Tibetan
་རྗེ་ཕག་མོ་སྒྲུབ་པས་ཞལ་གཟིགས། ཚད་མ་སྡེ་བདུན་དང་། བྱམས་ཆོས་སོགས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས། མུ་སྟེགས་མང་པོའི་རྩོད་པ་བཟློག་ནས་བསྟན་པ་ལ་བཅུག་གོ །ཀ་ཆེན་གཉིས་པ་ཛྙ་ན་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་མཁས་ཤིང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་མང་པོ་ཡང་མཁྱེན། སྟོན་པ་དང་བྱམས་པ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཞལ་གཟིགས། མངོན་ཤེས་ཀྱང་ཐོགས་མེད་མངའ། ཇོ་བོ་རྗེའི་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན། ཆོས་གཞི་མང་པོ་ཞིག་བཙུགས། ཇོ་བོ་རྗེ་ཡང་འདི་དུས་སུ་བྱོན་ཏེ་ནཱ་ལནྡའི་མཁན་པོ་མཛད་ཅིང་། ཨོ་ཏནྟ་པུ་རི་ཡང་བསྐྱངས། ཕྱིས་བོད་དུ་བྱོན་པའི་ལོ་རྒྱུས་ནི་གྲགས་ཆེ། མི་ཏྲི་པ་ཡང་འདི་དུས་སུ་བྱོན་ཏེ། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཞལ་གཟིགས་ཤིང་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་ལོ་རྒྱུས་ནི་གཞན་དུ་གསལ། དེའི་ཚེ་ཨ་མོ་གྷ་བཛྲ་དང་། བླ་མ་མངོན་ཤེས་ཅན་དང་། པྲཛྙ་རཀྵི་ཏ་སོགས་མང་དུ་བྱོན། ཌོཾ་བྷི་བ་ཕྱི་མ་ནི་ནཱ་རོ་པའི་སློབ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧེ་རུ་ཀའི་གྲུབ་པ་བརྙེས། ཀ་སོ་རི་པས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཞལ་གཟིགས་ཤིང་ནུས་པ་ཆེ། རི་རི་བ་ནི་ནཱ་རོ་པའི་སློབ་མ་སྟེ། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་གྲུབ་པ་ཐོབ་ཅིང་ནགས་ཀྱི་སྲོག་ཆགས་གདུག་པ་ཅན་སྟག་སོགས་བཀུག་ནས་ཆིབས་ནུས། འདི་གཉིས་ཀའང་འཇའ་ལུས་སུ་གཤེགས། ནཱ་རོ་པའི་སློབ་མ་པྲཛྙ་རཀྵི་ཏ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་དང་བདེ་མཆོག་གི་སྐོར་ལ་ལྷག་པར་མཁས། བདེ་མཆོག །འཇམ་དཔལ། དུས་འཁོར་སོགས་ལྷ་མང་པོའི་ཞལ་གཟིགས། ལན་གཅིག་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་བརྒྱད་རྩོད་དུ་འོངས་པ་ལ་ལྟ་སྟངས་མཛད་པས་དྲུག་ངག་ལྐུགས། གཉིས་མིག་ལོང་ཡང་སླར་གྲོལ་བར་མཛད། སློབ་དཔོན་དཔེ་མེད་འཚོ་བ་ནི། རིག་གནས་ཐམས་ཅད་དང་དུས་འཁོར་ལ་མཁས། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་། ཕྱག་ཆེན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། འདི་དུས་སུ་ཡ་མ་རི་ཞེས་པ་བྱུང་སྟེ། པཎྜི་ཏ་ཡིན་ཡང་འབྱོར་བ་ཆུང་བས་ནོར་རྒྱ྄ུན་མ་བསྒྲུབས་པའི་འགྲུབ་སྟེ་འབྱོར་བ་ཆེན་པོ་བྱུང་། བྲམ་ཟེ་དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཚང་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། ཆོས་གྲགས་ཀྱི་ལུགས་འགོག་པའི་ཚད་མ་གསར་པ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་པ་ན། འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་དུ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དགག་མི་ནུས། སྐྱོན་དུ་མཐོང་བ་དེ་ཁྱེད་རང་གི་བློ་སྐྱོན་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པས། བཤགས་པ་ཕུལ་ནས་ཆོས་གྲགས་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས། རྒྱལ་པོ་ཨ་མྲ་པཱ་ལའི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་རཏྣ་ཨཱ་ཀ་ར་གུཔྟས་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་མཁ
Chinese
尊者帕摩竹巴亲见了本尊。精通量论七支和慈氏五论等。驳倒了许多外道徒的辩论，使他们皈依了佛法。第二位大卡智嘉纳西日密扎精通三藏，也精通许多密宗法门。亲见了释迦牟尼佛、弥勒佛和观世音菩萨。还拥有无碍的神通。是阿底峡尊者的恩师。建立了许多佛法基础。阿底峡尊者也于此时来到，担任那烂陀寺的住持，并管理着欧丹达普日寺。后来前往西藏的事迹广为人知。弥勒巴也于此时出现，亲见了观世音菩萨并获得成就的事迹在其他地方有详细记载。当时，阿莫伽金刚、具神通的上师和般若护等许多人出现。后来的多比巴是那若巴的弟子，获得了黑汝嘎的成就。卡索日巴亲见了金刚亥母，具有强大的力量。日日巴是那若巴的弟子，获得了胜乐金刚的成就，能够驱使森林中的凶猛动物，如老虎等作为坐骑。这两位都虹化而去。那若巴的弟子般若护精通所有续部，尤其精通胜乐金刚的法类。胜乐金刚。文殊。时轮等许多本尊都亲见过。有一次，八位外道辩论者前来挑战，他只是看了一眼，就使六人变成哑巴，两人变成瞎子，后来又让他们恢复了。导师无与伦比的生命精通所有学问和时轮。见到了观世音菩萨。获得了大手印的成就。此时出现了一位名叫亚玛日的，虽然是班智达，但因为资财匮乏，没有积累财富，后来通过努力获得了巨大的财富。一位名叫婆罗门喜乐的人，对一切都非常精通，他想创建一个新的量论来驳倒法称的理论。文殊菩萨在梦中告诉他：法称是圣者，你无法驳倒他。你所看到的缺点是你自己的智慧缺陷。于是他忏悔并创作了阐释法称思想的论著。在阿摩罗帕拉国王时期，导师燃阿迦罗古普塔担任了金刚座的住
English
Venerable Phagmo Drupa personally saw the deity. He was extremely skilled in the Seven Treatises on Valid Cognition and the teachings of Maitreya, etc. He refuted the arguments of many heretics and brought them into the teachings. The second great Ka, Jñānaśrīmitra, was skilled in the three baskets and also knew many tantric teachings. He personally saw the Teacher, Maitreya, and Avalokiteśvara. He also possessed unobstructed clairvoyance. He was a kind guru of Jowo Je. He established many Dharma foundations. Jowo Je also came at this time and served as the abbot of Nālandā and also managed Otaṇṭapurī. Later, the story of his coming to Tibet is well known. Mitrīpa also appeared at this time and the story of his personally seeing Avalokiteśvara and attaining accomplishment is detailed elsewhere. At that time, Amoghavajra, the lama with clairvoyance, Prajñārakṣita, and many others appeared. The later Ḍombipa was a student of Nāropa and attained the accomplishment of Heruka. Kasoripa personally saw Vajravārāhī and had great power. Riripa was a student of Nāropa and attained the accomplishment of Chakrasamvara and was able to subdue fierce wild animals such as tigers in the forest and ride them. Both of these passed away into rainbow bodies. Nāropa's student Prajñārakṣita was particularly skilled in all the tantras and especially in the teachings of Hevajra. Hevajra. Mañjuśrī. Kālacakra and many other deities were personally seen. Once, when eight heretical debaters came to challenge him, he merely glanced at them and six became mute and two became blind, but he later restored them. The teacher Exemplary Life was skilled in all arts and sciences and Kālacakra. He saw Avalokiteśvara. He attained the siddhi of Mahāmudrā. At this time, someone called Yamāri appeared, who, although a paṇḍita, was poor and did not accumulate wealth, but later, through effort, gained great wealth. A Brahmin named Delightful Joy, who was very skilled in everything, thought to create a new treatise on valid cognition to refute the system of Dharmakīrti. Mañjuśrī told him in a dream: Dharmakīrti is a noble being, so you cannot refute him. The faults you see are faults of your own mind. So he confessed and composed a treatise explaining the thought of Dharmakīrti. During the time of King Amrapala, the teacher Ratnākaragupta served as the abbot of Vajrāsana.
Tibetan
ན་པོ་མཛད་དེ། སྐྱེས་མཆོག་ངོ་མཚར་ཅན་ཞིག་ཡིན། འདིའི་རྗེས་སུ་པཎ་གྲུབ་ཆེ་ཕྲ་མང་པོ་བྱོན། གྲགས་ཆེ་བ་སློབ་དཔོན་ཨ་བྷྱ་ཀ་ར་སྟེ། འདི་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་། རྨི་ལམ་དུ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མས་ཞལ་གཟིགས་ནས་སཾ་བྷུ་ཊིའི་ཊྲིཀྐ་མཛད་པའི་གནས་པ་ཐོབ། རྡོ་རྗེའི་གདན་དང་། བི་ཀྲ་མ་ཤྲཱི་ལ་དང་། ནཱ་ལནྡའི་མཁན་པོ་མཛད། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དགོངས་འགྲེལ་དང་། འོད་སྙེ་སོགས་ཕྲེང་བ་གསུམ་གྱི་སྐོར་སོགས་མང་དུ་མཛད་དེ་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་བྱས། འདི་དུས་སུ་བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལ་པཎྜི་ཏ་དྲུག་ཅུ་ཙམ་དང་། རྒྱུན་དུ་དགེ་སློང་གཞན་སྟོང་རེ་ཙམ་དང་། མཆོད་པ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་དུས་སུ་རབ་བྱུང་ལྔ་སྟོང་ཙམ་རེ་འདུ། རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་རྒྱལ་པོས་འཚོ་བ་སྦྱར་བའི་ཐེག་ཆེན་པ་བཞི་བཅུ་རེ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཉིས་བརྒྱ་རེ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་ཤིང་། སྐབས་འགར་དགེ་སློང་ཁྲི་ཕྲག་རེ་ཙམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་། ཨོ་ཏནྟ་དང་པུ་རིར་རྒྱུན་དུ་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་རེ་དང་། སྐབས་འགར་རབ་བྱུང་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་རེ་འབྱུང་བར་གྲགས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདི་ལ་རྒྱལ་པོས་ས་ཆ་བཟང་པོ་ཞིག་ཀྱང་ཕུལ། འདིའི་རྗེས་སུ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་། ཛྙ་ན་ཨཱ་ཀ་ར་གུབྟ་སོགས་མཁས་པ་དུ་མ་བྱོན་ཞིང་། དེ་ལ་གྲགས་ཆེ་བ་ནི་པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་སྟེ། འདི་ནི་སྒྲོལ་མས་རྗེས་སུ་བཟུང་ཞིང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕྱིས་བོད་དུ་བྱོན་ནས་དོན་མཛད་ཅིང་། དེ་ཡང་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་བཞུགས་པའི་སྐབས་སུ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་ནི། མཁྱེན་རབ་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་དང་མཉམ་ཞིང་། བདེ་མཆོག །དུས་འཁོར། གཤིན་རྗེ་གཤེད་སོགས་ལྷ་མང་པོའི་ཞལ་གཟིགས། དབང་བསྐུར་བའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་པ་དངོས་སུ་འབེབས་ནུས། གཏོར་མ་མཁའ་འགྲོས་དངོས་སུ་ལེན། སྟ་སྟངས་ཡང་གྲུབ་པ་སོགས་མང་ངོ་། །ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཀ་གུབྟས་ནི་བྱམས་པའི་ཞལ་གཟིགས། བུདྡྷ་ཤྲཱི་མི་ཏྲས་ནི་མནལ་ལམ་དུ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལས་ཆོས་གསན། ཕྱག་རིས་ཀྱང་གླང་ཆེན་གནོན་ནུས། དེ་གཉིས་ཀའང་རིག་གནས་ཀུན་ལ་མཁས་ཤིང་། རིམ་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བརྙེས་པའོ། །འདི་དག་གི་དུས་རྒྱལ་པོ་སེ་ན་བཞི་བྱུང་སྟེ། དེའི་རིང་ལ་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་མུ་སྟེགས་ཇེ་འཕེལ་དུ་སོང་ཞིང་། ཀླ་ཀློའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ཡང་ཇེ་མང་དུ་གྱུར། དེའི་རྗེས་སུ་ཏུ་རུ་ཥྐའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས་ཏུ་རུཥྐའི་རྒྱལ་ཕྲན་གཞ
Chinese
他行持禁行，是一位殊胜稀有之人。此后涌现了众多大小班智达和成就者。其中最著名的是阿底峡尊者。他精通所有经续，在梦中金刚瑜伽母显现，获得了撰写《桑布扎》注释的地位。他担任金刚座、超戒寺和那烂陀寺的住持。他撰写了许多般若经的释论，以及《光明鬘》等三鬘的著作，对佛教做出了巨大的贡献。在这个时期，超戒寺有大约六十位班智达，通常有大约一千名比丘，在举行供养等仪式时，聚集了大约五千名僧人。在金刚座，国王供养的四十名大乘行者和两百名声闻比丘常住于此。有时会聚集大约一万名比丘。据说在欧丹达和普里，通常有一千名比丘，有时会聚集一万两千名僧人。国王还向这位尊者赠送了一块良田。此后，涌现了伟大的尊者拉特纳拉克希塔、智藏古普塔等众多学者。其中最著名的是班禅释迦室利，他受到度母的加持，精通显密经论的海洋。后来他前往西藏弘法利生，当时萨迦班智达也在世。尊者拉特纳拉克希塔与智藏释迦室利齐名，曾亲见胜乐金刚、时轮金刚、阎魔敌等众多本尊。在灌顶时，他能够真实地降下智慧尊。空行母亲自接受食子。他还成就了投掷武器等许多成就。智藏古普塔亲见了弥勒佛。佛吉祥友在梦中从金刚瑜伽母那里听闻佛法。他的手印也能压制大象。他们两人都精通所有学问，获得了殊胜的二次第的证悟。在他们那个时代，出现了四位塞纳国王。在那段时间里，各地的外道势力日益增长，信仰异端邪说的人也越来越多。此后，出现了一位突厥国王，他
English
He practiced asceticism and was a rare and extraordinary being. After him, many great and small paṇḍitas and siddhas appeared. The most famous was the master Abhayākaragupta. He was learned in all the sutras and tantras, and in a dream, Vajrayogini appeared to him, and he obtained the position of writing the ṭīkā of the Saṃpuṭi. He served as the abbot of Vajrāsana, Vikramaśīla, and Nālandā. He wrote many commentaries on the Prajñāpāramitā, and the three series of works such as the Light Garland, and made great contributions to the teachings. At this time, there were about sixty paṇḍitas at Vikramaśīla, usually about a thousand monks, and about five thousand monks gathered during offerings and other ceremonies. At Vajrāsana, forty Mahayana practitioners supported by the king and two hundred Śrāvakā monks always resided there. Sometimes gatherings of about ten thousand monks would occur. It is said that in Odantapuri, there were usually a thousand monks, and sometimes twelve thousand monks would gather. The king also offered this master a good piece of land. After him, many scholars such as the great master Ratnarakṣita and Jñāna Ākaragupta appeared. The most famous of these was Paṇchen Śākyaśrī, who was blessed by Tara and mastered the ocean of sutras and tantras. Later, he went to Tibet to benefit beings, and this was during the time when Sakya Paṇḍita was alive. The master Ratnarakṣita was equal to Khyenrap Śākyaśrī and had visions of many deities such as Hevajra, Kālacakra, and Yamāntaka. During empowerment, he was able to actually invoke the wisdom being. The ḍākinīs would personally accept the torma. He also accomplished many siddhis such as throwing weapons. Jñāna Ākaragupta had a vision of Maitreya. Buddhashrīmitra heard the Dharma from Vajrayogini in a dream. His handprint could also subdue elephants. Both of them were learned in all arts and sciences and attained special realizations of the two stages. During their time, four Sena kings appeared. During that time, heretical influences increased in all directions, and those who held to barbarian philosophies also increased. After that, a Turkish king appeared, and he
Tibetan
ན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མ་ག་དྷའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བཅོམ། ཨོ་ཏནྟ་པུ་རིར་རབ་བྱུང་མང་པོ་བསད་ནས་དེ་དང་བི་ཀྲ་མ་ཤྲཱི་ལ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་བཤིག པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བྲོས་ཏེ་དེ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ནུབ་བོ། །འདི་ཇོ་བོ་རྗེ་བི་ཀྲ་མ་ཤྲཱི་ལའི་མཁན་པོ་མཛད་ནས་བླ་རབས་བཅུ་པ་པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱིས་དེའི་མཁན་པོ་མཛད་རྗེས་སུ་བྱུང་བར་བཤད་དོ། །དེ་དུས་སུ་གྲུབ་ཐོབ་འགའ་རེ་ཡོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་བཟློག་ཐབས་མ་རྙེད་པར། ཡུལ་གྱི་དབུས་མ་ག་དྷར་བསྟན་པ་ནུབ་པ་ལྟར་སོང་ངོ་། །དེའི་རྗེས་སུ་རྒྱལ་པོ་ཙ་ག་ལ་རཱ་ཛ་ཞེས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས་རྡོ་རྗེའི་གདན་དུ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས། སྔར་བཤིག་པའི་ལྷ་ཁང་ཕལ་ཆེར་ལ་ཞིག་གསོས་དང་། ཆོས་གཞི་ཡང་བཙུགས། ནཱ་ལནྡར་ལྷ་ཁང་ལ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ཀྱང་ཆོས་གཞི་མ་ཚུགས། རྒྱལ་པོ་དེ་ཕྱིན་ཆད་མ་ག་དྷར་མཆོད་པ་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་མ་བྱུང་ཞིང་། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཡང་མ་བྱུང་ངོ་། །ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་མུ་ཀུ་དེ་བས་ཕྱོགས་གཞན་ཞིག་ཏུ་ལྷ་ཁང་བཞེངས་ནས་ཆོས་གཞི་འགའ་རེ་བཙུགས་སོ། །དེ་ཕྱིན་ཆད་ཕྱོགས་འགའ་རེ་ན་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། མཁས་གྲུབ་འགའ་ཡོད་ནའང་ཡུལ་དབུས་སུ་གྲགས་ཆེ་བ་ནི་མེད་དོ།། །།༈ གཉིས་པ་ཐོབ་རུ་འགའ་ཞིག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་པུ་རཀྵི་ཏའི་དུས་སུ་ལངྐ་རྒྱལ་བཟང་བྱོན་ཏེ། སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་ཞལ་གཟིགས། ནུས་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ། དེའི་རྗེས་སུ་གྲུབ་ཆེན་དཔལ་འཛིན་བྱོན་ཏེ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ། དབྱངས་ཅན་མའི་ཞལ་གཟིགས། དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཞིག་ཏུ་རུ་ཥྐའི་རྒྱལ་པོས་མགོ་གཅོད་པར་བརྩོམ་པ་ལས་སློབ་དཔོན་འདིས་རང་གི་དབུ་བྱིན་ཏེ་བསླུས་ནས། རང་གི་སྐེ་ལ་མ་ཧེའི་མགོ་འབྱར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་ནོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བྷ་ཝ་བྷ་དྲ་བྱོན་ཏེ། སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་རིག་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་། མ་རྒྱུད་ལ་མཁས། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་། སྒྲོལ་མའི་ཞལ་གཟིགས། རིལ་བུའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་སྐལ་ལྡན་གྲགས་པ་བྱོན་ཏེ། གསང་སྔགས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་ཤིང་། མངོན་ཤེས་བརྙེས་སོ། དེ་རྗེས་ལི་ལ་བཛྲ་བྱུང་སྟེ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་གྲུབ་པ་བརྙེས། དེ་རྗེས་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་བྱོན་ཏེ། གསང་སྔགས་ཀུན་དང་འདུས་པ་ལ་མཁས་ཤིང་དངོས་གྲུབ་བརྙེས། དེ་ནས་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་རཀྵི་ཏ་བྱོན་ཏེ
Chinese
那与他们一起摧毁了摩揭陀的所有地方。在欧丹塔普里杀了很多出家人，然后同时摧毁了那儿和比克拉玛希拉。班智达们逃到其他地方，这两个地方的佛法都消失了。据说，阿底峡尊者曾担任比克拉玛希拉的住持，第十任住持班禅释迦师利之后也担任了那里的住持。那时，虽然有一些成就者，但由于没有找到扭转众生共同业力的方法，摩揭陀中心地区的佛法就好像消失了一样。在那之后，出现了一位名叫察嘎拉·拉扎的国王。他在金刚座进行了盛大的供养，修复了之前被摧毁的大部分寺庙，并建立了佛法基础。虽然在那烂陀的寺庙也进行了盛大的供养，但没有建立佛法基础。从那以后，摩揭陀再也没有出现过进行供养的国王，也没有出现过持有三藏者。后来，穆库德瓦国王在另一个地方建造了一座寺庙，并建立了一些佛法基础。从那以后，虽然在一些地方有一些为佛法事业努力的国王和一些智者，但在中心地区却没有特别出名的。