Tibetan
སྤྱད་དང་ཉེས་སྤྱད་དེ་ལས་ཆེ་ལོང་སྟེ་རགས་པ་བསྡུས་ནས་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ལམ་ནི་བཅུར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་སྤྱད་དང་ཉེས་སྤྱད་ཅི་རིགས་བསྡུས་ནས་དགེ་བ་བཅུ་དང་མི་དགེ་བ་བཅུར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། ཁ་ཅིག །སྐབས་འདིའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ལས་ཡིན་ན། ལས་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། བརྣབ་སོགས་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། འདིའི་དངོས་བསྟན་གྱི་དགེ་མི་དགེའི་ལས་བཅུ་པོ་གང་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མི་འཐད་པར་ཐལ། བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་ལས་མིན་ཡང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་གསུམ་ཉོན་མོངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ལོག་ལྟ་ཉོན་མོངས་ཡིན་པ་གང་ཞིག །གཞན་གཉིས་ཀྱང་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། འཇིག་ལྟ་ལོག་ལྟ་མཐར་ལྟ་སོགས་ལྟ་བ་ཉོན་མོངས་ཅན་ལྔ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་མདོ་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་ལས་ཡིན་པས། ལས་ཉོན་གཉིས་མི་འགལ་བར་འདོད་དེ། བརྣབ་སེམས་སོགས་གསུམ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིང་གསུང་། ཁ་ཅིག །རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གཉིས་གང་རུང་མི་དགེ་བས་བྱས་པའི་ལས་ཡིན་ན། མི་དགེ་བའི་ལས་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། རྒྱུའི་ཀུན་སློང་དགེ་བ་དང་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཞེ་སྡང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཁྱད་པར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆོས་ཅན་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མ་ཡིན་པར་ཐལ། དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དགེ་བས་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་བྱས་པའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་ཅིང་རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་འདྲ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་བསད་པའི་ཚེ་དེ་ལ་ཉེས་པ་མ་བྱུང་བར་ཕན་ཡོན་ཐོབ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མིན་པ་ངོས་བཟུང་བ། རྩ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ། རྫོགས་བྱེད་གསུམ་དུ་བསྟན་པ། སོ་སོའི་ངོ་བོ་ཞར་བྱུང་དང་བཅས་པ་བཞི། དང་པོ་ལ། དངོས་གཞི་ལ་དོགས་གཅོད་དང་། སྦྱོར་འཇུག་ལ་དོགས་གཅོད་གཉིས། དང་པོ་ནི། མི་དགེ་དྲུག་ནི་རྣམ་རིག་མིན། །གཅིག་རྣམ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཀྱང་། །བྱེད་ན་དགེ་བ་བདུན་རྣམ་གཉིས། །ཏིང་འཛིན་ལས་སྐྱེས་རྣམ་རིག་མིན། །ཞེས་བྱུང་། ངག་གི་ལས་བཞི་དང་། སྲོག་གཅོད་མ་བྱིན་ལེན་ཏེ་མི་དགེ་བ་དྲུག་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གིས་མི་བྱེད་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་གཙོ་ཆེ་སྟེ། གཞན་ལ་བྱེད་དུ་བཅུག་པའི་ཚེ་དངོས་གཞི་ལ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོ་
Chinese
总而言之，善行和恶行，简而言之，就是善与非善的业道有十种说法。因为总集了各种善行和恶行，所以说有十善和十不善。第二，进行边际分析。有些人说，如果这里直接显示的业是业，那么凡是业就一定普遍存在。贪婪等三种意业，每一个都是有法。这是必然的。因为，这是必然的。这是必然的。因为这是这里直接显示的十种善与非善业中的任何一种。如果承认，那就不合理了。因为经中说，贪心等不是业。另外，那也不合理。因为这三种是烦恼。这是必然的。凡是邪见是烦恼，其他两种也是如此。第一个是必然的。因为有坏聚见、邪见、边见等五种见烦恼。然而，一些经部宗的人认为，十不善都是业，所以业和烦恼并不矛盾。他们说，贪心等三种既是业也是烦恼。有些人说，如果以因时二者的动机任何一个不善所造的业，那么一定是不善业。那么以善的因时动机和以嗔恨的时机动机所造的特殊业，那是有法。这是必然的。因为，这是必然的。这是必然的。因为有法是那个。如果承认，那就不合理。因为是善。这是必然的。因为是以善的因时动机所造的业。这是周遍且理由成立的，因为有这样的情况。这是必然的。例如，当黑皮肤、持短矛的人被有慈悲心的船长杀死时，据说他没有受到惩罚，反而获得了利益。第二，辨认表色与非表色。分为三根本来显示。分为三圆满来显示。以及各自的体性和附带情况，共有四种。第一，分为对正行和加入的辨析。首先是对正行的辨析。经中说：六不善非表色，一表二者亦如是，行持则七善为二，定生非是表色。也就是说，四种语业，以及杀生和不予取，这六种不善是有法。如果自己不去做，那么非表色性是主要的。当让别人去做的时候，对于正行来说，是让别人去做的人。
English
In short, good deeds and misdeeds, to put it simply, are the ten ways of good and non-good actions. Because various good deeds and misdeeds are collected, it is said that there are ten good deeds and ten non-good deeds. Second, to conduct marginal analysis. Some say that if the action directly shown here is action, then whatever is action must be pervasive. Each of the three mental actions such as greed is a subject. That is necessary. Because, that is necessary. That is necessary. Because it is any of the ten good and non-good actions directly shown here. If you admit it, then it is unreasonable. Because the sutra says that greed and so on are not actions. Also, that is unreasonable. Because these three are afflictions. That is necessary. Whatever wrong view is an affliction, the other two are also like that. The first is necessary. Because there are five kinds of view afflictions such as destructive view, wrong view, extreme view, and so on. However, some Sautrāntikas believe that all ten non-good deeds are actions, so action and affliction are not contradictory. They say that the three, such as greed, are both action and affliction. Some say that if an action is done with any of the two motivations of cause and time that is non-good, then it must be a non-good action. Then the special action done with the motivation of good cause and the motivation of anger at the time, that is a subject. That is necessary. Because, that is necessary. That is necessary. Because the subject is that. If you admit it, then it is unreasonable. Because it is good. That is necessary. Because it is an action done with the motivation of a good cause. This is pervasive and the reason is established, because there is such a situation. That is necessary. For example, when a black-skinned, short-speared man is killed by a compassionate captain, it is said that he was not punished but gained benefit. Second, identifying the expressive and non-expressive. Showing it as three roots. Showing it as three perfections. And the nature and incidental circumstances of each, there are four. First, dividing into analysis of the main practice and joining. First is the analysis of the main practice. It says in the sutra: Six non-virtues are not revealing, one revealing and two are also like that, practicing then seven virtues are two, meditation born is not revealing. That is, the four verbal actions, as well as killing and not giving, these six non-virtues are subjects. If you don't do it yourself, then the non-revealing nature is the main thing. When letting others do it, for the main practice, it is the person who lets others do it.
Tibetan
ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཅིག་འདོད་ལོག་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་ཏེ། རིག་བྱེད་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་བཅོལ་བས་མི་རྫོགས་ཏེ། རང་གི་མ་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་རང་གི་བྱེད་ན་རྣམ་རིག་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་ཏེ། མཚོན་འདེབས་པ་དང་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་རྣམ་རིག་དང་ལྡན་ལ། དངོས་གཞི་ལ་རྣམ་རིག་མིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་བདུན་ནི་ཆོས་ཅན། རིག་བྱེད་ཡིན་མིན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་སྟེ། སྲོག་གཅོད་ལས་ལུས་གཟུང་བ་དང་ངག་གི་བདེན་པར་སྨྲ་བ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་རྣམ་རིག་དང་། དེ་ལས་གཞན་གྱི་ཚེ་རྣམ་རིག་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། གཅིག་དང་ལྡན་ཏེ། རྣམ་རིག་མིན་པ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་ནི་རྣམ་རིག་བྱེད། །རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་འགྱུར་བའམ། །མ་ཡིན་བཟློག་པ་མཇུག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱུང་། དགེ་མི་དགེ་ཉེར་བསྡོགས་ཏེ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་ལྡན་ཏེ། ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ཅི་རིགས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རྣམ་རིག་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པའང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཉོན་མོངས་སམ་དང་བ་དྲག་པོས་འཇུག་པའི་ཚེ། རྣམ་རིག་དུ་མ་ཟད་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའམ། ཡང་མི་མ་ཡིན་པར་སྦྱོར་བ་ཞན་པ་གཅིག་གིས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའང་སྲིད་པའི་ཕྱིར། བདུན་པོ་དེ་དག་གི་མཇུག་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། རང་རང་གི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་བཟློག་པ་རང་རང་གི་མཇུག་ཏུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེང་ཐལ། སྦྱོར་བ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ་རྣམ་རིག་མིན་པ་དང་ངེས་པར་ལྡན་ལ། རིག་བྱེད་དང་ལྡན་མི་ལྡན་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་བ་རྩ་བ་གསུམ་ལས་སྐྱེས། །དེ་ཡི་མཇུག་ཐོགས་ལས་བྱུང་ཕྱིར། །བརྣབ་སེམས་སོགས་རྩ་གསུམ་ལས་སྐྱེས། །དགེ་བ་སྦྱོར་དང་མཇུག་བཅས་རྣམས། །ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་མེད་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱུང་། མི་དགེ་བ་བཅུའི་སྦྱོར་བ་ཆོས་ཅན། དང་པོའི་ཀུན་སློང་དུག་གསུམ་གྱི་རྩ་བ་གསུམ་གང་རུང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡི་མཇུག་ཐོགས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། བརྣབ་སེམས་དང་ལ་སོགས་པ་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟ་གསུམ་ཆོས་ཅན། དུག་གསུམ་གྱི་རྩ་བ་གང་རུང་ལས་སྐྱེས་ཏེ། རྟགས་དེའི་ཕྱིར། དགེ་བ་བཅུའི་སྦྱོར་བ
Chinese
因为没有能完全识别的缘故。一种颠倒的观点，是法，具有两种形态，因为具有能识别和不能识别两种。这不能通过委托来完成，因为它依赖于自己的不作为。如果这六种行为是自己做的，那么就具有能识别和不能识别两种形态，例如在刺字和说谎等时候，具有能识别的形态，而在实际情况下，则具有不能识别的形态。身语的七种善行，是法，会出现具有能识别和不能识别两种形态的情况，例如在从杀生中保护生命，以及口语的真实语等时候，具有能识别的形态，而在其他情况下，则具有不能识别的形态。从禅定中产生的禅定和无漏的戒律，是法，具有一种形态，因为只具有不能识别的形态。第二种是：准备行为都是能识别的，或者变成非能识别，或者不是颠倒的结尾。善与非善的准备，也就是行为，是法，具有能识别的形态，因为它依赖于身语的各种行为。这些行为，是法，也有具有能识别和不能识别两种形态的情况，当它们被烦恼或强烈的欲望所驱动时，不仅会变成能识别的，而且还会具有非能识别的形态，或者当一个微弱的非人行为导致它们变成能识别的时候，也是有可能的。这七种行为的结尾有区别，因为从各自的准备行为中颠倒过来，会作为各自的结尾。因此，从行为中颠倒过来，必然具有非能识别的形态，并且具有能识别和不能识别两种情况。第二种是：行为从三个根本产生，因为它的结尾是从阻碍中产生的。贪心等从三个根本产生，善行的行为和结尾等，从无贪、无嗔、无痴产生。十不善业的行为，是法，最初的动机是从三种毒的三个根本中的任何一个产生的，因为它的结尾是从阻碍中产生的。贪心等等，害心、邪见三种，是法，从三种毒的根本中的任何一个产生，因为这个缘故。十善业的行为
English
Because there is no complete identification. A kind of inverted view, is the Dharma, has two forms, because it has both identifiable and non-identifiable. This cannot be accomplished by delegation, because it depends on one's own inaction. If these six actions are done by oneself, then they have both identifiable and non-identifiable forms, for example, when tattooing and lying, they have identifiable forms, but in reality, they have non-identifiable forms. The seven virtuous deeds of body and speech, are Dharma, will appear with both identifiable and non-identifiable forms, for example, when protecting life from killing, and speaking truthfully in speech, they have identifiable forms, but in other cases, they have non-identifiable forms. Samadhi arising from meditation and the undefiled precepts, are Dharma, have one form, because they only have non-identifiable forms. The second is: preparatory actions are all identifiable, or become non-identifiable, or are not inverted endings. Preparations for good and non-good, that is, actions, are Dharma, have identifiable forms, because they depend on various actions of body and speech. These actions, are Dharma, also have cases where they have both identifiable and non-identifiable forms, when they are driven by afflictions or strong desires, they will not only become identifiable, but also have non-identifiable forms, or when a weak non-human action causes them to become identifiable, it is also possible. The endings of these seven actions are different, because reversing from their respective preparatory actions will serve as their respective endings. Therefore, reversing from action necessarily has a non-identifiable form, and has both identifiable and non-identifiable cases. The second is: actions arise from three roots, because its ending arises from obstruction. Greed and so on arise from three roots, virtuous actions and endings, etc., arise from non-greed, non-hatred, and non-ignorance. The actions of the ten non-virtuous deeds, are Dharma, the initial motivation arises from any of the three roots of the three poisons, because its ending arises from obstruction. Greed and so on, harmful thoughts, and three kinds of wrong views, are Dharma, arise from any of the roots of the three poisons, because of this reason. The actions of the ten virtuous deeds