Tibetan
། འཕེན་པའི་དུས་ཟད་པའི་ཕྱིར། ཉི་འོག་པ་དང་མདོ་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཏོང་རྒྱུ་གཞན་ཡོད་དེ། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་གྱུར་པ་ལས་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་ལ། གོས་དམར་སྡེ་པ་གཞན་དག་ན་རེ། དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ལས་ཀྱང་གཏོང་སྟེ། དེའི་ཚེ་བསླབ་པའི་བཅས་མཚམས་དང་ཆོ་ག་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟེར། སློབ་དཔོན་ན་རེ། འདི་མི་འཐད་དེ། དེའི་སྡོམ་པ་གསར་ཐོབ་མེད་ཀྱང་སྔར་ཡོད་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་གསུང་། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། རྩ་བཞི་གང་རུང་བྱུང་བས་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་སྟེ། དེ་གང་རུང་བྱུང་བ་ལ་ནི་བུ་ལོན་ཅན་དང་ནོར་ཅན་བཞིན་དུ་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་གཉིས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ནི་སྡོམ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉམས་ཀྱང་ཀུན་ཉམས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར། སློབ་དཔོན་དང་ཉི་འོག་པ་ན་རེ། དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་ཡིན་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་གསུང་། གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་ནི། ས་འཕོས་ཉམས་པ་དག་གིས་གཏོང་། །དེ་བཞིན་གཟུགས་མེད་གཏོགས་འཕགས་པ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་སྦྱངས་ཉམས་པ་ལས། ཞེས་བྱུང་། བསམ་གཏན་དུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་སྟེ་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། གཏོང་རྒྱུ་ཡོད་དེ། ས་འཕོས་པ་དང་སྙོམས་འཇུག་ལས་ཉམས་པ་དག་གིས་གཏོང་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། བསམ་གཏན་དང་པོ་བ་ལྟ་བུ་གོང་ས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་སོགས་སུ་སྐྱེས་པ་ན་བསམ་གཉིས་སོགས་ཀྱིས་ས་བསྡུས་མི་གཏོང་ཡང་དང་པོའི་སས་བསྡུས་རྣམས་གཏོང་། དེ་འདོད་པར་སྐྱེས་ན་ཐམས་ཅད་གཏོང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་དུ་གཏོགས་པ་ལའང་འདྲའོ། །འཕགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། གཏོང་རྒྱུ་གསུམ་ཡོད་དེ། འབྲས་བུ་གོང་མ་གསར་དུ་ཐོབ་པ་དང་། །དབང་རྟུལ་གྱིས་དབང་པོ་སྦྱངས་ནས་རྣོན་པོར་གྱུར་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཉམས་པ་ལས་གཏོང་བའི་ཕྱིར། འདིར་གཏོང་བ་ནི་སྡོམ་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་གཞན་ཕལ་ཆེར་ལའང་འདུ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་མིན་སྡོམ་པ་ཐོབ་པ་དང་། །ཤི་དང་མཚན་གཉིས་བྱུང་བ་དང་། །ཞེས་བྱུང་སྡོམ་མིན་ཆོས་ཅན། གཏོང་རྒྱུ་གསུམ་ཡོད་དེ། གཉེན་པོ་སྡོམ་པ་གསུམ་གང་རུང་ཐོབ་པ་དང་། ཤི་འཕོས་པ་དང་། མཚན་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་བྱུང་བས་གཏོང་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། བར་མ་ཤུགས་བླངས་བྱ་བ་དང་། །དོན་ཚེ་རྩ་བ་ཆད་པ་ལས། །ཞེས་བྱུང་། བར་མའི་དགེ་བ་ཆོས་ཅན། གཏོར་རྒྱུ་དྲུག་ཡོད་དེ། འཕེན་པའི་བློ་ཤུགས་ཆད་པ་དང་། ཁས་བླངས་པ་དོར་ནས་ཆད་པ་དང་། ཁས་བླངས་པའི་བྱ་བ་དེ་མ་བྱས་པས་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་པ་ལྟ་བུ་དོན་ཆད་པ་དང་། ཚེ་ཟད་ནས་ཆད་པ་དང་། དགེ་རྩ་ཆད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོང་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། འདོད། གཏོགས་དགེ་བ་གཟུགས་མིན་ནི། །རྩ་ཆད་གོང་དུ་སྐྱེས་པ་ལས། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གཟུགས་མིན་ནི། །གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་རྣམ་ཉམས་འགྱུར། །ཞེས་བྱུང་། འདོད་པར་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཏོང་བའི་རྒྱུ་གཉིས་ཡོད་དེ། དགེ་རྩ་ཆད་པ་དང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་གང་རུང་དུ་སྐྱེས་པ་ལས་གཏོང་བའི་ཕྱིར། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་ཅན་གཟུགས་ཅན་མིན་པ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གཏོང་རྒྱུ་ཡོད་དེ། རང་གི་དངོས་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་ལས་རྣམ་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ལ་སྡོམ་མིན་དང་། སྡོམ་པ་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཟ་མ་མ་ནིང་སྒྲ་མི་སྙན། །མཚན་གཉིས་མ་གཏོགས་མི་རྣམས་ལ། །སྡོམ་མིན་ཞེས་བྱུང་། སྡོམ་མིན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གསུམ་ཡོད་དེ། མཚན་མེད་པའི་ཟ་མ་དང་ཡོད་ཀྱང་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་མ་ནིང་དང་། མཚན་གཉིས་ཅིག་ཅར་བྱུང་བ་དང་། སྒྲ་མི་སྙན་པ་མ་གཏོགས་པའི་གླིང་གསུམ་གྱི་མི་རྣམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་པའང་དེ་བཞིན་ལ། ལྷ་ལའང་མི་རྣམས་ལ་གསུམ་མོ། །འདོད་དང་གཟུགས་སྐྱེས་ལྷ་རྣམས་ལ། །བསམ་གཏན་སྐྱེས་ཡོད་ཟག་མེད་ནི། །བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་འདུ་ཤེས་མེད། སེམས་ཅན་མ་གཏོགས་གཟུགས་མེད་ནའང་། ཞེས་བྱུང་། སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ལའང་སྡོམ་མིན་དེ་བཞིན་དུ་ཟ་མ་སོགས་མ་གཏོགས་པའི་མི་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལྷ་ལའང་སྡོམ་པ་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མི་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། སོ་ཐར་བསམ་གཏན་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིིར། བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། རྟེན་ཡོད་དེ། འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། རྟེན་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་མ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་མེད་ནའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལ། ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པ་དང་། སོ་སོར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྒོ་
Chinese
因为抛弃的时间已尽。一些日下部和经部的人说，还有其他放弃的原因，即从根本堕落中放弃。其他穿红衣的部派说，从圣法衰败中也会放弃，因为那时没有学处的戒条和仪轨。论师说，这不合理，因为即使没有新获得的戒律，也不会放弃原有的戒律。克什米尔毗婆沙师们说，无论发生四根本罪中的哪一个，都不会放弃戒律，因为无论发生哪一个，都像有债务的人和有财产的人一样，认为那是破戒和持戒两种情况。理由是，即使戒律的一个方面退失，也不会全部退失。论师和日下部的人说，那是不合理的，因为与世尊所说的“不是比丘，不是沙门”等相违背。第二，属于禅定的善法是：通过地界转移和退失来放弃。同样，属于无色界的圣者，从获得果位和修习退失中放弃。这样说。属于禅定的善法，即戒律法，有放弃的原因，即通过地界转移和从等持中退失来放弃。第一个理由是，例如初禅者生到上地二禅等时，二禅等不会放弃所摄的地界，但会放弃初禅所摄的地界。如果生到欲界，则会放弃一切。同样，属于无色界的情况也类似。圣者的无漏戒律法，有三种放弃的原因，即新获得更高的果位，钝根者通过修习使根变得锐利，以及从获得的果位中退失。这里所说的放弃，虽然戒律是主要的，但不仅仅是指戒律，因为据说也包括其他大部分善法。第二，获得非戒律戒和死亡以及双性出现。这样说，非戒律法，有三种放弃的原因，即获得任何一种对治的戒律，死亡转移，以及同时出现双性。第三，中间者通过努力获得和行为，意义和寿命以及根本断绝来放弃。这样说，中间的善
English
Because the time for abandoning has expired. Some of the Sun-under and Sutra schools say that there are other reasons for abandoning, namely abandoning from the root downfall. Other red-robed schools say that even from the decline of the holy Dharma, one abandons, because at that time there are no precepts and rituals of learning. The teacher says that this is unreasonable, because even if there is no newly acquired precept, the original one is not abandoned. The Kashmir Vaibhashikas say that no matter which of the four root sins occurs, the precepts are not abandoned, because no matter which one occurs, it is like a debtor and a wealthy person, considering it as both immoral and moral. The reason is that even if one aspect of the precepts is lost, not all are lost. The teacher and the Sun-under school say that it is unreasonable, because it contradicts what the Blessed One said, such as "not a monk, not a Shramana." Second, the virtue belonging to meditation is: abandoned by the transfer of grounds and loss. Likewise, the noble ones belonging to the formless realm, abandon from obtaining the fruit and from loss of cultivation. It says. The virtue belonging to meditation, that is, the Dharma of precepts, has a reason for abandoning, that is, abandoning through the transfer of grounds and loss from meditative absorption. The first reason is that, for example, when a first dhyana practitioner is born in the upper ground, such as the second dhyana, the second dhyana etc. will not abandon the grounds it encompasses, but will abandon the grounds encompassed by the first dhyana. If one is born in the desire realm, one will abandon everything. Similarly, the situation belonging to the formless realm is similar. The noble, undefiled precepts have three reasons for abandoning, namely newly obtaining a higher fruit, a dull person making the senses sharp through cultivation, and abandoning from the obtained fruit. Here, although the precepts are the main thing, it does not only refer to the precepts, because it is said that it also includes most other virtues. Second, obtaining non-precepts, death, and the appearance of two genders. It says that non-precepts have three reasons for abandoning, namely obtaining any of the antidotal precepts, the transfer of death, and the simultaneous appearance of two genders. Third, the intermediate one abandons through effort, action, meaning, life, and the cutting off of the root. It says that the intermediate good
Chinese
因为是案例，有六种舍弃的理由：抛弃的意念中断，违背誓言而中断，因为没有做所承诺的事业而持续中断，如寺庙倒塌般意义中断，寿命耗尽而中断，以及因善根中断而舍弃。第四个是：欲界。属于欲界的善非色法，从断绝根本或生于更高界而舍弃。有烦恼的非色法，因生起对治而完全改变。如是说。属于欲界的非色法之善，是案例。你有两种舍弃的理由：因为断绝善根，以及生于上二界中的任何一界而舍弃。三界的有烦恼非色法，是案例。你有舍弃的理由：因为从生起自己的真实对治而完全改变。具有四者的补特伽罗有非律仪，以及具有律仪的补特伽罗两种。第一种是：阉人、不男、声音难听，除了双性人之外的人们。如是说。非律仪是案例。你具有三种补特伽罗：没有性器的阉人，以及有但不能起作用的不男，以及同时出现双性，以及除了声音难听之外的三洲之人。第二种是：律仪也同样，天人也同样，人们有三种。欲界和色界所生的天人们，有禅定所生，有无漏，有殊胜禅定，无想。除了有情之外，无色界也有。如是说。律仪是案例。有与你相应的补特伽罗：因为你也有像非律仪一样，除了阉人等之外的人有生起。天人也有律仪：因为有禅定的律仪。人们是案例。你们有三种律仪：有别解脱律仪、禅定律仪、无漏律仪。从禅定所生的律仪是案例。有所依：因为在欲界和色界所生的天人们有。无漏的律仪是案例。有所依：因为除了殊胜禅定和无想有情之外，无色界也有。第二，经中所说的业的分类中，有共同宣说和分别宣说两种。第一种，从因果的角度。
English
Because it is a case, there are six reasons for abandoning: the intention to throw is interrupted, breaking the vow and interrupting, because the promised business is not done, the continuation is interrupted, the meaning is interrupted like the collapse of the temple, the life is exhausted and interrupted, and the abandonment is due to the interruption of the root of virtue. The fourth is: desire realm. The good non-form belonging to the desire realm is abandoned from the severance of the root or being born in a higher realm. The afflicted non-form is completely changed due to the arising of the antidote. It is said like this. The good of the non-form belonging to the desire realm is a case. You have two reasons for abandoning: because of the severance of the root of virtue, and being born in any of the upper two realms. The afflicted non-form of the three realms is a case. You have a reason to abandon: because it is completely changed from the arising of your own true antidote. The person with the four has non-discipline, and the person with discipline has two kinds. The first is: eunuchs, hermaphrodites, unpleasant voices, except for people with two sexes. It is said like this. Non-discipline is a case. You have three kinds of people: eunuchs without genitals, and hermaphrodites who have but cannot function, and the simultaneous appearance of two sexes, and the people of the three continents except for those with unpleasant voices. The second is: discipline is also the same, and the gods are also the same, and people have three kinds. The gods born in the desire realm and the form realm have meditation-born, non-leaking, and special meditation, no thought. In addition to sentient beings, there is also the formless realm. It is said like this. Discipline is a case. There are people who correspond to you: because you also have the birth of people other than eunuchs, etc., just like non-discipline. The gods also have discipline: because there is the discipline of meditation. People are a case. You have three kinds of discipline: there are separate liberation discipline, meditation discipline, and non-leakage discipline. The discipline born from meditation is a case. There is a basis: because the gods born in the desire realm and the form realm have it. The non-leakage discipline is a case. There is a basis: because there is also the formless realm except for special meditation and unconscious sentient beings. Secondly, in the classification of karma mentioned in the sutras, there are two types: common statement and separate statement. The first one, from the perspective of cause and effect.