Tibetan
པ་དང་། བརྒྱད་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱིན་པ་བརྒྱད་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བརྒྱད་ཡོད་དེ། ཉེ་བ་ལ་སྦྱིན་པ། འཇིགས་པས་སྦྱིན་པ། བདག་ལ་བྱིན་ནས་སྦྱིན་པ། བདག་ལ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་བས་སྦྱིན་པ། ཕ་མ་སོགས་ཀྱིས་བྱིན་པས་སྦྱིན་པ། མཐོ་རིས་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་པ། གྲགས་པོའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དང་ཡོ་བྱད་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཚོགས་དང་དོན་གྱི་མཆོག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱིན་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་རྒྱན་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སེམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ཡོ་བྱད་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཚོགས་ཞི་གནས་དང་། དོན་གྱི་མཆོག་དགྲ་བཅོམ་གྱི་གོ་འཕང་ལྟ་བུ་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་ཡུལ་འཕགས་པ་མིན་ཡང་རྣམ་སྨིན་ཆེ་བ་ལྔ་ཡོད་དེ། ཕ་མ་གཉིས་དང་ནད་པ་དང་ཆོས་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་དང་སྐྱེ་མཐའི་བྱང་སེམས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ལྔ་ལ་ཕུལ་བའི་ཕན་ཡོན་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་ཕན་འདོགས་པ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཕུལ་བ་ཕན་ཡོན་ཆེ་ལ། ཁྱད་པར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འདིའི་རང་འགྲེལ་ལས། མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཞར་བྱུང་ལ། ལས་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར། བསགས་མ་བསགས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་དོགས་པ་དཔྱད་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། མཇུག་དང་ཞིང་དང་གཞི་དང་ནི། །སྦྱོར་དང་སེམས་པ་བསམ་པ་སྟེ། །དེ་དག་ཆུང་དང་ཆེ་བ་ལས། ལས་ཀྱང་ཆུང་དང་ཆེ་བ་ཉིད། །ཞེས་བྱུང་། ལས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ལྕི་ཡང་གཉིས་ཡོད་དེ། མཇུག་ཏུ་ལས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། ཕན་འདོགས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དང་། ལས་ལམ་དེ་བྱེད་པའི་ཡུལ་གཞི་དང་། ལས་ལམ་དེའི་སྦྱོར་བ་དང་། རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཆུང་བ་དང་ཆེ་བ་ལས། ལས་ཀྱང་སྟོབས་ཆུང་བ་དང་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བསམ་བཞིན་པ་དང་རྫོགས་པ་དང་། །མི་འགྱོད་གཉེན་པོ་མེད་པ་དང་། ། འཁོར་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས། །བསགས་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱུང་། བསགས་པའི་ལས་ཆོས་ཅན། འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། བསམ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་དང་། མཇུག་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དང་། ལས་ངན་པ་དེ་ལ་མི་འགྱོད་པ་དང་། ལས་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མེད་པ་དང་། མི་དགེ་བ་ལ་འཁོར་ཡང་མི་དགེ་བ། དཔེར་ན་སྲོག་བཅད་ནས་ནོར་འཕྲོག་པའམ་དགེ་བ་ལ་སྲོག་མི་གཅོད་ཅིང་ནོར་སྟེར་བ་ལྟ་བུ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་འབྱིན་ངེས་པའི་ལས་དྲུག་ལ་བསགས་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པ་དྲུག་ལ་མ་བསགས་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསམ་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་ལས་ཡིན་ན་བསགས་པའི་ལས་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། གོམས་པ་ལང་ཤོར་གྱིས་རྫུན་བབ་ཅོལ་དུ་བྱས་པ་དང་། འགྲོ་བ་དེར་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་ལས་མ་རྫོགས་པ་ཡང་བསགས་པའི་ལས་མིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དགེ་མི་དགེའི་འཁོར་ཁྱད་པར་བ་ཡོད་དེ། དེ་གང་རུང་བྱས་ནས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་རྣམས་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། མཆོད་རྟེན་ལ་བཏང་རྒྱུས་བྱུང་བའི། །བསོད་ནམས་ལེན་མེད་བྱམས་སོགས་བཞིན། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འཁྲུལ་ཕྱིར། །ངན་པའི་ཞིང་ལས་འབྲས་ཡིད་འོང་། །ཞེས་བྱུང་། འདི་ལ་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་དག་ན་རེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་མཆོད་རྟེན་ལྟ་བུ་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ལ་བསོད་ནམས་མེད་དེ། །དེས་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མེད་ཅིང་བདག་གི་དོན་གྱི་ཕྱིར་བྱིན་པའང་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། མཆོད་རྟེན་དང་སྐུ་གཟུགས་ལྟ་བུ་དེ་ལེན་པ་མེད་ཀྱང་བཏང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། བྱམས་པ་དང་སོགས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པ་ལས་ཕན་ཡོན་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། ། གཅེར་ཕུ་བ་ན་རེ། ཆོམ་རྐུན་ལྟ་བུ་ལ་བྱིན་ན་ཕན་ཡོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་བུའི་ངན་པའི་ཞིང་ལའང་ཕན་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ལས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་འོང་འབྱིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྒྱུ་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཞིང་བཟང་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་གི་བདེ་བར་བྱུང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་ནི། འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་དགེའི་གཟུགས། །དེ་སྤོང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་གཉིས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་བཅད་པ་ཡང་། །རྣམ་དག་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ནོ། །འཆལ་ཁྲིམས་དེ་རྒྱུ་འཕན་མ་བྱུང་། །དེ་གཉེན་པོ་དང་གཞི་ལ་རྟེན། །ཞེས་བྱུང་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་དེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཟློག་ཟླའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པས་བསྡུས་པའི་མི་དགེ་བའི་གཟུགས་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས
Chinese
以及第八，为了获得心之庄严等，存在于八种布施之中。有八种：对亲近者布施，因恐惧而布施，施予自己后布施，因为将施予自己而布施，父母等施予而布施，为了天界而布施，为了名声而布施，以及为了获得心之庄严、资具、瑜伽之聚和殊胜意义而布施。心之庄严等有差别：心的神变，资具八圣道，瑜伽之聚寂止，殊胜意义如阿罗汉之果位。即使布施对象不是圣者，也有五种大的异熟果：对父母二人、病人、说法者和最后有者菩萨（即最后一生）这五者供养的利益是不可估量的。说法者是利益者和功德之田，因此供养他们利益很大。特别是，这是因为他们成办佛陀事业的缘故。如本次第的自释中说：“总之，因为他们做一切佛陀的事业，所以是伟大的善知识。”第四，关于附带的内容：业的大小差别，积累与未积累的差别，以及对业果的疑惑的辨析。第一点是：结尾与田地和基础，结合与心念和意念，从这些小和大之中，业也小和大。这样说。业，法相，你具有轻重两种性质，因为从结尾对那个业随喜，以及利益和功德之田，以及做那个业道的处所基础，以及那个业道的结合，以及圆满完成的心念，以及发起的意念这六种差别的从小到大，业也变成力量小和大。第二点是：有意的和圆满的，不后悔没有对治，眷属和异熟，称为积累的业。这样说。积累的业，法相，有安立的方式，即有意的去做，结尾圆满的完成，对那个恶业不后悔，以及对那个业没有损害的对治。
English
and eighth, for the sake of obtaining the adornment of the mind, etc., it exists in the eight kinds of giving. There are eight: giving to relatives, giving out of fear, giving after giving to oneself, giving because one will give to oneself, giving because parents, etc., give, giving for the sake of heaven, giving for the sake of fame, and giving for the sake of obtaining the adornment of the mind, resources, the collection of yoga, and the supreme meaning. There are differences in the adornment of the mind, etc.: the magical power of the mind, the eight noble paths of resources, the collection of yoga, calm abiding, and the supreme meaning, such as the state of an Arhat. Even if the object of giving is not a noble one, there are five great ripening results: the benefit of offering to the two parents, the sick, the speaker of Dharma, and the last existence Bodhisattva (i.e., the last life), these five is immeasurable. The speaker of Dharma is a benefactor and a field of merit, so offering to them is of great benefit. In particular, this is because they accomplish the activities of the Buddha. As the self-commentary of this context says: "In short, because they do all the activities of the Buddha, they are great spiritual friends." Fourth, regarding the incidental content: the difference between the magnitude of actions, the difference between accumulated and unaccumulated, and the analysis of doubts about the results of actions. The first point is: The end and the field and the basis, the combination and the mind and the intention, from these small and large, the action is also small and large. It says. Action, dharma, you have both light and heavy qualities, because from the end, one rejoices in that action, as well as the field of benefit and merit, as well as the place and basis for doing that path of action, as well as the combination of that path of action, as well as the mind that completes it, as well as the intention that initiates it, from the small to the large of these six differences, the action also becomes small and large in power. The second point is: Intentional and complete, without regret, without antidote, retinue and ripening, it is called accumulated action. It says. Accumulated action, dharma, there is a way of establishing it, that is, to do it intentionally, to complete the end completely, not to regret that bad action, and to have no antidote that harms that action.
Chinese
没有，不善业的随行也是不善业，例如杀生后抢夺财物，或者善业方面不杀生而施舍财物等。能够确定产生异熟果的六种业称为积聚业，与此相反的六种称为非积聚业。如果是深思熟虑后所作的业，不一定就是积聚业，因为习惯性地说谎和没有完成转生到该道的业，也被说成不是积聚业。善与不善的随行是有差别的，因为无论做哪一种，随喜者都属于该类。第三是：从供养佛塔而产生的，福德无需接受如慈爱等四者。因为因果不会错乱，从恶劣的田地里也能产生令人满意的果实。这样说。对此，大众部的人说：因为远离贪欲，所以像供养佛塔之类的布施没有福德，因为佛塔不会享用它，也不是为了自己的利益而布施。这是不合理的，因为即使佛塔和佛像等不接受，也有从布施的因中产生的福德。例如，就像修习慈爱等四无量心会产生利益一样。裸体外道说：如果布施给强盗之类的人，就没有利益。这也是不合理的，因为即使在这样的恶劣田地里，以利他之心布施也能产生令人满意的异熟果。理由是：从善因中产生安乐的果实是不会错乱的。理由是：即使是良田，杀生也只会产生痛苦的果实，不可能产生安乐。第二，从戒律产生的福德的基础是：破戒的戒律是不善的形象，舍弃它就是两种戒律。佛陀的戒律也是，具有清净的四种功德。破戒的戒律不是因，没有产生利益，它依赖于对治和基础。这样说，破戒的戒律，具有法性。你有自性，因为与戒律相反的非能表色所包含的不善的形象就是它。它具有法性。舍弃你的戒律有两种。
English
There is not, the retinue of non-virtue is also non-virtue, for example, killing and then plundering wealth, or in terms of virtue, not killing and giving wealth, and so on. The six actions that are certain to produce Vipāka are called accumulated actions, and the opposite six are called non-accumulated actions. If it is an action done deliberately, it is not necessarily an accumulated action, because habitual lying and the action of not completing rebirth in that path are also said not to be accumulated actions. There is a difference in the retinue of virtue and non-virtue, because whoever does either, those who rejoice in it belong to that category. The third is: From offering to the stupa, the merit does not need to be received, like the four of loving-kindness, etc. Because cause and effect are not confused, pleasing fruits can also be produced from bad fields. It is said. To this, the Mahāsaṃghika school says: Because it is free from attachment, there is no merit in giving alms to something like a stupa, because it does not enjoy it, and it is not given for its own sake. This is unreasonable, because even if stupas and statues do not receive it, there is merit from the cause of giving. For example, just as cultivating loving-kindness and other immeasurables produces benefits. The naked ascetic says: If you give to a robber, there is no benefit. This is also unreasonable, because even in such a bad field, giving with altruistic intention can produce pleasing Vipāka fruits. The reason is: It is not confusing that happiness comes from virtuous causes. The reason is: Even if it is a good field, killing will only produce painful fruits, and it is impossible to produce happiness. Second, the basis for the merit arising from ethics is: The immoral ethics is the image of non-virtue, abandoning it is the two kinds of ethics. The Buddha's precepts are also, possessing the four pure qualities. Immoral ethics is not the cause, it has not produced benefits, it depends on the antidote and the basis. It is said that immoral ethics has Dharmatā. You have Svabhāva, because the image of non-virtue contained in the non-revealing form that is the opposite of ethics is it. It has Dharmatā. There are two kinds of ethics that abandon you.