Tibetan
་ཡོད་དེ། དེར་གྱུར་པའི་རིག་བྱེད་ཡིན་མིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་དེས་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཙམ་སྤོང་བ་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་བཅད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དུས་མིན་གྱི་ཟས་ཟ་བ་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡང་སྤོང་བའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཅན། ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་ཏེ། འཆལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་རང་ལ་འཕན་པ་སྟེ་སྐྱོན་མ་བྱུང་བ་དང་དེའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སྐྱོན་མ་བྱུང་བ་དང་། དེའི་གཉེན་པོ་དྲན་ཤེས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཞི་མྱང་འདས་དོན་གཉེར་ལ་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་ནི། མཉམ་པར་བཞག་པའི་དགེ་བ་ནི། །བསྒོམ་པའོ་སེམས་ལ་བསྒོ་ཕྱིར་རོ། །མཐོ་རིས་དོན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །འབྲལ་བའི་དོན་དུ་བསྒོམ་གཙོའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱུང་། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་དགེ་བ་ནི་ཆོས་ཅན། བསྒོམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སེམས་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་བསྒོ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསྒོམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་བྱེད་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་དང་། ཉོན་མོངས་དང་འབྲལ་བ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་གཙོ་བོར་འཇུག་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཞར་བྱུང་ལ། ཚངས་པའི་བསོད་ནམས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བསྐལ་པར་མཐོ་རིས་གནས་དགའི་ཕྱིར། །བཞི་ཡི་ཚངས་པའི་བསོད་ནམས་ཡིན། །ཞེས་བྱུང་། ཚངས་པའི་བསོད་ནམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། སྔར་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་པ་དང་། ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་ལ་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཕུལ་ནས་དེ་ཉིད་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་བྱེད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ཕྱེ་བ་འདུམ་པ་དང་། བྱམས་པ་ཚད་མེད་བསྐོམ་པའི་བསོད་ནམས་དང་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཚངས་པའི་བསོད་ནམས་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཚངས་པ་འདུན་ན་འདོན་དང་ཚེ་རིང་ཐུང་མཉམ་པར་བསྐལ་བར་མཐོ་རིས་སུ་གནས་པར་དགའ་བའི་གང་ཟག་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་སྦྱིན་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པས། །མདོ་སོགས་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་སྟོན། །ཞེས་བྱུང་། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཆོས་ཅན། ཡོད་དེ། སེམས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་གྲགས་འདོད་སོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་མདོ་དང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་གསུམ་ནི། བསོད་ནམས་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དགེ་རྣམ་གསུམ། །ཞེས་བྱུང་། ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། མྱང་འདས་ཀྱི་བསམ་པས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་དང་། སྦྱོར་ལམ་མ་ཐོབ་གོང་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོན་གཉེར་གྱི་བསམ་པས་ཟིན་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དངོས་སམ་དེའི་སྡེར་གཏོགས་དང་། སྦྱོར་ལམ་བཞི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བསྡུ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དངོས་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བསྟན་ནས་མཇུག་བསྡུ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རིགས་པས་རབ་ཏུ་བཅུག་པའི་ལས། །རྣམ་གསུམ་ཀུན་སློང་བཅས་པ་ནི། །ཡིག་འབྲུ་རྒྱ་དང་གྲངས་བཅས་པའི། །སྙན་ངག་གྲངས་ཏེ་གོ་རིམ་བཞིན། །ཞེས་བྱུང་། རིགས་པས་ཏེ་ཐབས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་དུ་བཅུག་པའི་ལས་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། རིགས་པ་སློབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པ་གསུམ་ལ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཐབས་ཀྱིས་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཡིག་འབྲུའི་གཟུགས་འབྲི་བ་དང་ལྷ་ལྟ་བུའི་རྒྱ་རྐོ་བ་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་། བགྲང་བརྩིས་དང་བཅས་པའི་སྙན་ངག་ནི་ངག་གི་ལས་དག་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྒྲིབ་ངན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཆོས་དྲི་མེད་དགེ །གྱ་ནོམ་འདུས་བྱས་དགེ་བསྟེན་བྱ། །ཐར་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱུང་། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དེ། སྒྲིབ་པ་དང་། ངན་པ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ལམ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་དང་། འདོར་བྱ་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་ཕྱིར། དྲི་མེད་ཀྱི་དགེ་བ་ཆོས་ཅན། གྱ་ནོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་ཆོས་ཅན། རྣམ་གྲངས་ཡོད་དེ། རྒྱུད་ལ་བསྟེན་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐར་པ་མྱང་འདས་ཆོས་ཅན་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གཞན་ནི་བླ་ན་ཡོད་པ་དང་བཅས་ལ། ཁྱོད་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་ཅིང་། གཅིག་ཏུ་དགེ་ཞིང་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་བཞི་པའི་ཚིག་དོ
Chinese
存在，因为存在两种属于或不属于该范畴的清净戒律。该戒律不仅仅是断除自性罪，而且也断除佛陀所规定的罪过，如非时食等。清净戒律，具有四种功德，即不为破戒所染，不为烦恼之因所染，依赖于对治的忆念和智慧，以及依赖于涅槃之义的追求。第三，从禅定中产生的福德之基是：等持之善，是禅定，因调伏自心之故。为求天界，戒律为主，为求解脱，禅定为主。如是说。等持一心之善，被称为禅定的理由是，它具有在心相续中调伏功德的自性。戒律和禅定，你们二者在果和作用上有差别，即为求天界，戒律为主，为求脱离烦恼和决定胜，禅定为主。第四，附带的，有梵天的福德和法布施两种。第一种是：为于劫中乐住天界，是四种梵天的福德。如是说。梵天的福德，有四种，即在未有之处建立佛陀的舍利塔，向四方僧众供养园林并在其中建造寺庙，使分裂的僧团和合，以及修持慈无量心的福德。这些，被称为梵天的福德的理由是，因为这是那些希望梵天、寿命长短相等、乐于在劫中住在天界的人们的福德，所以如此称呼。第二种是：法布施非为烦恼所染，如实宣说经等。如是说。法布施，存在，即以不为贪图利养、恭敬和名声等烦恼所染的方式，如实宣说经等。
English
exists, because there are two kinds of pure precepts that belong or do not belong to that category. That precept not only abandons the sins of self-nature, but also abandons the sins prescribed by the Buddha, such as eating at the wrong time. Pure precepts have four virtues, namely, they are not stained by breaking the precepts, they are not stained by the cause of defilements, they rely on the antidote of mindfulness and wisdom, and they rely on the pursuit of the meaning of Nirvana. Third, the basis of merit arising from meditation is: the goodness of Samadhi is meditation, because it tames the mind. To seek the heavenly realm, precepts are the main thing, and to seek liberation, meditation is the main thing. It is said like this. The goodness of single-minded concentration is called meditation because it has the nature of taming merits in the mind stream. Precepts and meditation, you two have differences in fruit and function, that is, to seek the heavenly realm, precepts are the main thing, and to seek liberation from defilements and definitive victory, meditation is the main thing. Fourth, incidentally, there are two kinds of Brahma's merit and Dharma giving. The first is: to be happy to live in the heavenly realm in the kalpa, it is the merit of the four kinds of Brahma. It is said like this. Brahma's merit has four kinds, namely, building the stupa of the Buddha's relics in a place where there was none before, offering gardens to the Sangha in the four directions and building temples in them, reconciling the divided Sangha, and cultivating the merit of immeasurable loving-kindness. These are called Brahma's merits because they are the merits of those who desire Brahma, have equal length of life, and are happy to live in the heavenly realm in the kalpa, so they are called so. The second is: Dharma giving is not contaminated by defilements, and truthfully proclaims the sutras and so on. It is said like this. Dharma giving exists, that is, truthfully proclaiming the sutras and so on in a way that is not contaminated by defilements such as greed for profit, respect, and fame.
Chinese
因为如实地显示了论著的词义。第三，顺解脱分善根有三种，即：福德、灭尽和决择分顺解脱善根。顺解脱的善根，你具有三种形态。未被灭尽之念所摄持的善根是福德顺解脱；在未获得加行道之前，被寻求灭尽之念所摄持的善根是真实的解脱顺解脱或者属于它的范畴；四加行道是决择分顺解脱的善根。第三，从显示其他业的类别方面来总结意义，分为世间业的真实类别和显示其他法的类别后作总结两部分。第一部分是：以理智完全摄持的业，具有三种发心，包括文字、图章和数字的诗歌，按顺序排列。以理智，即方便完全摄持的业，具有三种形态，因为以学习理智的方便差别，对于具有三门业和发心的三种，按顺序进行安立。因此，以方便书写ka等文字的形象，以及雕刻神像之类的图章是身体的业；包括计算在内的诗歌是语言的业；将法的类别收集起来的是意识的业。第二部分是：遮障、恶劣、不应作，烦恼有垢法，无垢善，丰饶、有为善应依止，解脱无上。烦恼有垢之法，你具有类别，即遮障、恶劣、不应作。因此，是道路的遮障，是应断除的，是与烦恼有垢一同存在的。无垢的善，被称为丰饶，因为是圆满的自性。有为有漏的善，具有类别，即应依止于相续。解脱灭尽，是无上的，因为其他的法都是有上的，没有比你更超胜的法，是唯一善良且恒常的。第四处的内容。
English
Because it accurately shows the meaning of the treatise as it is. Third, there are three kinds of virtuous roots in accordance with liberation: merit, cessation, and the virtuous roots of the decisive part in accordance with liberation. Virtuous roots in accordance with liberation, you have three forms: the virtuous roots not grasped by the thought of cessation are merit in accordance with liberation; the virtuous roots grasped by the thought of seeking cessation before obtaining the path of application are the actual liberation in accordance with liberation or belong to its category; the four paths of application are the virtuous roots of the decisive part in accordance with liberation. Third, summarizing the meaning from the aspect of showing other categories of actions, it is divided into two parts: the real category of worldly actions and summarizing after showing other categories of Dharma. The first part is: actions completely grasped by reason, having three kinds of motivation, including poetry with letters, seals, and numbers, arranged in order. Actions completely grasped by reason, that is, skillful means, have three forms, because with the difference of skillful means of learning reason, for the three with the actions of the three doors and motivation, they are established in order. Therefore, writing the images of letters such as ka with skillful means, and carving seals like deities are actions of the body; poetry including calculation is the action of speech; collecting the categories of Dharma is the action of mind. The second part is: obscuration, bad, improper, afflicted, defiled Dharma, undefiled virtue, abundant, conditioned virtue should be relied upon, liberation is unsurpassed. Afflicted, defiled Dharma, you have categories, namely obscuration, bad, and improper. Therefore, it is an obscuration to the path, it should be abandoned, and it exists together with afflicted defilements. Undefiled virtue is called abundant, because it is the nature of perfection. Conditioned, contaminated virtue has categories, namely, it should be relied upon in the continuum. Liberation, cessation, is unsurpassed, because other Dharmas are all surpassed, and there is no Dharma more excellent than you, it is uniquely virtuous and constant. The content of the fourth place.
Tibetan
ན་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སརྦ་མངྒ་ལ།། །། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་གནས་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད།
Chinese
那，已经善说了。 萨尔瓦芒嘎拉（藏文：སརྦ་མངྒ་ལ།，梵文天城体：सर्व मङ्गल，梵文罗马拟音：sarva maṅgala，汉语字面意思：一切吉祥）。 《法胜阿毗达磨俱舍论》第四品的释论。
English
Thus, it has been well explained. Sarva Mangala (All auspiciousness). A commentary on the fourth chapter of the Abhidharmakosha.