Tibetan
་པ་སྟེ། ཐུབ་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འདི་རང་བྱོན་དངོས་སུ་གསུང་འབྱོན་མར་ཡང་གྲགས་ཤིང་། འཕགས་ཡུལ་གྱི་རྟེན་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་ཏོ། །ཉེར་སྦས་ཀྱི་དྷཱི་ཏི་ཀ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་པ་ན། དེས་གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་ཏུ་འཁོར་རྣམ་བཞི་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་། བསྟན་པ་རྒྱས་པར་མཛད། ཁྱད་པར་རྒྱལ་པོ་མི་ན་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་བཅས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་བསླབ་པའི་གནས་དང་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་བཀོད་ཅིང་། དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་ཡང་སྟོང་ཙམ་བྱུང་། ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡུལ་གཞན་དག་ཏུ་བྱོན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ཆོས་བསྟན་ནས་སྐྱེ་བོ་ཁྲི་ཁྲག་མང་པོ་སྨིན་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ་བཀོད་དེ་བསྟན་པ་དར་བར་མཛད་དོ། །མཐར་དྷཱི་ཏི་ཀས་འཕགས་པ་ནག་པོ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་པ་བྱུང་སྟེ། དེས་དམག་བྱས་ཏེ་ཁ་བ་ཅན་དང་ལི་ཡུལ་དང་རི་བོ་འབིགས་བྱེད་ཀྱི་བར་ཡུལ་ཀུན་ལ་དབང་བྱས་ཏེ་སྡིག་མང་པོ་བསགས། ཕྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་གྲགས་པ་དང་མཇལ་ཏེ་ཆོས་བསྟན་ནས་ཤིན་ཏུ་དད་དེ་དགེ་འདུན་ཁྲི་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་མཆོད་ཅིང་ཉིན་མཚན་དུ་དགེ་བ་ལ་འབད་དོ། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་ཚུལ་བཤད་པས། དེའི་ཚེེ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་གདུང་སྐལ་གྱི་རིང་བསྲེལ་སྔོན་མ་ག་དྷའི་བྲེ་བོ་ཆེ་གང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་གྱི་འོག་གཏེར་དུ་སྦས་ཡོད་པ་ཕྱིས་ཁལ་དྲུག་གི་ཚད་དུ་འཕེལ་བ་ལས་རྒྱལ་པོས་ཁྲོ་བོ་ཆེ་གཅིག་བླངས་ནས་ཉིན་བཞག་གཅིག་ལ་རིང་བསྲེེལ་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་སྟོང་གྲུབ་པར་བྱས། འགའ་ཞིག་ལས་འབུམ་གྲུབ་པར་ཡང་བཤད་དོ། །ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་བཀའ་བསྒོས་ཏེ་མཆོད་རྟེན་རྣམས་ལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་གདུགས་མར་མེ་བདུག་སྤོས་སོགས་མཆོད་པའི་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་མཆོད་པར་བྱས། སྐྱེ་འཕགས་ཀྱི་དགེ་འདུན་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་ལ་ཟླ་བ་དྲུག་གི་བར་དུ་མཆོད་ཅིང་། མཐར་དགེ་སློང་རེ་རེ་ལ་གོས་རིན་ཐང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་རེ་རེ་ཕུལ་ནས་འཚང་རྒྱ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་འགྲུབ་པའི་རྟགས་བྱུང་། ཕྱིས་དགེ་འདུན་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་ལ་ལོ་ལྔའི་བར་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་བྱས། དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཡང་དགེ་འདུན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རེ་རེ་ལ་གསེར་སྲང་དུ་མ་དང་ཡོ་བྱད་གཞན་མང་དུ་ཕུལ། མདོར་ན་རྒྱལ་པོ་འདི་ནི་སྟོབས་འབྱོར་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཞབས་ཏོག་བྱས་པ་འདྲ་བ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་སུལ་འང་མ་བྱུང་སྙམ། རྒྱལ་པོ་འདི་ལ་དང་པོ་ག
Chinese
，据说这尊大菩提释迦牟尼像，是自然显现，能发出声音，是印度所有圣物中最主要的。当涅索的提提卡被托付了教法时，他在六个城市向四种类型的追随者讲授佛法，并弘扬了教法。特别是，当名为米纳的国王向其随从讲授佛法时，无数的人皈依了三宝，接受了戒律，并证悟了真谛。大约有一千人证得了阿罗汉果位。他以同样的方式前往其他地方，通过神通和佛法教导，使成千上万的人走上了成熟和解脱的道路，从而弘扬了教法。最后，提提卡将教法托付给圣者黑天后，便入灭了。那时，北方出现了一位名叫无忧的国王。他发动战争，统治了雪域、于阗和直至破山之间的所有地区，积累了许多罪业。后来，他遇到了阿罗汉名称，听闻佛法后非常虔诚，每天供养一万僧人，日夜精进于善行。之后，那位阿罗汉讲述了佛陀授记的故事。当时，阿阇世王的舍利，最初是摩揭陀的一个大升，被埋藏在王舍城佛塔下，后来增长到六驮的量。国王取出一个大罐，用一天的时间建造了八万一千座具有舍利精华的佛塔。也有人说建造了十万座。他命令所有地区用珍宝、伞盖、灯、香等各种供品来供养佛塔。他供养了成千上万的圣僧六个月之久。最后，他向每位比丘赠送了一件非常贵重的衣服，并祈愿他们能够证得菩提，出现了成就的征兆。后来，他为数十万僧人举办了为期五年的盛大节日。在另一个时期，他还向无数的僧人赠送了许多金币和其他物品。总之，这位国王在力量、财富和对僧团的侍奉方面，似乎没有其他印度国王可以与之相比。这位国王最初
English
It is said that this great Bodhi Shakyamuni statue is self-arisen and can emit sound, and is the most important of all the sacred objects in India. When Nera-subdued Dhitika was entrusted with the Dharma, he taught the Dharma to the four types of followers in six cities and propagated the Dharma. In particular, when a king named Mina taught the Dharma to his entourage, countless people took refuge in the Three Jewels, accepted the precepts, and realized the truth. About a thousand people attained the Arhatship. In the same way, he went to other places, and through miraculous powers and Dharma teachings, he led tens of thousands of people to the path of maturation and liberation, thereby propagating the Dharma. Finally, Dhitika entrusted the Dharma to the Holy Black One and passed away. At that time, a king named Ashoka arose in the north. He waged war and ruled all the regions between the snowy mountains, Li-yul, and the mountain that pierces, accumulating many sins. Later, he met the Arhat Name, and after hearing the Dharma, he was very devoted, offering to ten thousand monks every day, and striving for virtue day and night. After that, that Arhat told the story of the Buddha's prophecy. At that time, the relics of King Ajatashatru, originally a large Magadha measure, were buried as treasure under the stupa of Rajagriha, and later grew to the size of six loads. The king took a large pot and built eighty-one thousand stupas with the essence of relics in one day. Some say that one hundred thousand were built. He ordered all regions to offer the stupas with various offerings such as jewels, umbrellas, lamps, incense, etc. He offered to thousands of noble Sangha for six months. Finally, he offered each monk a very valuable robe and prayed that they would attain enlightenment, and signs of accomplishment appeared. Later, he held a grand festival for hundreds of thousands of monks for five years. At another time, he also offered many gold coins and other items to countless monks. In short, in terms of power, wealth, and service to the Sangha, it seems that no other Indian king can compare to this king. This king initially
Tibetan
ཏུམ་པོ་མྱ་ངན་མེད། བར་དུ་འདོད་ཆེན་མྱ་ངན་མེད། ཕྱིས་ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་དུ་གྲགས་ཏེ་དོན་དང་མཐུན་ནོ། །དྷཱི་ཏི་ཀའི་སྐུ་ཚེའི་སྨད་དུ་ཀོའུ་ཤམྦྷེར་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་པའི་སྐབས་ཞིག་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་དག་གིས་མི་རུང་བའི་གཞི་བཅུ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་འདིས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་གྲགས་པ་སོགས་ཀྱིས་བཀའ་བསྡུ་གཉིས་པ་མཛད། འདི་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་སྐོར་སོང་བ་ན་བྱུང་བར་མངོན་ནོ། །དེའི་ཚེ་འཕགས་པ་ནག་པོ་པས་བསྟན་པ་བསྐྱངས་ཤིང་ཆོས་བསྟན་ནས་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་བྱུང་། སིང་ག་ལར་བྱོན་ནས་ཆོས་བསྟན་ནས་མང་པོ་ཞིག་འབྲས་བུ་བཞི་ལ་བཀོད་དེ། གླིང་དེར་བསྟན་པ་དར་བར་མཛད་དོ། །མཐར་འཕགས་པ་ལེགས་མཐོང་ལ་བསྟན་པ་གཏད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས། ལེགས་མཐོང་གིས་སྔར་བཞིན་བསྟན་པའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་ཤིང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན་ནས་ལྷ་ཁང་བཞེངས་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས། གླིང་ཕྲན་མང་པོར་ཡང་བསྟན་པའི་སྲོལ་བཙུགས་ཏེ་མི་མ་ཡིན་མང་པོ་བཏུལ། སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྨིན་གྲོལ་ལ་བཀོད་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །མདོར་ན་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ། །ཀུན་དགའ་བོ། །ཤ་ནའི་གོས་ཅན། ཉེར་སྦས། དྷི་ཏི་ཀ། ནག་པོ་པ། ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོ་སྟེ་བདུན་ནི་བསྟན་པའི་གཏན་རབས་སོ། །དེ་བདུན་གྱིས་སྟོན་པ་འདས་ནས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་བྱས་ལ། སྟོན་པ་བཞུགས་པའི་དུས་སུ་ནི་སྔ་མ་གཉིས་དང་ཤཱ་རིའི་བུས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་མཛད་དོ། །མྱ་ངན་མེད་སྐུ་གཤེགས་ནས་དེའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བུ་མྱ་ངན་བྲལ་བསྐོས། དེའི་དུས་སུ་དགྲ་བཅོམ་པ་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་དུ་མ་ལ་ཕན་བཏགས། མྱ་ངན་བྲལ་གྱི་བུའི་བཙུན་མོ་ལྷ་མོ་དཔལ་གྲུབ་པ་ཞིག་གིས་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་སློང་རྣམས་མཆོད་ཅིང་། ལོ་གསུམ་དུ་སྔར་གྱི་ས་སྟེང་གི་མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་བྱས། བཅོམ་བརླག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་གྲགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བས་ལྷ་ཁང་བཞེངས་ནས་དགེ་འདུན་འབུམ་ཕྲག་ལ་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་བཙུགས། རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དུས་སུ་བྲམ་ཟེ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་སློང་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་ལོ་བདུན་དུ་མཆོད་པ་བྱས། དེའི་རྗེས་སུ་ཀ་ཤི་ཝ་ཎ་སིར་ཞེས་པའི་རྒྱལ་པོས་ལོ་མང་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མཆོད། འདིའི་དུས་སུ་དགེ་སློང་ཀླུ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་ནས་ཆོས་སྟོན་ཚུལ་གྱི་
Chinese
最初名为“无忧”，中间名为“大欲无忧”，后来被称为“法王无忧”，名副其实。在谛提迦晚年，在 कौशाम्बी 向比丘们说法时，扬邑的比丘们行持十种非法之事。这位国王作为施主，由阿罗汉名称等主持了第二次结集。据说这发生在世尊涅槃后一百一十年左右。当时，圣者黑天守护教法，说法后，获得四果的人非常多。他前往 सिंहल 说法，使许多人安立于四果，并在那里弘扬了教法。最终，他将教法托付给圣者善见后，便入灭了。善见如前一样延续教法，并前往南方，建造寺庙，使僧团普及。在许多小岛上也建立了教法传统，降伏了许多非人，使无数众生走向成熟解脱，然后入灭。总而言之，大迦叶、阿难陀、商那和修、优波笈多、谛提迦、黑天、大善见这七位是教法的根本传承。这七位在世尊涅槃后为教法做了伟大的事业。在世尊住世期间，前两位和舍利弗也为教法做了伟大的事业。无忧去世后，他的儿子离忧继承了王位。那时，出现了一位名叫阿罗汉光护的比丘，利益了教法和许多众生。离忧之子的妃子，名为吉祥天女，供养四方比丘，并在三年内对以前地面上的所有佛塔进行了许多种类的供养。在摧毁者中，一位名叫名声的婆罗门建造了寺庙，并为数十万僧侣举办了盛大的节日。在名为喜悦王的时代，出现了一位名叫智者的婆罗门，他聚集了四方比丘，并供养了七年。此后，迦尸城的国王在多年里供养比丘。在这个时代，出现了一位名叫龙树的比丘，他以某种方式说法
English
Initially, he was named "No Sorrow," then "Great Desire No Sorrow," and later he became known as "Dharma King No Sorrow," which was fitting. In the later part of Dhitika's life, while teaching the Dharma to the monks in Kaushambi, the monks of Vaishali were practicing the ten unlawful things. This king, as a patron, had the Second Council conducted by Arhat Name and others. It is said that this occurred about one hundred and ten years after the Buddha's passing. At that time, the venerable Krishnapaksha protected the teachings, and after teaching the Dharma, many attained the four fruits. He went to Simhala and taught the Dharma, establishing many in the four fruits, and propagated the teachings there. Finally, he entrusted the teachings to the venerable Sudarshana and passed into nirvana. Sudarshana continued the lineage of the teachings as before, and went to the southern region, building temples and spreading the Sangha. He also established the tradition of the teachings on many small islands, subduing many non-humans, leading countless beings to maturation and liberation, and then passed into nirvana. In short, Mahakashyapa, Ananda, Shana Vasu, Upagupta, Dhitika, Krishnapaksha, and Mahasudarshana are the seven fundamental lineages of the teachings. These seven did great deeds for the teachings after the Buddha's passing. During the Buddha's lifetime, the first two and Shariputra also did great deeds for the teachings. After No Sorrow passed away, his son Vigatashoka was appointed to the throne. At that time, a bhikshu named Arhat Prakasharakshita appeared and benefited the teachings and many beings. The queen of Vigatashoka's son, a goddess named Shri Siddha, offered to the monks of the four directions, and for three years made many kinds of offerings to all the stupas on the ground. Among the destroyers, a brahmin named Yashasvin built a temple and established a great festival for hundreds of thousands of monks. During the time of King Delightful, a brahmin named Wise appeared. He gathered monks from the four directions and made offerings for seven years. After that, the king of Kashi offered to the monks for many years. During this time, a bhikshu named Nagarjuna appeared and taught the Dharma in a certain way.