Chinese
缘故。第三，分三：一、事物和善等三种的区分；二、发心差别的解说；三、第一，非表色非无记，其余有三非善性，此中乃至于色中，非表色，与表色俱者，欲界中亦无染污，何故说无发心耶？非表色者，汝是应成，于汝无有无记，因其定为善或非善之故。其余表色者，汝是应成，有三种，因其有善、非善、无记三种之故。非善之表色者，汝是应成，于上二界中无有，因其唯为欲界所摄故。色界中亦是应成，有二业，因其有表色与非表色二者之故。无色界中无有彼二者，因其彼处无色故。表色者，汝是应成，于具伺察之初禅中乃有，于彼以上则无有，因其彼处无有彼之发心故。欲界中亦无有染污之表色，因其何故，彼处无有彼之发心故。第二，解脱，殊胜义中善根，惭愧具足自体性，彼等及具相应者，事业等起诸发心，违品非善胜义中，无记已说胜解脱。如是说。解脱是应成，名为殊胜义中之善，因其是痛苦寂灭之安乐自性之故。三种善根和知惭、有愧者，是应成，是自体或自性之善，因其是异熟白色之自性而受记之故。彼等善法及相应之心心所是应成，是相应之善，因其以友伴之力而安立于彼之故。善之身语之事业等，从一切方面发起之心心所及所发起之业和获得与等持等，是应成，名为发心之善，因其以发心之门而安立于彼之故。与解脱相违之轮回是应成，是胜义中之非善，因其是痛苦之殊胜处之故。安立善与非善二者，发心虽为主要，然非唯以彼之门而安立
English
Therefore. Third, dividing into three: 1. Distinguishing between things and the three types of good, etc.; 2. Explaining the differences in motivation; 3. First, non-manifestation is not unspecified, but others have three non-virtuous qualities. Here, even in the realm of form, it is non-manifestation. Those with manifestation are pure. Even in the desire realm, there is no obscuration. Why is it said that there is no motivation? That which is non-manifestation is an object of proof. You do not have the unspecified because you are definitely either virtuous or non-virtuous. Other manifestations are objects of proof. There are three types because there are three types: virtuous, non-virtuous, and unspecified. Non-virtuous manifestations are objects of proof. They do not exist in the two upper realms because they are only included in the desire realm. The form realm is also an object of proof. There are two actions because there are two: manifestation and non-manifestation. In the formless realm, there are not those two because there is no form there. Manifestation is an object of proof. It exists in the first dhyana with investigation and analysis, but not beyond that because there is no motivation there. Even in the desire realm, there is no obscuring manifestation because, for what reason, there is no motivation there. Second, liberation, the root of virtue in the ultimate sense, the self-nature of shame and modesty, those and their associated counterparts, actions, etc., all motivations, the opposite is non-virtuous in the ultimate sense, the unspecified is well-explained. Thus it is said. Liberation is an object of proof. It is called virtue in the ultimate sense because it is the nature of happiness in the pacification of suffering. The three roots of virtue and knowing shame and having modesty are objects of proof. They are the virtue of self or essence because they are predicted to be the nature of white ripening. Those virtuous qualities and the associated mind and mental factors are objects of proof. They are the virtue of association because they are established there by the power of companionship. Virtuous bodily and verbal actions, etc., the mind and mental factors that arise from all aspects, and the actions, attainments, and absorptions that arise, are objects of proof. They are called the virtue of motivation because they are established there through the door of motivation. Cyclic existence, which is the opposite of liberation, is an object of proof. It is non-virtuous in the ultimate sense because it is the ultimate place of suffering. Establishing the two, virtuous and non-virtuous, although motivation is the main thing, it is not established solely through that door.
Tibetan
ཏེ། དགེ་མི་དགེ་གཉིས་ཀ་ལ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མཚུངས་ལྡན་དང་ཀུན་སློང་གི་སྒོ་ནས་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པའི་དགེ་མི་དགེ་ལ་དགེ་མི་དགེས་མ་ཁྱབ་སྟེ། འཁོར་འདས་གཉིས་དེ་གང་རུང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་གཉིས་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན་དང་། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལུང་མ་བསྟན་དང་། གོང་མའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ལུང་མ་བསྟན་དང་། སྤྲུལ་པའི་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ཕལ་ཆེར་དག་དོན་དམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་སྨིན་དགེ་མི་དགེ་གང་རུང་འབྱིན་པར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རིགས་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ཀུན་སློང་གི་དབྱེ་བ་དང་། མུ་བཞིའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཀུན་སློང་རྣམ་གཉིས་རྒྱུ་དང་ནི། དེ་ཡི་དུས་ཀྱི་སློང་ཞེས་བྱ། །གཉིས་ལས་དང་པོ་རབ་འཇུག་བྱེད། །གཉིས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་བྱུང་། ལས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། རྒྱུའི་ཀུན་སློང་དང་དེ་ཡི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ལས་དང་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་ཡིན་ཏེ། ལས་བརྒྱུད་ནས་རབ་ཏུ་འཕེན་པའི་ཀུན་སློང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་མིན་ཏེ། ལས་དེ་དང་དུས་མཐུན་པར་དངོས་སུ་འཇུག་པའི་ཀུན་སློང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མུ་བཞི་དང་། དགེ་སོགས་དགུར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཐོང་བས་སྤང་བྱའི་རྣམ་ཤེས་ནི། རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་ཡིན་ཡིད་ནི། །སྒོམ་པས་སྤང་བྱ་གཉིས་ཀ་ཡིན། ། ལྔའི་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཡིན། ཞེས་བྱུང་། འཇུག་བྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་མུ་བཞི་ཡོད་དེ། རབ་འཇུག་ཡིན་ལ་རྗེས་འཇུག་མ་ཡིན་པའི་མུ། གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་མུ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུ། རྗེས་འཇུག་ཡིན་ལ་རབ་འཇུག་མ་ཡིན་པའི་མུ་བཞིར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་གྲུབ་སྟེ། ཟག་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་གྲུབ་སྟེ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ལྔ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེ
Chinese
因此，善与非善二者，从名相、本体、相应和意乐的角度都有安立的方式。实义的善与非善不能遍及所有的善与非善，因为轮回与涅槃二者不属于其中任何一个。原因在于，轮回与涅槃二者是无记。具体来说，分别不观察的灭和无为法是实义的无记，有色根是本体的无记，上地的烦恼是相应的无记，化身的语身行为大多是实义的无记，因为它们是不能产生任何异熟果报的善或非善的自性。第三，意乐的分类和从四句门广说的两种。第一种是：意乐有两种，即因意乐和彼时意乐。其中前者是最初进入者，后者是随后进入者。如是说。业的意乐，具有两种相，即因意乐和彼时意乐。二者中的前者，是最初进入者，因为它是通过业而最初投生的意乐。后者不是随后进入者，因为它是与业同时实际进入的意乐。第二种是，四句和善等九种的解说。第一种是：见道所断的识，是最初进入者，而意是修道所断，二者都是五的随后进入者。如是说。进入者，具有四句，即最初进入但非随后进入的句，二者都是的句，二者都不是的句，随后进入但非最初进入的四句。第一句成立，因为见道所断的意之识是最初进入者。第二句成立，因为修道所断的意之识是二者都是。第三句成立，因为无漏的识不是二者都是。第四句成立，因为有色根的五识是随后进入者
English
Therefore, both virtue and non-virtue have ways of being established in terms of nomenclature, essence, association, and intention. Genuine virtue and non-virtue do not encompass all virtue and non-virtue, because neither samsara nor nirvana belongs to either of them. The reason is that both samsara and nirvana are indeterminate. Specifically, cessation through non-discriminating examination and unconditioned dharmas are genuinely indeterminate, the sense faculties with form are essentially indeterminate, the afflictions included in the higher grounds are associatively indeterminate, and most activities of the emanation body's speech are genuinely indeterminate, because they are the nature of not producing any ripening result of either virtue or non-virtue. Thirdly, there are two types: the classification of intention and the extensive explanation through the fourfold negation. The first is: Intention has two aspects, namely, the intention of cause and the intention of that time. Of the two, the former is the initial enterer, and the latter is the subsequent enterer. Thus it is said. The intention of karma has two aspects: the intention of cause and the intention of that time. The former of the two is the initial enterer, because it is the intention that initially projects through karma. The latter is not the subsequent enterer, because it is the intention that actually enters simultaneously with the karma. The second is: the fourfold negation and the explanation of the nine types such as virtue. The first is: The consciousness to be abandoned by seeing is the initial enterer, while the mind to be abandoned by meditation, both are the subsequent enterer of the five. Thus it is said. The enterer has four negations: the negation of being the initial enterer but not the subsequent enterer, the negation of being both, the negation of being neither, and the negation of being the subsequent enterer but not the initial enterer. The first is established, because the mind consciousness to be abandoned by seeing is the initial enterer. The second is established, because the mind consciousness to be abandoned by meditation is both. The third is established, because the uncontaminated consciousness is neither. The fourth is established, because the five consciousnesses of the sense faculties with form are the subsequent enterer.
Tibetan
ད་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་དགེ་སོགས་ལས། རྗེས་འཇུག་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་གསུམ་འགྱུར། །ཐུབ་པའི་འདྲ་བའམ་དེ་དགེ་བ། །རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་གཉིས་ཀ་མིན། །ཞེས་བྱུང་། རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་དགེ་མི་དགེ་སོགས་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཀྱང་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེར་མ་ངེས་ཏེ། ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རབ་འཇུག་དང་རྗེས་འཇུག་འདྲ་མི་འདྲ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རབ་འཇུག་བྱེད་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཀྱང་དགེ་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་ལ། དེ་ལུང་མ་བསྟན་ལ་དགེ་བའམ་ལུང་མ་བསྟན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་ཆོས་ཅན། འཇུག་བྱེད་གཉིས་ཀ་མིན་ཏེ། ཀུན་སློང་ལམ་ལྟོས་ཤིང་སྟོབས་ཆུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྣམ་རིག་མིན་རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ། སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་གཞན། །ཞེས་བྱུང་། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། གཞན་བར་མ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སྡོམ་པ་བཤད་པ་དང་། གསུམ་ཀ་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྡོམ་པ་སོ་སོར་ཐར་ཅེས་བྱ། །དེ་བཞིན་ཟག་མེད་བསམ་གཏན་སྐྱེས། །ཞེས་བྱུང་། སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། སོ་སོར་ཐར་ཅེས་བྱ་བའི་སྡོམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལས། སོ་ཐར་དང་། བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད། སྡོམ་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། དབྱེ་བ། བསྡུ་བ། ལྡན་ཚུལ། ངོ་བོ། རྣམ་གྲངས། སྒྲ་བཤད། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བཤད་པ་དང་བདུན། དང་པོ་ནི། སོ་སོར་ཐར་ཅེས་བྱ་རྣམ་བརྒྱད། ཞེས་བྱུང་། སོ་སོར་ཐར་ཅེས་བྱ་བའི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་ཕ་མའི་དང་། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ། དགེ་སློབ་མ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་བརྒྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། ཁ་ཅིག །ངེས་འབྱུང་གིས་ཟིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ན། སྡོམ་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། ངེས་འབྱུང་གིས་ཟིན་པའི་བར་མའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆོས་ཅན་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན།
Chinese
因此，第二个是：从最初的进入者（rab tu 'jug byed dge sogs）等开始，随后的进入者（rjes 'jug byed）也变成三种。如佛陀一般或那善的，以及从异熟所生的两者都不是。这样说。最初的进入者，善、非善等三种中的每一种，随后的进入者也变成善、非善、无记三种，因为变成九种。在那里是不确定的，因为佛陀世尊的最初进入和随后进入有相同和不同两种。因为他的最初进入是善的，所以随后的进入也只有善的产生，对于那无记，产生善或无记。异熟所生的法，两者都不是进入者，因为依赖于意乐道且力量弱小。第二，详细解释非能知，分为总说和广说两种。第一是：称为非能知三种。律仪和非律仪以及其他。这样说。非能知的色法，有三种，即律仪、非律仪和其他中间者。第二，分为解释律仪和共同解释三者两种。第一，分为总说和广说两种。第一是：律仪称为别解脱。同样无漏禅定生。这样说。律仪，你有三种，即称为别解脱的律仪，同样地无漏的律仪，以及从禅定所生的律仪。第二，分为别解脱、禅定和无漏，以及解释律仪的其他名称三种。第一，分为差别、总摄、相应方式、体性、名称、词义解释、所依补特伽罗解释七种。第一是：别解脱称为八种。这样说。称为别解脱的律仪，你有八种，即比丘父母的，沙弥父母的，式叉摩那，近事男女，以及八关斋戒律仪。
English
Therefore, the second is: From the initial enterer (rab tu 'jug byed dge sogs) etc., the subsequent enterer (rjes 'jug byed) also becomes three types. Like the Buddha or that which is virtuous, and neither of those born from Vipaka. Thus it is said. Each of the three types of initial enterers, virtuous, non-virtuous, etc., the subsequent enterer also becomes virtuous, non-virtuous, and indeterminate, because it becomes nine types. It is not definite there, because the initial entry and subsequent entry of the Buddha, the Bhagavan, have two types, the same and different. Because his initial entry is virtuous, the subsequent entry also only produces virtue, and for that indeterminate, it produces virtue or indeterminate. The Dharma born from Vipaka, neither of them are enterers, because they rely on intention and the path and are weak. Second, the detailed explanation of non-cognition is divided into two types: summary and extensive explanation. The first is: called non-cognition three types. Vows and non-vows and others. Thus it is said. Non-cognitive form, there are three types, namely vows, non-vows, and other intermediate ones. Second, it is divided into two types: explaining vows and jointly explaining the three. First, it is divided into two types: summary and extensive explanation. The first is: vows are called Pratimoksha. Similarly, born from undefiled Samadhi. Thus it is said. Vows, you have three types, namely the vows called Pratimoksha, similarly the undefiled vows, and the vows born from Samadhi. Second, it is divided into three types: Pratimoksha, Samadhi, and undefiled, and explaining other names of vows. First, it is divided into seven types: difference, summary, corresponding manner, nature, name, explanation of terms, and explanation of the support person. The first is: Pratimoksha is called eight types. Thus it is said. The vows called Pratimoksha, you have eight types, namely the Bhikshu parents, the Shramanera parents, the Shikshamana, the Upasaka male and female, and the eight precepts vows.