Tibetan
་བསམ་གཏན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་གཉིས་པ་གཅིག་པུ་བརྒལ་ནས་གསུམ་པ་དང་། དེ་ནས་བཞི་པ་བརྒལ་ནས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་དང་། དེ་ནས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་བརྒལ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་ལ་འཇུག་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་ལུགས་མི་མཐུན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ཟག་མེད་ཉེ་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་སོང་བ་ནི་ལུགས་མཐུན་དང་འོང་བ་ནི་དེའི་ལུགས་མི་མཐུན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐོད་རྒལ་གྱི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་ཆོས་ཅན། འཇུག་ཚུལ་ཡོད་དེ། སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཟག་བཅས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ཟག་བཅས་དང་རིས་མི་མཐུན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་གསུམ་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་འཇུག །དེ་ནས་ཡང་ཟག་མེད་དང་རིས་མི་མཐུན་པའི་ཟག་བཅས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་དང་། དེ་ནས་དེ་དང་རིས་མི་མཐུན་པའི་ཟག་མེད་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་ལུགས་མི་མཐུན་དུའང་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་སྤེལ་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་དོན་ཡོད་དེ། སྙོམས་འཇུག་གི་ས་བརྒྱད་ལ་མཐར་ཆགས་སུ་མིན་པར་རེ་རེ་བོར་བའམ་བརྒལ་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལྟར་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོར་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྟེན་ཡོད་དེ། གླིང་གསུམ་གང་རུང་དག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་ཅིང་། དགྲ་བཅོམ་གཞན་གྱིས་དབང་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཐོབ་ཟིན་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ནི། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་རང་དང་ནི། འོག་སའི་རྟེན་ཅན་འོག་དགོས་མེད། །སྲིད་རྩེའི་འཕགས་པ་ཅི་ཡང་མེད། །མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཟག་པ་ཟད། །ཅེས་བྱུང་། བསམ་གཏན་ལ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ཆོས་ཅན། རྟེན་ཡོད་དེ། རང་ས་དང་འོག་སའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱིར་གོང་སའི་རྟེན་ལ་འོག་སའི་སྙོམས་འཇུག་སྐྱེད་པའི་དགོས་པ་མེད་དེ། འོག་ས་དམན་ཅིང་གོང་ས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར། དམིགས་བསལ་ཡོད་དེ། སྲིད་རྩེར་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པ་སྲིད་པ་ཐ་མ་བས་ནི་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནས་ཟག་པ་བཟད་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། སྲེད་བཅས་རང་གི་སྲིད་ལ་དམིགས། །བསམ་གཏན་དགེ་ཡུལ་ཡོད་དགུ་ཡིན། །གཟུགས་མེད་དངོས་གཞི་དགེ་རྣམས་ཀྱི། །སྤྱོད་ཡུལ་ཟག་བཅས་འོག་མ་མིན། །ཞེས་བྱུང་། སྲེད་པ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་ཆོས་ཅན། དམིགས་པ་ཡོད་དེ། རང་གི་ས་
Chinese
从禅定的第一个禅定单独超越到第三个，然后超越第四个到虚空无边，然后超越识无边而进入无所有。同样，以不顺的方式行进是因为是无漏近行。这里去是顺行，来是作意于它的不顺行之故。超越的真实等持，有进入的方式，即在两个加行之后，从有漏的第一个禅定到与有漏不相容的无漏的第三个禅定而行进，即是进入。然后又从无漏不相容的有漏虚空无边，然后从那与不相容的无漏无所有生处而等入，同样以不顺的方式也交替有漏无漏而等入，是因为是超越的等持之故。有词义，即在等持的八地不是次第而是舍弃或超越一个一个而等入的理由，因此这样说。首先现证的所依有，即在三洲任何一处的不动阿罗汉所现证之故，即他已获得禅定自在，其他阿罗汉未获得自在之故。第二已得现证的方式是，禅定无色自与下地所依下无用，有顶圣者无所有，现证之后漏即尽。如是说。对于禅定，无色的等持，有所依，即是自地和下地的所依之故。一般来说，对于上地的所依，没有生起下地等持的必要，因为下地低劣而上地特别超胜之故。有例外，即有顶所生的圣者，最后的有者，从现证无所有的等持开始而获得漏尽的阿罗汉之故。第三个所缘的差别是，贪欲者缘自己的有，禅定善境有九种，无色真实诸善之，行境有漏非下地。如是说。具有贪欲的禅定，有对境，即自己的地
English
From the first dhyana of meditation, surpassing the second alone to the third, and then surpassing the fourth to infinite space, and then surpassing infinite consciousness to enter nothingness. Similarly, proceeding in a non-conforming manner is because it is the proximate application of the uncontaminated. Here, going is conforming, and coming is making effort in its non-conforming manner. The actual samadhi of transcendence, there is a way of entering, that is, after two applications, proceeding from the contaminated first dhyana to the uncontaminated third dhyana that is incompatible with the contaminated, that is, entering. Then again, from the uncontaminated incompatible contaminated infinite space, and then from that to the uncontaminated nothingness birth place that is incompatible, and entering into samadhi. Similarly, in a non-conforming manner, alternating between contaminated and uncontaminated and entering into samadhi is because it is the samadhi of transcendence. There is meaning to the words, that is, in the eight grounds of samadhi, not sequentially but abandoning or surpassing one by one and entering into samadhi, for the reason that it is said in that way. Firstly, there is a basis for manifest realization, that is, in any of the three continents, it is manifested by an unmoving Arhat, that is, he has obtained mastery over samadhi, and other Arhats have not obtained mastery. Secondly, the way of manifesting what has already been obtained is: "Meditation, formless self, and the lower ground dependent, the lower is not needed. The peak of existence, the noble one, has nothing. Having manifested, the defilements are exhausted." Thus it is said. For meditation, the formless samadhi, there is a basis, that is, it is dependent on its own ground and the lower ground. In general, for the basis of the higher ground, there is no need to generate the samadhi of the lower ground, because the lower ground is inferior and the higher ground is particularly superior. There is an exception, that is, the noble one born at the peak of existence, the last existence, from manifesting the samadhi of nothingness onwards, obtains the Arhat who has exhausted the defilements. The third difference in the object is: "The attached one focuses on his own existence. Meditation, virtuous realm, has nine. Formless reality, all virtuous, the realm of activity is contaminated, not the lower ground." Thus it is said. Meditation with attachment, has an object, that is, its own ground.
Tibetan
བའི་སྲིད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་དགེ་བ་དག་པ་བ་དང་ཟག་མེད་ཆོས་ཅན། ཡུལ་ཡོད་དགུ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་མེད་ཀྱི་དངོས་བཞི་དགེ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོད་དེ། རང་ས་དང་གོང་མའི་ཟག་བཅས་ལ་དམིགས་ཀྱི། འོག་མ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་ཉེར་བསྡོགས་དང་བཅས་པ་ལ། སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ། བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཁྱད་པར་ཅན་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཟག་པ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་རྣམས། །སྤོང་ངོ་ཉེར་བསྡོགས་དག་པས་ཀྱང་། །ཞེས་བྱུང་། སྤྱིར་སློབ་པའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་སྤོང་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལས་བསམ་གཟུགས་ཟག་པ་མེད་པས་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཉེར་བསྡོགས་དག་པ་བས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ཡོད་དེ། དེའི་གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་ལས་ནི་ཉེར་བསྡོགས་བརྒྱད། །དག་པ་བདེ་མིན་སྡུག་བསྔལ་མིན། །དང་པོ་འཕགས་པ་ཁ་ཅིག་གསུམ། །ཞེས་བྱུང་། བསམ་གཟུགས་དེ་དག་གི་ཉེར་བསྡོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བའམ་སྟ་གོན་རེ་རེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ཡོད་དེ། རང་གི་དངོས་གཞི་དང་མི་འདྲ་བར་དག་པ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཚོར་བ་གང་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དེ། བདེ་མིན་སྡུག་བསྔལ་མིན་པའི་བཏང་སྙོམས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དག་པ་བ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་དེ། དག་པ་བ་དང་འཕགས་པ་སྟེ་ཟག་མེད་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཅིག་དེ་ལ་གསུམ་ཡོད་ཅེས་འདོད་དེ། མི་ལྕོགས་མེད་དང་བཅས་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ལ། རོ་མྱང་དང་བཅས་པ་གསུམ་ལ་འདོད་པའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རྟོག་མེད་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན། །རྣམ་གསུམ་བདེ་མིན་སྡུག་བསྔལ་མིན། །དེ་ནི་ཚངས་ཆེན་འབྲས་བུ་ཅན། །ཞེས་བྱུང་། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ཞིག་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། རོ་མྱང་དག་པ་བ་ཟག་མེད་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཚོར་བ་གང་དང་བཅས་པ་ཡོད་དེ། བདེ་མིན་སྡུག་བསྔལ་མིན་པའི་ཚང་བ་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར
Chinese
因为专注在有的生。 禅定的善是清净的，且具有无漏的性质。 它们专注于所有九种境，因为它们专注于一切法。 无色界的四种善法，你们的行境是存在的，因为你们专注于自地和上地的有漏法，而不是下地。 第四部分包括断除对治和近取。 其中包括断除对治、近取的分类，以及对具有特殊性的禅定等持的解释这三个方面。 第一部分是：通过无漏，烦恼被断除，通过清净的近取也能断除。 一般来说，有学的禅定和所有无色定都不能断除烦恼，但其中的无漏禅定能够断除烦恼。 通过清净的近取也能断除烦恼，因为它们能转变为特殊的对治。 第二部分是：从这些之中有八个近取，是清净的，非乐非苦。 初禅的一些圣者有三种。 这些禅定和无色定的近取，你们有八个，因为它们是进入八种禅定和无色定正行时的加行或准备。 它们具有自性，因为它们与自己的正行不同，是清净的。 它们具有感受，因为它们伴随着非乐非苦的舍受。 初禅的近取，你们不仅是清净的，而且还有清净和圣者，即两种无漏。 有人认为其中一个有三种，因为有不可胜伏的三种。 也有人认为有三种是伴随着品尝的。 第三部分是：无分别的特殊禅定，有三种，非乐非苦。 它是大梵天的果。 特殊的初禅正行，具有安立的方式，因为它是无分别且伴随着寻伺的禅定正行。 它从实体的角度有三种，即品尝、清净和无漏三种。 它具有感受，因为它与非乐非苦的圆满舍受相应。
English
Because it focuses on the state of existence. The virtuous dhyanas are pure and have the nature of being without outflows. They focus on all nine objects, because they focus on all dharmas. The four formless objects, all virtuous, have a field of activity, because they focus on the contaminated of their own level and higher levels, but not on lower levels. The fourth part includes what is to be abandoned, how to abandon it, along with the proximities. It includes three aspects: how to abandon what is to be abandoned, the classification of proximities, and the explanation of the special meditative absorption of dhyana. The first is: "Through the outflowless, the afflictions are abandoned. Also, through pure proximities." In general, the dhyana of learning and all the formless ones cannot abandon afflictions, but the outflowless dhyana and form can abandon afflictions. Also, pure proximities can abandon afflictions, because they can transform into special antidotes. The second is: "From these, there are eight proximities, pure, neither pleasure nor pain. Some noble ones of the first [dhyana] have three." The proximities of these dhyanas and formless [dhyanas], you have eight, because they are each the preparation or arrangement for entering the actual state of the eight dhyanas and formless [dhyanas]. They have an essence, because they are pure, unlike their own actual state. They have a feeling, because they are accompanied by equanimity, which is neither pleasure nor pain. The proximity of the first dhyana, you are not only pure, but also have both pure and noble, that is, two outflowless [aspects]. Some say that one has three, because there are three that are invincible. There are also those who think that there are three that are accompanied by tasting. The third is: "The special dhyana without conception, has three aspects, neither pleasure nor pain. It is the fruit of Great Brahma." The special actual state of the first dhyana has a way of establishing its essence, because it is a dhyana's actual state that is without conception and accompanied by investigation. It has three aspects in terms of substance, because there are three: tasting, pure, and outflowless. It has a feeling, because it is concordant with the complete equanimity that is neither pleasure nor pain.