Tibetan
་བྱ་རིགས་ལྔ་ལྔ་སྟེ་ལྔ་དང་ཟག་མེད་དང་བཅས་པའི་ཆོས་བཅུ་དྲུག་ཡོད་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡང་བཅུ་དྲུག་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་དང་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་སྤང་དང་། གོམས་པ་སྟེ་སྒོམ་པ་ཡི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་འདོད་ཁམས་ལས་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཅན། སེམས་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་དམིགས་པ་སྟེ། འདོད་པ་རང་གི་སས་བསྡུས་སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་གཉིས་དང་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་སྟེ་གསུམ་དང་། གཟུགས་སུ་གཏོགས་པའི་སྒོམ་སྤང་གཅིག་དང་། དྲི་མེད་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའི་སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། སེམས་བརྒྱད་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་སའི་སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་གི་སེམས་གཉིས་དང་སྒོམ་སྤང་གི་སེམས་གཅིག་སྟེ་གསུམ་དང་། འོག་མའི་འདོད་ཁམས་ཀྱི་མཐོང་སྤང་གི་ཀུན་འགྲོ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་གཉིས་དང་སྒོམ་སྤང་གི་སེམས་གཅིག་སྟེ་གསུམ་དང་། གོང་མ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གཅིག་དང་དྲི་མེད་ཀྱིི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་མེད་ལས་སྐྱེས་པའི་སྤང་བྱ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། རྣམ་ཤེས་བཅུའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་གཉིས་དང་སྒོམ་སྤང་གཅིག་སྟེ་གསུམ་གསུམ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་ཀུན་ཆོས་ཅན། རྣམ་ཤེས་དུ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པར་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་ལྔའི་སྟེང་དུ་འགོག་ལམ་རང་གི་སེམས་གྲགས་པ་སྟེ་བསྟན་པའི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་དང་། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་བརྒྱད་བཤད་པའི་སྟེང་དུ་རང་གི་དེ་བསྣན་པས་དགུ་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་བཅུར་བཤད་པའི་སྟེང་དུ་རང་གི་དེ་བསྣན་པས་བཅུ་གཅིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟག་མེད་ཆོས་ཅན། རྣམ་ཤེས་བཅུའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ན་སྤང་བྱ་མཐའ་སྡེ་ཐ་མ་འགོག་ལམ་མཐོང་སྤང་གཅིག་དང་སྒོམ་སྤང་གཅིག་སྟེ་གསུམ་གསུམ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་ཕྲ་རྒྱས་བཅས་རྣམ་གཉིས། ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་རྒྱས་འགྱུར་གྱིས། །ཞེས་བྱུང་། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཕྲ་རྒྱས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཕྲ་རྒྱས་དེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མི་རྒྱས་ཀྱང་ཕྲ་རྒྱས་དང་བཅས་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར།
Chinese
因此，有五类，每类五个，总共有十六种有漏和无漏的法。因此，它们的对象也是十六种。也就是，苦谛见所断、集谛见所断，以及通过修道（即禅修之道）所断的，并且是从欲界所生的法。五种心的行境或所缘，即，欲界自地所摄的苦谛和集谛见所断两种，以及欲界的修所断，共三种；以及属于色界的修所断一种。因为无垢法智之品是识的行境本身。生于色界的苦谛和集谛见所断以及修所断这三种法，是八种心的所缘。即，自地的苦谛和集谛见所断的两种心，以及修所断的一种心，共三种；以及下界的欲界的见所断的俱生和相应的两种心，以及修所断的一种心，共三种；以及上界的无色界的近分定所摄的一种，以及无垢智的行境也是一种。生于无色界的三种所断法，是十种识的所缘。即，属于三界的苦谛和集谛见所断两种，以及修所断一种，每界三种，共九种；以及无漏的行境一种。因此，灭谛和道谛的见所断一切法，是多种识的行境。即，在欲界，在之前所说的五种心的基础上，加上灭道自心显现的六种识；以及在色界，在之前所说的八种心的基础上，加上自心，共九种；以及在无色界，在之前所说的十种心的基础上，加上自心，共十一种的行境。无漏法，是十种识的行境。即，在三界中，所断的最后一部分，灭道见所断一种，以及修所断一种，每界三种，共九种；以及无漏心的行境一种。第三，从具有和不具有的角度来区分：烦恼的微细和粗大，有具有和不具有两种。“烦恼性和非烦恼性，由增长而分。”烦恼性的微细和粗大，有两种，即，微细和粗大增长，以及不增长但具有微细和粗大。
English
Therefore, there are five categories, five in each category, making a total of sixteen dharmas with and without outflows. Therefore, their objects are also sixteen. That is, the afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering, the afflictions to be abandoned by seeing the truth of origin, and those to be abandoned by the path of practice (i.e., the path of meditation), and the dharmas born from the desire realm. The objects or focuses of the five minds, namely, the two afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering and the truth of origin, included in one's own ground of the desire realm, and the afflictions to be abandoned by practice in the desire realm, totaling three; and one affliction to be abandoned by practice belonging to the form realm. Because the category of undefiled dharma-wisdom is the object of consciousness itself. The three afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering and the truth of origin and by practice, born in the form realm, are the objects of eight minds. That is, the two minds of afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering and the truth of origin in one's own ground, and one mind of afflictions to be abandoned by practice, totaling three; and the two co-emergent and corresponding minds of afflictions to be abandoned by seeing in the lower desire realm, and one mind of afflictions to be abandoned by practice, totaling three; and one included in the proximity attainment of the higher formless realm, and the object of undefiled wisdom is also one. The three afflictions to be abandoned born from the formless realm are the objects of ten consciousnesses. That is, the two afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering and the truth of origin belonging to the three realms, and one affliction to be abandoned by practice, three in each realm, totaling nine; and one object of the outflow-free. Therefore, all the afflictions to be abandoned by seeing the truth of cessation and the truth of the path are the objects of many consciousnesses. That is, in the desire realm, on top of the five minds mentioned earlier, adding the six consciousnesses that are the manifestation of one's own mind of cessation and path; and in the form realm, on top of the eight minds mentioned earlier, adding one's own, totaling nine; and in the formless realm, on top of the ten minds mentioned earlier, adding one's own, totaling eleven objects. The outflow-free dharma is the object of ten consciousnesses. That is, in the three realms, the last part to be abandoned, one affliction to be abandoned by seeing the truth of cessation and the truth of the path, and one affliction to be abandoned by practice, three in each realm, totaling nine; and one object of the outflow-free mind. Third, the distinction from the perspective of having and not having: the subtle and gross aspects of afflictions, having and not having. "Afflictive and non-afflictive, distinguished by growth." The subtle and gross aspects of the afflictive have two types, that is, the subtle and gross that grow, and those that do not grow but have subtle and gross.