ཤར་ལ། ཐ་མར་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་གནད་བསྡུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་ཀུན་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་རྒྱས་པའི་ཆེད་དུ་བསྔོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་འདི་བསམ་ཤིང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐོས་སོགས་གསུམ་དང་དེའི་དགེ་བ་བསྟན་པ་རྒྱས་པའི་ཆེད་དུ་བསྔོས་པའི་ཚུལ་འདི་བསམས་ཤིང་བལྟས་པ་ན་བདག་གི་ཚེ་འདིའི་འདུན་མའི་བྱ་བ་ལེགས་ནས་གདའ་སྟེ། དེ་ཡང་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ཡིན་པས། བཀའ་དྲིན་ཆེའོ་རྗེ་བཙུན་མཁྱེན་པའི་གཏེར་ཞེས་བཀའ་དྲིན་བརྗོད་དེ་མཚན་ནས་བོས་པའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ། དང་པོ་ཐོས་པ་ཇི་ལྟར་མཛད་ཚུལ། བར་དུ་གཞུང་ལུགས་གདམས་པར་ཤར་ཚུལ། ཐ་མར་ཉམས་ལེན་ཇི་ལྟར་མཛད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཐོས་པ་མེད་ལ་ཐར་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ལེགས་པར་མི་ཤེས་པས་དེར་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཚུལ་ཡང་མི་ཤེས་པ། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་པ་མཛད་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་འདུན་ལེགས་དང་བཅས་པ། དེ་ནས་ཐོས་པའི་རིམ་པ་སོ་སོར་མཛད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བླང་དོར་གནས་རྣམས་ཀུན་ལ་འཐོམས་པའི་མུན། །ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། བླང་བྱ་དང་དོར་བྱའི་གནས་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་འཐོམས་ཤིང་རྨོངས་པའི་བློ་མུན་དེ། གསུང་རབ་དུ་མ་ལ་སྦྱངས་པའི་ཡང་དག་པའི་ཐོས་པའི་སྒྲོན་མེས་མ་བསལ་བར་ཐར་ལམ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ལེགས་པར་མི་ཤེས་ན། ལམ་དུ་བཞུགས་ནས་ཐར་བའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ནུས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་མི་ཕམ་ཆོས་རྗེ་དང་། །ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་འདུན་ལེགས་དང་བཅས་པ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་མ་ཐག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་བདག་གིས་མི་ཕམ་ཆོས་རྗེ་བྱམས་མགོན་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཨཱཪྱ་དེ་བ་ཐོགས་མེད་དང་དབྱིག་གཉེན་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་གྲགས་ཏེ་འཛམ་གླིང་རྒྱན་དྲུག་དང་། ཡོན་ཤཱཀ་གཉིས་ལ་མཆོག་གཉིས་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་གཞུང་ལ་ཕྱོགས་རེ་བ་ཙམ་དང་། རགས་པ་རེ་སྦྱངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཚིམ་པར་མ་བྱས་པར་མཁས་པ་དེ་དག་གི་གཞུང་ཀུན་ལ་ཞིབ་ཏུ་སྦྱངས་སོ། །སྦྱངས་ཚུལ་འགའ་ཞིག་ནི་སྔར་བཤད་ཅིང་འཆད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འདུན་ལེགས་ཀྱི་དོན་སྔར་ལྟར་གཞན་ལའང་སྦྱོར། གསུམ་པ་ལ་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚད་མའི་སྐོར་ལ་མཛད་པ་དང་། ལྟ་བའི་སྐོར་ལ་མཛད་ཚུལ་ལོ། །དང་
Chinese
所有这些宗派都显现为教诲。最后，日日夜夜都修持那些意义的要点精华，从中产生的所有善业，都为了佛法兴盛而回向。第二，这种方式是“思考”等两句。像这样，听闻等三者及其善业为了佛法兴盛而回向的方式，思考和观察时，我的今生愿望之事已经圆满。这也是因为至尊上师们，特别是至尊文殊菩萨的恩德。恩德浩大啊，至尊智慧之宝，这样表达恩德并称呼其名。第二，详细讲述分为三部分。第一，听闻是如何进行的。中间，宗派如何显现为教诲。最后，修行是如何进行的。第一部分分为三点。不听闻就不能很好地了解解脱道的差别，因此也不知道如何进入。因为这个理由，一般展示听闻的方式，以及愿望的圆满。然后是听闻的次第各自进行的方式。第一是：“对于应取舍之处皆迷惑的黑暗。”等四句。对于应取舍之处都迷惑和愚昧的心的黑暗，如果没有通过研习众多经典的正听闻之灯来消除，那么如何才能很好地了解解脱道是什么，更不用说走上道路并进入解脱的殊胜城市，根本不可能。第二是：“因此我于弥旁法王等。”等四句，以及愿望的圆满。因为刚才所说的理由，我没有满足于仅仅稍微倾向于弥旁法王慈怙，龙树、圣天、无著、世亲、陈那、法称，即赡部洲六庄严，以及荣、释二者，即通常所说的二胜所著的论典，或者仅仅粗略地学习一下，而是详细地研习了那些智者们的所有论典。一些研习的方式之前已经说过，之后也会讲到。愿望圆满的意义如前一样也适用于其他。第三，显宗和密宗两者，首先是显宗分为两部分。关于量论方面的造诣，以及关于见解方面的造诣。
English
All these sectarian systems appeared as instructions. Finally, day and night, I practiced the essence of the meaning of those, and all the virtues arising from it, I dedicated to the flourishing of the Buddha's teachings. Second, this method is two lines, such as "thinking." Thus, thinking and contemplating on the way that hearing and the three others and their virtues are dedicated to the flourishing of the teachings, the work of my aspirations in this life is well done. This is also due to the kindness of the noble lamas, especially the venerable Manjushri himself. Great is the kindness, O venerable treasure of wisdom, expressing gratitude and calling out his name. Second, the detailed explanation is divided into three parts. First, how listening was done. In the middle, how the sectarian systems appeared as instructions. Finally, how the practice was done. The first part has three points. Without listening, one cannot know well the differences of the path of liberation, so one does not know how to enter there. For that reason, the way of listening is generally shown, along with the fulfillment of aspirations. Then, the order of listening is done separately. The first is: "The darkness that confuses all places of acceptance and rejection." and so on, four lines. The darkness of the mind that is confused and ignorant of the places of acceptance and rejection, if it is not dispelled by the lamp of correct listening that has studied many scriptures, then how can one know well what the path of liberation is, let alone walk on the path and enter the supreme city of liberation, it is impossible. The second is: "Therefore, I, to Mipham Chöje, etc." and so on, four lines, and the fulfillment of aspirations. Because of the reason just mentioned, I was not satisfied with merely leaning slightly towards Mipham Chöje Jammgön, Nagarjuna, Aryadeva, Asanga, Vasubandhu, Dignāga, Dharmakīrti, the six ornaments of Jambudvipa, and Rong and Shakya, the two commonly known as the two supreme ones, or just studying them roughly, but I studied in detail all the treatises of those wise ones. Some of the ways of studying have been mentioned before, and will be explained later. The meaning of fulfilling aspirations applies to others as before. Third, of the two, Sutra and Tantra, first Sutra is divided into two parts. Accomplishments in the field of epistemology, and accomplishments in the field of views.