Tibetan
་ཉོན་མོངས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་སྐྱེ་འགྱུར་གཞི་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་ཕ་རོལ་པོའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་འགྱུར་འདི་དང་འདི་མི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྨོན་གནས་ཤེས་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་བྱུང་། སྨོན་གནས་ཤེས་པའང་ཆོས་ཅན། སྔར་མ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། གཞན་གསུམ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེའི་དམིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་འཇུག་པ་དང་། རྣམ་པ་ནི་སྔོན་ནས་སྨོན་པ་བཏང་སྟེ་འདི་བཤད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་རབ་མཐའི་བཞི་པ་ལ་ཞུགས་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཆོས་དོན་ངེས་ཚིག་དང་། །སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག །གསུམ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་མིང་དང་། དོན་དང་ངག་ལ་ཐོགས་མེད་ཤེས། །བཞི་པ་རིགས་པ་ཐགས་ཐོགས་མེད། །མངོན་བརྗོད་ལམ་ལ་དབང་ཉིད་ལ། །དེ་ཡི་དམིགས་པ་ངག་དང་ལམ། །ཤེས་པ་དགུའོ་ས་ཐམས་ཅད། །ཡང་དག་དོན་རིག་ཅུའམ་དྲུག །དེ་ནི་ཀུན་ན་གཞན་ཀུན་རྫོབ། །ཆོས་ནི་འདོད་དང་བསམ་གཏན་ན། །ངག་གི་འདོད་དང་དང་པོ་ན། །ཞེས་བྱུང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པའི་རིག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དབྱེ་ན་བཞི་ཡོད་དེ། ཆོས་དང་དོན་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དག་སྤོབས་པ་སོ་སོར་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དག་གི་རྒྱུད་དང་རྟེན་གཉིས་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ལ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་དང་ས་དང་ངོ་བོ་གསུམ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིའི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ་དང་པོ་གསུམ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་མིང་ངམ་ཚིག་དང་དོན་དང་ངག་གི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་། བཞི་པ་སྦོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་ནི་མྱང་འདས་སོགས་དང་འབྲལ་བའི་རིག་པ་ཐགས་ཐོགས་མེད་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཤེས་ཤིང་། ལམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེ་ཡི་དམིགས་པ་ཡོད་དེ། ངག་གི་ཁྱད་པར་དང་ལམ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞི་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་བཅུ་དང་ས་གང་གིས་བསྡུས་པ་ཡོད་དེ། ཕྱི་མ་སྤོབས་པ་ནི་འགོག་ཤེས་མ་གཏོགས་དགུ་དང་། འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩའི་བར་གྱི་ས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད། ཡང་དག་པའི་དོན་རིག་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ཤེས་པ་བཅུ་དང་། མྱང་འདས་ཡིན་ན་འགོག་པ་ཆོས་ཤེས་རྗེས་ཤེས་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཟད་ཤེས་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་དྲུག་གིས་བསྡུས་ཤིང་། དེ་ནི་ས་ཀུན་ན་ཡོད་ལ། སྤོབས་དོན་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ཚེས་དང་ངེས་ཚིག་རིག་པ་གཉིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པས་བསྡུས། ཆོས་རིག་ནི་འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་སྟེ་ལྡན་ཡོད་ཅིང་། དག་སྟེ་ངེས་ཚིག་རིག་པ་ནི་འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་གཉིས་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། མ་ཚང་བར་ནི་དེ་ཐོབ་མེད། །དྲུག་པོ་དེ་དག་རབ་མཐའ་ལས། །ཞེས་བྱུང་། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གང་རུང་གཅིག་ཐོབ་ན་བཞི་ཀ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་སྟེ། གང་རུང་གཅིག་མ་ཚང་བར་ནི་དེ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་སྨོན་གནས་དང་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་སྟེ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གང་གིས་ཐོབ་པ་ཡོད་དེ། རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྟོབས་ལས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ཞར་བྱུང་རབ་མཐའ་ནི། དེ་ནི་རྣམ་དྲུག་བསམ་གཏན་མཐའ། །དེ་ནི་ས་ཀུན་གྱིས་མཐུན་བྱས། །འཕེལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་སྦྱོར་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱུང་། རབ་མཐའ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། དེར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྨོན་གནས་མཁྱེན་པ་དང་། ངེས་ཚིག་མ་གཏོགས་པའི་སོ་སོ་ཡང་དག་པ་རིག་པ་གསུམ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་རབ་མཐའ་ཉིད་དང་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་གྱི་རབ་མཐའ་འདི་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཉིད་ན་ཡོད་ཀྱང་བཞི་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རབ་མཐའ་མིན་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་རབ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞིག་ལ་ནི་དེར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རབ་མཐའ་དེ་ནི་ས་དགུ་ཀུན་གྱིས་མཐུན་པར་བྱས་ཤིང་འཕེལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞིག་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རབ་མཐའ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་ན་ནི། འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་དང་། དེ་ནས་སླར་ཡང་འདོད་སེམས་ཀྱི་བར་ཐམས་ཅད་ལ་དགའ་དགུར་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པའི་ཕྱིར། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་གང་ཟག་ལ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། འབད་ཅིང་བསྒྲུབས་ནས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ནི་དེ་ལྟར་མིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སོ་སྐྱེ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་ལ། མངོན་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ། ངོ་བོ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་རྣ་བ་ཡིད་དང་ནི། སྔོན་ཚེ་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་དང་། །ཟད་ཤེས་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡི། །མངོན་ཤེས་རྣམ་དྲུག་ཅེས་བྱུང་། མངོན་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་དང་། ལྷའི་རྣ་བའི་དང་། གཞན་གྱི་ཡིད་དེ་སེམས་ཤེས་པའི་དང་། སྔོན་
Chinese
因为是缘于未生起的烦恼，即缘于具有生起之因的烦恼，而行境是想让彼方的这种或那种将要生起的烦恼不要生起。第二是，愿处智也是如此。《彼之所缘一切也》中说，愿处智也是有法，如先前一样具有五法，其他三种如先前一样，其所缘是缘于一切法而使智慧生起，相是先前发出愿，心想应当讲述这个，而进入第四边际，因此如实知晓。第三是，如是法义决定词，及无畏各别正知。三者次第知名字，意义及语无碍解。第四理智无滞碍，现观道上得自在，彼之所缘语及道，九智一切地。真实义智十或六，此乃一切余世俗，法乃欲及禅定中，语之欲及最初中。如是说。各别正智有法，若分则有四，因为有法、义、决定词等四种各别正智。彼等的体性和所依二者，如对无烦恼的解说一样。因为所缘、地和体性三者不同。彼四者的体性有差别，最初三者是次第对法的名字或词、义和语的差别各自如实知晓，第四无畏各别正智是了知远离涅槃等的智慧，无滞碍地现观，对于明了道禅定自在没有障碍的缘故。后者有彼之所缘，因为缘于语的差别和道。彼四者有法，有十智和任何地所摄，后者无畏是除了灭尽智以外的九智，存在于从欲界到有顶的所有地中。真实义智如果缘于一切法，则有十智，如果是涅槃，则由灭尽法智、类智、世俗智、尽智、无生智六者所摄，此存在于一切地中。无畏义二者之外的法和决定词
English
Because it is based on unarisen afflictions, i.e., based on afflictions that have the cause of arising, and the object of action is to wish that this or that affliction that is about to arise on the other side will not arise. The second is, the knowledge of the place of aspiration is also the same. It says in "Its object is everything." The knowledge of the place of aspiration is also a phenomenon, like the previous one, it has five dharmas, the other three are like the previous one, its object is to cause wisdom to arise by relying on all dharmas, and the aspect is to make a wish beforehand, thinking that this should be explained, and entering the fourth boundary, therefore knowing as it is. The third is, thus the determination of the meaning of the Dharma, and the distinct correct knowledge of fearlessness. The three are in order to know the names, meanings, and words without hindrance. The fourth is the unobstructed intelligence, and the mastery of the path of manifestation. Its object is words and the path. Nine wisdoms are in all the grounds. The knowledge of the true meaning is ten or six. This is all mundane except for all. Dharma is in desire and concentration. In the desire of speech and the first. Thus it is said. Distinct correct knowledge is a phenomenon. If divided, there are four, because there are four distinct correct knowledge of Dharma, meaning, determination, etc. The nature and basis of these two are the same as the explanation of non-affliction. Because the object, ground, and nature are three different. The nature of these four is different. The first three are in order to know the differences between the name or word, meaning, and speech of the Dharma respectively, and the fourth fearless distinct correct knowledge is the wisdom that knows the expression of separation from Nirvana etc. without hindrance, and there is no obstacle to clarifying the mastery of the path of concentration. The latter has its object, because it is based on the difference of words and the path. These four are phenomena. There are ten wisdoms and any ground that is included. The latter fearlessness is the nine wisdoms except for the wisdom of cessation, and exists in all the grounds from the desire realm to the peak of existence. If the knowledge of the true meaning is based on all dharmas, then there are ten wisdoms, and if it is Nirvana, then it is included in the six of the knowledge of the Dharma of cessation, the knowledge of the category, the mundane knowledge, the knowledge of exhaustion, and the knowledge of non-arising, which exists in all the grounds. Dharma and determination other than the two of fearlessness and meaning
Chinese
第二种是世俗智所摄。法智与欲界和四禅相应。正智，即名言智，存在于欲界和初禅二者之中。第四，如果没有圆满，则无法获得。六者皆从极边来。四种各别正智，如果获得其中任何一个，则普遍获得全部四个，因为如果没有圆满其中任何一个，则无法获得它们。无烦恼、愿处和四种正智，这六者，通过极边禅定的力量获得。第五，顺便说一下，极边是：那是六种禅定的边际，那是所有地共同完成的，通过增长而达到圆满。佛陀之外，由修行而生。极边，具有六种形态：成为其中的无烦恼等持、愿处智、除了名言之外的三种各别正智，以及除此之外的禅定极边本身，共有六种。禅定的极边存在于第四禅中，但并非所有第四禅都是极边，因为只有第四禅的本体达到圆满时，才被认为是极边。极边被认为是与九地共同完成，并通过增长而达到圆满。因此，如果能够入于极边，则能够随意进入从欲界到有顶天，以及从有顶天到欲界之间的所有喜悦。刚刚所说的功德，佛陀之外的其他人，是通过修行的力量而产生的，是通过努力修行而产生的。佛陀则不然，因为无需修行即可自然获得。第二，宣说与凡夫共同的功德，分为神通的分类、本体和法的差别三种。第一是：神变、天耳、他心和宿命，以及生死和尽智，称为六神通。神通，具有六种形态：神变神通、天耳通、他心通，即知晓他人心识的，以及宿
English
The second is encompassed by conventional wisdom. Dharma wisdom is associated with the desire realm and the four dhyanas. Pure wisdom, namely, the wisdom of terminology, exists in both the desire realm and the first dhyana. Fourthly, without completeness, it cannot be attained. All six come from the extreme. The four individual correct knowledges, if one attains any one of them, then all four are universally attained, because without completeness of any one, they cannot be attained. Absence of affliction, wish-fulfilling places, and the four correct knowledges, these six, are attained through the power of extreme dhyana. Fifthly, incidentally, the extreme is: That is the limit of the six dhyanas, that is accomplished in common by all grounds, and is perfected through increase. Other than the Buddha, it arises from practice. The extreme has six forms: becoming the affliction-free samadhi therein, wish-fulfilling knowledge, the three individual correct knowledges other than terminology, and the extreme of dhyana itself apart from that, there are six. The extreme of dhyana exists in the fourth dhyana itself, but not all fourth dhyanas are the extreme, because it is considered the extreme only when the essence of the fourth dhyana is perfected. The extreme is considered to be accomplished in common with all nine grounds and is perfected through increase. Therefore, if one is able to enter the extreme, then one is able to freely enter all the joys from the desire realm to the peak of existence, and from the peak of existence to the desire realm. The qualities just mentioned, for beings other than the Buddha, are produced by the power of practice, they are produced through diligent practice. The Buddha is not like that, because he attains them spontaneously without practice. Secondly, explaining the qualities common to ordinary beings, divided into the classification of supernormal powers, essence, and differences in dharma, there are three. The first is: Miraculous power, divine ear, mind, and former lives, as well as death, transference, birth, and the exhaustion of knowledge, are called the six supernormal powers. Supernormal power has six forms: miraculous supernormal power, divine ear, other's mind, that is, knowing the minds of others, and former