Tibetan
ལ་གྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་སློབ་དཔོན་ཞིག་གིས་འདུས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འབུམ་ཡོད་པ་སྤྱན་དྲངས། སྔར་གྱི་སློབ་དཔོན་ལྔ་བརྒྱའི་སློབ་མ་མང་པོས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཅི་རིགས་སྤྱན་དྲངས། གཞན་ཡང་དགེ་སློང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་དང་། སངས་རྒྱས་ལྷ་དང་།དཔལ་ལེན་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དར་བར་བྱས་ཤིང་། ཆོས་སྐྱོང་དང་། དབྱངས་སྒྲོགས་དང་། དབྱིག་བཤེས་དང་། སངས་རྒྱས་ལྷ་བཞི་སློབ་མ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་བྱེ་སྨྲ་བའི་ལུགས་དར་བར་མཛད། དུས་འདི་ཙམ་ནས་རྒྱལ་པོ་བི་སུ་ཀལྦ་ཞེས་པ་བྱུང་སྟེ་འདུས་པ་བསྟན། བྲམ་ཟེ་ཆོས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་དང་། འདུལ་བ་སྟོན་པའི་ཆོས་གཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བྱས། དེའི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོ་ཧ་ར་ཙནྡྲས་སྔགས་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་འཛིན་ཐོབ་བོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་བྱོན་ཏེ། དཔལ་ས་ར་ཧའི་བྲམ་ཟེ་སྒྲ་ཅན་འཛིན་དཔལ་བཟང་པོ་ལས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་གསན་ནས་དབུ་མའི་ཚུལ་དར་བར་མཛད། ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ལའང་ཕན་ཆེར་བཏགས། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་དབང་ཆེན་པོར་འདུག་པ་མང་པོ་གནས་ནས་བསྐྲད། ནཱ་ལནྡྲའི་མཁན་པོ་དང་སྡེ་པ་ཀུན་གྱི་བདག་པོ་མཛད་ཅིང་། ནཱ་ལནྡ་རར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྨྲ་བ་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལོ་མང་པོའི་བར་དུ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འཚོ་བ་སྦྱར། ལྷ་མོ་ཙནྚི་ཀ་བསྒྲུབས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་འཚོ་བ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ན། དགེ་ཚུལ་ངན་པ་ཞིག་གིས་ལྷ་མོ་དེ་ལ་འདོད་པའི་དུས་བཏབ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལྷ་མོ་དེ་མི་སྣང་བར་སོང་བས་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས་ནས་ཆོས་གཞི་གཙུགས། དེར་ནག་པོ་ཆེན་པོའི་སྐུ་རེ་རེ་བཞེངས་ནས་བསྟན་པ་སྲུང་བའི་གཉེར་གཏད་བྱས། རྡོ་རྗེའི་གདན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་གླང་ཆེན་གྱི་གནོད་པ་སྲུང་བའི་ཐབས་སུ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་སྐུ་དང་མཆོད་རྟེན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས། དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་ལྕགས་རིས་བསྐོར་ཞིང་། ནང་དུ་མཆོད་ཁང་མང་པོ་བཞེངས། ཀླུ་ཡུལ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་སྤྱན་དྲངས། རིགས་ཚོགས་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དབུ་མ་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། གསང་འདུས་ཀྱི་སྐོར་འགའ་ཞིག་མཛད། སྒྲོལ་མ་དང་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ངོ་བོ་རྒྱལ་སྲས་བློ་གྲོས་རིན་ཆེན་གྱིས་ཞལ་གཟིགས་ཏེ་རྗེས་སུ་བཟུང་། །རྒྱལ་པོ་བདེ་སྤྱོད་བཏུལ་ནས་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་མང་དུ་བཞེངས། བྲག་རི་འགའ་ཞིག་གསེར་དུ་བསྒྱུར་བར་བཞེད་པ་ན་སྒྲོལ་
Chinese
一位被拉（la）所摄受的导师迎请了十万部大众部（Mahāsāṃghika）的法类。先前的五百位导师的众多弟子迎请了各种四续部。此外，比丘精进大和佛天（Buddha-deva）以及吉祥莲（Śrīla）弘扬了声闻乘。护法（Dharmapāla）、妙音（Ghoṣa）、财友（Dhana-mitra）和佛天四人及其弟子们也弘扬了说一切有部（Sarvāstivāda）的教义。大约在这个时期，出现了名为比苏卡尔巴（Visukalpa）的国王，他展示了僧团。名叫法护（Dharma-pāla）的婆罗门也建造了一百座寺庙和一百零八座教授戒律的法座。在那时，哈拉旃陀罗（Haracandra）国王依靠密咒道获得了持明果位。在那之后，圣者龙树（Nāgārjuna）出现，从吉祥萨拉哈（Śrī-Saraha）的婆罗门持声吉祥贤（Ghoṣa-dhara-śrī-bhadra）那里听闻了经部和密部的教法，从而弘扬了中观之理。他也极大地利益了声闻乘的修行者。他驱逐了许多在僧团中拥有大权但行为不符合戒律的僧人。他成为了那烂陀寺的住持和所有僧团的首领。在那烂陀寺，他依靠炼金术为五百位大乘法师提供了多年的生活所需。当他修持了女神旃持迦（Caṇḍikā）并为僧团提供生活所需时，一个恶劣的沙弥因为对女神设定了欲望的时间，导致女神消失了。因此，他建造了一百零八座寺庙并设立了法座。他在那里建造了黑大天（Mahākāla）的雕像，并将守护佛法的职责委托给他们。为了保护金刚座的菩提树免受大象的侵害，他建造了黑大天的雕像和一百零八座佛塔。他用铁栅栏围住了吉祥德松（Śrī-Dhānyakaṭaka）的佛塔，并在里面建造了许多佛堂。他从龙族那里迎请了十万部般若经。他还撰写了阐释中观的论著，如六部理聚等，以及一些密集金刚（Guhyasamāja）的著作。度母和圣者文殊菩萨的化身，王子智贤（mati-ratna）亲自见到了他并被他摄受。调伏了国王乐行（deva-caryā），他建造了许多寺庙。当他想要将一些岩石山变成黄金时，度
English
A teacher who was embraced by La invited a hundred thousand categories of Dharma from the Mahāsāṃghika school. Many disciples of the previous five hundred teachers invited various types of the four tantras. Furthermore, the monk Great Diligence, Buddha-deva, and Śrīla promoted the Śrāvakayāna. Dharmapāla, Ghoṣa, Dhana-mitra, and the four Buddha-devas, along with their disciples, also propagated the doctrine of the Sarvāstivāda school. Around this time, a king named Visukalpa appeared and demonstrated the Saṃgha. A Brahmin named Dharma-pāla also built a hundred temples and a hundred and eight Dharma seats for teaching the Vinaya. At that time, King Haracandra attained the Vidyādhara state through the path of mantra. After that, the noble Nāgārjuna appeared and, having heard the teachings of the Sutra and Tantra from the Brahmin Ghoṣa-dhara-śrī-bhadra of glorious Saraha, propagated the principles of the Madhyamaka. He also greatly benefited the Śrāvakas. He expelled many monks who held great power within the Saṃgha but whose conduct was immoral. He became the abbot of Nālandā Monastery and the master of all the Saṃghas. In Nālandā, he provided sustenance for five hundred Mahāyāna Dharma speakers for many years by relying on the alchemy of transmuting gold. When he accomplished the goddess Caṇḍikā and provided sustenance to the Saṃgha, a wicked novice monk, due to setting a time of desire for the goddess, caused the goddess to disappear. Therefore, he built a hundred and eight temples and established Dharma seats. There, he erected statues of Mahākāla and entrusted them with the responsibility of protecting the teachings. As a means of protecting the Bodhi tree at Vajrāsana from the harm of elephants, he built statues of Mahākāla and a hundred and eight stupas. He surrounded the stupa of glorious Dhānyakaṭaka with an iron fence and built many chapels inside. He invited a hundred thousand Prajñāpāramitā texts from the land of the Nāgas. He also composed treatises explaining the Madhyamaka, such as the six collections of reasoning, and some works on the Guhyasamāja. Prince Mati-ratna, who was the embodiment of Tārā and the noble Mañjuśrī, personally saw him and was embraced by him. Having subdued King Deva-caryā, he built many temples. When he wanted to turn some rocky mountains into gold, Tar
Tibetan
མས་མ་འོངས་ན་རྩོད་པའི་གཞིར་འགྱུར་གསུངས་ནས་བཀག །བྲམ་ཟེ་མ་དྷུ་དང་། པྲ་མ་དྷུ་གཉིས་བཏུལ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྨྲ་བ་པོ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རེ་མཆོད་ཅིང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་གསུང་རབ་རྣམས་བྲིས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ཡང་རྩོད་པས་ཚར་བཅད་ནས་བསྟན་པ་ལ་བཅུག་སྟེ་བསྟན་པ་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་རྒྱས་པར་མཛད། དཔལ་གྱི་རི་ལ་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་སྐུ་ཚེ་དེ་ལ་གྲུབ་པ་མཆོག་བརྙེས་ཏེ། སྐུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ལ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པར་གྱུར། སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱའི་དུས་སུ་འབྱོན་པ་དང་། ལོ་དྲུག་བརྒྱར་བཞུགས་པར་ལུང་བསྟན་ཀྱང་བར་དུ་བདེ་བ་ཅན་དུ་བྱོན། ཁྱད་པར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་དབུ་མའི་སྲོལ་ལེགས་པར་ཕྱེའོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་པ་དགའ་བོ་དང་། དམ་པའི་སྡེ་དང་། ཡང་དག་བདེན་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཅི་རིགས་མཛད། དེ་ཙམ་ནས་རྒྱལ་པོ་མུཉྩ་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་པས་རིག་འཛིན་གྲུབ་ཅིང་། རྒྱལ་པོ་བྷེ་ཛ་འཁོར་སྟོང་དང་ཅས་པས་ཀྱང་མི་སྣང་བ་སོགས་ཀྱི་གྲུབ་པ་བརྙེས། དེའི་དུས་སུ་བྲམ་ཟེ་བིཥྞུ་ཞེས་བྱ་བས་ནཱ་ལནྡར་ལྷ་ཁང་དང་ལྷ་མང་པོ་བཞེངས་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་གཞི་དེ་སྙེད་བཙུགས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གྲོགས་པོ་སློབ་དཔོན་མཆོག་སྲིད་ཀྱིས་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབས་པས་ཞལ་གཟིགས་ཏེ་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་གྲུབ་ཅིང་དེའི་སྒོ་ནས་མང་པོ་ལ་ཕན་བཏགས། སྐབས་འདིར་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ཀཱ་ལ་པ་བྱུང་སྟེ། ལོ་རྒྱུས་ལ་མི་མཐུན་པ་སྣང་ངོ་། །དགྲ་བཅོམ་པ་དགེ་འདུན་འཕེལ་ཡང་དུས་འདིར་བྱུང་། རྒྱལ་པོ་ཧ་རི་བྷ་དྲ་འཁོར་སྟོང་དང་བཅས་པས་རི་ལུའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། དུས་དེ་ཙམ་ནས་ཀླ་ཀློའི་ཆོས་དང་པོར་བྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཞིག་བསླབ་པ་འཆལ་བས་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་དབྱུང་བྱས་པ་ན། དེས་གཞན་དུ་སོང་ནས་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨར་བའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་ཤིང་། བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་རིགས་སྔགས་ཀྱང་མང་པོ་འགྲུབ། བསྟན་བཅོས་དེ་གཏེར་དུ་སྦས་པ་ན་བདུད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ་བཏོན་ནས་གཞན་ལ་བསྟན་པས་དར་རོ། །དེའི་རྗེས་རྒྱལ་པོ་ནི་མ་ཙནྟྲའི་དུས་སུ་མུ་སྟེགས་རྣམས་འདུས་ནས་དམག་བྱས་ཏེ་ནང་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་མང་པོ་མེར་བསྲེགས། དགེ་སློང་མང་པོ་ཡང་བསད། འགའ་ཞིག་ཡུལ་གཞན་དུ་བྲོས་པས་བསྟན་པ་ཅུང་ཟད་འགྲིབ་
Chinese
因此，（他）说未来会成为争论的根源，并加以制止。他调伏了婆罗门母度（藏文：མ་དྷུ་）和婆罗门钵啰母度（藏文：པྲ་མ་དྷུ་）二人，他们供养了两百五十位宣说大乘佛法的人，并书写了大乘的经典。他还通过辩论击败了成百上千的异教徒，使他们皈依佛教，从而使佛教从各个方面得到弘扬。他在吉祥山（藏文：དཔལ་གྱི་རི་）修行，一生证得了最高的成就，身体变成了金黄色，并以各种相好庄严。预言说，导师（佛陀）涅槃四百年后他将出现，并住世六百年，但实际上他去了极乐世界。特别地，他很好地阐明了万法自性本空，仅是名言安立的中观宗的传统。当时，尊者喜悦（藏文：དགའ་བོ་）、圣众（藏文：དམ་པའི་སྡེ་）和真实谛（藏文：ཡང་དག་བདེན་པ་）三位著述了各种阐述唯识宗观点的论著。此后不久，国王穆ñ扎（藏文：མུཉྩ་）及其众多眷属获得了持明（vidyādhara）的成就，国王毗扎（藏文：བྷེ་ཛ་）及其一千眷属也获得了隐身等成就。那时，一位名叫毗湿奴（梵文：Viṣṇu）的婆罗门在纳兰陀建造了寺庙和许多神像，并建立了如此多的大乘佛法的基础。龙树（梵文：Nāgārjuna）的朋友，导师至尊自在（藏文：མཆོག་སྲིད་）修了十二年的观世音菩萨，亲眼见到了他，获得了八大成就，并通过这些成就利益了许多人。大约在这个时候，出现了声明论著《迦剌波》（梵文：Kalāpa），但在历史上存在一些不一致之处。阿罗汉僧众增（藏文：དགེ་འདུན་འཕེལ་）也出现在这个时期。国王哈日跋陀罗（梵文：Haribhadra）及其一千眷属获得了山居的悉地。大约在那个时候，外道（Mleccha）的宗教首次出现，那是因为一位博学的三藏法师，由于行为不端而被僧团驱逐，他去了其他地方，创作了一部宣扬伤害为正法的论著。由于魔鬼的加持，他也成就了许多明咒。当这部论著被埋藏为伏藏时，一个魔鬼化身出现，将其取出并展示给他人，从而得以传播。此后，在国王尼摩赞扎（藏文：ནི་མ་ཙནྟྲ་）时期，异教徒聚集起来发动战争，烧毁了许多佛教寺院，杀害了许多僧侣。一些人逃往其他地方，导致佛教略有衰落。
English
Therefore, (he) said that the future would become a source of contention and stopped it. He subdued the Brahmins Madhu and Pramadhu, and they offered to two hundred and fifty expounders of the Mahayana Dharma and wrote the Mahayana scriptures. He also defeated hundreds and thousands of heretical opponents through debate, causing them to convert to Buddhism, thereby causing Buddhism to flourish in every way. He practiced on the Auspicious Mountain, and in that lifetime attained the supreme accomplishment, his body became golden in color and adorned with marks and signs. It was prophesied that he would appear four hundred years after the passing of the Teacher (Buddha) and would live for six hundred years, but in reality, he went to Sukhavati. In particular, he well elucidated the tradition of the Madhyamaka, which states that all phenomena are empty of inherent existence and exist only nominally. At that time, the venerable Delight, the Holy Assembly, and the Three Truths composed various treatises expounding the views of the Mind-Only school. Soon after, King Muñca and his many attendants attained the accomplishment of vidyādhara, and King Bheja and his thousand attendants also attained accomplishments such as invisibility. At that time, a Brahmin named Vishnu built temples and many deities in Nalanda and established so many foundations for the Mahayana Dharma. The friend of Nagarjuna, the teacher Supreme Existence, practiced Avalokiteśvara for twelve years, saw his face, attained eight great accomplishments, and benefited many through these accomplishments. Around this time, the treatise on grammar, Kalāpa, appeared, but there are some inconsistencies in the history. The Arhat Sangha Increase also appeared during this period. King Haribhadra and his thousand attendants attained the siddhi of mountain retreat. Around that time, the religion of the Mlecchas first appeared, because a learned Tripitaka master, having been expelled from the Sangha for misconduct, went elsewhere and composed a treatise proclaiming harm as Dharma. Due to the blessing of a demon, he also accomplished many mantras. When this treatise was buried as a treasure, a demon manifestation appeared, took it out, and showed it to others, thereby spreading it. Thereafter, during the time of King Nima Tsantra, the heretics gathered together and waged war, burning many Buddhist monasteries and killing many monks. Some fled to other places, causing Buddhism to decline slightly.