Tibetan
ས་པ་བཅུའམ་དགུ་དང་ས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་ལྟར་མི་འཇིགས་པ་བཞི་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བདག་ཉིད་གསུམ། ཞེས་བྱུང་། འདིར་བསྟན་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གསུམ་ཡོད་དེ། འཁོར་གུས་པས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་མི་ཆགས་པའི་དེ། མི་གུས་པས་ཉན་པ་ལ་མི་ཁྲོ་བའི་དེ། གུས་མི་གུས་འདྲེན་མ་ལ་དེ་གཉིས་མི་འབྱུང་བའི་བཏང་སྙོམས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གི་བདག་ཉིད་དང་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཀུན་རྫོབ་བློ། །ཚོགས་དང་རྣམ་པ་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། །མཉམ་པའི་ཕྱིར་དང་ཆེས་ཆེའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་བྱ་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད། ཅེས་བྱུང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་བློའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། འཇིག་རྟེན་ལ་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སུ་ནི་དར་སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་སྨིན་སུ་ནི་མ་སྨིན་སུ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གྲོལ་བར་བྱ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའི་ཁྱད་པར་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཚོགས་ཆེན་པོས་འགྲུབ་པ་དང་། རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་དང་། འཇུག་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པར་མཉམ་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ཆོས་རྣ་བ་དང་ཆེས་ཆེ་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐབས་འདིའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཙམ་ལ་མི་བྱེད་དེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་གཏི་མུག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་གྱི་རྣམ་པ་ཅན། བསམ་གཏན་བཞི་ལ་བརྟེན་པ། ཉན་ཐོས་ལའང་ཡོད་པ། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་སྐྱོབ་པར་འདོད་པ། འཕྲིན་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ། སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ། སྲིད་རྩེ་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་པ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་སྐྱོབ་པར་འདོད་པ། འཕྲིན་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཀུན་ལ་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཚོགས་དང་ནི། ཆོས་སྐུ་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པས། །མཉམ་པ་ཉིད་དེ་སྐུ་ཚེ་དང་། །རིགས་ནས་སྐུ་བོང་ཚོད་ཀྱིས་མིན། །ཞེས་བྱུང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། མཉམ་པ་གསུམ་གྱིས་མཉམ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པར་མཉམ་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པར་མཉམ་པ་དང་། འཕྲིན་ལས་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་མཉམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྐུ་ཚེ་རིང་ཐུང་དང་། རིགས་བཟང་ངན་དང་། སྐུ་བོང་ཚོང་ཆེ་ཆུང་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་མི་མཉམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཆོས་གཞན་སློབ་དང་ཐུན་མོང་ཡིན། ཁ་ཅིག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་། །ཉོན་མོངས་མེད་དང་སྨོན་གནས་ཤེས། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་ལོན་སོགས། །ཞེས་བྱུང་། ཐུན་མོང་བའི་ཡོན་ཏན་ཆོས་ཅན། བཞག་ཏུ་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཉོན་མོངས་མེད་དང་སྨོན་གནས་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པའི་རིག་པ་དང་། མངོན་ཤེས་དང་། བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་དང་། ཚད་མེད་བཞི་དང་། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་དང་། ཟིལ་གནོན་ཟད་པར་སོགས་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སློབ་མ་ཉན་ཐོས་གཉིས་ཐུན་མོང་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་དེ་དག་ལས་བསམ་གཟུགས་དང་མངོན་ཤེས་དང་ཚད་མེད་སོགས་ཁ་ཅིག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སློབ་པ་འཕགས་པ་དང་ཐུན་མོང་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། སོ་སྐྱེ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། སྨོན་གནས་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པའི་རིག་པ་བཞི་དང་། དེ་དག་ཐོབ་ཚུལ་དང་། ཞར་བྱུང་བསམ་གཏན་གྱི་རབ་མཐའ་ངོས་བཟུང་བ་ལྔ། དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས། །བསམ་གཏན་མཐའ་ན་མི་གཡོའི་ཆོས། །མིས་སྐྱེད་ཉོན་མོངས་འདོད་གཏོགས་པ། །མ་སྐྱེས་གཞིར་བཅས་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་བྱུང་། ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ས་བསམ་གཏན་གྱི་ཡ་མཐའ་བཞི་པ་ཁོ་ནར་བརྟེན་པ། གང་ཟག་དགྲ་བཅོམ་པ་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ། རྟེན་གླིང་གསུམ་གྱི་མིས་སྐྱེད་པ་ཁོ་ན་དང་། དམིགས་པ་འདོད་པར་གཏོགས་པའི
Chinese
因为第四个无畏也像十地或九地和一切地上都有一样。第三是，说“正念安住自性三”。这里所说的正念安住，具有三种：对眷属恭敬听法不贪著，对不恭敬听法不嗔怒，对恭敬不恭敬兼有者，这二者不生的舍的正念安住的自性，具有这三种。第四大悲是：“大悲是世俗智，因集合与相、行境与，平等之故与极大故，差别作用有八种。”这样说。大悲，具有本体的差别，因为是世俗智慧的心的自性。理由是，在世间日夜六时中，谁兴盛、谁衰败、谁成熟、谁未成熟、谁应以智慧解脱，具有这样五种考虑差别的大悲。这个法，称为大悲，因为具有原因的差别，由广大的集合所成就；具有相的差别，具有思念有情痛苦的相；具有行境的差别，缘于一切有情；具有进入方式的差别，对有情没有远近平等进入；具有本体的差别，是法耳和极大的世俗智慧的智慧。此处的大悲，不只是大慈悲，因为大慈悲和大悲有八种差别作用。理由是，大慈悲是没有嗔恨，大悲是没有愚痴的相的智慧。大慈悲缘于欲界的有情，具有脱离痛苦的痛苦和希求的相，依赖于四禅，声闻也有，由脱离对欲望的贪著而获得，希望救度欲界的有情，事业也这样进行。而大悲缘于三界的有情，具有脱离行苦和希求的相，依赖于第四禅，只有佛才有，以有顶的离贪之理
English
Because the fourth fearlessness is also like having the ten or nine grounds and all the grounds. The third is, it says, "Mindfulness abides in the nature of three." The mindfulness abiding mentioned here has three: not being attached to the retinue listening to the Dharma with respect, not being angry at those who listen without respect, and for those who have both respect and disrespect, the equanimity of not generating these two, the nature of mindfulness abiding, having these three. The fourth great compassion is: "Great compassion is mundane wisdom, because of the collection and characteristics, the realm of practice and, equality and greatness, there are eight kinds of different actions." It says so. Great compassion, has the difference of essence, because it is the nature of the mind of mundane knowledge. The reason is that in the world, during the six periods of day and night, who prospers, who declines, who matures, who does not mature, who should be liberated by wisdom, having the five kinds of consideration differences of great compassion. This Dharma is called great compassion, because it has the difference of cause, accomplished by the vast collection; has the difference of characteristics, having the characteristic of thinking about the suffering of sentient beings; has the difference of the realm of practice, focusing on all sentient beings; has the difference of the way of entering, entering equally without near or far to sentient beings; has the difference of essence, it is the wisdom of Dharma ear and the greatest mundane knowledge. The great compassion here is not just great loving-kindness, because great loving-kindness and great compassion have eight kinds of different actions. The reason is that great loving-kindness is without hatred, and great compassion is the wisdom of the aspect of without ignorance. Great loving-kindness focuses on sentient beings in the desire realm, has the aspect of wanting to be free from the suffering of suffering and wanting, relies on the four dhyanas, even the Shravakas have it, obtained by being free from attachment to desire, hoping to save sentient beings in the desire realm, and the activities also proceed in this way. While great compassion focuses on sentient beings in the three realms, has the aspect of wanting to be free from the suffering of formation and wanting, relies on the fourth dhyana itself, only the Buddha has it, with the principle of detachment from desire at the peak of existence.
Chinese
已经获得。想要救护三界的一切众生。事业也同样对一切众生起作用，具有这样的特点。第三是总结要义：所有佛陀都是通过积累资粮，以及法身行持利益众生的事业，而达到平等性的，这并非指寿命、种姓和身量的大小。如是说。所有佛陀世尊，都具有三种平等性，即在积累资粮方面平等，在获得法身果位方面平等，以及在事业行持利益众生的事业方面平等。存在不平等的差别，即寿命的长短、种姓的优劣以及身量的大小，这些由于所化众生的不同而存在不平等。第二，宣说共同的功德，分为总说和广说两种。第一是总说：佛法之外与弟子共同的功德。有些与凡夫共同。无烦恼和知晓愿处，以及各别正智等。如是说。共同的功德是可以成立的，因为佛陀的不共之法以外的其他法，如无烦恼和知晓愿处，以及各别正智，还有神通、八解脱、四无量心、八胜处和灭尽定等，是佛陀和弟子声闻二者共同的功德。在这些功德中，有些如四禅、神通和无量心等，是与凡夫共同的。第二，分为与弟子圣者共同的功德和与凡夫共同的功德两种。第一，分为无烦恼、知晓愿处、四各别正智，以及获得这些的方式，和顺便确定禅定的边际等五部分。第一：无烦恼是了知世俗谛。禅定的边际是不动法。由人产生，烦恼属于欲界。未生起，具有根本，是行境。如是说。无烦恼的等持具有五种特点：本体是了知世俗谛，所依是仅仅依靠四禅的边际，补特伽罗是仅仅具有阿罗汉的不动法者，所依是仅仅由三洲的人产生，对境是属于欲界的
English
has been obtained. Wishing to protect all sentient beings in the three realms. The activities also apply to all in the same way, possessing such characteristics. Third, summarizing the meaning: All Buddhas are through accumulating merit and wisdom, and the Dharmakāya engaging in the activities of benefiting beings, that attain equality, this does not refer to the length of life, lineage, and the size of the body. Thus it is said. All Buddhas, the Bhagavat, have three equalities, that is, they are equal in accumulating the two accumulations, equal in obtaining the fruit of the Dharmakāya, and equal in the activities of benefiting beings. There are differences in inequality, that is, the length of life, the quality of lineage, and the size of the body, these are unequal due to the different beings to be tamed. Second, explaining the common qualities, divided into two: a summary and a detailed explanation. The first is the summary: Qualities other than the Buddha's teachings that are common with disciples. Some are common with ordinary beings. Freedom from afflictions and knowing the objects of aspiration, as well as individual correct knowledge, etc. Thus it is said. Common qualities can be established, because other than the Buddha's unique teachings, other qualities such as freedom from afflictions and knowing the objects of aspiration, as well as individual correct knowledge, and supernormal powers, the eight liberations, the four immeasurables, the eight victories, and the cessation attainment, etc., are common qualities of both the Buddha and the disciples, the Śrāvakas. Among these qualities, some such as the four dhyānas, supernormal powers, and immeasurables, etc., are common with ordinary beings. Second, divided into two: qualities common with disciples, the noble ones, and qualities common with ordinary beings. First, divided into five parts: freedom from afflictions, knowing the objects of aspiration, the four individual correct knowledges, and the ways to obtain them, and incidentally determining the limits of meditation. First: Freedom from afflictions is knowing the conventional truth. The limit of meditation is the immovable Dharma. Produced by humans, afflictions belong to the desire realm. Unborn, having a basis, is the field of activity. Thus it is said. The samādhi of freedom from afflictions has five characteristics: its essence is knowing the conventional truth, its basis is relying only on the fourth dhyāna, the individual is only the Arhat who has the immovable Dharma, its basis is only produced by humans in the three continents, and its object is belonging to the desire realm.