Tibetan
་ལྡན་གྱི་སེམས་བྱུང་རྣམས་གཉིས་པ། བྱ་བ་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་དོན་གྱིས་བཤད་ན་འདོད་ཚུལ་མང་ཡང་། སྐྱེ་ཚུལ་ལ། འདིར་མངོན་རྟོགས་བཅུ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་། གཞན་དག་བཟོད་པ་བརྒྱད་ཅིག་ཅར་དང་། ཤེས་པ་བརྒྱད་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་དང་མི་འདྲའོ། །གསུམ་པ་སེམས་རྟེན་ནི། དེ་ནི་ཆོས་མཆོག་དང་གཅིག་ཞེས་བྱུང་། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སེམས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་རྟེན་ཡོད་དེ། སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་དང་སེམས་རྟེན་ས་གཅིག་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བསམ་གཏན་ས་དྲུག་ལ་བརྟེན་ཅིང་། ཆོས་མཆོག་དང་མཉམ་གཞག་ཐུན་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་གཉེན་པོ་དང་སྤོང་ལམ་བཤད་པ་ནི། བཟོད་དང་ཤེས་པ་གོ་རིམ་བཞིན། །བར་ཆད་མེད་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ། དེ་ལས་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱུང་། སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། གཉིས་སུ་འདུ་བ་སྟེ། བཟོད་པ་བརྒྱད་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་། ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དུ་གོ་རིམ་བཞིན་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དང་པོ་བརྒྱད་ནི་རང་གི་སྤང་བྱ་དངོས་སུ་སྤོང་བ་ལ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་གཅོད་མི་ནུས་ཤིང་། ཕྱི་མ་བརྒྱད་ནི་སྤང་བྱ་དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་བཞག་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལས་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་བཅོ་ལྔ་པོ་ནི་ཆོས་ཅན། མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའི་རྣམ་པ་སྔར་མངོན་སུམ་མ་མཐོང་བ་གསར་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅུ་དྲུག་པ་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་ཏེ། མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པའི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལས་གཉེན་པོ་དང་སྤོང་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། བཟོད་པ་བརྒྱད་ནི་སྤང་བྱའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་གཉེན་པོའི་ལམ་དང་། ཤེས་པ་བརྒྱད་ནི་སྤང་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བས་སྤོང་ལམ་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གང་ཟག་གི་རྣམ་གཞག་ལ། ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བསྟན་པ། ནང་ཚན་གྱི་སྒོ་ནས་བདུན་དུ་དབྱེ་བ། གང་ཟག་གི་རིགས་བསྡུས་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་རྣམ་གཞག་དང་། འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་པའི་རྣམ་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི། དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དེ་དག་ཏུ། དད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བ། །སྒོམ་པའི་སྤང་བྱ་མ་སྤངས་པ། །འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ། །རྣམ་ལྔའི་བར་བཅོམ་གཉིས་པ་ལ། །དགུ་པ་ཚུན་ཆད་ཟད་པ་ཡིན། །འདོད་པའམ་ཡང་ན་གོང་མ་ལས། །ཆགས་བྲལ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས
Chinese
具有的俱生心所是第二，事业现证是第三的缘故。总的来说，观点很多，就生起方式而言，这里认为十六现证全部次第生起，和其他认为八忍一齐和八智一齐生起不同。第三是心之所依，那是与法最胜相同。现证真谛的心，具有，你的心有所依，因为加行道法最胜和心之所依地相同。因为依于六禅定地，并且被法最胜和等持一座所摄。第四是所治品和断道之解说，谓忍与智次第，无间与解脱道，彼等刹那十五者，未见见故见道。如是说。彼等十六刹那，具有，归为二者，即八忍为无间道，八智为解脱道次第安立的缘故。因为，最初八者不能被其他阻断而实际断除自己的断除品，之后八者是从彼等断除品中解脱的方式而如此安立的缘故。彼等之中，之前十五刹那，具有，是见道，因为是以前未曾现量见到真谛之相而新见的道之缘故。第十六者，具有，不是，因为是串习已见之修道之缘故。彼等之中，有所治品和断道之差别，因为八忍是断除品的所治品，因此是所治品道，八智是支配断除品，因此安立为断道之缘故。第二、就补特伽罗之安立而言，有入位的安立总说，从内部分为七类，补特伽罗的种类总摄等三者。初者，有入流和离贪先行的安立，以及果位次第的安立二者。初者：彼等根器利钝者，随信与随法行者，未断修所断，已入初果位。断除五欲至二有者，九地直至有穷尽。于欲或有上地中，离贪已入第三地。
English
The co-arisen mental factors that possess it are second, and the realization of the activity itself is third. Generally speaking, there are many views, but in terms of the way they arise, here it is believed that all sixteen realizations arise in sequence, which is different from others who believe that the eight acceptances and the eight knowledges arise simultaneously. The third is the basis of mind, which is said to be the same as the supreme Dharma. The mind that realizes the truth is characterized by having a basis of mind, because the path of application, the supreme Dharma, and the basis of mind are in the same place. This is because it relies on the six meditative grounds and is encompassed by the supreme Dharma and a single session of meditative equipoise. The fourth is the explanation of the antidote and the path of abandonment, which is: 'Acceptance and knowledge in order, the path of non-interruption and liberation, fifteen moments from them are the path of seeing because of seeing what was not seen.' Thus it is said. Those sixteen moments are characterized by being grouped into two, namely, the eight acceptances are established as the path of non-interruption and the eight knowledges as the path of liberation in order. This is because the first eight cannot be interrupted by others and actually abandon their own objects of abandonment, while the latter eight are established in this way through liberation from those objects of abandonment. Among them, the first fifteen moments are characterized by being the path of seeing, because it is the path of newly seeing the aspect of truth that was not previously seen directly. The sixteenth is characterized by not being so, because it is the path of cultivation that familiarizes what has already been seen. Among them, there is a difference between the antidote and the path of abandonment, because the eight acceptances are the antidote to the objects of abandonment, therefore it is the path of the antidote, and the eight knowledges dominate the objects of abandonment, therefore they are established as the path of abandonment. Second, in terms of the establishment of the individual, there is the general explanation of the establishment of the state of entry, the division into seven categories from within, and the summary of the types of individuals, etc., in three parts. The first part has two aspects: the establishment of the stream-enterer and the one who has abandoned attachment in advance, and the establishment of the gradual attainment of fruits. The first is: 'Among those with sharp or dull faculties, those who follow faith and those who follow Dharma, who have not abandoned what is to be abandoned by cultivation, have entered the first fruit. Having destroyed the five desires up to the second existence, the nine grounds are exhausted. Having abandoned attachment in desire or in the higher realms, they have entered the third ground.'
Tibetan
་པ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཞུགས་པ་ནི། །བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དེ་འབྲས་གནས། །དེ་ཚེ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དག །དད་པས་མོས་དང་མཐོང་བས་ཐོབ། །འབྲས་ཐོབ་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་གྱི། །ལམ་ཐོབ་མེད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །མི་བརྩོན་པ་ནི་ཞུགས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱུང་། མངོན་རྟོགས་དེ་དག་ཏུ་གནས་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། དབང་པོ་རྣོ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་། དབང་རྟུལ་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ལས་སྔོན་སྒོམ་པའི་སྤང་བྱ་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་གཅིག་ནས་རྣམ་པ་ལྔའི་བར་བཅོམ་པ་དེ་ཡང་དེ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དྲུག་པ་ནས་དགུ་པ་ཚུན་ཆད་དེ་བརྒྱད་པ་ཟད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ཕྱིར་འོང་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའམ། ཡང་ན་གོང་མ་ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞུགས་པ་དེ་གསུམ་པོ་གང་ཞིག་འབྲས་བུ་དེ་གསུམ་གང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བཅུ་དྲུག་པ་ལམ་རྗེས་ཤེས་ལ་གནས་པ་དེའི་ཚེ་འབྲས་གནས་གསུམ་དུ་རིམ་པར་འཇོག་སྟེ། དེའི་ཚེ་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐོབ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། དབང་རྟུལ་ལ་དད་པས་མོས་པ་དང་དབང་རྣོན་ལ་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིིར། འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་ནི་འབྲས་བུ་གོང་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་མི་བརྩོན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འབྲས་གནས་གོང་མ་དེའི་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཞུགས་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་མེད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་དང་། ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དངོས་གཉིས། དང་པོ་ནི། ས་དང་ས་ན་ཉེས་རྣམ་དགུ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེ་རྣམས་ཀྱི། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ཐ་དད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱུང་། འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ས་དང་ས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཉེས་པ་རྣམ་པ་དགུ་དགུ་ཡོད་དེ། སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་གསུམ་དང་། དེ་རེ་རེ་ལའང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནས་ཆེན་པོའི
Chinese
པ། 凡是进入某种果位，在第十六道时就安住于该果位。那时利根钝根者，以信心信奉和以见证获得。获得果位，为了获得殊胜的果位，因为没有获得道，所以不精进，如是说。安住于那些现观中的补特伽罗，你具有两种类型，即利根随法行者和钝根随信行者。从这二者中，先前没有舍弃一座修所断，就是进入初果，从一座到断除五座之间，也是进入初果，因为是入流者。在见道之前，欲界的修所断第六座到第九座之间，即第八座灭尽者，是进入二果一来者，因为是离欲先行的，所以是一来者。在见道之前，对欲界离欲，或者对无所有处以下离欲者，是进入三果不来者，因为是离欲先行的，所以是不来者。这三种入者，为了获得这三种果位而进入，在第十六道后得智位时，次第安立三种果位，即在那时安立获得入流等三种果位中的任何一个。那时利根钝根者，不称为随信和随法，因为钝根者以信心信奉，利根者以见证获得。因为获得果位，所以不精进以获得更高的果位，不是更高果位的入者，因为没有获得殊胜果位的入道。第二是所断的断除方式，以及入者安住的真实分类。第一是：地与地有九种过患，同样也有九种功德，因为小、中、大各自有小之小等差别。如是说。从欲界到有顶之间的地与地，你具有九种过患，即修所断小、中、大三种，并且每一个都有小之小到大之大的差别。
English
Pa. Whoever enters into something, abides in that fruit in the sixteenth path. At that time, the sharp and dull faculties are obtained through faith and seeing. Having obtained the fruit, in order to obtain the superior fruit, because there is no attainment of the path, therefore one does not strive, as it is said. A person abiding in those realizations has two types: the sharp-witted follower of the Dharma and the dull-witted follower of faith. Among these two, not having abandoned even one object to be abandoned by meditation beforehand is entering the first fruit, and from one seat to destroying five seats is also entering that, because it is a stream-enterer. Before the path of seeing, the sixth to the ninth of the objects to be abandoned by meditation in the desire realm, that is, the eighth extinguished, is entering the second fruit, the once-returner, because it is a once-returner due to prior detachment from desire. Before the path of seeing, detachment from desire in the desire realm, or detachment from desire below nothingness, is entering the third fruit, the non-returner, because it is a non-returner due to prior detachment from desire. Which of these three enterers enters in order to obtain which of these three fruits? When abiding in the sixteenth path, the subsequent wisdom, the three fruits are established in order, that is, at that time it is established that one obtains any of the three fruits such as stream-enterer. At that time, those sharp and dull faculties are not called followers of faith and Dharma, because the dull-witted believe with faith and the sharp-witted obtain with seeing. Because one has obtained the fruit, therefore one does not strive to obtain a higher fruit, and is not an enterer of a higher fruit, because one has not obtained the path of entering a special fruit. The second is the manner of abandoning what is to be abandoned, and the actual classification of the abidings of the enterers. The first is: Land and land have nine faults, and similarly there are nine qualities, because small, medium, and large each have small of small and so on. As it is said. The land and land from the desire realm to the peak of existence, you have nine faults, that is, the three objects to be abandoned by meditation, small, medium, and large, and each has differences from small of small to large of large.