Tibetan
་ཐོབ་ནས་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་མི་ལྡན་ཅིང་གཞན་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། ལྡན་ཚུལ་ཡོད་དེ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་འདས་པའི་རྣམ་རིག་མིན་པ་དང་ལྡན་པ་མིན་ལ། མ་འོངས་པ་དང་ལྡན་པ་བསམ་གཏན་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། མཉམ་གཞག་འཕགས་ལམ་ལ་གནས་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་གཉིས་ཆོས་ཅན། ལྡན་ཚུལ་ཡོད་དེ། །ད་ལྟར་བའི་རྣམ་རིག་མིན་པ་དང་དུས་སུ་ལྡན་ལ། མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པའི་ཚེ་དེ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བར་གནས་ལ། ཡོད་ན་དང་པོ་བར་གྱི་དང་། །ཕྱིན་ཆད་དུས་ནི་གཉིས་དང་ངོ་། སྡོམ་མིན་གནས་པ་དགེ་བ་དང་། །སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་མི་དགེ་བའི། །རྣམ་རིག་མིན་ལྡན་ཇི་སྲིད་དུ། །རབ་དང་ཉོན་མོངས་ཤུགས་ལྡན་པར། །ཞེས་བྱུང་། བར་མ་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆོས་ཅན། ལྡན་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་ལ་རྣམ་རིག་མིན་པ་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང་། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་མ་བཏང་བར་དུ་དང་པོར་དུས་གསུམ་གྱི་བར་གྱི་ད་ལྟར་བ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ལ། དང་པོ་ཕྱིན་ཆད་དུས་ད་ལྟར་བ་དང་འདས་པ་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། སྡོམ་མིན་ལ་གནས་པ་ལ་དགེ་བའི་རྣམ་རིག་མིན་པ་དང་། སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ལ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་རིག་མིན་པའི་ལྡན་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཡོད་པར་མ་ངེས་ཀྱང་ཡོད་ན་སྡོམ་མིན་ཅན་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚེ་གང་ཟག་དེ་དད་གུས་རབ་ཏུ་ཆེ་ན་དགེ་བའི་རྣམ་རིག་མིན་པ་དང་། སྡོམ་ལྡན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཤུགས་དྲག་པོ་ལྡན་པས་སྲོག་གཅོད་སོགས་བྱེད་པའི་ཚེ་མི་དགེ་བའི་རིག་མིན་ཡོད་ཅིང་། དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ལས་དེ་དག་ལ་གནས་ཀྱི་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་ལྡན་ཚུལ་ནི། རྣམ་རིག་བྱེད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །བྱེད་པ་དག་ལ་ད་ལྟར་ལྡན། །མ་བཏང་བར་དུ་སྐད་ཅིག་མ། །ཕྱིན་ཆད་འདས་དང་མ་འོངས་མེད། །བསྒྲུབས་པ་དང་ནི་མ་བསྒྲིབས་པ། །འདས་པ་དག་དང་ལྡན་པའང་མེད། །ཞེས་བྱུང་། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། ལྡན་ཚུལ་ཁྱད་པར་བ་ཡོད་དེ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་མིན་དང་བར་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དག་ལ་ད་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་ལ། དེ་ཡང་ཐོབ་ནས་མ་བཏང་བར་དུ་ལྡན་ཞིང་། སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཕྱིན་ཆད་འདས་པ་དང་ལྡན་གྱི། མ་འོངས་པ་དང་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སྡོམ་པའི་རིག་བྱེད་ནི་བསླབ་པ་ཉམས་པ་སོགས་ཀྱིས་མ་བཏང་བ་དང་། སྡོམ་མིན་ནི་སྡོམ་པ་བླངས་པས་མ་བཏང་བ་དང་། བར་མ་ནི་དད་སོགས་ཀྱིས་མ་
Chinese
没有获得并且没有显现，是因为不具有现在，而具有其他两个。圣者的无漏律仪，具有道理，因为第一刹那不具有过去的非色法，而具有未来，类似于禅定。安住于等持圣道，以地所摄的禅定无漏律仪，是二者，具有道理，与现在的非色法同时具有，从等持中出定时，不具有它。第二是，处于中间。如果存在，最初是中间的，之后的时间是二者。非律仪安住于善，律仪安住于不善的非色法具有，只要强烈和烦恼的力量存在。这样说。处于中间的戒律，具有道理，你的相续具有，但并非普遍具有非色法。如果存在，在没有舍弃之前，最初只具有三时中的现在，最初之后的时间，具有现在和过去二者。安住于非律仪具有善的非色法，安住于律仪具有不善的非色法，具有道理，虽然不确定存在，但如果存在，非律仪者顶礼时，如果那个人非常虔诚，则具有善的非色法，具有律仪者具有强烈的烦恼力量，做杀生等时，具有不善的非色法，并且只要安住于那些业，就存在。第二是色法的具有方式。色法在一切中，对于作者具有现在，在没有舍弃之前是刹那，之后没有过去和未来。已成就和未遮蔽的，也不具有过去。这样说。色法，具有特殊的具有方式，色法的律仪和非律仪以及中间，对于做身语行为的作者，普遍具有现在，并且在获得后没有舍弃之前具有，第一刹那之后具有过去，而不具有未来。因为，律仪的色法是没有因学处退失等而舍弃的，非律仪是没有因受律仪而舍弃的，中间是没有因信心等而
English
Not having obtained and not having manifested is because it does not possess the present but possesses the other two. The undefiled discipline of the noble ones has a way of possessing because the first moment does not possess the past non-form, but possesses the future, similar to meditative absorption. The undefiled discipline of meditative absorption included in the ground, abiding in equipoise on the noble path, is twofold, having a way of possessing: it simultaneously possesses the present non-form, but when arising from equipoise, it does not possess it. The second is: In the intermediate state: If it exists, the first is the intermediate; thereafter, time is both. Non-discipline abides in virtue, and discipline abides in non-virtue. Non-form possessing as long as strength and afflictions are powerful. It says. The ethics abiding in the intermediate state have a way of possessing: your continuum possesses, but it is not universally possessed by non-form. If it exists, until it is not abandoned, initially it only possesses the present of the three times, and after the initial time, it possesses both the present and the past. Abiding in non-discipline possesses virtuous non-form, and abiding in discipline possesses non-virtuous non-form, having a way of possessing: although it is not certain to exist, if it exists, when a non-disciplined person prostrates, if that person is very devout, then they possess virtuous non-form, and a disciplined person, possessing strong afflictive power, commits killing etc., then they possess non-virtuous form, and it exists as long as they abide in those actions. The second is the way of possessing form. Form is in all, for those who act, they possess the present, until not abandoned, it is a moment, thereafter there is no past or future. What has been accomplished and what has not been obscured, also do not possess the past. It says. Form, having a special way of possessing, the form of discipline and non-discipline and the intermediate, for those who perform bodily and verbal actions, universally possess the present, and having obtained it, they possess it until not abandoned, after the first moment they possess the past, but do not possess the future. Because, the form of discipline is not abandoned by the deterioration of learning etc., non-discipline is not abandoned by taking discipline, and the intermediate is not abandoned by faith etc.
Tibetan
བཏང་བར་དུ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། སྒྲིབ་པ་དང་མ་སྒྲིབ་པའི་ལུང་མ་བསྟན་ཆོས་ཅན། དེ་མ་འོངས་པ་དང་མི་ལྡན་པར་མ་ཟད། འདས་པ་དག་དང་ལྡན་པའང་མེད་དེ། ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཆོས་ཉམ་ཆུང་བས་ཐོབ་པ་ཡང་ཉམ་ཆུང་བས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྡོམ་མིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ནི། སྡོམ་པ་མིན་དང་ཉེས་སྤྱད་དང་། །འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་དེའི་ལམ། །ཞེས་བྱུང་། སྡོམ་མིན་ཆོས་ཅན། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དེ། ལུས་ངག་མི་སྡོམ་པའི་སྡོམ་མིན་དང་། དམ་པས་སྨད་པའི་ཉེས་སྤྱད་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚུལ་འཆལ་དང་། ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱི་ལས་དང་། སེམས་པ་འཇུག་པའི་གཞིས་བསྡུས་པས་ལས་དེའི་ལམ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། འདོད་པ་ཁོ་ན་ན་ཡོད་ཀྱི་ཁམས་གོང་ན་མེད་དེ། དེར་དེའི་ཀུན་སློང་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་མུ་བཞིའི་སྒོ་ནས་དོགས་པ་དཔྱད་པ་ནི། བར་མ་དོར་གནས་སེམས་ཞན་པས། བྱེད་ན་རྣམ་རིག་ཉིད་དང་ལྡན། །རྣམ་རིག་བཏང་དང་མ་སྐྱེས་པའི། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམ་རིག་མིན། །ཞེས་བྱུང་། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྣམ་རིག་ཡིན་མིན་ལྡན་མི་ལྡན་ལ་མུ་བཞི་ཡོད་དེ། རྣམ་རིག་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ཞིང་རྣམ་རིག་མིན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པ་དང་གཉིས་ཀ་མི་ལྡན་པ་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སྔར་རྣམ་རིག་མིན་པ་མ་ཐོབ་པ་ལ་སྡོམ་སྡོམ་མིན་གྱི་བར་མ་དོར་གནས་པའི་སེམས་ཞན་པས་ལས་ལམ་དང་རྫས་ལས་བྱུང་བ་མིན་པའི་དགེ་མི་དགེ་བྱེད་ན་དང་པོ་རྣམ་རིག་ཉིད་དང་ལྡན་ལ། ཚེ་སྔ་མའི་རྣམ་རིག་བཏང་བ་དང་ཕྱི་མའི་རྣམ་རིག་མ་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ནི་གཉིས་པ་རྣམ་རིག་མིན་པ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་མ་ཐག་པའི་དགེ་སློང་ནི་གསུམ་པ་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སོ་སྐྱེ་ནི་བཞི་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་གྲུབ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རྣམ་རིག་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པ་དང་། གཟུགས་མེད་ན་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཐོབ་ཚུལ་ལ། རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཞི་གང་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། བསམ་གཏན་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་། སོ་ཐར་རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་བསམ་གཏན་གྱི། །ས་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་ཟག་མེད་ནི། །འཕགས་དེས་ཞེས་བྱུང་། བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཉིིས་ཐོབ་ཚུལ་ཡོད་དོ། །དང་པོ་བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པ་དེའི་སྡོམ་པ་ནི
Chinese
因为安立为已舍弃之故。 有覆无覆的无记法，彼不但与未来不相应，而且与过去也不相应，因为极微弱之故。 周遍，因为法微弱，所以获得也微弱，故不能随顺相连。 第三、非律仪之名相是： 非律仪与恶行，以及，邪命是彼之行。 出现。 非律仪法，有名称之差别，即：身语不防护之非律仪，以及，圣者所呵责之恶行，以及，与戒律相违品之邪命，以及，身语之作业自性之业，以及，心识趣入之处所总集即说为彼业之行。 彼法，唯于欲界有，于上界无，因为彼处无彼之意乐之故。 第四、以四句门观察疑惑是： 中有处心识羸劣故，若作唯与了别相联。 了别已舍与未生之，圣者补特伽罗非了别。 出现。 所知法，在了别是有还是没有，相联还是不相联上有四句，即：唯有了别并且与非了别不相联，以及与彼相违，以及与二者相联，以及与二者不相联四种。 彼之理是，以前未获得非了别者，于律仪非律仪之中有处，以心识羸劣故，若作非从业道与实物所生之善不善，则第一是唯与了别相联，以及，已舍弃前世了别与后世为了别未生之圣者补特伽罗是第二非了别，以及，才近圆之比丘是第三，以及，无色之异生是第四之故。 第三与第四成立，因为彼时与了别是有还是没有二者相联，以及，无色中无色之相之故。 第二获得之理，有：所依之因，以及，所依之基二者。 第一、于，静虑无漏之律仪，以及，别解脱依何因而获得二者。 第一是： 从静虑生静虑之，地自性获得无漏是，圣者彼。 出现。 静虑与无漏之律仪，您二者有获得之理。 第一、从静虑所生彼之律仪是
English
Because it is established as having been abandoned. Obscured and unobscured, unspecified dharmas, they are not only not in accordance with the future, but also not in accordance with the past, because they are extremely weak. It is pervasive, because the dharma is weak, so the attainment is also weak, so it cannot follow and connect. Third, the categories of non-discipline are: Non-discipline and evil deeds, and, wrong livelihood is its path. Appears. Non-discipline dharma, there are differences in names, namely: non-discipline of body and speech not being protected, and, evil deeds condemned by the noble ones, and, wrong livelihood of the opposite of morality, and, the action of body and speech, the nature of karma, and, the place where consciousness enters is summarized as the path of that karma. That dharma, only exists in the desire realm, not in the upper realm, because there is no intention there. Fourth, examining doubts through the four-fold gate is: Because the mind in the intermediate state is weak, if it acts, it is only connected with discernment. Discernment is abandoned and unborn, the noble person is not discernment. Appears. Knowable dharma, there are four possibilities in whether discernment is present or absent, connected or not connected, namely: only having discernment and not being connected with non-discernment, and the opposite of that, and being connected with both, and not being connected with both. The reason for this is that, for those who have not previously attained non-discernment, in the intermediate state of discipline and non-discipline, because the mind is weak, if one does good or bad that is not born from the path of karma and objects, then the first is only connected with discernment, and, the noble person who has abandoned the discernment of the previous life and the discernment of the next life is the second non-discernment, and, the newly ordained monk is the third, and, the ordinary person without form is the fourth. The third and fourth are established, because at that time they are connected with both discernment being present or absent, and, because there is no form in the formless. The reason for the second attainment is: the cause on which it depends, and, the basis on which it depends. First, in, the discipline of meditation without outflows, and, individual liberation, on what cause do the two attainments depend? The first is: Born from meditation, of meditation, the nature of the ground attains the outflowless, that noble one. Appears. The discipline of meditation and outflowless, you two have the reason for attainment. First, the discipline of that which is born from meditation is