Tibetan
དབང་གིས་སྡེ་པ་བཞིར་གྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་པཱ་྄ཎིས་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་བསྒྲུབས་ཏེ་ཞལ་གཟིགས་ནས་སྒྲ་རིག་པ་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་པཱ་ཎི་བརྩམས། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མེས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་ཀྱི་ཚོང་དཔོན་སོགས་འཕགས་པ་སུམ་སྟོང་ལ་ལོ་སུམ་ཅུ་ལྷག་ཙམ་དུ་མཆོད། གནས་བརྟན་ཀླུའི་རྗེས་འཇུག་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་རྩོད་པ་སྤེལ་བས་སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་པའི་འགོ་བརྩམས། རྒྱལ་པོ་པདྨ་ཆེན་པོའི་གྲོགས་པོ་བྲམ་ཟེ་བཟང་པོ་དང་། མཆོག་སྲིད་གཉིས་བྱུང་བའི་གཉིས་ཀས་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གཙུག་ལག་ཁང་ཉི་ཤུ་བཞེངས་ནས་མཆོད། ཡུལ་ཨོ་བི་ཤིར་རྒྱལ་པོ་ཟླ་བ་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཁྱིམ་དུ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དགེ་སློང་གི་གཟུགས་བྱོན་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཅི་རིགས་བསྟན་ཅིང་། ཁྱིམ་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གླེགས་བམ་ཞིག་བཞག་སྟེ། སྟོན་པ་འདས་ནས་མི་ཡུལ་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བྱུང་བའི་ཐོག་མའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་རྒྱལ་རིགས་ལེགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པས་ཛ་ལནྡྷ་རིའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་དད་པ་ལ་བཀོད་ནས་དེས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་མཆོད་ཅིང་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་ལ་དུས་སྟོན་མང་དུ་བཙུགས། དགེ་སློང་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བས་དགེ་འདུན་འབུམ་ཕྲག་གཉིས་ཀྱི་ཞབས་ཏོག་མཛད། ཁ་ཆེའི་བྲམ་ཟེའི་སུ་རྟ་ཞེས་བྱ་བས་བྱེ་སྨྲའི་བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱོབ་སོགས་དགེ་སློང་ལྔ་སྟོང་ལ་མཆོད་དེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལྷག་པར་དར་བར་བྱས། དེའི་ཚེ་ཤར་ཕྱོགས་ནས་འཕགས་པ་རྩིབས་ལོགས་ཞེས་བྱ་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་གིས། རྒྱལ་པོ་ཀྲི་ཀིའི་རྨི་ལམ་དུ་ལུང་བསྟན་ཏེ་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་རྣམ་དག་ཏུ་བསྒྲུབས་ནས་བཀའ་བསྡུ་གསུམ་པ་བྱས། འདིའི་དུས་སུ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་ཡི་གེར་བཀོད་ཅིང་། སྔར་རེ་གཉིས་འཁོད་པ་ལའང་དག་ཐེར་བྱས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཁྱིམ་བདག་ཛ་ཊི་ཞེས་བྱ་བས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་རྣམས་ལ་མཆོད་ཅིང་། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་དང་། དབྱངས་སྒྲོགས་གཉིས་སྤྱན་དྲངས་ནས། དགེ་སློང་སུམ་འབུམ་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མཆོད་དེ་བྱང་ཆུབ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་འགྲུབ་པའི་ལྟས་བྱུང་། རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀའི་བུས་དགྲ་བཅོམ་པ་བརྒྱད་དང་དགེ་སློང་གཞན་ཁྲི་ལ་ལོ་ལྔར་དུས་སྟོན་བྱས། བྲམ་ཟེ་བ་དུཿཞེས་བྱ་བས་ཤོ་ལོ་འབུམ་རེ་ཡོད་པའི་སྡེ་སྣོད
Chinese
由于权力，分裂为四个派别。当时，婆罗门波腻尼修行圣者世间自在天，显现真容后，著述了阐述声明学的伟大论著《波腻尼》。之后，名为弥施因的国王供养阿罗汉法商等三千圣者三十余年。一位随顺龙树的住持比丘发起辩论，开始了分裂为十八部的开端。莲花大王的朋友婆罗门贤善和殊胜王权二者都对僧团作了盛大的供养。国王也建造了二十座寺庙进行供养。在奥比希尔地方，出现了一位名为月护的国王。在他的家中，圣者文殊以比丘的形象显现，宣说了各种大乘佛法。并在家中放置了一部《般若波罗蜜多经》。这是导师逝世后，人间出现大乘佛法的开端。此后，种姓为国王的善见阿罗汉使扎兰达拉的国王生起信心，他供养了北方所有的佛塔，并为四方的僧团设立了许多节日。名为真实胜幢的比丘为二十万僧团服务。克什米尔的婆罗门苏尔塔供养了分别说的比丘法护等五千比丘，使三藏特别兴盛。当时，东方出现了一位名为圣肋的阿罗汉。他在克里基国王的梦中作了授记，将所有的十八部都确立为清净的教法，并举行了第三次结集。此时，将三藏记录成文字，并对之前记录的一些内容进行了校正。此后，北方的一位名叫扎提的施主供养了北方所有的佛塔。并迎请了分别说的比丘世友和妙音。供养了三十万比丘十二年，出现了成就菩提发心的征兆。迦腻色迦王的儿子为八位阿罗汉和其他一万比丘举行了五年的节日。一位名叫杜ḥ的婆罗门拥有每个都有十万颂的论藏
English
Due to power, it split into four factions. At that time, the Brahmin Pāṇini practiced the noble Lokanātha, and after seeing his face, he composed the great treatise Pāṇini, which expounds the science of sound. After that, a king named Meśyina offered to three thousand noble beings, including the Arhat Dharma Merchant, for more than thirty years. A monk who followed Nāgārjuna initiated disputes, which began the division into eighteen schools. The Brahmin Bhadra, a friend of King Mahāpadma, and the two supreme rulers both made great offerings to the Sangha. The king also built twenty monasteries and made offerings. In the country of Oviśir, there arose a king named Chandra Rakṣita. In his house, the noble Mañjuśrī appeared in the form of a monk and taught various Mahāyāna teachings. He also placed a volume of the Prajñāpāramitā in his house. This was the beginning of the emergence of Mahāyāna teachings in the human realm after the Teacher's passing. After that, the Arhat Sudarśana of the royal lineage inspired faith in a king of Jālandhara, who offered to all the stupas in the north and established many festivals for the Sangha in the four directions. A monk named Samyagjina rendered service to two hundred thousand members of the Sangha. A Kashmiri Brahmin named Surata offered to five thousand monks, including the Vaibhāṣika monk Dharmatrāta, and especially promoted the Tripitaka. At that time, a noble Arhat named Ārya Pārśva appeared from the east. He prophesied in the dream of King Kṛki and established all eighteen schools as pure teachings, and held the Third Council. At this time, the Tripitaka was written down, and some of the previously recorded content was also corrected. After that, a householder named Jaṭi in the north offered to all the stupas in the north. He invited the Vaibhāṣika monks Vasumitra and Ghoṣaka. He offered to three hundred thousand monks for twelve years, and signs appeared that the aspiration for enlightenment would be fulfilled. The son of King Kaniṣka held a festival for eight Arhats and ten thousand other monks for five years. A Brahmin named Duḥ possessed a collection of treatises, each containing one hundred thousand verses.
Tibetan
་གསུམ་ཚར་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་བཞེངས་ཏེ་མཆོད། འཕགས་པ་ཨ་ཤྭ་གུབ་ཏ་ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་འཕགས་པ་སློབ་པ་མང་དུ་བྱུང་། ལཀྴ་ཨ་ཤྭ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་བྱས། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་བྲམ་ཟེ་རིགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ནནྡྷ་སོགས་ཐེག་ཆེན་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མང་པོ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་རིགས་གསུམ་མགོན་པོ་དང་། བྱམས་པ་སོགས་སོ་སོ་ལ་ཆོས་དངོས་སུ་གསན་ནུས་པའོ། །མདོར་ན་དེའི་ཚེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་མ་གཏོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ཕལ་ཆེར་བྱུང་སྟེ། ལྷ་ཀླུ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ནས་ཀྱང་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེའི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོ་ལཀྴ་ཨ་ཤྭས་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལྔ་བརྒྱའི་གྲངས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་དེ་སྙེད་བཞེངས་ནས་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ནས་བཞུགས་པར་མཛད་དེ། །བློ་རྣོ་བ་ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉན་ཏུ་བཅུག །རྒྱལ་པོས་སྡེ་སྣོད་འབུམ་ཕྲག་བཞུགས་པ་རྣམས་བྲིས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཕུལ་ཏེ་ཕྱིས་ནཱ་ལནྡར་སྤྱན་དྲངས་ནས་བཞུགས། ཆོས་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་དང་བཟོད་པ་ཐོབ་པ། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་གོ །དེའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དག་གིས་བློར་མ་ཤོང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐུར་བ་བཏབ། དེའི་སྐབས་སུ་མ་ག་དྷར་བྲམ་ཟེ་ཐོ་བཙུན་གྲུབ་རྗེ་དང་། བདེ་བྱེད་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། ཐོ་བཙུན་གྱིས་སྟོན་པ་ལ་ཁྱད་པར་འཕགས་སྟོད་དང་། བདེ་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་ལས་ཕུལ་བྱུང་གི་བསྟོད་པ་བརྩམས་ཏེ་ཀུན་ལ་སྤེལ་ཞིང་། སྔ་མས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་རེ་ལ་འཚོ་བ་སྦྱར། དེ་གཉིས་ཀས་གཙུག་ལག་ཁང་བརྒྱད་བཞེངས་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་གླེགས་བམ་རྣམས་བཞུགས་པར་བྱས། དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཙན་དན་སྐྱོང་གི་ལྷ་ཁང་བཞེངས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ལ་མཆོད། དེ་ནས་ས་ར་ཧཱཾ་བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ཡང་ནཱ་ལནྡ་རར་བྱོན་ཏེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་འགའ་དང་། གསང་བའི་བདག་པོ་སོགས་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་མདོ་སྔགས་ཐམས་ཅད་གསན་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མས་ཀྱང་རྗེས་སུ་བཟུང་སྟེ་གྲུབ་པ་བརྙེས་ཤིང་། དབུ་མའི་ལུགས་དར་བར་མཛད་དོ། །འདི་དང་དུས་མཉམ་དུ་ཀ་མ་ལ་གརྦྷ་སོགས་དབུ་མའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་བརྒྱད་བྱུང་། དེའི་ཚེ་སྒྲིབ་སེ
Chinese
建造了成百上千座三宝像并供养。名为圣者阿须矩多者宣讲佛法，涌现了众多阿罗汉和圣者学人。名为拉迦阿须瓦的国王也为佛法事业广作贡献。西南方出现了一位名为婆罗门种姓具种者，他迎请了阿罗汉难陀等众多宣讲大乘的善知识。他们也能各自直接听闻三族怙主和弥勒等本尊的教法。总之，当时涌现了约五百位宣讲大乘佛法者。当时，除了《十万颂般若经》外，大部分大乘经典都已出现，也从天神、龙族等地迎请而来。当时，拉迦阿须瓦国王建造了与五百位说法者数量相等的寺庙，并迎请这些说法者安住其中。五百位聪颖之人出家，被安排听闻大乘佛法。国王抄写了数百万蕴藏的经藏，献给僧侣，后来迎请至那烂陀寺安放。五百位说法比丘都获得了色身和忍辱，并且都具有神通。当时，小乘部派的人无法理解，便诽谤说大乘不是佛陀的教法。此时，摩揭陀国出现了婆罗门托尊成就和安乐自在者。托尊创作了赞颂本师殊胜的颂歌，安乐自在者创作了赞颂天神超胜的颂歌，并广为流传。前者为大小乘的僧侣各五百人提供生活所需。他们两人建造了八座寺庙，安放了大乘的经卷。之后，旃檀护王建造了寺庙，供养僧团。此后，萨ra哈（梵文：Saraha）婆罗门声闻持善者也来到那烂陀寺，从一些密咒上师和秘密主等本尊处听闻了所有的显密教法。金刚瑜伽母也摄受了他，使他获得了成就，并弘扬了中观宗。与此大致同时，出现了迦摩拉嘎ra巴等八位宣讲中观之道的论师。当时，遮障
English
Hundreds and thousands of images of the Three Jewels were built and offered. The noble Ashvagupta taught the Dharma, and many Arhats and noble disciples appeared. King Laksha Ashva also made great contributions to the Dharma. In the southwest, a Brahmin named Rihalden appeared. He invited many virtuous friends who taught the Mahayana, such as the Arhat Nanda. They were also able to directly hear the teachings of the Three Family Protectors and Maitreya, etc. In short, at that time, about five hundred teachers of the Mahayana Dharma appeared. At that time, most of the Mahayana sutras had appeared, except for the Hundred Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, and they were also invited from the lands of gods, nagas, etc. At that time, King Laksha Ashva built as many temples as there were five hundred Dharma speakers, and invited those Dharma speakers to reside there. Five hundred intelligent people renounced and were allowed to listen to the Mahayana Dharma. The king wrote down the millions of volumes of scriptures that were stored, offered them to the monks, and later invited them to Nalanda Monastery to be placed there. All five hundred Dharma-speaking monks had attained form and patience, and all possessed clairvoyance. At that time, the Hinayana schools could not understand it, and slandered that the Mahayana was not the Buddha's teaching. At that time, the Brahmin Tho Tsun Grubje and Dekye Dakpo appeared in Magadha. Tho Tsun composed a hymn praising the excellence of the teacher, and Dekye composed a hymn praising the excellence of the gods, and spread them to everyone. The former provided for the livelihood of five hundred monks each of the Hinayana and Mahayana. The two of them built eight temples and placed the Mahayana scriptures there. After that, King Chandana Protector built a temple and offered it to the Sangha. Then, Saraha Brahmin Sound-Grasping Good One also came to Nalanda Monastery, and heard all the sutras and tantras from some secret mantra masters and the Lord of Secrets, etc., the supreme deities. Vajrayogini also embraced him, enabling him to attain accomplishment, and he propagated the Madhyamaka tradition. At about the same time, eight teachers appeared who taught the Madhyamaka path, such as Kamala Garbha. At that time, obscurations