Tibetan
ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་གནས་དྲུག་པའི་ཚིག་དོན། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་གནས་དྲུག་པའི་ཚིག་དོན། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་གནས་དྲུག་པའི་ཚིག་དོན་བཞུགས། གསུམ་པ་ཐོབ་བྱ་འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག །རྟེན་གང་ཟག་གི་རྣམ་གཞག །ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་གཞན་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ། དམིགས་པ། སྒོམ་ཚུལ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམས་པ་ལས། །ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་ཞེས་བཤད་པ། །སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་ཟག་པ་མེད། །ཅེས་བྱུང་། འདི་ལ་ཚིག་དོན་དང་། མཐའ་དཔྱད་པ་ལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ལམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་གསར་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་དང་། རྟོགས་ཟིན་བསྒོམས་པར་བྱས་པའི་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་ཞེས་བཤད་པའི་ལམ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལའང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་བའི་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཟག་མེད་འདས་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། ཁ་ཅིག །མཐོང་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ཟེར་ན། དེ་མེད་པར་ཐལ། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ནི་མཉམ་གཞག་ཐུན་གཅིག་ཡིན་པར་བཤད་ཅིང་། དེའི་བཅུ་དྲུག་པ་སྒོམ་ལམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །ཟག་མེད་འཕགས་ལམ་ལ་མཉམ་གཞག་གིས་ཁྱབ་ཟེར་ན། འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ལམ་བདེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་སོ། ཁ་ཅིག ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་དེ་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ཟེར་ན། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ཟག་མེད་འཕགས་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །སྡུག་བདེན་ཡིན་ན། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་པ་བདེ་བ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མ་ཡིན་པར་ཐལ། བདེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆོས་ཅན་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ལ་བདེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེས་དགེ་བ་བྱས་པའི་རྣམ་སྨིན་བདེ་བ་མྱོང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །ཕྱི་རོལ་པའི་རྒྱུད་ལ་ལམ་ཡོད་པ
Chinese
《阿毗达磨俱舍论》第六品之词义。 《阿毗达磨俱舍论》第六品之词义。 《阿毗达磨俱舍论》第六品之词义。第三，确定所证之灭道谛。其中分三：道的分类、所依补特伽罗的分类、以及道的其他特点之阐述。第一部分又分三：道的体性、所缘、修习方式。第一是：从见谛和修谛中，断除烦恼，如是说。修道有两种，名为见者，无漏。 如是说。此中有词义和辩论两种。第一是：道，法性。你具有两种，即：以现量新见真谛之道，以及已证悟而修习之道，以这两种道断除烦恼，如是说，因为有这两种道。修道，法性。你也有两种，即：从语言表达的角度来说，有世间的有漏修道，以及出世间的无漏修道，因为有这两种。名为见之道，法性。你唯是无漏出世道，因为你是三界烦恼的殊胜对治品。第二是辩论。有些人说：见道有后得智。此不应理，因为十六刹那被说成是一个等持之座，并且这十六刹那的最后一个就是修道本身。有些人说：无漏圣道遍及等持。成为圣者相续的后得智的无常等十六行相所证悟的智慧，法性。应是如此。因为，应是如此。因为是道谛。不能承认。有些人说：有漏修道是修道。此不应理，因为，它不是无漏圣道。因为，应是如此。因为是有漏修道。有些人说：如果是苦谛，则遍及痛苦。有漏的乐受，法性。应是如此。因为，应是如此。因为是有漏的蕴。如果承认，则不应理，因为是乐。因为，应是如此。因为法性是如此。遍及，因为异生相续中有乐。因为，应是如此。因为他有造善所成熟的乐果之体验。有些人说：外道相续中有道。
English
The meaning of the words of the sixth chapter of Abhidharmakosha. The meaning of the words of the sixth chapter of Abhidharmakosha. The meaning of the words of the sixth chapter of Abhidharmakosha is present. Third, establishing the truth of the attainable cessation and path. There are three parts: the classification of the path, the classification of the individual who relies on it, and the explanation of other characteristics of the path. The first part has three aspects: the nature of the path, the object of focus, and the method of meditation. The first is: From seeing the truth and meditating on it, it is said that afflictions are abandoned. There are two types of meditation paths, called 'seeing,' which are without outflows. Thus it is said. This has two aspects: the meaning of the words and the debate. The first is: Path, dharma nature. You have two, namely: the path of newly seeing the truth directly, and the path of meditating on what has been realized, with these two paths, afflictions are abandoned, it is said, because there are these two paths. Meditation path, dharma nature. You also have two types, namely: from the perspective of linguistic expression, there is the worldly path of meditation with outflows, and the transcendental path of meditation without outflows, because there are these two. The path called 'seeing,' dharma nature. You are only the transcendental path without outflows, because you are the special antidote to the afflictions of the three realms. The second is the debate. Some say: The path of seeing has subsequent wisdom. This is not reasonable, because sixteen moments are said to be one session of equipoise, and the sixteenth of these is the meditation path itself. Some say: The stainless noble path pervades equipoise. The wisdom that realizes the sixteen aspects of impermanence, etc., which have become the subsequent wisdom of the noble one's continuum, dharma nature. It should be so. Because, it should be so. Because it is the truth of the path. It cannot be admitted. Some say: The path of meditation with outflows is the path of meditation. This is not reasonable, because it is not the stainless noble path. Because, it should be so. Because it is the path of meditation with outflows. Some say: If it is the truth of suffering, then it pervades suffering. The feeling of pleasure with outflows, dharma nature. It should be so. Because, it should be so. Because it is an aggregate with outflows. If admitted, it is not reasonable, because it is pleasure. Because, it should be so. Because the dharma nature is so. It pervades, because there is pleasure in the continuum of ordinary beings. Because, it should be so. Because he has the experience of the pleasurable result of ripening from virtuous deeds. Some say: There is a path in the continuum of non-Buddhists.
Tibetan
ར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་སྒོམ་ལམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ལམ་ཞུགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། བདེན་བཞི་དང་། བདེན་གཉིས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། ཟག་བཅས་རྣམས་སྡུག་བདེན་དུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བདེན་པ་དག་ནི་བཞིར་བཤད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དེ་བཞིན་དུ། །འགོག་དང་ལམ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་རྟོགས་རིམ། །ཞེས་བྱུང་། འདིར་བདེན་པ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བཞིར་བཤད་དེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ། དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང་། ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིའི་གོ་རིམ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་དག་བདེན་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་མངོན་རྟོགས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདིར་བཤད་མ་ཐག་པའི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མདོ་ལས་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འདི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རིམ་པ་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཡིད་འོང་ཡིད་དུ་མི་འོང་དང་། །དེ་ལས་ཟག་བཅས་གཞན་རྣམས་ཉིད། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཅི་རིགས་མ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་བྱུང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་སྟེ་མི་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་དང་གཉིས་པོ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་རྣམས་གསུམ་དང་། མཚུངས་ལྡན་མ་ཡིན་པའི་ཟག་བཅས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་མ་ལུས་པ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་མདོ་ལས་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་པོ་ཅི་རིགས་དང་ལྡན་ཞིང་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལྟར་བརྗོད་ཀྱི། སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་བྱུང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དེ། གང་ལ་བཅོམ་པའམ་བློ་ཡིས་ཆོས་གཞན་སོ་སོར་བསལ་བ་ན་དེར་འཛིན་གྱི་བློ་མི་འཇུག་པའི་ཆོས་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་ཚད་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། བུམ་པ་དང་། བུམ་ནང་གི་ཆུ་བཞིན་ཏེ། བུམ་པ་ནི་ཐོ་བས་བཅོམ་པ་ན་བུམ་པའི་བློ་འདོར། བུམ་ཆུ་ཡང་ཆུ་དེའི་ཁ་དོག་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སོ་སོ
Chinese
若尔塔。 因为它的相续中有修道。 彼处有之。 因为它的相续中有世间的有漏修道，故不遍。 不能承认，因为没有入道的外道。 第二，宣说四谛和二谛两种。 第一，真实和有漏诸法宣说为苦谛两种。 第一是： 真实诸法说为四， 痛苦集起亦如是， 灭道即是如是者， 彼等如何现证次第。 这样说。 此处真实诸法，法性。 您被说为四种，即痛苦之谛，集起之谛，如是灭谛和道谛，因此有四种。 如此显示那四者的顺序是有理由的，因为它们是证悟四谛之境的生起次第。 在这里，正如刚才所说的顺序一样，经中也这样说，经中说： 诸比丘，此乃苦之圣谛。 等等，因为如此宣说次第。 第二是： 悦意不悦意， 以及彼等有漏余者， 具三痛苦自性故， 随其所应皆是痛苦。 这样说。 有漏的感受，悦意的和不悦意的，即不适或痛苦，以及那两者之外的感受舍受等三种，以及非相应的有漏取蕴，所有法性。 经中说为痛苦是有理由的，因为以与三种痛苦自性随其所应地具备和相关联的理由而如此说，并非以仅仅是痛苦的方式来说明。 第二是： 何者被破坏及以智慧， 排除他者则彼心不入， 如瓶水般于世俗中， 存在彼是胜义另有者。 这样说。 世俗谛，法性。 您具有定义，即凡是被破坏或者以智慧将其他法一一排除时，对它的执着心不入的法，那是它的定义，并且是世俗中成立的两种衡量标准。 例如，如瓶子和瓶中的水一样，瓶子是被锤子破坏时，瓶子的概念消失。 瓶中的水也是水的颜色气味味道触感等等。
English
ratala. Because its continuum has the path of meditation. It is there. Because its continuum has the mundane contaminated path of meditation, it is not pervasive. It cannot be admitted, because there are no outsiders who have entered the path. Secondly, there are two explanations of the four truths and the two truths. First, the two truths of reality and contaminated things are explained as the truth of suffering. The first is: The truths are said to be four, Suffering and arising are the same, Cessation and path are thus, How do they manifest realization in order? It says. Here, the truths are dharmas. You are said to be four, namely the truth of suffering, the truth of arising, the truth of cessation, and the truth of the path, so there are four. There is a reason why the order of the four is shown in this way, because they are shown according to the order of the arising of the realization of the four truths. Here, as in the order just mentioned, it is also said in the sutra, which says: Monks, this is the noble truth of suffering. And so on, because the order is explained in this way. The second is: Pleasant and unpleasant, And other contaminated ones from them, Because of having three sufferings, All sufferings are appropriate. It says. Contaminated feelings, pleasant and unpleasant, that is, discomfort or suffering, and the three other feelings of equanimity, and all contaminated aggregates of clinging that are not corresponding dharmas. There is a reason why the sutra says it is suffering, because it is said in this way for the reason of having and being related to the three sufferings as appropriate, and it is not explained in the way that it is only suffering. The second is: Whatever is destroyed and with wisdom, If others are excluded, then that mind does not enter, Like a bottle of water in the mundane, There is another who is ultimate. It says. Conventional truth, dharma. You have a definition, that is, whatever is destroyed or when other dharmas are excluded one by one with wisdom, the dharma that the mind of clinging does not enter, that is its definition, and it is both the measure of being established in the conventional. For example, like a bottle and the water in the bottle, when the bottle is destroyed by a hammer, the concept of the bottle disappears. The water in the bottle is also the color, smell, taste, and touch of the water, etc.