Tibetan
ཏེ། དེས་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་མ་འོངས་པ་ནས་ད་ལྟར་བ་དང་ད་ལྟ་བ་ནས་མ་འོངས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་རྫས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཡང་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། གསེར་སྣོད་བཅོམ་ནས་རྒྱན་བྱས་ཚེ་གསེར་གྱི་མདོག་མི་འགྱུར་བ་དང་། འོ་མ་ཞོར་འགྱུར་བའི་ཚེ་རོ་ནུས་འགྱུར་ཀྱང་ཁ་དོག་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དབྱངས་སྒྲོགས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་ཚེ་མྱུ་གུ་དེ་དུས་གསུམ་ཆར་ལྡན་ཡང་མཚན་ཉིད་གང་ཤས་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། སྐྱེས་པ་གཅིག་བུད་མེད་གཅིག་ལ་ཆགས་པའི་ཚེ་བུད་མེད་གཞན་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་ཡང་དེ་ལ་ཆགས་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་དབྱིག་བཤེས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། སྔར་ལྟར་འཇུག་པའི་ཚེ་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པ་མ་འོངས་པ་དང་། བྱ་བ་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་ད་ལྟར་བ་དང་། བྱ་བ་ཞིག་པ་འདས་པ་སྟེ་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྩིས་ཀྱི་རིལ་བུ་གཅིག་ནི་གཅིག་དང་བརྒྱ་སྟོང་སོགས་ཀྱི་ཤོ་མིག་གི་གོ་སར་བཞག་པ་ན་གཅིག་དང་བརྒྱ་སོགས་སུ་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྷའི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་ཚེ་སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་ལ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་བ་གསུམ་དུ་འཇོག་པས་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། བུད་མེད་གཅིག་རང་གི་མ་ལ་ལྟོས་ནས་བུ་མོ་དང་རང་གི་བུ་མོ་ལ་ལྟོས་ནས་མ་དང་རང་ཉིད་དེའི་བར་དུ་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་དང་པོ་མི་འཐད་དེ། ཕྱི་རོལ་གྲངས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དུས་གསུམ་གྱིི་མཚན་ཉིད་འཆོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དུས་གསུམ་རེ་རེ་ཡང་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལུགས་གསུམ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་བཟང་སྟེ། བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་མ་འོངས་པ་དང་། བྱེད་པའི་ཚེ་ད་ལྟ་བ་དང་། བྱས་ནས་འགགས་པ་འདས་པ་དག་གསུམ་པོ་དེ་ཡི་སྒོ་ནས་དུས་གསུམ་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གེགས་སུ་བྱེད། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གཞན་མ་ཡིན། དུས་གསུམ་མེ་རུང་དོ་བཞིན་དུ། །ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་ཞིག །ཞེས་བྱུང་། མདོ་སྡེ་པ་ན་རེ། གསུམ་པ་དེ་ཅུང་ཟད་བཟང་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་དེ། འདས་མ་འོངས་གཉིས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་འབྲས
Chinese
因此，当它像幼苗一样从未来进入现在，又从现在进入未来时，虽然本体不会变成其他，但因为他们认为事物会变成其他。例如，当金器被摧毁并制成装饰品时，黄金的颜色不会改变。又如，当牛奶变成酸奶时，味道和效能会改变，但颜色不会改变。第二种是扬声的观点，因为他们认为，当它这样进入时，幼苗虽然具备了三时，但会从任何一个特性的角度，转变成其他特性。例如，当一个男人迷恋一个女人时，即使他没有离开对其他女人的迷恋，也会说他迷恋她。第三种是友称的观点，三时会变成其他状态，但本体不会变成其他，当它像以前一样进入时，未产生的行为是未来，已产生但未停止的行为是现在，已消失的行为是过去，他们认为状态会变成其他。例如，一个算盘珠子，放在个位、百位、千位等位置时，就会被称为一、百等。第四种是佛天神的观点，因为他们认为，当它这样进入时，前后中间三个阶段被安立为过去、未来、现在三个，因此会变成其他。例如，一个女人相对于自己的母亲是女儿，相对于自己的女儿是母亲，而她自己则位于两者之间，他们这样说。其中第一个不合理，因为它与外道数论派的观点相同。第二个也不合理，因为三时的特性会混淆。第四个也不合理，因为每个三时都会变成全部三时的过失。第三种观点稍微好一些，因为通过不做事是未来，做事时是现在，做了之后停止是过去这三种方式，对三时进行了区分。第三个是：制造障碍。那又怎么不是其他呢？如果三时像火一样存在，为什么不生灭呢？这样说。经部师说：第三个稍微好一些，但也有过失，因为过去和未来二者会做出产生结果的行为。因为那二者会产生结果
English
Therefore, when it, like a sprout, enters from the future into the present, and from the present into the future, although the substance does not change into another, they believe that things will change into another. For example, when a gold vessel is destroyed and made into an ornament, the color of the gold does not change. Also, when milk turns into yogurt, the taste and potency change, but the color does not change. The second is the view of Yangsgrags, because they believe that when it enters in this way, the sprout, although possessing all three times, will transform from the perspective of whichever characteristic is dominant into another characteristic. For example, when a man is infatuated with one woman, even if he has not left his infatuation with other women, it is said that he is infatuated with her. The third is the view of Yigbshes, the three times will become other states, but the substance will not become other, and when it enters as before, the unproduced action is the future, the action that has arisen but not ceased is the present, and the action that has disappeared is the past, they believe that the state will become other. For example, an abacus bead, when placed in the position of ones, hundreds, thousands, etc., is called one, hundred, etc. The fourth is the view of Sangs rgyas lha, because they believe that when it enters in this way, the three stages of before, after, and middle are established as the three of past, future, and present, therefore it will become other. For example, a woman is a daughter in relation to her own mother, a mother in relation to her own daughter, and she herself is located between the two, they say. The first of these is unreasonable, because it is the same as the view of the non-Buddhist Samkhya school. The second is also unreasonable, because the characteristics of the three times will be confused. The fourth is also unreasonable, because each of the three times will become the fault of all three times. The third view is slightly better, because the three times are distinguished by the three ways of not doing is the future, doing is the present, and stopping after doing is the past. The third is: creating obstacles. How is that not other? If the three times exist like fire, why do they not arise and cease? Thus it is said. The Sutra school says: The third is slightly better, but there is also a fault, because the past and future two will do the action of producing results. Because those two will produce results.
Tibetan
་བུ་སྤང་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བྱ་བ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གང་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་ཡང་བྱ་བ་གཞན་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདས་པ་སོགས་གང་ཡང་མིན་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིིར། དེར་ཐལ། བྱ་བ་འདས་ཟིན་ནས་མེད་པ་དེ་དུས་སུ་མི་རུང་ཞིང་། གང་ལ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་མ་འོངས་པ་ནི་དངོས་པོར་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་ཤིང་འདས་པ་ནི་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ད་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་ཀྱང་ཡོད་བའི་ཕྱིར་ཟེར། བཞི་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་དག་ནི་ཟབ་པ་ཡིན། ཞེས་བྱུང་། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ན་རེ། མདོ་སྡེ་པའི་རྩོད་པ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་གནོད་པར་ཐལ། འདས་མ་འོངས་དེ་ལྟར་འཇོག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་གནས་ལུགས་ལ་ནི་རྟོགས་དཀའ་ཞིང་ཟབ་པ་ཡིན་པས་རྟོག་གེ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིིར་རོ། །གསུམ་པ་སྤང་བྲལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་བྱ་སྤངས་ཀྱང་། ཀུན་འགྲོ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལྡན། །དང་པོའི་རྣམ་པ་སྤངས་ཀྱང་དེའི། །ཡུལ་ཅན་དྲི་མ་ལྷག་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱུང་། སྐབས་འདིར་སྤང་བྱ་དེ་དང་བྲལ་ན་སྤངས་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། སྤངས་ན་བྲལ་བས་མ་ཁྱབ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་གཉིས་སྐྱེས་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པས་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་སྤངས་ཀྱང་། ཀུན་འགྲོ་ལྷག་མ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་སྤང་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་མཐོང་སྤང་གཞན་ལ་འགྲེ་བའི་ཕྱིར། ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཚེ་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་སྒོམ་སྤང་དང་པོའི་རྣམ་པ་སྟེ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སོགས་སྤངས་ཀྱང་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དེ། སྒོམ་སྤང་ཆེན་པོ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ལྷག་མ་ཆུང་ངུའི་སྐོར་རྣམས་མ་སྤངས་བར་དུ་དེ་དག་གིས་དམིགས་པས་ཆེན་པོ་དང་ཡང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་བཤད་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མཐོང་གོམས་པ་ཡིས། །སྤང་བྱ་འདོད་ཁམས་ལས་སྐྱེས་པ། །རང་གི་གསུམ་དང་གཟུགས་གཏོགས་གཅིག །དྲི་མེད་རྣམ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །གཟུགས་ཁམས་ལས་སྐྱེས་རང་གི་ངང་། །འོག་གསུམ་གོང་གཅིག་དྲི་མེད་ཀྱིའང་། །གཟུགས་མེད་ལས་སྐྱེས་ཁམས་གསུམ་གཏོགས། །གསུམ་དང་ཟག་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །འགོག་དང་ལམ་མཐོང་སྤང་བྱ་ཀུན། །རང་གིས་གླགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཟག་མེད་ཁམས་གསུམ་མཐའ་གསུམ་དང་། །ཟག་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་བྱུང་། སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་སོགས་སྤང
Chinese
因此，为了不对抛弃产生障碍。过去、未来、现在的事物，无论是什么，如果像那样做，也不会有其他的事物存在。因为它们不是过去等等，而是非复合的。因此，已经过去的不再存在，在时间上是不允许的。对于不做事的未来，不能说是事物。为什么未来没有产生，过去没有消逝呢？因为它们也像现在一样存在。第四个是：法性是深奥的。这样说。毗婆沙师说：经部的辩论对我们没有损害。因为可以这样安立的过去和未来的法性，就其存在方式而言，是难以理解和深奥的，所以不是仅仅推理的对象。第三个是抛弃和不离的差别：虽然抛弃了苦谛所断，但仍然具有俱生烦恼。虽然抛弃了最初的形态，但仍然具有它的所缘污垢。这样说。在这种情况下，与所断分离，则遍及于已断，但已断不遍及于分离。对于生起苦谛和智二者的人来说，虽然已经抛弃了由俱生智所生的苦谛所断，但仍然具有俱生烦恼，即俱生苦谛所断所缘的苦谛所断。因为它会转移到其他的所断上。在获得不还果时，虽然已经抛弃了欲界所摄的修道所断的最初形态，即大中之大等，但仍然具有它。因为在没有抛弃修道所断的大者的所缘剩余的小者部分之前，由于它们所缘，也会与大者相应。第四个是解释心的所缘：通过串习苦、集、见，所断从欲界所生，自己的三者和色界的一个，是无垢识的行境。从色界所生，自己的自性，下三界和上界的一个，也是无垢的。从无色界所生，属于三界，三者和无漏是行境。灭谛和道谛所断的一切，是自己所能及的行境。无漏三界和三边，是无漏的行境。这样说。一般来说，苦谛所断等
English
Therefore, in order not to hinder the abandonment. Whatever is past, future, or present, if it is done in that way, there will be no other things. Because they are not past, etc., but are uncompounded. Therefore, what has passed no longer exists and is not allowed in time. For the future that does not act, it cannot be said to be a thing. Why is it that the future has not arisen and the past has not perished? Because they also exist like the present. The fourth is: The nature of Dharma is profound. It is said. The Vaibhashika says: The Sautrantika's debate does not harm us. Because the nature of Dharma that can be established in this way for the past and future is difficult to understand and profound in its mode of existence, so it is not merely an object of reasoning. The third is the difference between abandonment and non-separation: Although the afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering have been abandoned, one still possesses the remaining co-emergent afflictions. Although the first aspect has been abandoned, one still possesses the remaining defilements that are its objects. It is said. In this case, being separated from what is to be abandoned pervades having abandoned it, but having abandoned it does not pervade being separated from it. For someone who has generated both the knowledge of suffering and wisdom, although they have abandoned the afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering that are born from co-emergent wisdom, they still possess the co-emergent afflictions, i.e., the afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering that are the objects of the co-emergent afflictions. Because it transfers to other afflictions to be abandoned by seeing. When attaining the fruit of non-returner, although one has abandoned the first aspect of the afflictions to be cultivated included in the desire realm, i.e., the great of the great, etc., one still possesses it. Because until one has abandoned the remaining smaller parts that are the objects of the great afflictions to be cultivated, one will also be associated with the great because they are its objects. The fourth is explaining the objects of the mind: Through familiarizing oneself with suffering, origin, and seeing, the afflictions to be abandoned that arise from the desire realm, one's own three and one belonging to the form realm, are the objects of the stainless consciousness. Arising from the form realm, one's own nature, the lower three realms and one upper realm, are also stainless. Arising from the formless realm, belonging to the three realms, the three and the unpolluted are the objects. All that is to be abandoned by seeing cessation and path are the objects that one can reach. The unpolluted three realms and the three limits are the objects of the unpolluted. It is said. In general, the afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering, etc.