Tibetan
ལ་འཇུག་སྟེ། ཁྱོད་དབང་པོ་ལ་བརྟེན། ཡུལ་ལ་དམིགས་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་གཅོད། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་དུས་དང་རྫས་ལྔ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྔས་མཚུངས་ཏེ། གཙོ་སེམས་རྟེན་གང་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ལ་འཁོར་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་བརྟེན། དམིགས་པ་གང་ལས་སེམས་སྐྱེ་བ་དེ་ལས་འཁོར་སེམས་བྱུང་རྣམས་སྐྱེ། སེམས་ཡུལ་གང་གི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ལྟར་འཁོར་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེས། སེམས་དུས་གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་པ་ན་འཁོར་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེས། སེམས་རྫས་རིགས་གཅིག་པ་ལྟར་དེ་དང་འཁོར་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་རྫས་རིགས་གཅིག་པའི་ཕྱིར། གོང་དུ་བཤད་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ལ་སྤྱི་དོན་གྱིས་མདོར་བསྡུས་བཤད་ན། གཙོ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དེ། རང་གི་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་མཚུངས་ལྡན་ལྔས་མཚུངས་པའི་རྣམ་རིག་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དབྱེ་ན་དྲུག་ཡོད་དེ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་བྱུང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དེ། གཙོ་སེམས་གང་གི་འཁོར་དུ་བྱུང་ཞིང་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་རྣམ་པ་ལྔས་མཚུངས་པའི་རིག་པ་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབྱེ་བ་ཡོད་དེ། ཀུན་བཏུས་ལྟར་ན་ང་གཅིག་དང་། སྐབས་འདིའི་སྡེ་ཚན་ལྔས་དབྱེ་ན་ཞེ་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། ཀུན་འགྲོ་ལྔ། ཡུལ་ངེས་ལྔ། དགེ་བ་བཅུ་གཅིག །རྩ་ཉོན་དྲུག །ཉེ་ཉོན་ཉི་ཤུ། གཞན་འགྱུར་བཞི་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ས་མང་བཅུ། དགེ་བའི་ས་མང་བཅུ། ཉོན་མོངས་ཆེན་པོའི་ས་མང་དྲུག་མི་དགེ་བའི་ས་པ་གཉིས། ཉོན་མོངས་ཆུང་ངུའི་ས་པ་བཅུ། འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་ཐེ་ཚོམ་བཞི། གཞན་འགྱུར་བཞི་དང་བརྒྱད་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཙོ་འཁོར་གྱི་དོན་ཡོད་དེ། སེམས་ལ་རྟེན་དམིགས་པ་སོགས་ལྔ་རང་དབང་ཡོད། སེམས་བྱུང་རྣམས་སེམས་ཀྱི་དེ་ལ་མ་བརྟེན་པར་དེ་ལྔ་རང་དབང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་བརྩོན་འགྲུས་ལ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ཡོད་པར་ཐལ། གཉིད་དང་འགྱོད་པ་ལ་དེ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ་སྟེ། མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་དང་བྱ་བ་གཞན་ངན་པ་ལ་འབད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ་བརྩོན་འགྲུས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ལེ་ལོ་ངན་ལ་ཞེན་པ་དང་། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་མེད་པར་ཐལ། འདིར་རྩ་བ་གཉིས་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ་སྟེ། འདིར་ཆགས་མེད་དང་སྡང་མེད་ཀྱིས་གཏི་མུག་མེ
Chinese
因此进入，你依赖于根基，专注于对境，区分各种形态。因为具备五种相应的形态。后者是正确的。因为所依、对境、形态、时间和事物这五者是相同的。这五者相同，即主要的心所依赖的根基，其随行心所也依赖于此。从哪个对境产生心，也从那个对境产生随行心所。心以何种方式显现为对境，随行心所也以同样的方式显现。心在何时产生，随行心所也在同一时间产生。心与随行心所的物质种类相同。如果用共同的意义来简要概括上述的心和心所，主要的心具有这样的定义：即与自己的随行心所具备五种相应的认知。如果对此进行区分，则有六种，因为有六种识蕴。心所具有这样的定义：即在主要的心所的随行中产生，并且与它具备五种相应的认知。存在区分，按照《俱舍论》的说法，有一种，而按照这里的五组分类，则有四十六种。第一种是成立的，因为存在五种遍行心所、五种别境心所、十一种善心所、六种根本烦恼、二十种随烦恼和四种不定心所。第二种是成立的，因为存在十种心所有法、十种善心所有法、六种大烦恼地法、两种不善地法、十种小烦恼地法、四种贪嗔痴慢和四种不定法与八种等。
English
Therefore, it enters, you rely on the basis, focus on the object, and distinguish various forms. Because it possesses five corresponding forms. The latter is correct. Because the five of basis, object, form, time, and substance are the same. These five are the same, that is, the basis on which the main mind relies, the accompanying mental factors also rely on it. From which object the mind arises, from that object the accompanying mental factors also arise. Just as the mind appears as an object in a certain way, the accompanying mental factors also appear in the same way. When the mind arises, the accompanying mental factors also arise at the same time. The substance of the mind and the accompanying mental factors are of the same kind. If we briefly summarize the above-mentioned mind and mental factors with a common meaning, the main mind has such a definition: that is, the cognition that possesses five correspondences with its accompanying mental factors. If we distinguish this, there are six types, because there are six aggregates of consciousness. Mental factors have such a definition: that is, the cognition that arises in the company of the main mind and possesses five correspondences with it. There are distinctions, according to the Abhidharmakośa, there is one, and according to the five categories here, there are forty-six. The first is established, because there are five omnipresent mental factors, five object-determining mental factors, eleven virtuous mental factors, six root afflictions, twenty secondary afflictions, and four variable mental factors. The second is established, because there are ten mental factors, ten virtuous mental factors, six great affliction ground factors, two unwholesome ground factors, ten minor affliction ground factors, four desire, anger, pride, doubt, and four variable factors and eight others.
Tibetan
ད་པ་ཡང་སྡུད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །བསམ་གཏན་དང་པོ་སོགས་ན་མི་དགེ་བ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་དག་ན་རང་སར་ཆགས་པའི་སྲེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ཡོད་ཀྱང་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། གོང་མ་ཐམས་ཅད་ལུང་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྣམ་པ་མི་མཚུངས་པར་ཐལ། སེམས་བྱུང་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་དམིགས་པའི་ཚེ་རྣམ་པ་ཡང་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ལ། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སེམས་བྱུང་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་དང་། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་ལ་བལྟས་པའི་ཚེ་དེའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་ཚོར་འདུ་སོགས་ལྔ་པོ་རེ་རེར་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་ཤར་བར་ཐལ། དམ་བཅའ་འཐད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཚོར་བ་མ་མྱོང་བ་དང་། འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དྲན་པ་སོགས་དོན་འདྲ་བར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ་པོ། །གཉིས་པ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ལ། དབྱེ་བ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། ཁྱད་པར་གཞན་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། མི་ལྡན་པ་ཡི་འདུ་བྱེད་རྣམས། ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་སྐལ་མཉམ་དང་། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། །སྲོག་དང་མཚན་ཉིད་རྣམས་དང་ནི། །མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་། །ཞེས་བྱུང་། མི་ལྡན་པ་སྟེ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དབྱེ་ན་བཅུ་བཞི་ཡོད་དེ། ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་དང་སྐལ་མཉམ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་དེའི་སྙོམས་འཇུག་དང་སྲོག་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་རྒ་གནས་པ་མི་རྟག་པ་བཞི་རྣམས་དང་། མིང་གི་ཚོགས་དང་། ལ་སོགས་པ་ངག་གི་ཚོགས་དང་། ཡི་གེའི་ཚོགས་དང་བཅུ་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཐོབ་པ་སོགས་གསུམ་བཤད་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་སོགས་གསུམ་བཤད་པ་དང་། སྲོག་སོགས་ལྔ་བཤད་པ་དང་། མིང་ཚིག་སོགས་གསུམ་བཤད་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ལ། ཐོབ་མ་ཐོབ་དང་། སྐལ་མཉམ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཐོབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་ཆོས་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐོབ་པ་རྙེད་དང་ལྡན་པའོ། །ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་རང་རྒྱུད་དུ། །གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ་འགོག་གཉིས་ཀྱི། །ཞེས་བྱུང་། ཐོབ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པར་བྱེད་པའི་རྫས་ཞིག་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། རྙེད་ཐོབ་དང་ལྡན་ཐོབ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། སྔར་མ་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་ཀྱང་ཉམས་པ
Chinese
再次总结。有人认为，初禅等境界中存在不善。因为在这些境界中存在自生贪欲，所以没有过失。即使存在，也是无记。理由是，上面的一切都是无记。因为（经中）这样说过。有人认为，心和心所的相各不相同。因为各种心所缘于各种对境时，相也随之产生各种各样，而心的相不像心所那样变化多端。眼识观看各种事物时，其周围的受、想等五者中的每一个都会显现各种事物的相。因为立宗合理。如果承认，那么未经历的感受和意识中的记忆等就变得意义相同。因为承认，所以不遍及。第二，关于不相应行法，分为三个方面：简要说明分类、详细解释自性，以及通过显示其他特点来总结意义。第一是：不相应之行法，获得与未获得，同分以及，无想之等持，命根与体性，以及名之聚等。出现。不相应，即不相应行法，法。如果对你进行分类，有十四种，即获得、未获得、同分、无想以及它的等持、命根，以及有为法的体性生、老、住、灭四者，以及名称的集合，以及语言的集合等等，以及文字的集合，共有十四种。第二，分为四个部分：解释获得等三种，解释无想等三种，解释命根等五种，以及解释名称词等三种。第一，分为两个部分：解释获得未获得和同分。第一，分为获得未获得的体性和特点两个方面。第一是：获得是得到和具有。获得与未获得，属于自相续，是二者的阻碍。出现。获得，法。你的安立方式是，安立为使自己所具有的补特伽罗的相续具有的物质。该法，有二种分类，即得到获得和具有获得。第一种成立，即以前未获得或获得后已失
English
To summarize again. Some argue that non-virtue exists in the first dhyana and so on. Because self-arising desire exists in those states, there is no fault. Even if it exists, it is unlabelled. The reason is that all the above are unlabelled. Because (it is) said so (in the scriptures). Some argue that the aspects of mind and mental factors are different. Because when various mental factors focus on various objects, various aspects also arise accordingly, and the aspect of the mind does not change as much as the mental factors. When eye consciousness looks at various forms, each of the five, such as feeling and perception, that surround it will manifest the aspects of various forms. Because the proposition is reasonable. If accepted, then unfelt feelings and memories in consciousness, etc., become the same in meaning. Because it is accepted, it is not pervasive. Second, regarding non-associated compositional factors, there are three aspects: briefly explaining the classification, explaining the nature in detail, and summarizing the meaning by showing other characteristics. The first is: Non-associated compositional factors, attainment and non-attainment, homogeneity as well as, cessation of perception's attainment, life force and characteristics, and aggregates of names, etc. appear. Non-associated, that is, non-associated compositional factors, dharma. If you are classified, there are fourteen types, namely attainment, non-attainment, homogeneity, cessation of perception and its attainment, life force, and the four characteristics of conditioned phenomena: birth, aging, abiding, and disintegration, as well as the collection of names, and the collection of speech, etc., and the collection of letters, there are fourteen in total. Second, it is divided into four parts: explaining the three, attainment, etc., explaining the three, cessation of perception, etc., explaining the five, life force, etc., and explaining the three, name-word, etc. First, it is divided into two parts: explaining attainment, non-attainment, and homogeneity. First, it is divided into two aspects: the nature and characteristics of attainment and non-attainment. The first is: Attainment is acquisition and possession. Attainment and non-attainment, belong to one's own continuum, are the obstructions of the two. appear. Attainment, dharma. Your way of establishing is to establish it as a substance that makes the continuum of the individual who possesses it possess it. That dharma, has two classifications, namely, attainment of acquisition and attainment of possession. The first is established, that is, previously unattained or attained but lost.