Tibetan
ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་གནས་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་གནས་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་གནས་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད་བཞུགས། གཉིས་པ་སྤང་བྱ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གཉིས། དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་དོན་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས། ཞེས་བྱུང་། འདི་ལ་ཚིག་དོན་དང་། མཐའ་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། རང་རང་གི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། ཁ་ཅིག །ལས་ཡིན་ན། སེམས་བྱུང་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། ལུས་ངག་གི་ལས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་འཐད་པར་ཐལ། གཟུགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །དེ་ཡིན་ན། གཟུགས་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། ཡིད་ལས་སེམས་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་སླའོ། ཁ་ཅིག །ལས་ཡིན་ན། བདེ་སྡུག་བར་མ་གསུམ་གང་རུང་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྣམ་སྨིན་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཟག་བཅས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཡིན་ན། དེ་གསུམ་གང་རུང་མྱོང་ངེས་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། རྣམ་སྨིན་མི་འབྱིན་པའི་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལས་རྣམས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མ་ཡིན་པར་ཐལ། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །ལུས་ངག་གང་རུང་གི་ལས་ཡིན་ན། ཟག་བཅས་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། དགྲ་བཅོམ་པའི་ལུས་ལས་སུ་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་སླའོ། །གཉིས་པ་ལ། བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པ་དང་། མདོ་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། རིག་བྱེད་མིན་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སེམས་པ་དང་བསམ་པའི་ལས་ངོས་བཟུང་བ། རིག་བྱེད་དང་དེ་མིན་པ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་དག་ལ་དགེ་སོགས་འཇིག་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ་ནི། དེ་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ། །དེས་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་བྱུང་། འདི་ལ་ཚིག་དོན། སྤྱི་དོན། མཐའ་དཔྱད་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། ལས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། སེམས་པའི་ལས་དང་། དེས་བྱས་
Chinese
《阿毗达磨俱舍论》第四品释 《阿毗达磨俱舍论》第四品释 《阿毗达磨俱舍论》第四品释 现存。第二，确定舍弃之集谛，其中有业之集和烦恼之集两种。第一，有略说、广说和总结业之类别的三种。第一是：“世界种种业所生。”这里有词义和边际考察两种。第一是：这个种种世界是有法，你有原因，因为是从各自的共同和不共同之业所生的缘故。第二，边际考察中，有人说：如果是业，则必然是心所生。那么，身语之业是有法，是这样吗？因为这个缘故。如果承认，则不合理，因为是有色法的缘故。有人说：如果是这样，则必然是有色法。那么，意所生之思是有法，是这样吗？因为这个缘故。立宗容易明白。有人说：如果是业，则必然是感受乐苦舍三种之一的业。那么，无漏之业是有法，是这样吗？因为这个缘故。如果承认，则不合理，因为不是成熟感受之业的缘故。因为这个缘故。因为不是有漏的缘故。有人说：如果是有漏之业，则必然感受这三种之一。那么，不产生异熟果的无记业是有法，是这样吗？因为这个缘故。如果承认，则不合理，因为是无记业的缘故。有人说：如果是身语之一的业，则必然是有漏的。那么，阿罗汉的身体所变成的无漏律仪是有法，是这样吗？因为这个缘故。立宗容易明白。第二，有从论典中所说和从经中所说的两种方式。第一，有总的说明和分别说明非正行的两种。第一，有确定思和思所作之业，确定正行和非正行，以及这些善等毁灭的方式三种。第一是：“彼是思及思所作，思是意业，彼所生身语之业。”这里有词义、总义和边际考察三种。第一，业是有法，你有两种，即思之业和思所作
English
Commentary on the Fourth Chapter of the Abhidharmakośa Commentary on the Fourth Chapter of the Abhidharmakośa Commentary on the Fourth Chapter of the Abhidharmakośa exists. Second, establishing the truth of the origin to be abandoned, which has two aspects: the origin of karma and the origin of afflictions. First, there are three aspects: a brief explanation, a detailed explanation, and a summary of the meaning of the categories of karma. The first is: "The diverse world is born from karma." Here, there are two aspects: the meaning of the words and the marginal examination. The first is: This diverse world is a subject, you have a cause, because it is born from the common and uncommon karma of each. Second, in the marginal examination, some say: If it is karma, then it must be mind-born. Then, the karma of body and speech is a subject, is it so? Because of this reason. If you admit it, then it is unreasonable, because it is a form. Some say: If that is the case, then it must be a form. Then, the thought born of mind is a subject, is it so? Because of this reason. The establishment of the sign is easy to understand. Some say: If it is karma, then it must be karma that experiences one of the three: pleasure, pain, or neutrality. Then, the uncontaminated karma is a subject, is it so? Because of this reason. If you admit it, then it is not, because it is not karma that experiences maturation. Because of this reason. Because it is not contaminated. Some say: If it is contaminated karma, then it must experience one of these three. Then, the unspecified karma that does not produce maturation is a subject, is it so? Because of this reason. If you admit it, then it is not, because it is unspecified karma. Some say: If it is karma of either body or speech, then it must be contaminated. Then, the uncontaminated discipline that has become the body of an Arhat is a subject, is it so? Because of this reason. The establishment of the sign is easy to understand. Second, there are two ways: what is said in the treatise and what is said in the sutras. First, there are two aspects: a general explanation and a separate explanation of non-righteous conduct. First, there are three aspects: identifying the karma of thought and what is done by thought, identifying righteous conduct and non-righteous conduct, and how these virtues and so on are destroyed. The first is: "That is thought and what is done by thought, thought is mental karma, what is born from it is the karma of body and speech." Here, there are three aspects: the meaning of the words, the general meaning, and the marginal examination. First, karma is a subject, you have two, namely the karma of thought and what is done by it.
Tibetan
པ་བསམ་པའི་ལས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་པའི་ལས་ཆོས་ཅན། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ལ་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་པའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་གཉིས་ཡོད་དེ། ལུས་དང་ངག་གིས་གཙོ་བོར་བསྒྲུབས་པའི་ལས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་དེ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ལུས་ངག་གི་ལས་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད། དབུ་མ་པ་གཞན་དང་སེམས་ཙམ་པ་དང་མདོ་སྡེ་པས་ལས་རྣམས་སེམས་བྱུང་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ལུས་ངག་གི་ལས་གཉིས་ལ་རྣམ་རིག་ཡིན་མིན་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མང་དུ་འབྱུང་བ་ནི་ཚིག་དོན་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། ཁ་ཅིག ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སྡོད་ཚུལ་ཙམ་ལ་བྱེད་ཟེར་ན། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ལུས་ཀྱིས་བསྡད་པའི་དབྱིབས་ལྟ་བུ་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སེམས་ཀྱིས་དབང་མིན་པར་རླུང་ལྟ་བུའི་དབང་ཙམ་གྱིས་ལུས་ད་ལྟར་བསྡད་པའི་དབྱིབས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཟུགས་སུ་མི་འགྱུར་བར་རང་འགྲེལ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །སྡོམ་པ་ལེན་པ་ལྟ་བུའི་སྐབས་སུ་ལུས་ཚང་བའི་དབྱིབས་ཙམ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་འཇོག་ཟེར་ན། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེའི་ཚེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རིག་ཅིང་གོ་བར་བྱེད་པའི་ལྟས་བཞིན་འགྱུར་བ་དང་པུས་མོ་འཛུག་པ་དང་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱི་སྡོད་ཚུལ་ཁྱད་པར་བ་ཞིག་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ནི། ནང་གི་ཀུན་སློང་རིག་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་པས་ལག་པ་ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིའི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་ནང་གི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དད་སོགས་དང་ལྡན་པར་རིག་ཅིང་གོ་བར་བྱེད་ནུས་སུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །དཀར་ནག་ལ་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །ལས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ལས་ཡིན་ན། །ལས་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། ལོག་ལྟ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེའི་དངོས་བསྟན་གྱི་རྣམ་སྨིན་ནག་པའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རྩ་བར། གནོད་སེམས་ལ་སོགས་ལས་མིན་ཡང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་དག་རྣམ་རེག་རྣམ
Chinese
因为存在两种思维的业。心之业，是意之业，因为是由意所完成，而未在身语上显现的业。由其所生的业，你具有身和语的两种业，因为存在由身和语主要完成的两种业。第二，关于业的自性，存在不同的观点，一些毗婆沙宗和中观宗认为身语的业是有色法。其他中观宗、唯识宗和经部宗则认为业都是心所法。因此，身语的两种业存在是名色与非名色的两种情况。从名相的角度区分，会出现很多差别，这要从解释词义中了解，将在后面阐述。第三，关于边际分析，有些人说，身体的表色只是身体的形状和姿势。这不合理，因为那是心所控制的身体所呈现的形状。因为，如果不是心的控制，而是像风一样的力量所控制，身体现在所呈现的形状不会变成表色的色法，因为自释中这样说过。有些人说，在接受戒律等情况下，身体完整的形状才被认为是表色的色法。这不合理，因为那时也需要将能够识别和理解心的差别的姿势，以及像跪下和合掌等特殊的身体姿势，认为是表色的色法。因为，表色的词义是，能够识别内在动机的意义，因此，手合掌等外在的身语姿势，能够识别和理解内在思想的差别，如具有信心等。有些人说，如果黑白等差别是《业分别》中直接指出的业，那么凡是业就普遍存在。这是邪见，因为，因此，因此，那是直接指出的黑业的异熟。不能这样认为，因为根本颂中说：“害心等虽非业。”第二，分为总说和广说两种。第一是：彼等种种触种种
English
Because there are two kinds of karma of thought. The karma of mind is the karma of intention, because it is the karma accomplished by intention but not manifested in body and speech. The karma produced by it, you have two kinds of karma of body and speech, because there are two kinds of karma mainly accomplished by body and speech. Secondly, regarding the nature of karma, there are different views, some Vaibhashikas and Madhyamikas consider the karma of body and speech to be form. Other Madhyamikas, Yogacaras, and Sautrantikas consider all karmas to be mental factors. Therefore, the two kinds of karma of body and speech exist in two situations: whether they are name and form or not. Distinguishing from the perspective of nomenclature, many differences will arise, which should be understood from the explanation of the meaning of words, which will be explained later. Thirdly, regarding marginal analysis, some say that the expression of body is only the shape and posture of the body. This is unreasonable, because it is the shape presented by the body controlled by the mind. Because, if it is not controlled by the mind, but controlled by a force like wind, the shape that the body currently presents will not become the form of expression, because it is said so in the self-commentary. Some say that in the case of taking vows, etc., the complete shape of the body is considered to be the form of expression. This is unreasonable, because at that time, it is also necessary to consider the posture that can recognize and understand the difference of mind, and the special body postures such as kneeling and joining palms, as the form of expression. Because, the meaning of the word expression is the meaning of being able to recognize the inner motivation, therefore, the external body and speech postures such as joining hands can recognize and understand the difference of inner thoughts, such as having faith, etc. Some say that if the differences such as black and white are the karmas directly indicated in the Karma Vibhanga, then whatever is karma is universally present. This is a wrong view, because, therefore, therefore, that is the directly indicated ripening of black karma. It cannot be thought of in this way, because the root verse says: "Harmful thoughts, etc., are not karma." Secondly, it is divided into two types: summary and detailed explanation. The first is: Those various touches various