Tibetan
མང་པོ་དང་། གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཡང་མང་དུ་བྱུང་འདུག་ཅིང་། ད་ལྟ་ནི་དེ་འདྲ་དཀོན་པ་འདི་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། དཔྱོད་ལྡན་ལ་དེའི་ལན་མདོར་བསྡུས་ཞིག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་སྤྱིར་གོང་དུ་བརྗོད་པ་ལྟར་དུས་ཀྱི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བསྐལ་པ་དང་པོའི་སེམས་ཅན་ནས་བཟུང་སྟེ་རིམ་གྱི་ཚེ་དང་ལས་སྟོབས་བྲི་ནས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་དང་། མཐར་ཚེ་ལོ་བཅུ་བ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་འགྱུར་བ་འོང་ཞིང་། དེ་ལ་སྔོན་གྱི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ནི་གཙོ་ཆེར་རྒྱུད་དབང་པོ་ཚོགས་ཏེ་སྨིན་པ་གསུམ་ཤེས་ཆེ་ཞིང་། ལས་ཉོན་མོངས་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ཤས་ཆུང་བས། དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་སླ་བར་མ་ཟད། ཆོས་སྟོན་པ་པོ་སངས་རྒྱས་སོགས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་མཐུ་ནུས་ཀྱང་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བར་འོང་ལ། ད་ལྟའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལས་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས། སྨིན་པ་གསུམ་ཤས་ཆུང་ཞིང་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ཤས་ཆེ་བས་ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་བོད་གཉིས་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནའང་མི་འདྲ་སྟེ། འཕགས་ཡུལ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་སོགས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་མང་པོ་དངོས་སུ་བྱོན་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནས་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལས་ཀྱང་ཨུ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་ནི་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་དངོས་སུ་བཞུགས་པའི་གནས་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་མྱུར་བ་ལས་ཀྱང་ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་སླ་བས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བ་མྱུར། བོད་ཡུལ་སོགས་ནི་ཁྱད་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་ན་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་བྱོན་ནས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གོང་དེའི་བར་དུ་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་མང་ཞིང་དེའི་རྗེས་ནས་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡན་ཆད་དུ་ནི་འགའ་རེ་བྱུང་ཡང་སྔོན་ལྟར་མང་པོ་མེད་ལ། ཆོས་གྲགས་མན་ཆད་ལ་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་ནི་རེ་གཉིས་ལས་མང་དུ་འབྱུང་བར་གྲགས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ས་གའི་ལྷ་ནི་ཕྱོགས་གླང་བཞུགས་པའི་ཚེ་བྱོན་ལ། སྔོན་བོད་འདིར་མངའ་རིས་སུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་བྱུང་བར་བཤད་དོ། །འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་ཉུང་དུ་སོང་བ་ན་སྔགས་ལ་བརྟེན་པའི་གྲུབ་ཐོོབ་རྣམས་བྱོན་ཏེ། དེ་ཡང་ཇོ་བོ་རྗེ། ཡན་ཆད་དུ་མང་པོ་བྱོན་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་འདས་པ་ནས་མང་དུ་མ་བྱུང་ངོ་། །དེས་ན་བོད་དུ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ནི་སྔོན་འགའ་རེ་བྱུང་ཡང་ཕྱིས་དཀོན་ཞིང་། རྗེ་ཡབ་སྲས་ལྟ་བུ་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་བསམ་བཞིན་དུ་བྱོན་པ་མང་དུ་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཚོད་བཟུང་དཀའོ། །ད་ལྟ་འབྲས་བུ་བཞི་གང་རུང་ཐོབ་པ་དང་། གྲུབ་པ་བརྙེས་པ་དཀོན་ཡང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླང་ནས་ས་ལམ་སྣ་རེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་། ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ནི་ད་ལྟའི་དུས་ལ་སྔོན་གྱི་དམ་པ་རྣམས་དང་ཆ་མཚུངས་པའི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བཟུང་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་དུས་ཀྱི་དབང་ཡིན་པས་ཆོས་ལ་ལོག་ལྟ་བྱར་མི་རུང་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟའི་དུས་སུ་སྐྱེས་ཆེན་དམ་པ་མང་དུ་འབྱུང་ཡང་སྔོན་ལྟར་མི་གསལ་བ་ནི་དུས་ཀྱི་དབང་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཤེས་དགོས་སོ། །སྔོན་འཕགས་ཡུལ་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་བརྙེས་པ་མང་ཞིང་། འདུས་པ་བདེ་དགྱེས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་མང་ལ། ལྷ་རེ་རེ་ནས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ལ། འཇམ་དབྱངས། སྤྱན་རས་གཟིགས། སྒྲོལ་མ་དང་། དེ་ལས་འཇམ་དབྱངས་དང་སྒྲོལ་མ་གཉིས་དང་། ལྷག་ཏུ་སྒྲོལ་མས་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་མང་བར་མངོན་ནོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྷ་ལ་ཚངས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་ཁྱབ་འཇུག་སོགས་མང་ཡང་། དེའི་མཁས་གྲུབ་ཕལ་ཆེར་དབང་ཕྱུག་ཡུམ་དང་ཚངས་པའི་བུ་མོ་དབྱངས་ཅན་མས་རྗེས་སུ་བཟུང་ངོ་། ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ནི་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དཔྲལ་བ་དང་དབྱངས་ཅན་མ་དེའི་ཚེམས་ལས་སྤྲུལ་པར་བཤད་ཅིང་གཞན་ནས་ཨུ་མ་སྒྲོལ་མའི་སྤྲུལ་བར་བཤད་འདུག་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྨད་དུ་མི་རུང་སྟེ། མདོ་ལས་ང་དང་ང་འདྲ་བས་གང་ཟག་ཚོད་བཟུང་གི །གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་གི་ཚོད་མི་བཟུང་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ནི། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱོན་པའི་གོང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པའི་དུས་སུ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དྲུག་སོགས་བྱུང་བ་མདོ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ནི་སྟོན་པ་དང་བསྟན་པ་དང་ལྟ་བ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་མི་འགྲོ་ཞིང་། བསྟན་པ་གཞན་ཡིན་པ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་སྟེགས་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ཡོད་ཀྱང་། ནང་པ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཉམས་ལེན་ཡོད་དེ། སྦྱིན་གཏོང་བྱེད་པ་སོགས་དང་། སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་དང་།
Chinese
很多，成就者也出现了很多。现在觉得这样稀少是什么原因呢？对于有智慧的人，将简要地回答这个问题：这总的来说就像前面所说的那样，是由于时势变迁的规律。也就是从第一劫的众生开始，逐渐地寿命和业力衰减，直到寿命达到一百岁，最终到十岁为止都会发生变化。对此，以前的所化之众主要是根器成熟，精通三熟，业、烦恼、异熟的三种障碍较少。因此，在他们的相续中，容易生起地道的特殊证悟，而且传授佛法的佛陀等圣者大德们的加持和威力也会迅速产生。现在所调伏的众生，除了一些之外，三熟较少，三障较多，因此生起地道的特殊功德非常困难。如果从圣地和藏地两个地方来说，也是不同的。圣地是佛陀菩萨等许多圣者亲自降临加持的地方。其中，邬金地区是无数勇士和瑜伽母亲自居住的地方。因此，由于他们的加持和摄受迅速，也容易生起地道的证悟，所以成熟和解脱迅速。藏地等地缺乏这些特点，因此成熟和解脱困难。从佛陀出世到龙树菩萨之前，获得四果的人很多，从那之后到法称论师之前，虽然也出现了一些，但不如以前那么多。据说从法称论师之后，获得四果的人除了个别之外，很少出现。阿罗汉萨迦的拉是陈那论师居住的时候出现的。以前据说在藏地的阿里地区出现过一位阿罗汉。获得四果的人减少之后，依靠密咒的成就者们出现了。也就是直到阿底峡尊者之前，出现了很多，就像之前说的那样。从他圆寂之后，就没有出现那么多了。因此，在藏地获得成就的人，以前出现过一些，但后来很少。
English
There were many, and many accomplished ones also appeared. Now, what is the reason why such rarity is felt? For the discerning, a brief answer to this will be given: This, in general, is due to the law of changing times, as mentioned above. That is, from the sentient beings of the first kalpa onwards, gradually the lifespan and karmic power decrease, until the lifespan reaches one hundred years, and finally changes occur until it reaches ten years. In this regard, the beings to be tamed in the past were mainly those whose lineage and faculties were complete, who were knowledgeable in the three ripenings, and whose three obscurations of karma, affliction, and fruition were less. Therefore, in their continuum, it was easy to generate special realizations of the grounds and paths, and moreover, the blessings and power of the great holy beings such as the Buddhas who taught the Dharma would also arise quickly. Except for a few of the beings to be tamed now, the three ripenings are less and the three obscurations are more, so it is very difficult to generate special qualities of the grounds and paths. If we consider the two places, the holy land and Tibet, they are also different. The holy land is a place where many holy beings such as Buddhas and Bodhisattvas actually came and blessed it. Among them, the land of Oddiyana is a place where countless heroes and yoginis actually resided. Therefore, due to their blessings and swift acceptance, it is also easy to generate realizations of the grounds and paths, so maturation and liberation are swift. Tibet and other places lack these characteristics, so maturation and liberation are difficult. From the time of the Buddha's appearance until before Nagarjuna, many attained the four fruits, and from after that until Dharmakirti, although some appeared, they were not as many as before. It is said that from after Dharmakirti, those who attained the four fruits rarely appeared more than one or two. The Arhat Saga's Lha appeared when Dignaga was residing. It is said that in the past, an Arhat appeared in Ngari in Tibet. When those who attained the four fruits decreased, the accomplished ones who relied on mantras appeared. That is, until Jowo Je (Atisha), many appeared, as mentioned before. After his passing, not many appeared. Therefore, in Tibet, some accomplished ones appeared in the past, but later they were rare.
Chinese
如父子般的特殊人物，为了调伏众生而有意识地示现的有很多，难以衡量他们的境界。现在，即使很难获得四果中的任何一个，也很难获得成就，但如果如法地修持显密教法，在相续中生起少许道地的功德，并精进修持，那么在当今时代，也应该将他们视为与过去的圣者们相似的特殊人物。这也是时代的影响，不应该对佛法产生邪见。同样，虽然当今时代涌现出许多伟大的圣者，但不如以前那样显赫，也应该了解这是时代影响的差异。以前在印度，依靠大的坛城而获得成就的人很多，密集金刚、乐金刚、阎魔敌等的瑜伽士也很多，而且每一位本尊都摄受行者。特别是文殊菩萨，观世音菩萨，度母，其中度母和文殊菩萨二者，尤其是度母真实摄受的更多。外道的本尊有梵天、自在天和遍入天等，但他们的大多数智者和成就者都被自在天母和梵天的女儿妙音天女所摄受。《宝箧经》中说，大自在天是从观世音菩萨的额头和妙音天女的牙齿中化现出来的，另有经典说乌摩是度母的化身。因此，佛陀利益众生的方式是不可思议的，不应该诽谤他们。如经中所说：“我和与我相似者才能衡量他人，他人无法衡量他人。”外道的宗教，在我们导师未降临世间之前就已存在。因为在导师的时代，出现了六位外道导师等，如经中所说。外道的宗教，是从导师、教法和见地三个方面来说，是与此佛法相异的。因为他们不皈依三宝，教法是其他的，也不承认证悟无我的见地。虽然有外道声称以伤害为正法，但也有与内道共同的修持，如布施等，以及戒杀生等。
English
Like father and son, there are many special individuals who consciously appear for the sake of taming sentient beings, and it is difficult to fathom their states. Now, even though it is difficult to attain any of the four fruits, and it is difficult to gain accomplishment, if one practices the Dharma of Sutra and Tantra properly, generates a little bit of the qualities of the paths and grounds in one's continuum, and strives to practice, then in this present time, they should be regarded as special individuals similar to the holy ones of the past. This is also due to the influence of the times, and one should not have wrong views about the Dharma. Similarly, although many great holy ones arise in this present time, they are not as prominent as before, and one should also understand that this is a difference due to the influence of the times. In the past, in India, many attained accomplishment by relying on great mandalas, and there were many yogis of Guhyasamaja, Hevajra, Yamantaka, etc., and each deity would embrace practitioners. In particular, Manjushri, Avalokiteshvara, Tara, and among them, Tara and Manjushri, and especially Tara, manifestly embraced many. The deities of the heretics include Brahma, Ishvara, and Vishnu, etc., but most of their wise and accomplished ones were embraced by the consort of Ishvara and the daughter of Brahma, Sarasvati. In the Sutra of the Arrangement of the Jewel Box, it is said that the great Ishvara emanated from the forehead of Avalokiteshvara and the teeth of Sarasvati, and elsewhere it is said that Uma is an emanation of Tara. Therefore, the way the Buddhas benefit sentient beings is inconceivable, and one should not slander them. As it is said in the Sutra, "I and those like me can measure individuals, others cannot measure individuals." The heretical religions existed before our teacher came into the world. Because in the time of the teacher, there appeared six heretical teachers, etc., as it is said in the Sutra. The heretical religions, in terms of the three aspects of teacher, teaching, and view, are different from this Dharma. Because they do not take refuge in the Three Jewels, the teachings are different, and they do not accept the view of realizing selflessness. Although there are heretics who claim that harming is Dharma, there are also practices common with the inner path, such as giving, etc., and abstaining from killing, etc.